To ypogeio.gr

Album Stories (54)

Oracular Spectacular

MGMT


Τον Ιανουάριο του 2008 έμαθα πως θα γίνω πατέρας. Ξεκίνησε η περίοδος εγκυμοσύνης της γυναίκας μου, η κυριολεκτική, αλλά και η δική μου, η μεταφορική. Επώασα πολλά συναισθήματα και σκέψεις μέσα μου σε εκείνη τη φάση, προφανώς δεν είναι του παρόντος να τα περιγράψω και να τα αναλυσω. Του παρόντος, όμως, είναι να αναφέρω πως λόγω των ειδικών συνθηκών κάπως αποκόπηκα τότε από τις νέες μουσικες και κυκλοφορίες, τις νέες - γιατί οι παλιότερες ήταν η καλύτερη μου παρέα (και) εκείνη την περιοδο. 

Ένα βράδυ προς την Άνοιξη «το ριξα έξω» και βρεθηκα στο αγαπημένο Mo Better στα Εξαρχεια μαζί με τον αδερφό μου και 2-3 εκλεκτούς φίλους, μεταξύ των οποίων και ο Παναγιωτιδης ο Γιώργος. Είχα να βγω καιρό και ένιωθα κάπως περίεργα, θυμάμαι πως πραγματικά ψαχνόμουνα να δώσω πόνο και να ξεβιδωθώ στο χορό. Οι επιλογές του δισκοθέτη δεν βοηθούσαν (πολύ nu metal και «κατσαρόλες» ρε φίλε), ώσπου σε μια φάση μπήκε ένα απογειωτικό tune που έκανε αβίαστα όλο το μαγαζί να μπιστάει. «Επιτέλους!», αναφώνησα ευτυχισμένος. «Πάω στον DJ να ρωτήσω τι είναι» (όχι, δεν υπήρχε shazam τότε), είπα και τσουγκρισα την μπίρα μου με την παρέα. «Say A-Ha - Santigold», μου φώναξε ο Παναγιωτιδης κρατώντας με από τον ώμο. «Έλα μωρή Γιωργαρα! Το χεις;». «Ναι ρε, στον απέραντο σκληρό μου σε mp3. Θα στο γράψω». «Βασικά, αν μπορεις γράψε μου ο,τι καλό έχει κυκλοφορήσει τους τελευταίους 3-4 μήνες, από τότε που μπήκε το 2008.»

Ο Γιώργος ξηγήθηκε σπαθί και μετά από λίγες μέρες μου έφερε ένα αντεγραμμένο cd που πάνω του έγραφε «Τα Μοντέρνα» (το έχω ακόμα). Το ξεψάχνισα για τα καλά και «επιστημονικά» και ό,τι μου άρεσε πολύ το σημείωνα σε ένα χαρτί για να πάω να αγοράσω ολόκληρους τους original δίσκους. Κάπου στη μέση μπήκε μια κομματαρα, ένα pop διαμάντι που σκόρπισε ακαριαία όλη τη γλυκόπικρη λάμψη του στο ηλιόλουστο σαλόνι μου. Το “Kids” των MGMT. Τις επόμενες μέρες, έπειτα από μια αδηφάγα επιδρομή στο Metropolis, το debut album του εκ Νέας Υόρκης ντουέτου, απαρτιζόμενου από τους πολυοργανίστες Andrew VanWyngarden και Ben Goldwasser, κατέφθασε σπίτι. 



το εξώφυλλο της digital edition του δίσκου (out Oct.2007)


Oracular Spectacular. Ο δίσκος, χωρίς να κοπιάσει διόλου, έγινε το soundtrack εκείνης της εποχής της ζωης μου και με δυσκολία αποχωρούσε από τη σιντιέρα μου. Ξεκινούσε με το γεμάτο ευφυή και κοφτερό σαρκασμό υπέρ-single “Time To Pretend” και προχωρούσε ακάθεκτο με το συγκινητικό και διαμαντένιο “Weekend Wars”. Το “The Youth” έφτασε στα αυτιά μου δίπλα και μου ψιθύρισε «μην κοιτάς που τώρα σου ακούγομαι απλώς συμπαθητικό, κάποτε με χρόνια και καιρούς θα γονατίσεις και κλαις μαζί μου». Συνέβη - check Song Diary 109. Ακολούθως, δυο κομμάτια που -μαζί με το “Time To Pretend”- έκαναν θραύση και έστειλαν γρήγορα τους MGMT στο δίκοπο μαχαίρι του mainstream (το οποίο τελικά, όπως εκ των υστέρων αποδείχτηκε, τους άφησε παγερά αδιάφορους): Το “Electric Feel” και το προαναφερθέν “Kids”

Κι ύστερα… κι ύστερα ο δίσκος κάπως ίσως εξηγεί τον τίτλο του (“oracular” μεταξύ άλλων σημαίνει “διφορούμενος”). Οι -μεγαλοφυεις και απολαυστικές όπως και να χει- indie pop σχετικά εύπεπτες στην πεμπτουσία τους συνθετικες μανιέρες του πρώτου μέρους, αντικαθίστανται από περισσότερο πειραματικές και κάπως δύσκολες ψυχεδελικές συνθέσεις, τα υπέροχα -ρηξικελευθα για την εποχή- synths ελαφρως υποχωρούν, η ηλεκτρική κιθάρα και το μπάσο υψώνουν ανάστημα, οι στιχοι αποκτούν μια πιο υπερρεαλιστική και μυστηριακή υφή, κι όλο το δημιούργημα -περνωντας από το μεταβατικό φαντασματικο “4th Dimensional Transition”- φτάνει σε νέες κι απάτητες από το πρώτο μέρος κορφές που ακούν στα ονόματα “Of Moons, Birds & Monsters” και “The Handshake”. Έχει μεσολαβήσει το εξαιρετικό “Pieces of What”. Η παράσταση των MGMT τελειώνει με «Μελλοντικούς Αντικατοπτρισμους» (“Future Reflections”), που με το μπερδεμένο φως τους με οδηγούν πάντοτε σε ένα αποσβολωμένο standing ovation…

Οι MGMT με το “Oracular Spectacular” επανεφηυραν εν άγνοια τους και εντελώς ανεπιτήδευτα τη neo-psychedelia και την έφεραν στον αφρό, καθώς έκτοτε, από τα τέλη των 00´s και δώθε, πλήθος μουσικών και συγκροτημάτων ακολούθησε τον ξεχωριστό ήχο τους και υιοθέτησε την αισθητική τους. Άλλοτε με επιτυχία και περισση έμπνευση, άλλοτε με στειρο μιμητισμό και κιτς κακογουστιά. 

Το “Oracular Spectacular” είναι για μένα ένα ολάνθιστο πολύχρωμο λιβάδι, που 12 χρόνια μετά μοσχοβολάει ακόμα χίλια δυο αρώματα και καρποφορεί μυριάδες πανέμορφα λουλούδια. Κάποια αθώα, γεμάτα αφέλεια και τρυφεράδα, και κάποια δηλητηριώδη και γεμάτα μυστήρια αγκάθια. Το δαιδαλώδες φούξια πέρασμα που μας πήρε από τις cool κουστουμιες των Strokes, τα διάβολεμενα solo του Jack White και τα post-punk ξενύχτια των Monkeys στο Sheffield και μας άφησε απαλά στα πληκτροφορα σύμπαντα που θα μας στοίχειωναν στα early 10’s. Και είναι και ο δίσκος, που μαζί με άλλους 2-3, με πήγε χέρι-χέρι ως την πατρότητα. Και η νιότη μου τότε άλλαξε μάτια, άλλαξε σώμα, άλλαξε φωνή και λόγια, μα διαχύθηκε παντού και για πάντα... Και αυτό ήταν ένα ανεπανάληπτο once in a lifetime μαγικό.

The youth is starting to change
Are you starting to change?
Are you?
Together

 

Το “Oracular Spectacular” για μένα είναι ενας από τους πιο αγαπημένους και ομορφότερους δίσκους των 00’s.

Κυκλοφόρησε πρώτα ψηφιακά στις 2 Οκτωβρίου 2007 από την RED Ink κι ύστερα σε φυσική μορφή στις 22 Ιανουαρίου του 2008 από την Columbia. Παραγωγός ήταν ο Dave Fridmann και πρέπει να πιστωθούν και σε αυτόν κάποια από τα όσα καταπληκτικά συμβαίνουν μέσα στο άλμπουμ. Από τον δίσκο κυκλοφορησαν τρία singles: "Time To Pretend" (Μάρτιος 2008), "Electric Feel" (Ιούνιος 2008) και "Kids" (Οκτώβριος 2008). Β-side στο "Time To Pretend" το απίστευτο και επικό σχεδόν 14λεπτο "Metanoia"

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Album Stories (53)
When I Have Fears
Murder Capital
(18/07/2020)
ypogeio.gr
Album Stories (52)
Turn On The Bright Lights:
Interpol
(27/06/2020)
ypogeio.gr
Album Stories (23)
Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
Arctic Monkeys
(23/01/2018)
ypogeio.gr
The Song Diaries (103)
In The Sun
Joseph Arthur
(31/03/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ