Top-50 Διεθνή Tracks Of 2017

(+10 Εγχώρια Τραγούδια)

by Tasos Zannis

Τι χρονιά κι αυτή, ε;

Είχα δώσει μια υπόσχεση στον εαυτό μου για το 2017· ότι θα είναι η χρονιά της μουσικής μου αναγέννησης. Με περίσσια περηφάνια λοιπόν, μπορώ να πω ότι το 2017 ήταν ίσως η πιο μουσική χρονιά της ζωής μου. Άκουσα πολλά τραγούδια (για πρώτη φορά ασχολήθηκα και πειραματίστηκα έντονα με τη μουσική), ταξίδεψα μέχρι την Κορυτσά της Αλβανίας, είδα πολλές ταινίες, διάβασα για τελευταία φορά μαθήματα της σχολής μου, περπάτησα πολύ, φωτογράφησα ανθρώπους – καθημερινούς ήρωες – και εκθαμβωτικά τοπία στην Καστοριά, συζήτησα για όμορφα και ενδιαφέροντα πράγματα και έμαθα πολλά για πολλά ζητήματα της κοινωνίας. Αυτό που έμαθα κυρίως είναι ότι όλα συνεχίζονται. Παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν ανά διαστήματα στη ζωή μου, είχα και εξακολουθώ να έχω δίπλα μου ανθρώπους που με αγαπούν και με νοιάζονται, και θα είναι εκεί για μένα ό, τι κι αν συμβεί.

Το 2017 με βρίσκει πλουσιότερο σε κάθε τομέα της ζωής μου. Η αρχή του, βέβαια, δεν ήταν και η καλύτερη, με μουρμούρα και μιζέρια κι έναν Τάσο να ψάχνει απεγνωσμένα μια έκλαμψη ελπίδας στο ατέρμονο χάος των σκέψεών του. Έγραφα κι έσβηνα. Αυτή η δουλειά γινόταν. Έγραφα κι έσβηνα, συνεχώς κι αδιαλείπτως. Έγραφα, χωρίς τα γραφόμενά μου να έχουν κάποιο νόημα, χωρίς να οδηγούν στην εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος. Βημάτιζα δειλά και μετανιωμένα προς τα πίσω, παραδινόμουν με τον τρόπο μου στην ομίχλη του μέλλοντος. Ώσπου κάποια στιγμή διέκρινα ένα αμυδρό φως στο σκοτάδι της μιζέριας μου.

Οι σκέψεις συνέχιζαν να βολτάρουν ανενόχλητες στο μυαλό μου. Σκέψεις αχανείς και αφιλτράριστες. Σκέψεις που προσπαθούσα κάπως να τις ισορροπήσω και να μην τις μεγαλοποιώ. Και νομίζω τα κατάφερα. Μετράμε μείον έναν συγγενή στην οικογένεια εδώ και λίγο καιρό, τα πράγματα δεν ήταν και τόσο ευνοϊκά γενικά αλλά η μουσική ήταν πάντα εκεί για μένα, σαν διαφυγή, σαν λύτρωση, σαν τη σανίδα σωτηρίας μου. Και είμαι ευγνώμων για αυτό, για τις μουσικές μου επιλογές. Γιατί με έχουν διαμορφώσει και μου δείχνουν το σωστό δρόμο.



Το δικό μου 2017, λοιπόν, συνοψίζεται στα εξής γεγονότα:

Ολοκλήρωσα (με τον κολλητό μου) το σεμινάριο τελειοφοίτων στη σχολή μου, το οποίο άρεσε τόσο πολύ στην καθηγήτρια που μας προέτρεψε να το πάρουμε και σαν θέμα πτυχιακής. Όπερ κι εγένετο.
Εργάστηκα για πρώτη φορά σε εφημερίδα και φρόντιζα να έχω έτοιμα mixtapes για τα βροχερά πρωινά στο γραφείο.

Μέσα σ’ όλα, η Λίβερπουλ υπέστη τρεις συνεχόμενες ήττες στο Άνφιλντ τον Γενάρη, και μέσα σε τέσσερις μέρες κατάφερε να αποκλειστεί από δύο Κύπελλα. Λίβερπουλ είσαι…

Ξαφνικά μας άφησε η Μαίρη Τσώνη και το "Soon I’ll Βe Αway From You" ηχούσε ανατριχιαστικά στο δωμάτιο.

Ξεχύθηκα στα μονοπάτια της shoegaze που περνάει μια δεύτερη νιότη και της dreampop που ναι μεν ακολουθεί μια πιο mainstream διαδρομή αλλά οι ενορχηστρώσεις της, καταφέρνουν να με συναρπάζουν και να με ταξιδεύουν.
Παρόλο που δεν μας απασχόλησαν καθόλου, εγώ ασχολήθηκα (και φέτος) πολύ με τους Arctic Monkeys και συνειδητοποίησα γιατί είναι η νούμερο ένα αγαπημένη μου μπάντα (κάτι δικά μου αλλά έβγαλα μια διαπίστωση).

Οι Slowdive κυκλοφόρησαν νέο άλμπουμ μετά από 22 ολόκληρα χρόνια και έγραψα 7.500 λέξεις μέσα σε δυο βράδια (check το άρθρο στο αγαπημένο breakroom.gr εδώ). Αυτά συνέβησαν τον Μάιο γιατί τον Σεπτέμβρη ήρθαν στην Αθήνα και περάσαμε ένα βράδυ μες τον έρωτα και την τρέλα. Εκείνο το βράδυ φτάσαμε στον εξαγνισμό.

Είχα τη δυνατότητα να δω live τους Kills, τους Killers, τους Kasabian, τους Underground Youth, τους The Jesus & Mary Chain, άκουσα για πρώτη φορά στη ζωή μου τραγούδια των Joy Division σε stage από τον Peter Hook και την μπάντα του, αλλά νομίζω η σπουδαιότερη συναυλιακή στιγμή δεν μπορεί παρά να είναι ο Νικ Κέιβ (check το live review για το Υπόγειο εδώ). Ο Νικόλας μας, που μας άφησε όλους άναυδους εκείνο το βροχερό βράδυ στο Φάληρο. Για τη συγκεκριμένη συναυλία δεν ξέρω τι μπορώ και τι θέλω να πω. Το μόνο που ξέρω αυτή τη στιγμή, είναι ότι ήμουν μάρτυρας σε μια συναυλία που μου έχει αλλάξει τη ζωή και δεν είμαι σε θέση να το καταλάβω ακόμα. Ναι, είναι τόσο απροσδιόριστο όσο ακούγεται. Και έτσι θέλω να μείνει.

Είδα γνωστά άτομα μετά από καιρό, γνώρισα υπέροχα άτομα με τα οποία είχα μόνο ιντερνετική επαφή και μετά από τόσα κείμενα και τόσες αναλύσεις, επιτέλους είχε φτάσει η στιγμή να γνωρίσω και τα παιδιά από το Υπόγειο, με τα οποία βρεθήκαμε στη συναυλία των Kasabian και αργότερα ζήσαμε μαζί τη μυσταγωγία του Νικ Κέιβ. Και περάσαμε φανταστικά και τις δύο φορές. Τον Δεκέμβρη μάλιστα, είχα τη χαρά και την τιμή να βρίσκομαι για πρώτη φορά μαζί τους, στην εκπομπή του Music From The Basement, και να περνάω ένα από τα πιο απολαυστικά μουσικά τετράωρα της έως τώρα μικρής ζωής μου.

Πάμε στο κυρίως πιάτο τώρα. Παρακάτω ακολουθούν τα 50 τραγούδια που άκουσα και λάτρεψα μέσα στη χρονιά.

Σημείωση πρώτη: στη λίστα δεν συμπεριλαμβάνονται τα κατά κοινή ομολογία εμπορικότερα τραγούδια του 2017. Να με συγχωρήσει η Lorde, το αγάπησα το Melodrama, αλλά εδώ παίζουν μπάλα άλλοι.

Σημείωση δεύτερη: στη λίστα δεν συμπεριλαμβάνεται το Alice των Underground Youth γιατί κυκλοφόρησε ως single τον Δεκέμβρη του 2016. Αν έμπαινε στη λίστα, σίγουρα θα ήταν πρώτο, γι’ αυτό αποφάσισα να δώσω τη θέση του σε κάποιο άλλο. Και το Starlet, η δική μου εντελώς dreampop ρομαντικο-εφηβική στιγμή, είναι αναμφίβολα το αγαπημένο μου τραγούδι για τη χρονιά που πέρασε. Έπαιζε παντού: σε πάρτι, στο αμάξι, στο σπίτι, στη σχολή, στο γραφείο, στο δρόμο, με βροχές, αστραπές, χιόνια. Μου βγάζει μια ακατανίκητη αγνότητα, μια φωτεινότητα. Αισθάνομαι ένα γλυκό σκίρτημα ορμητικής νιότης να διαπερνάει το σώμα μου.

Σημείωση τρίτη (και τελευταία): Μια λίστα με 50 τραγούδια δεν μπορεί παρά να είναι μεγάλη και χαοτική. Το 2017 άκουσα περισσότερα τραγούδια από κάθε άλλη χρονιά, γι’ αυτό και προσπάθησα κάπως να θυμηθώ τι με συνεπήρε και να τα βάλω σε μια σειρά. Δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα να βρω ποια τραγούδια θα χωρέσουν στην 50άδα – αν και είχα κι άλλα τόσα να ψάχνουν ένα κενό να μπουν κι αυτά. Το πρόβλημα προέκυψε στην κατάταξη, καθώς μετά την πρώτη δεκάδα, την οποία τη λες και ισορροπημένη γιατί πάνω-κάτω αυτά άκουσα περισσότερο και με αυτά κόλλησα, γίνεται ο κακός χαμός στη σειρά. Η τελική κατάταξη βασίζεται στο θυμικό μου και κινείται θαρρώ πολύ σε indie/shoegaze/dreampop. Για πρώτη φορά επίσης ψάχνομαι τόσο πολύ και στην εγχώρια αγορά, και πιο κάτω επέλεξα δέκα από τις αγαπημένες μου ελληνικές στιγμές του 2017. Και οι δέκα είναι υπέροχες.



1. Starlet – Letting Up Despite Great Faults (Alexander Devotion EP)

2. The System Only Dreams in Total Darkness – The National (Sleep Well Beast)

3. Put Your Money On Me – Arcade Fire (Everything Now)

4. Maria También – Khruangbin (single)

5. There’s A Honey – Pale Waves (single)

6. No Longer Making Time – Slowdive (Slowdive)

7. Sunsetz – Cigarettes After Sex (Cigarettes After Sex)

8. CEOT7K – Funeral Advantage (Please Help Me)

9. How Do You Sleep? – LCD Soundsystem (American Dream)

10. Inside Out – Airiel (Molten Young Lovers)

11. Don’t Delete the Kisses – Wolf Alice (Visions Of A Life)

12. I Love You More Than You Love Yourself – Austra (Future Politics)

13. I’d Kill For Her – The Black Angels (Death Song)

14. Bellyache – Billie Eilish (Don’t Smile at Me)

15. Little Thing Gone Wild – Black Rebel Motorcycle Club (single)

16. Crumbling Castle – King Gizzard & The Lizard Wizard (Polygondwanaland)

17. So True – The Pains of Being Pure at Heart (The Echo of Pleasure)

18. You Made It Baby – The Underground Youth (What Kind Of Dystopian Hellhole Is This?)

19. Holding On – The War On Drugs (A Deeper Understanding)

20. Antarctica – The Luxembourg Signal (Blue Field)



21. Diving Woman – Japanese Breakfast (Soft Sounds From Another Planet) 

22. Fort Knox – Noel Gallagher’s High Flying Birds (Who Built The Moon)

23. Wasted – Kasabian (For Crying Out Loud)

24. Nothing Feels Natural – Priests (Nothing Feels Natural)

25. Be Nothing – Beach Fossils (Somersault)

26. Psychic Lips – Brian Jonestown Massacre (single)

27. Always Ascending – Franz Ferdinand (Always Ascending)

28. Shadow People – The Limiñanas (feat. Emmanuelle Seigner) (single)

29. Lucky Girl – Fazerdaze (Morningside)

30. Lollipop (Ode To Jim) – Alvvays (Antisocialites)



31. Sadderdaze – The Neighbourhood (HARD EP)

32. Gone, Gone, Gone – The Feelies (In Between)

33. Sky Greece – Sisters Of Your Sunshine Vapor (Lavender Blood)

34. A Private Understanding – Protomartyr (Relatives In Descent)

35. Sit Next to Me – Foster The People (Sacred Hearts Club)

36. Ran – Future Islands (The Far Field)

37. Amputation – The Jesus And Mary Chain (Damage and Joy)

38. Head Of The Horse – The Drums (Abysmal Thoughts)

39. Summer Sun – Few Bits (Big Sparks)

40. Home Is A Feeling – Ride (Weather Diaries)



41. Dare – Foliage (Silence)

42. Call It Dreaming – Iron & Wine (Beast Epic)

43. Revelations – You’re Jovian (They Were Selected And Divided)

44. French Press - Rolling Blackouts Coastal Fever (French Press EP)

45. Tell Me – The Drives (single)

46. Rivera – PVLSR (single)

47. Cruising The Coastline – The Blue Herons (single)

48. Hangin’ On – GospelbeacH (Another Summer Of Love)

49. Blurred – Kiasmos (Blurred EP)

50. You’re So Cool – Jonathan Bree (single)
 


Top-10 Εγχώρια Tracks

1. Love Is An Abyss – Vagina Lips (VERNOREXIA)

2. Leave In Silence – Keep Shelly in Athens (Philokalia)

3. How Can I – Plastic Flowers (Absent Forever)

4. Γεμάτοι Τύψεις – The Boy (για την παράσταση ‘am’ της ομάδας χορού Krama)

5. Reach the Stars – Le Page (Pause the World EP)

6. As A Child, I Always Dreamed of Fire – Damirah (Lights and Guns and Fire)

7. Take Me Home – Acid Barretts (single)

8. Κάποιο Βράδυ – Blakaut (Ηχητική Συνεκδοχή)

9. Heliophilia – vaulter (demo EP)

10. Αντίο – ΗΧΟΤΟΠΙΑ (ΗΧΟΤΟΠΙΑ)

[+Special Entry: Ανάποδα – Μαύρη Παλίρροια / ένα συγκρότημα που γνώρισα, αγάπησα και με βοήθησε πολύ μες το 2017 για διάφορους λόγους]

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
50 Δίσκοι για το 2018
(06/01/2018)
ypogeio.gr
Top-20 Διεθνή Albums
Of 2017
(+ 3 Disappointments)
(04/01/2018)
ypogeio.gr
10 Τραγούδια
Υπέρτατης Θλίψης
(The Black List)
(29/11/2016)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Οκτώβριος 2017
(29/10/2017)