To ypogeio.gr

The Song Diaries (127)

Βροχοποιός

Τα Ξύλινα Σπαθιά

 

Αγαπημένη συνήθεια… να σκαλίζω κούτες και να βρίσκω παλιά μου τετράδια. Να διαβάζω αυτά που έγραφα, να συγκινούμαι, να γελάω και να αναρωτιέμαι για το τι να περνούσε άραγε τότε από το μυαλό μου. Να συμπληρώνω, στο τέλος, λέξεις και προτάσεις με αυτά που ζω τώρα. Να φέρνω ένα κατάλληλο τραγούδι στο μυαλό μου και να το ακούω όλη την ημέρα ξανά και ξανά.
 
Διαμαντένιος ουρανός…
Να ζωγραφίσουμε λοιπόν, να ζωγραφίσουμε”. Και ζωγραφίζαμε αστέρια που χάνανε τη λάμψη τους, ήλιους που δεν ζεσταίνανε και σύννεφα τόσο θυμωμένα που θαρρείς ότι θα ρίχνανε το νερό του κόσμου όλου. 
 
- Βρέχει έξω.
- Καλά ρε Μαμά.
- Όχι καλά, πάρε μπουφάν!
 
Κι εγώ να προσπαθώ να φυλαχτώ από το νερό που ρίχνουν τα σύννεφα, μα για τόσο νερό δεν αρκεί ένα μπουφάν, τίποτα δεν αρκεί.
Άνοιξαν οι ουρανοί”, όπως έλεγε και η γιαγιά μου.
Άνοιξαν, γιαγιά μου και μαζί άνοιξαν και τα μάτια της λύπης...εκεί να δεις νερό”.
 
Πόσα μάτια έχει η λύπη, πόσα η χαρά και πόσα η αγάπη; Πόσα από αυτά τα μάτια είναι στραμμένα επάνω σου; Όχι, διορθώνω, επιτρέψτε μου να ξαναρωτήσω για το πόσο θάρρος έχεις εσύ να αντικρίσεις τα μάτια αυτά!
 
Θάρρος, ναι θάρρος. Αυτό που συνήθως σου κόβεται από τα γόνατα, σε κάνει να βρίσκεις ηλίθιες δικαιολογίες όταν το χρειάζεσαι, μα δεν το έχεις, και το βασικότερο… σε αφήνει να κλαις μπροστά σε ανθρώπους που αγαπάς. 
 
- Καλά βρε μαμά που το έχεις το μπουφάν;
 
Ντύσιμο γρήγορα, φιλί στο μάγουλο στα πεταχτά και...και θα ρωτήσω: «γιατί όταν είμαστε μικροί τρέχουμε και πηδάμε δυο δυο τα σκαλιά; Βιαζόμαστε; θέλουμε να προλάβουμε τον κόσμο πριν σταματήσει να γυρίζει; Να προλάβουμε, μήπως, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μας;» Και ξαφνικά πέφτεις επάνω της, κι εκεί ο χρόνος σταματάει. Και όταν ξεκινήσει πάλι, έχεις χάσει μόνο δέκα χρόνια, με ένα κόκαλο στο λαιμό να σε πνίγει και μία κοτσίδα να σε χαράζει.
 
 
 
 
 
 
 

ΑΠΟ ΤΟ CD "ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ" 1997

Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Ξύλινα Σπαθιά
Πρώτη εκτέλεση: Ξύλινα Σπαθιά

 

 

Στίχοι:
Αν αυτά τα σύννεφα είναι οι φόβοι
των ανθρώπων που παγώνουνε
πάνω απ'τις σκεπές...
Ας ξεπλύνουν οι πιο άγριες βροχές
αυτούς τους δρόμους
κι ας χυθούν στις μυστικές δεξαμενές,
που γεμίζουνε τη θάλασσα της φρίκης,
που βουτάει αυτός ο δύτης μοναχός
Πριν τελειώσει η ανάσα του
κοιτάει προς τα πάνω και θυμάται...

Διαμαντένιος ουρανός...
Διαμαντένιος ουρανός...

Αν αυτά τα σύννεφα ζυγίζουνε το
βάρος που λυγίζει τις ανθρώπινες καρδιές...
Ας γκρεμίσουνε οι πιο άγριες ματιές
αυτά τα σκιάχτρα
κι ας χυθούν στις μυστικές δεξαμενές,
που γεμίζουνε με καύσιμα τα τρένα
που θα πάρει κάποια μέρα μοναχός
Πριν τελειώσει το τσιγάρο με
κοιτάει προς τα πάνω και θυμάται...

Διαμαντένιος ουρανός!...

Όταν ήμουνα μικρός μες τα κύματα δε μ' ένοιαζε
αν ο κόσμος είν' απλός ή αν έτσι απλώς εμένα μου έμοιαζε...

Διαμαντένιος ουρανός!...

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
The Song Diaries (130)
Summertime Is Coming
Paul Banks
(16/09/2021)
ypogeio.gr
The Song Diaries (129)
Santa Clara
The National
(10/09/2021)
ypogeio.gr
The Song Diaries (59)
Έχει Ανάψει Λαμπάκι
Zoro & Buzz
(08/03/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (29)
Suck It And See
Arctic Monkeys
(06/06/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ