Album Stories (42)

Entropicalia

The Soundcarriers


Μερικοί καλλιτέχνες μεταμορφώνονται σε χρονομηχανές. Μηχανές που ταξιδεύουν ναι μεν στον χρόνο αλλά ταυτόχρονα κάνουν στάση στις πιο συναρπαστικές μουσικές εποχές. Τα 60’s δεν ήταν απλά μια μουσική δεκαετία. Ήταν η δεκαετία των Beatles, των Doors, των Jefferson Airplane, του Jimi Hendrix, της Janis Joplin και πολλών άλλων. Η χρονομηχανή των Βρετανών Soundcarriers διαθέτει καινούργια, υπερσύγχρονα συστήματα ενώ το 2014 εξοπλίστηκε και με ένα νέο “προωθητήρα” ονόματι "Entropicalia". Αποτελούμενη από δύο συνθετικά δικής τους έμπνευσης, συνεπτυγμένα μεταξύ τους, σημαίνει την “αταξία της Tropicalia”. Κατά τα ιστορικά καταγεγραμμένα, η Tropicalia ήταν κίνημα τέχνης των 60’s στη Βραζιλία με τη σημερινή ετοιμολογία να επεξηγείται ως μπλέξιμο της Αφρικάνικης και Βραζιλιάνικης μουσικής με το rock n’ roll. Πόσο έξυπνο όνομα;! Είναι απλώς ένα λογοπαίγνιο; Έστω κι έτσι, οι Βρετανοί με τις sophisticated διαθέσεις τους άφησαν ένα άλμπουμ με τις δικές του μοναδικές αποχρώσεις. H μουσική αταξία της Tropicalia, που θα φέρει σε τάξη και πάλι τα συστατικά που την απαρτίζουν και θα επαναφέρει τη ζωή. Το “Entropicalia” έχει ύφος, καταγωγή και θα διακτινίσει τη χρονομηχανή πανεύκολα, γρήγορα και ασφαλώς σε μαγικά ταξίδια στον χρόνο με προορισμό τα πάμπολλων διαστάσεων 60’s. 


 

Απελευθέρωση: Μπορεί να μας λείπει ο ήχος των Broadcast, μπορεί να είναι πολλά τα 14 χρόνια από τη τελευταία τους δουλειά με τη συμμετοχή της μεγάλης φωνής της εκλιπούσας Trish Keenan, μπορεί οι ρομαντικοί του είδους να μην θέλουν να ξεκολλήσουν ποτέ (και δίκαια), οι συμπατριώτες τους όμως έρχονται ως γνήσιοι συνεχιστές ή ακόμη και μεταλαμπαδευτές των ήχων αυτών. Γλυκείς ρυθμοί, ευγενικές ηλεκτρονικές πινελιές και όλα μαζί τυλιγμένα με έναν εκπληκτικό μουσικό φόρο τιμής στη δεκαετία του 60'. Το Entropicalia ήταν ο τρίτος δίσκος μιας μπάντας που έχει ένα εξίσου όμορφο παρελθόν. Αρχικά με το "Harmonium" του 2009 και έπειτα με το "Celeste" του 2010, έθεσαν τις βάσεις με ήχους που περνούσαν από τα σκοτεινά μονοπάτια των 60’s και των 70’s αλλά και της με κινηματογραφικό υπόβαθρο jazz. Δεν είναι τυχαίο πως και η δουλειά του 2014 θύμιζε τις μουσικές του Morricone, του Serge Gainsbourg και συγκρoτημάτων όπως οι Stereolab ή ακόμη και οι Neu!. Επιμένουν να δηλώνουν εμφαντικά πως το echo που χρησιμοποιείται σε όλες τις ηχογραφήσεις τους προέρχεται από φυσικό χώρο και όχι από ψηφιακή επεξεργασία. Δύο άλμπουμ που ενώ μέσα τους έχουν τόση ελεύθερη διακύμανση, ταυτόχρονα εμφανίζονται τόσο δεμένα στον τρόπο που τα τραγούδια συσχετίζονται μεταξύ τους. 
 

Pop Ψυχεδέλεια: Τέσσερα χρόνια μετά το "Celeste" (2010) και το κουαρτέτο από το Nottingham διαθέτει ήδη αρκετά έτοιμα κομμάτια από τον προπομπό του "Entropicalia", το "The Other World Of The Soundcarriers", που ήρθε σε περιορισμένο αριθμό βινυλίων το 2013. Την άνοιξη του 2014 κυκλοφορεί το "Entropicalia" με την προσθήκη μερικών ακόμη τραγουδιών για να συμπληρωθεί μια μαγική δεκάδα με αρκετές διαφοροποιήσεις στην παραγωγή. Πράγματι, ο δίσκος είναι ό,τι πιο μεστό, μεθοδικό και ειλικρινές μπορεί να ακούσει κανείς σήμερα από τον χώρο της ψυχεδελικής Pop. Μια συλλογή προσεγμένη, αυθεντικά ψυχεδελική χωρίς προσποιήσεις και άσκοπα γεμίσματα μα πάνω από όλα μεθυστικά μελωδική. Η τραγουδίστρια Leonore Wheatley τραγουδά με τρόπο που δεν θα επισκιάσει τον ήχο της μπάντας. Με τον ρυθμό και το μπάσο των τραγουδοποιών Adam Cann και Paul Isherwood, φτιάχνουν μια εξ ολοκλήρου δική τους (DIY) παραγωγή μαζί με τη κιθάρα του Dorian Conway, τα πλήκτρα και την ηλιόλουστη φωνή της Weatley. Το συγκρότημα φιλοξενεί και το μέλος των Midlake, Jesse Chandler, που παίζει φλάουτο και πλήκτρα σε δυο κομμάτια. Όπως επίσης και τον ηθοποιό Elijah Wood (πρωταγωνιστή του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών) που κάνει τα μυστηριακά φωνητικά στο "This is Normal". 12 και κάτι λεπτά ατμοσφαιρικής-διαστημικής folk για το καμάρι του δίσκου, που κάλλιστα θα μπορούσε να αποτελεί συνοδεία σε χίπικο musical των αρχών της δεκαετίας του 70’. Πολύ σωστά πάντως το κομμάτι δεν χρησιμοποιήθηκε για κλείσιμο το του δίσκου, κάτι που θα άφηνε λανθασμένη τελική εντύπωση.
 

Κολλώντας τα κομμάτια του παζλ: To "Low Light" (το βρίσκεις στην πρώτη συλλογή του Υπογείου "Music From The Basement") είναι μια ονειροπόληση με χορωδιακά φωνητικά, φλάουτα, κιθάρες με echo και κτύπους στα τύμπανα που δε θυμίζουν σε τίποτα τον ίδιο του τον τίτλο. Το τραγούδι μάλλον έχει σκοπό να πάρει το νου μας από όπου βρίσκεται και να τον πάει στην απόλυτη ευφορία. Από τα πολύ ευχάριστα και ευκόλως απομνημονεύσιμα τραγούδια είναι και το "Somewhere to Land" σε folk ύφος, με αρκετές προσθήκες bongos και εύστοχες αλλαγές τονικότητας. Στα εντελώς καινούργια tracks, συγκαταλέγονται τα "Lose the Feel" και "The Outsider" που εκπέμπουν χαρούμενα και σκοτεινά αντίστοιχα συναισθήματα, με το δεύτερο να έχει essence από Beastie Boys. Το πρωτοεμφανιζόμενο, άκρως καλοκαιρινό "So Beguiled", υπενθυμίζει τις ala Gainsbourg Pop επιρροές τους, ενώ το "Boiling Point" πράγματι είναι ο ήχος του νερού που βράζει σ΄ένα κομμάτι που θα έδενε άριστα με εικόνες καταδίωξης και ταχύτητας. 
 

Το Entropicalia είναι ένας δίσκος που μπορεί να παίξει ιδανικά σε ήλιο αλλά και σε σκοτάδι. Επάξια θα μείνει ως ένας από τους συναρπαστικότερους κι αγαπημένους ever δίσκους. Tα 60’s και η ψυχεδέλεια είναι ο φυσικός χώρος των Soundcarriers όμως είναι τόσο όμορφα περίεργο να πρέπει να κοιτάξει κανείς πίσω στον χρόνο για να κατανοήσει ηχητικά κάτι τόσο σύγχρονο. Από το 2009 μέχρι και σήμερα, οι Soundcarriers είναι μια μπάντα για συλλέκτες δίσκων και μια μπάντα από συλλέκτες δίσκων. Ποτέ το μουσικό παρελθόν δεν ακουγόταν τόσο φερμένο από το αύριο.

 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Album Stories (43)
Murmur
R.E.M
(11/04/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (41)
Glorious You EP
Benjamin Clementine
(26/03/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (11)
The Age Of The Understatement
The Last Shadow Puppets
(10/05/2017)
ypogeio.gr
The Song Diaries (19)
Home
Electric Litany
(27/10/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ