The Song Diaries (82)

Θολά

The Boy


Δύο χρόνια μετά. Θυμάμαι την τελευταία μας μέρα. Ήξερα ότι θα είναι από τις λίγες πριν αδειάσει η κλεψύδρα μας. Μπαίνω μέσα με φόρα, ήσουν μόνος, ήταν η πρώτη φορά που ήμασταν μόνο εμείς οι δύο μετά από πολύ καιρό. Ήταν και η τελευταία φορά. Σε έβλεπα να προσπαθείς να κόψεις το κρέας στο πιάτο, σου είχαν φέρει κοκκινιστό με ρύζι, δεν μπορούσες, τα δάχτυλα σου δε βοηθούσαν. Ούτε τα γαμημένα δάχτυλα δε βοηθούσαν πια, κανείς δε βοηθούσε. Δεν ήθελες βοήθεια. Αλλά ήσουν εκεί μαζί μου, βλέμμα πόνου μα υπερήφανο. Αγέρωχο. Με ρώτησες “τι κάνω” δε θυμάμαι τι ασυναρτησία σου απάντησα, θυμάμαι ότι σου είπα “εσύ τι κάνεις; Άσε εμένα”, και τότε είπες “Πονάω πολύ Μήτσο, τα χω χαμένα από τη μαστούρα της μορφίνης, τα βλέπω όλα θολά και ανάποδα, εκείνο το σαπούνι στον τοίχο είναι ανάποδα τώρα”. Σου χαμογέλασα, σου είπα θα περάσει, ήξερα ότι δε θα περάσει, το ήξερα καιρό ότι εσύ θα φύγεις και εμείς θα μείνουμε εδώ, χωρίς εσένα.

Βασικά ήθελα να σου πω ότι κάνα μήνα τώρα έχει βγάλει ο Boy δίσκο και γαμάει, αλλά μέχρι τώρα δε καταλάβαινα το κομμάτι “Θολά” και το άκουγα κάθε μέρα μέχρι να έρθω σε σένα. Σου χάιδεψα το κεφάλι πήγα να σου πω πως σε αγαπάω αλλά δε το ΄πα. Μου είπες τι έβλεπες και από τότε δεν μπόρεσα για καιρό να ξανακούσω το τραγούδι, τώρα το ακούω πάλι για να γράψω αυτά που γράφω και δε την παλεύω φίλε.

Μετά ήρθε κόσμος, δε μιλήσαμε άλλο, αυτό ήταν. Τέλος. Έμεινα εκεί να τριγυρνάω κάνα τρίωρο, εσύ προσπαθούσες να κοιμηθείς, πεταγόσουν πάνω, ασφυκτιούσες, γαντζώθηκες από το λαιμό του αδερφού σου, τον έγδαρες, τόσο δεν άντεχες. Είχα πει να κοιμηθώ σε μια καρέκλα εκείνο το βράδυ δίπλα σου, λιγοψύχησα, βρήκα μια εσωτερική δικαιολογία του τύπου “όχι δεν είναι σήμερα το τέλος”, πήρα τους υπόλοιπους και φύγαμε. Ξύπνησα από ένα τηλέφωνο στις 9:52. Δε θα ξεχάσω την ώρα ποτέ. “Έφυγε Μήτσο”. “Έρχομαι”. Ντύθηκα και φύγαμε. Συνάντησα τη μοναδική σου αγάπη στην είσοδο, της είπα τι έγινε, έχασε τα λογικά της, ξέφυγε. Χαμένοι όλοι, μετά το παίζαμε cool, ακόμα cool το παίζω και μαραζώνω. Μαλακίες. Δυο χρόνια φίλε μου. Μακάρι να σου είχα πει αυτά που ήθελα. Να σε ρωτήσω αυτά που ήθελα. 2 Νοεμβρίου για πάντα αφιερωμένη σε σένα αυτή η μέρα. Οι φίλοι σου θα βρίσκονται για σένα χωρίς εσένα. Μάταιο. Τέλος.
 


Το "Θολά" το βρίσκεις στον δίσκο του The Boy (Αλέξανδρου Βούλγαρη) "Έτοιμοι 2", που κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2017.


Στίχοι

Να χάνω. Να βρίσκω. Να ηρεμώ.
Πως ηρεμώ παιχνίδια όταν παίζω με το Θεό.        
Να κλαίω. Να βρίζω. Να είμαι εγώ.                                       
Πως είμαι εγώ λεξούλες όταν γράφω για το Θεό. Εφηβικό.
Και ας βλέπω τη ζωή θολά. Πως βλέπω τη ζωή θολά.
Ναι μάλλον. Ναι ίσως. Ναι χαχαχα. Σκανταλιά.
Φλερτάρω. Τρομάζω. Θελώ πολλά. Μόνο πολλά.
Να μάθω να φτιάχνω κάτι καλό.        
Πως ηρεμώ παιχνίδια όταν παίζω με το Θεό. Προσωπικό.                                                               
Να βλέπω τη ζωή θολά. Πως βλέπω τη ζωή θολά.  
Να φεύγει η ζωή θολά. Πως φεύγει η ζωή θολά.


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
The Song Diaries (84)
School
Nirvana
(12/11/2019)
ypogeio.gr
The Song Diaries (83)
Χορός των Δειλών
Τρύπες
(11/11/2019)
ypogeio.gr
The Song Diaries (18)
Do You Love Me? (Part II)
Nick Cave & The Bad Seeds
(24/10/2016)
ypogeio.gr
Album Stories (37)
Μωρά Στη Φωτιά
Μωρά Στη Φωτιά
(25/10/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ