The Song Diaries (65)

Πάλι Καλά

Nalyssa Green

 

Η ώρα είχε φτάσει 8, όπου να 'ναι σχολούσε.

Στον δρόμο για το σπίτι, πέρασε από εκείνη την πλατεία με τα μαγαζάκια γύρω από τη στοά εκείνη, στην οποία είχε κρυφτεί ένα βράδυ που έριχνε καρέκλες από τον ουρανό. Πρέπει να έχουν περάσει κάμποσοι μήνες από τότε, θυμήθηκε. Στάθηκε για μερικά λεπτά στη σιωπή, ώσπου αυτή έσπασε από την κουβέντα δυο αγοριών που περνούσαν αγκαλιασμένα. "Οι ερωτευμένοι εξ' ορισμού συμπεριφέρονται ως αλλόφρονες για να βρίσκονται με το έτερον ήμισυ", είπε ο ένας. Καλέ μου, σκέφτηκε, ο ορισμός των ερωτευμένων δεν θα υπάρξει ποτέ.

Τι ώραια που ήταν όταν ήμασταν μικροί και ταιριάζαμε με πολλούς. Τόση ασυμβατότητα σήμερα.

Πάλι καλά που πλέον δε με νοιάζει.

Πάει καιρός τώρα που έχει αλλάξει τον δρόμο που την πάει σπίτι. Δεν είχε σταματήσει ούτε για μια μέρα να ακούει μουσική και να σκέφτεται, όσο περπατούσε προς το σπίτι. Οι στιγμές που θυμόταν είχαν όλες συναίσθημα, αυτό δίνει το χρώμα. Ούτε ίχνος λογικής. 

Κι όλο περνάνε κάτι άσπρα γαμωσμάρτ.

Οι άνθρωποι φεύγουν και εμείς δεν αντιδράμε. Δεν λέμε ούτε μείνε, ούτε αντίο. Αυτός που δραπετεύει σαν τον κλέφτη, άραγε, θυμάται τί έχει πει; Τί σημασία έχει; Άσε τις σκέψεις να πάνε στο καλό, σκέφτηκε, να πάνε να ξεκουραστούν και αυτές. Έναν τόπο και έναν χρόνο έχουν τα πράγματα.

Μα μη μ' ακούς, όλο ψέμματα λέω.

Να κοιτάς συμπεριφορές. Τα λόγια εν τέλει είναι για φθηνούς ανθρώπους, θυμήθηκε ότι της είπε κάποιος, κάποτε.

Φτάνοντας στη γειτονιά της ένιωθε σαν να πλησιάζει την απέναντι ακτή, έβλεπε τα φώτα της από κάπως μακριά. Φτάνοντας, διέκρινε τη ίδια τη μορφή της, ξαπλωμένη πάνω στην άμμο, σκουριασμένη και βουβή. Ήταν εκείνη, πια, το ναυάγιο.

Μπήκε σπίτι της, κατάκοπη από την νοσταλγία. Το κρεβάτι θυμωμένο και εκείνο, που καταλάβαινε πια ότι κοιμάται μόνη της εκεί. Τα διπλά κρεβάτια θέλουν μοίρασμα. Δύσκολη λέξη.

θα σπάσει αυτή η καρδιά και θ’ αδυνατώ να ζήσω 

Το εδώ και το τώρα δεν είναι πάντα εύκολο, έτσι; Είναι όμως προσωπική η κατάθλιψη του καθενός. Και εμείς ευθυνόμαστε για αυτήν. Κανείς άλλος.

Η ησυχία της φάνηκε κάπως ανυπόφορη. Έβαλε τις φωνές να τρομάξει τον ήσυχο, σάπιο αέρα. ΜΕ ΕΚΡΙΖΩΝΕΙΣ.

Πάλι καλά που πλέον δεν με νοιάζει, μονολόγησε.

Ενώ είχε αρχίσει ήδη η επόμενη ημέρα, έψαχνε να βρει έναν τρόπο να κλείσει την προηγούμενη. Δίχως τέλος λυπάται.

Προσπαθούσε να κοιμηθεί, μα κάτι σκιές πετούσαν ξυστά της, κλονίζοντας κάτι βαθύ μέσα της. Κάτι που δεν αποκαθίσταται ποτέ.

Μετρώντας προσωπικές ματαιωμένες βεβαιότητες την πήρε ο ύπνος, ώσπου την ξύπνησε ένας τρομακτικός θόρυβος.

Με κλειστά μάτια ακόμα, διαισθάνθηκε φως έξω από το παράθυρο και σκέφτηκε ότι πρέπει να ξημερώνει όπου να ΄ναι.

Άνοιξε τα μάτια της.

Είχε πέσει.

 

 
 

Το "Πάλι Καλά" το βρίσκεις στον 3ο δίσκο της Nalyssa Green, "Μπλουμ", που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2018 από την Inner Ear. 


To επίσημο video clip γυρίστηκε στην Αθήνα και κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019.

Σκηνοθεσία-Σενάριο: The Boy
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Σίμος Σαρκετζής
Μοντάζ: Νίκος Πάστρας
Σκηνικά-Κοστούμια: Μυρτώ Τζίμα
Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου
Colorist: Νίκος Κορωνίδης
Βοηθός φωτογράφου: Γιάννης Ροζέας

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
The Song Diaries (71)
Φωτιά Στο Λιμάνι
Ξύλινα Σπαθιά
(10/07/2019)
ypogeio.gr
The Song Diaries (70)
Τι Θα Υπάρχει τη Δευτέρα;
The Boy
(07/07/2019)
ypogeio.gr
The Song Diaries (61)
What Is The Truth
Johnny Cash
(05/05/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (22)
Archetypes
Cyanna Mercury
(20/11/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ