To ypogeio.gr

20 Δίσκοι από τα 10's: Μια

Λίστα Που Κανείς Δε Ζήτησε

by Thimios Kolokouras


Αγαπημένα 20 albums δεκαετίας. Μια λίστα που κανείς δε ζήτησε. Όπως και κανένας δε θέλει να διαβάζει μακροσκελείς εισαγωγές, οπότε πάμε κατευθείαν στο ζουμί. (Τα άλμπουμ είναι τοποθετημένα σε εντελώς τυχαία σειρά).

 

 

1. Primus - Green Naugahyde (2011)

Μεγάλη αγάπη για Primus και Claypool... Σίγουρα το "Green Naugahyde" δεν ήταν ούτε "Pork Soda" ούτε Frizzle Fry", ωστόσο δεν απογοήτευσε σε καμία περίπτωση, με τον Les να μας προσφέρει για ακόμα μια φορά μπασογραμμές βγαλμένες από παραισθησιογόνα μανιτάρια...
 


2. Tool - Fear Inoculum (2019)

Ήταν το τελευταίο άλμπουμ που άκουσα για το 19. Δεν ξέρω γιατί το απέφευγα για αρκετούς μήνες από την κυκλοφορία του (30/8/2019). Χρόνια αναμονής για έναn δίσκο που άκουσε πολλά θετικά αλλά κι αρνητικά..Ναι, το άλμπουμ ήταν σαν μίξη των προγενέστερων δισκογραφημάτων τους, ωστόσο κι εκείνα εξαιρετικά δεν ήταν; Οι ίδιοι βέβαια που παραπονιούνται, θα έκαναν παράπονα αν παρουσίαζαν οι tool εντελώς διαφορετικό ήχο. Δεν κάνουμε, όμως, δισκοκριτική, οπότε προχωράμε..



3. Trivium-Sin and the sentence(2017)

Μετά από ένα μετριότατο άλμπουμ το 2015, περίμενα και πάλι να ακούσω κάτι δυνατό από δαύτους. Ούτε ο μεγαλύτερος φαν δεν θα περίμενε τέτοιο comeback, έχοντας μαζί επιτέλους κι έναν μόνιμο και εξαιρετικό ντράμερ.
 


4. Spectral Lore - Gnosis (2015)

Extended Play από Έλληνα solo καλλιτέχνη που βρήκα εντελώς τυχαία στο youtube! Όποιος γουστάρει φουλ ambient ήχους με oriental πινελιές, πρέπει να βάλει τα ακουστικά του και να χαθεί σε ένα καταπληκτικό 50λεπτο EP.
 


5. Muse - Drones (2015)

Είχα στο νου μου τους Muse σαν μια εντελώς mainstream ραδιοφωνική μπάντα. Μέχρι που άκουσα το "Drones" και κατάλαβα πως οι Muse παράγουν αληθινή τέχνη και πως ο Matt είναι εξαιρετικός κιθαρίστας, με highlights το "Reapers" και "The Ηandler", του οποίου του solo μπορώ να ακούω όλη μέρα στο '’repeat’’.

 

6. Northlane-Singularity (2013)

Αγαπημένη μπάντα μέχρι που έγινε η αλλαγή τραγουδιστή. Σίγουρα όχι για όλους μουσική, ακόμα και γι αυτούς της μέταλ σκηνής. Ωστόσο, αντικειμενικά, πρόκειται για άλμπουμ με αρτιότατη μίξη και ήχο και φοβερά τύμπανα απ' τον Petersen.



7. Lamb of God - Sturm Und Drang (2015)

Από τις αγαπημένες μου μπάντες, που θεωρώ πως δεν έχει απογοητεύσει σε ούτε ένα άλμπουμ της. Πολύ συναισθηματικά φορτισμένος δίσκος μετά και από την '’Οδύσσεια’’ του frontman, ο οποίος λίγο πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ είχε περάσει ένα χρονικό διάστημα στη φυλακή, ύστερα από την εξ αμελείας δολοφονία ενός φαν που είχε ανέβει στη σκηνή σε ένα λάιβ τους.

 

8. Gojira - Magma (2016)

Άλλο ένα συναισθηματικά φορτισμένο άλμπουμ, που γεννήθηκε μετά την απώλεια της μητέρας των αδερφών Duplantier. Αγνή αγάπη γι αυτό που κάνουν πραγματικά. Ένα μελωδικό, συναισθηματικό και συνάμα σκληρό άλμπουμ

 

9. Cypress Ηill - Elephants on Acid (2018)

Παραδοσιακή δύναμη, δεν λένε να γεράσουν. Άλλο ένα άλμπουμ που οι Cypress έχουν τον δικό τους ήχο και τολμάνε να πειραματιστούν με φρέσκες ιδέες με φοβερή επιτυχία.



10. Lamb of God - Resolution (2012)

Δύο άλμπουμ αυτή τη δεκαετία και τα δύο στο Top-20 μου...



11. Leprous - The Congregation (2015)

Εξαιρετική μπάντα με πραγματικά καλούς και ταλαντούχους μουσικούς, πράγμα που έχει ως συνέπεια την παραγωγή ξεχωριστών άλμπουμ για Top-20



12. Deftones - Koi no Yokan (2012)

Με πήρε απ τα μούτρα απ' τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα αυτό το άλμπουμ. Άλλο ένα κλασικό άλμπουμ από τους Deftones για να τους θυμόμαστε...



13. Make Them Suffer - Old Souls (2015)

Δεν το είχα ποτέ με τις death metal μπάντες με αρμόνια κτλ. Όμως οι mts έχουν το κάτι διαφορετικό που ξεφεύγει απ' τα γνωστά κουτάκια του είδους. Απόγειό τους για μένα το
συγκεκριμένο άλμπουμ.

 

14. Hedvika - Evidence of Absence (2012)

Για εμένα ο χώρος της post-rock metal είναι αρκετά κορεσμένος και πολλές φορές τα ωραία ατμοσφαιρικά εφέ καλύπτουν την έλλειψη ιδεών. Ωστόσο, οι Έλληνες Hedvika έδιναν το κάτι διαφορετικό ράβοντας με μαεστρία στον κατά βάση ποστ ήχο τους στοιχεία από διαφορετικά είδη μουσικής. Κρίμα που διαλύθηκαν...



15. August Burns Red-Phantom Anthem (2017)

Τολμώ να πω πως έχω ζήσει κι ασχοληθεί αρκετά με τη metalcore σκηνή και -να μου επιτραπεί η έκφραση- την έχω σιχαθεί! Παρόλα αυτά, οι August ωριμάζουν δίσκο με το δίσκο απίστευτα όμορφα και χαρίζουν διαμαντάκια σαν το Phantom Anthem!


16. Daron Malakian & Scars on Broadway - Dictator (2018)

Ένα άλμπουμ το οποίο είχε γράψει αρκετά χρόνια πριν ο Malakian. System Of A Down σίγουρα δεν ήταν, όμως για εμένα ήταν ένα πολύ ευχάριστο σφηνάκι, εφόσον έχουμε αποδεχτεί πως πολύ πολύ δύσκολα θα ακούσουμε κάτι καινούριο συλλογικά από SOAD.



17. Lavalanche - Poverty of the Stimulus (2014)

Τυχαία τους άκουσα σε ένα λάιβ και αγόρασα κατευθείαν το συγκεκριμένο cd. Πολύ όμορφες μελωδίες πραγματικά σ αυτό το άλμπουμ, πάντα ετοιμοπόλεμο στο αμάξι μου για τις δύσκολες ημέρες...



18. Korn - The Serenity of Suffering (2016)

Το ίδιο και γι αυτούς! Σαν τα πρώτα επικά τους άλμπουμ,ναι, δε είναι... Αυτό δε σημαίνει πως δεν τολμάνε να πειραματιστούν και να ρισκάρουν σε κάθε νέο τους δίσκο. Άλλες φορές επιτυχώς, άλλες όχι. Σε αυτό θεωρώ πως κάνανε πολύ καλη δουλειά και δώσανε και πάλι κάτι φρέσκο.



19. Mesuggah - The Violent Sleep of Reason(2016)

Περιμένουμε στη γωνία τους Meshuggah να γράψουν επιτέλους ένα κακό άλμπουμ να τους κράξουμε κι αυτούς λίγο.



20. Gustavo Santaolalla - The Last Of Us (2013)

Τί να πεις για τον συγκεκριμένο κύριο που πήρε τις ήδη αριστουργηματικές ταινίες όπως "Babel", "Amores Perros", "21 grams" κ.α. και τις έκανε διαχρονικές με τα απίστευτα soundtracks του με τα χαρακτηριστικά παραδοσιακά αργεντίνικα έγχορδα του! Βέβαια, κατάφερε να διαπρέψει και στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών. Έπαιξα και λάτρεψα το "The Last Of Us", ωστόσο χωρίς την καταπληκτική ενορχήστρωση του Gustavo, δεν ξέρω αν θα ήταν το ίδιο...

 

ΥΓ.1 Το κείμενο γράφτηκε ανήμερα Πρωτοχρονιάς στη δουλειά, εν μέσω αμπαλαρίσματος των ποτών που σας φέρνανε για δώρο οι επισκέπτες, οπότε πιθανόν να συναντήσω κάποιο άλμπουμ της περασμένης δεκαετίας και να πω «πωωω! αυτό ξέχασα να το βάλω!»

ΥΓ.2 Με μια γρήγορη ματιά, κάτι πολύ καλό έγινε με τις μπάντες που ακολουθώ ή πρωτογνώρισα το 2012 και το 2015.

ΥΓ.3 Καλή μας χρονιά και ας είμαστε ευγενικοί, πρόθυμοι και ευαίσθητοι και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου πέραν των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς κτλ.

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Then We Take The 10's:
Οι 15 Καλύτερες Συναυλίες
(+2 απογοητεύσεις +2 misses)
(25/02/2020)
ypogeio.gr
Τα 32 Αγαπημένα μου
Soundtracks από τα 10's
by Chris Kornarakis
(24/02/2020)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Οκτώβριος 2019
(03/11/2019)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Ιανουάριος 2019
(05/02/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ