τεφλόν


 

Το genre του post-rock, έτσι γενικά και με κάποια ασάφεια όπως έχει (επαν)οριστεί από τα late 90's, όταν και οι Godspeed You! Black Emperor και οι Sigur Ros μας άφησαν εμβρόντητους με τις πρώτες κυκλοφορίες τους, αποτελεί ένα από τα αγαπημένα μου είδη μουσικής, ένα δύσβατο, μα πάντα ασφαλές και "rewarding", μουσικό καταφύγιο. Η 'μόδα' και το ρεύμα που δημιούργησαν οι GY!BE και η εξ Ισλανδίας "εξωγήινη" κολεκτίβα, γέννησε πλήθος post σχημάτων στα 00's, κάποια πολύ καλά και σημαντικά, αλλά και κάποια μετριότατα και της σειράς. Φτάνοντας στις αρχές της δεκαετίας που διανύουμε, το παλιρροιακό κύμα κόπασε και στα απόνερά του δημιουργήθηκαν κάποιες νέες μπάντες, λιγότερες, αλλά εντέλει πιο συμπαγείς και 'τίμιες', μπάντες που θα παίζανε αυτό το υπέροχο "κάτι σαν post rock" μουσικό ιδίωμα ούτως ή άλλως, από φυσικού τους και από ανάγκη να το πω έτσι, και όχι απλά ακολουθώντας το όλο trend.

Εδώ, στα μέρη μας, έχω 4-5 ονόματα στο μυαλό μου που κάνουν παπάδες και βγάζουν δισκάρες κάτω από τη βαριά και κάπως 'αντικοινωνική' ομπρέλα του post rock. Ένα από αυτά είναι σίγουρα οι τεφλόν, οι οποίοι μας συστήθηκαν δισκογραφικά το 2014, όταν και μας έδωσαν το self titled ντεμπούτο τους. Η Αθηναϊκή μπάντα έδειξε εξαρχής το πολυσχιδές ταλέντο της και μας κατέστησε εμφανές πως δεν αστειεύεται. Και φτάνοντας στο... χτες, στις 30 Νοεμβρίου 2017, έχουμε και επίσημα στα αυτιά μας τον δεύτερο δίσκο τους "Κομμάτια Από Τα Ερείπια". Ένα 6 track μεγαλούργημα, άλλοτε σκοτεινό και δυστοπικό, άλλοτε φωτεινό και ευοίωνο, γεμάτο ανοιχτούς έναστρους ουρανούς. Εμπνευσμένο και στιβαρό, 'καλοπαιγμένο' και εξαιρετικά φτιαγμένο, αποτελεί κατά τη γνώμη μου μία από τις καλύτερες εγχώριες κυκλοφορίες της χρονιάς. Το "Κομμάτια Από Τα Ερείπια" είναι ένας δίσκος που θα μείνει, θα είναι πάντα εκεί για μένα, για να μου δώσει αυτά τα πολλά και σπάνια, που μόνο ένας καλός και άρτιος post rock δίσκος μπορεί (απλόχερα) να προσφέρει...

Ο δίσκος κυκλοφορεί σε βινύλιο και είναι διαθέσιμος για online παραγγελία στο bandcamp (check here), ενώ τον βρίσκεις και σε επιλεγμένα δισκάδικα. Συνοδεύεται και από ένα εξαιρετικό και ευρηματικό δελτίο τύπου. Με αυτό κλείνουμε τούτο το εισαγωγικό κείμενο και σας αφήνουμε στις μουσικές και στα λόγια της ίδιας της μπάντας. 


"Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου δίσκον βινυλίου γεγραμμένον ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά, 5-2 καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ· τίς ἄξιός ἐστιν ἀνοῖξαι τὸν δίσκον καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ; 5-3 καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἐν τῷ οὐρανῷ οὔτε ἐπὶ τῆς γῆς οὔτε ὑποκάτω τῆς γῆς ἀνοῖξαι τὸν δίσκον οὔτε ἀκούειν αὐτό. 5-4 καὶ ἐγὼ ἔκλαιον πολύ, ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθη ἀνοῖξαι τὸν δίσκον οὔτε ἀκούειν αὐτό. 5-5 [...] 5-6 Καὶ εἶδον ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχον κέρατα ἕξ καὶ ὀφθαλμοὺς ἕξ, ἅ εἰσι τὰ ἕξ ᾄσματα τοῦ δεύτερου δίσκου των τεφλών 5-7 καὶ ἦλθε καὶ εἴληφεν ἐκ τῆς δεξιᾶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου. 5-8 καὶ ὅτε ἔλαβε τὸ βινύλιον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ πέντε πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν, πιάνο, μπάσο καὶ τύμπανα χρυσᾶ, αἵ εἱσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων· 5-9 καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν λέγοντες· ακούω το θόρυβο της πόλης, 5-10 μες στη βοή αθόρυβα λείπεις. 5-11 καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν μυριάδες μυριάδων καὶ χιλιάδες χιλιάδων, 5-12 λέγοντες φωνῇ μεγάλῃ· οι εφιάλτες μου δεν κρύβονται στον ύπνο, γυρνάνε στις οθόνες πριν το δείπνο. 5-13 σ ́έναν ύπνο χωρίς όνειρα να κλέβεις κομμάτια απ' τα ερείπια, να χτίσεις κάτι καινούργιο, ἤκουσα λέγοντας· ξετυλίγω δρόμους μ'ένα άδειο χέρι, εφευρίσκω πόλεις που δεν έχει ο χάρτης. 5-14 καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα ἔλεγον, βουβές σειρήνες αντηχούν, ξεκούρδιστες αντανακλούν ἀμήν· καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσαν καὶ προσεκύνησαν."

    

 

Το Υπόγειο: Τεφλόν σας καλωσορίζουμε στο Υπόγειο. Αρχικά θα θέλαμε να μας μιλήσετε για την ιστορία σας. Πώς γνωριστήκατε και πώς σχηματίστηκε η μπάντα;
Καλώς βρεθήκαμε. Γνωριστήκαμε σε δόσεις, από το 1996 μέχρι το 2007. Από το σχολείο, τη γειτονιά, το πανεπιστήμιο, τη μουσική. Η μπάντα, επίσης, σχηματίστηκε σε δόσεις. Από το 2007 μέχρι το 2009. Αποφασίσαμε, χωρίς πολύ σκέψη, να ξεκινήσουμε μια μπάντα που θα έχει κεντρικό στοιχείο τον συνδυασμό των ακουσμάτων μας χωρίς πίστη σε κάποιο συγκεκριμένο ύφος/είδος.


Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε το όνομα “τεφλόν”; Με ποιο κριτήριο επιλέχθηκε το συγκεκριμένο υλικό σαν όνομα της μπάντας;
Το συγκεκριμένο όνομα προέκυψε λίγες μέρες πριν το πρώτο λάιβ της μπάντας το 2009 με τους One Hour Before The Trip στο "Κύτταρο". Θέλαμε να βρούμε άμεσα ένα όνομα εύηχο το οποίο να μην περιέχει κάποια σημασία για τους περισσότερους ανθρώπους. Ξέραμε ότι είναι ένα υλικό που χρησιμοποιείται σε αντικολλητικά τηγάνια, ότι δεν παράγει κανέναν ήχο και δεν έχει οσμή και ότι, σύμφωνα με κάποιες πρώτες φήμες, είναι επικίνδυνο και θανατηφόρο για τα οικόσιτα πτηνά. Εκείνη την εποχή λέγαμε να αλλάζουμε όνομα ανά λάιβ, οπότε δε μας ενδιέφερε ιδιαίτερα.


Το Υπόγειο: Αν και δημιουργήθηκατε το 2007, η πρώτη σας κυκλοφορία ήρθε 7 χρόνια αργότερα. Γιατί σας πήρε τόσο καιρό;
Όπως είπαμε παραπάνω, το συγκρότημα πήρε την τελική του σύνθεση το 2009. Τότε ακριβώς ξεκίνησε η παράνοια του στρατού. Και φυσικά, (σε μια λογική εξέλιξης ποστ ροκ κομματιού) μπήκαμε ένας-ένας. Τελικά, ο τελευταίος απολύθηκε τη χρονιά που ηχογραφήσαμε τον πρώτο δίσκο. Την ίδια περίοδο είχαμε απασχολούμενα μέλη σε εργοστάσια ψαριών στη Νορβηγία, σε εργοτάξια φραγμάτων κάπου στην Πελοπόννησο και σε άλλες λιγότερο εντυπωσιακές δραστηριότητες. Έτσι ο κοινός χρόνος στην Αθήνα ήταν πολύ λιγότερος από εφτά χρόνια.


Το Υπόγειο: Το ντεμπούτο σας ήταν self-released. Συνειδητή επιλογή ή δεν βρέθηκε η εταιρεία να στηρίξει τη δουλειά σας με τους όρους που εσείς θα θέλατε; Το ίδιο να περιμένουμε και με τη δεύτερη επικείμενη κυκλοφορία σας;
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Δεδομένου ότι δε βρέθηκε εταιρεία να λειτουργεί με τους όρους μας προτιμήσαμε να λειτουργήσουμε μόνοι μας. Για αυτό τον λόγο επιλέξαμε και τη μορφή του CD, που είναι σαφώς οικονομικότερο σαν παραγωγή. Για τον καινούριο δίσκο βρέθηκαν εταιρείες που, σε μια λογική συμπαραγωγής, μοιράζονταν αυτό που έχουμε στο μυαλό μας για μια κυκλοφορία, αλλά οι καθυστερήσεις που αυτό συνεπάγονταν μας οδήγησαν και πάλι στην αυτοκυκλοφορία. Όμως αυτός ο δίσκος θα έχει διανομή από την "United We Fly".


Το Υπόγειο: Γενικά, ποια είναι η άποψή σας για το ρόλο και την εν γένει παρουσία των δισκογραφικών στην Ελλάδα;
Χωρίς να έχουμε καταφέρει καν να συμφωνήσουμε μεταξύ μας, μάλλον τείνουμε να πιστεύουμε ότι σε έναν ιδανικό κόσμο θα έπρεπε οι μεσάζοντες να περιττεύουν. Αναγνωρίζουμε όμως, μετά από δύο αυτοκυκλοφορίες, ότι η έκδοση ενός δίσκου απαιτεί τόσο χρόνο και τόση φροντίδα που τελικά σε αποσπούν από καθεαυτή την δημιουργία και σε εξαντλούν μερικές φορές. Και τότε είναι πολύ χρήσιμο εκείνο που μπορεί να γίνει φορτίο για εμάς να το αναλαμβάνουν και άλλοι άνθρωποι των οποίων αυτό είναι το επάγγελμά τους. Αυτή την στιγμή στις δισκογραφικές αντικατοπτρίζεται η γενικότερη έλλειψη «σοβαρών επαγγελματιών», αλλά και κοινού που θα στηρίξει δίσκους και γενικότερα τη μουσική «βιομηχανία». Παρόλα αυτά, παρακολουθούμε κάποιες προσπάθειες που γίνονται και μοιάζουν ελπιδοφόρες.


Το Υπόγειο: Επιστρέφοντας, στο δεύτερο άλμπουμ σας, “Κομμάτια Από Τα Ερείπια”, θα θέλαμε να μας δώσετε κάποια στοιχεία γι’αυτό... Πώς θα το περιγράφατε και τι μας περιμένει με την ακροάσή του;
Αυτός ο δίσκος, όπως και ο πρώτος, ηχογραφήθηκε ζωντανά, αυτή τη φορά στο στούντιό μας. Την ηχογράφηση και τη μίξη επιμελήθηκε ο Μανώλης Αγγελάκης, ο οποίος συνδιαμόρφωσε μαζί μας την παραγωγή, τραγούδησε στο «Ακρογιάλι», μοιράστηκε τα κρεατοπιτάκια και τα ντολμαδάκια της μητέρας του Δημήτρη JJ, βούτηξε τα σοκολατένια πουράκια του σε λεμονάδα και λέρωσε τα μουστάκια του με σως μέντας από το πακιστανικό εστιατόριο της γειτονιάς. Ελπίζουμε οι παραπάνω γεύσεις να πέρασαν στο υλικό και αυτές να περιμένουν (στη γωνία) όποιον ακούσει το άλμπουμ.

 

Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε ο τίτλος του άλμπουμ και τι συμβολίζει;
Ο τίτλος του δίσκου είναι απόσπασμα από τους στίχους του τέταρτου τραγουδιού:

«σε έναν ύπνο χωρίς όνειρα
να κλέβεις κομμάτια από τα ερείπια
να χτίσεις κάτι καινούριο
να κρύβεσαι όταν φοβάσαι»

Είναι ανοιχτός σε ερμηνείες, ακόμα δεν έχουμε καταλήξει μεταξύ μας στο τι συμβολίζει.



Το Υπόγειο: Πώς διαφοροποιείται από τον πρόγονό του, το self-titled ντεμπούτο σας, “τεφλόν”; Εμάς μας ακούγεται περισσότερο ηλεκτρικός και κάπως πιο “συμπαγής”...
Και για μας είναι ένας δίσκος περισσότερο συμπαγής, με τραγούδια που γράφτηκαν σε κοντινό χρονικό διάστημα και με ενιαίο θέμα, που περισσότερο προέκυψε από την χρονική εγγύτητα της δημιουργίας των κομματιών, παρά από κάποια απόφαση. Επίσης, απουσιάζουν τα ακουστικά όργανα και οι απαγγελίες -με μια εξαίρεση.


Το Υπόγειο: Από πού αντλείτε τη θεματολογία σας στο στιχουργικό κομμάτι;
Στον συγκεκριμένο δίσκο από τον Διονύση Καψάλη, τον Μανώλη Αναγνωστάκη, τον πόλεμο και τους πρόσφυγες, τις εικόνες στις ειδήσεις αλλά και στον ύπνο μας.Την καθημερινή ρουτίνα.


Το Υπόγειο: Διαβάζουμε πως έχετε δημιουργήσει ένα δικό σας στούντιο, εκεί ηχογραφήθηκε και ο νέος σας δίσκος. Πότε το φτιάξατε και πώς αποφασίσετε να δημιουργήσετε το δικό σας μουσικό σπίτι; Πόσο εύκολο ήταν το όλο εγχείρημα;
Ο χώρος που είμαστε τώρα δημιουργήθηκε το 2014. Αλλά είχαμε κι ένα υπόγειο 12τ.μ στο κέντρο της Αθήνας από το 2007. Εξαιτίας της έντασης της μουσικής που παίζουμε, καθώς και της ανάγκης να ηχογραφούμε χωρίς να χρειάζεται να μετακομίζουμε κάθε φορά, αποφασίσαμε να φτιάξουμε κάτι νέο και πιο ταιριαστό (και πιο φωτεινό). Δεδομένου, πάντα, ότι δεν διαπραγματευόμαστε να μην έχουμε τον δικό μας χώρο για να δουλεύουμε.

Τώρα, σχετικά με τη δυσκολία... Καταρχάς, το στούντιο φτιάχτηκε και διαχειρίζεται μέχρι σήμερα από εμάς τους πέντε αλλά και τρεις φίλους μουσικούς. Κατά τα άλλα, λίγο χτίσιμο, λίγο ξυλουργική, λίγο ηχομονωτική, πολύ κουβάλημα, βάψιμο, κουφώματα, γυψοσανίδες, εξέδρες, φουλ πατέντα και πολλή τύχη.


Το Υπόγειο: Γενικά, δείχνετε να υιοθετείτε μία diy προσέγγιση και μία “μακριά κι αγαπημένοι” στάση απέναντι σε εξωγενείς παράγοντες που ενδεχομένως επηρεάζουν μία μπάντα: Εταιρείες, στούντιο, managers, μεσάζοντες κλπ. Είναι η ιδέα μας; Κι αν όχι, αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, για ποιο λόγο το επιλέγετε; Τι κίνδυνοι παραμονεύουν για μία μπάντα όταν “εκτίθεται” στους έξωθεν μουσικούς φορείς;
Στο βαθμό που είναι εφικτό να απέχουμε, το προτιμούμε. Πάντα επιλέγουμε με ποιον και που θα παίξουμε, τους όρους και τις συνθήκες των κυκλοφοριών και των λάιβ μας κ.ο.κ. Φυσικά, αν υπάρχει κατεύθυνση σχετικά με το τι θες και πώς θες να το κάνεις, μπορεί και να βρεθεί κάποιος εξωγενής παράγοντας, όπως τους αναφέρετε, που να μοιράζεστε την ίδια άποψη. Για τους κινδύνους, δεν μπορούμε να σας πούμε και πολλά, μιας και δεν έχουμε μέχρι σήμερα συνεργαστεί με κάποιον μη μουσικό. Ίσως η απώλεια του στόχου, της κατεύθυνσης, κάποια αλλοίωση από δημιουργικής άποψης, ίσως έκθεση με τον λάθος τρόπο, πράγματα που μπορεί να συμβούν και χωρίς συνεργασίες. Είναι, βέβαια, και το οικονομικό επειδή όσο περισσότεροι εμπλέκονται, τόσο επιμερίζονται και τα ελάχιστα χρήματα που βγαίνουν.


Το Υπόγειο: Είστε μία post-rock μπάντα. Ποιο συγκρότημα θεωρείτε το πιο σημαντικό παγκοσμίως. Godspeed You! Black Emperor ή κάποιους άλλους; Πώς σας φάνηκε ο νέος δίσκος των GY!BE;
Post-rock, ε; Δεν μπορούμε να δώσουμε τον τίτλο του πιο σημαντικού σε ένα μόνο συγκρότημα. Πόσο μάλλον σε ένα post-rock συγκρότημα. Σίγουρα οι GY!BE είναι από τις πιο αγαπημένες μας μπάντες. Πράγμα το οποίο επιβεβαιώσαμε και στον νέο τους δίσκο, όσοι από εμάς τον ακούσαμε. Και επιπλέον ακούγεται σαν "Anthem for No State".


Το Υπόγειο: Βλέπουμε μια “υπέροχη” κινητικότητα στον χώρο της ευρύτερης νέας ελληνικής ροκ σκηνής. Συμμερίζεστε μια τέτοια άποψη;
Ναι. Κινητικότητα και εξέλιξη. Δεν ξέρουμε βέβαια αν ήταν πάντα έτσι και απλά δεν έφτανε στα αυτιά μας. Όπως και να έχει, είναι ελπιδοφόρο να βλέπεις και να ακούς ωραίες μπάντες με ωραία πρόταση. Κι είναι ακόμα πιο όμορφο να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου και τη σκηνή μαζί τους.


Το Υπόγειο: Απ’την άλλη, δυστυχώς, δεν βλέπουμε το κοινό να ανταποκρίνεται με ιδιαίτερη θέρμη στο όλο “ρεύμα”. Ποια είναι η γνώμη σας.
Το κοινό, η «βιομηχανία» και τα ίδια τα συγκροτήματα ή οι δημιουργοί, έχουν από κοινού ευθύνη για αυτό. Μπορεί τελικά αυτό που κάνουμε να μην αφορά τόσο κόσμο. Μπορεί να προωθούνται συγκεκριμένης λογικής και αισθητικής πράγματα. Μπορεί και το κοινό να χάνεται στην υπερπληροφόρηση ή να έχει αφομειώσει την κυρίαρχη κουλτούρα. Μπορεί και όλα μαζί.


Το Υπόγειο: Live στις 14/12 στο Six Dogs. Τι μας περιμένει; Θα ακολουθήσουν κι άλλες συναυλίες;
Πρώτη φορά στα χρονικά, θα αντιμετωπίσουμε μια συναυλία σαν ολοκληρωμένο θέαμα. Με φώτα, ίχνος σκηνικών και, ίσως –επαναλαμβάνουμε ίσως, ακόμα περισσότερα. Σχεδιάζουμε κάποια λάιβ για τις αρχές του 2018, ιδανικά εκτός Αθήνας.


Το Υπόγειο: Τεφλόν σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε τα καλύτερα!
Εμείς ευχαριστούμε, καλή συνέχεια στο εγχείρημα σας!


Latest interviews
interviews ypogeio.gr
The Dead Ends
14/12/2017
interviews ypogeio.gr
May Roosevelt
08/12/2017
interviews ypogeio.gr
Gioumourtzina
08/04/2015
interviews ypogeio.gr
Caught Art Delusion
(The Basement Goes To Schoolwave)
25/06/2017