To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες

Evening Storms

Dreamline


Στο ημίφως του Evening Storms των Dreamline


Τα τελευταία χρόνια, σε διάφορες μουσικοσυζητήσεις που κάνω με φίλους και φίλες, συζητάω όλο και πιο έντονα για την «κρίση» των νέων δίσκων και των καλών παραγωγών, αλλά και για την κρίση που εμφανώς βιώνουμε οι άνθρωποι στον τρόπο με τον οποίο καταναλώνουμε μουσική.

Βέβαια, μπορεί να φαίνεται πια γραφικό και αστείο να εξηγεί κάποιος το 2026, πόσο δυστυχής είναι ο τρόπος που επιλέγουμε να ακούσουμε μουσική σήμερα, ίσως τόσο γραφικό όσο η φράση «Σήμερα δεν ξανα βγαίνουν μουσικές όπως παλιά», η οποία διακατέχεται από μία βαθιά «παρελθοντολαγνεία» όπως πολλοί την χαρακτηρίζουν. Αν και μπορώ να αντιληφθώ τους λόγους αυτού του χαρακτηρισμού, στηρίζω βαθιά την απενοχοποίηση αυτής της «γραφικής» δήλωσης, κατά βάση γιατί, όσο μίζερη κι αν ακούγεται σε κάποιους, έχει μεγάλο κομμάτι αλήθειας μέσα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει οτι τις τελευταίες δεκαετίες δεν έχουμε καλές νέες μουσικές. 

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Τι έχει αλλάξει το 2026 στον τρόπο που καταναλώνουμε μουσική; Από τα 80s μέχρι σήμερα, η μουσική έχει μεταμορφωθεί από μία τελετουργική εμπειρία σε μια αλγοριθμικά καθοδηγούμενη παρουσία στην καθημερινότητα μας. Κάποτε η ακρόαση απαιτούσε επιλογή, χρόνο και φυσική κατοχή (δίσκοι, κασέτες, ραδιόφωνο) - σήμερα βασίζεται στην άμεση πρόσβαση σε μια αστείρευτη μουσική βιβλιοθήκη, στις playlists και στο streaming, με τη μουσική να προσαρμόζεται και να προτείνεται στον ακροατή από πλατφόρμες με βάση την διάθεση του ή την δραστηριότητα του (τώρα που το γράφω, κάπως σουρεαλιστικό δεν ακούγεται;) Η ακρόαση είναι πλέον πολυδιάσπαρτη, και προτιμάται ιδανικά όταν είναι και οπτικοποιημένη. 

Όσο αφορά στην «κρίση» των δίσκων που ανέφερα παραπάνω, εννοώ την υποχώρηση των album υπέρ των single track και των playlist. Εννοώ επίσης ότι τις τελευταίες 2 δεκαετίες υπάρχουν μόνο λίγα καλά, συνολικά album. Album που να έχουν μια αφήγηση, μια ιστορία. Άλλωστε, όπως είπα, κι όπως ξέρουμε, τα σύγχρονα μέσα παραγωγής μουσικής δεν μας επιβάλλουν τη ροή και τη λογική του album. 

 


Γιατί όμως όλος αυτός ο πρόλογος σε ένα άρθρο με τίτλο που αναφέρεται στο τελευταίο album των Dreamline; Μιας και μαζί με όλες τις προαναφερθείσες κρίσεις (ή απλώς φυσικές αλλαγές μέσα στη πάροδο του χρόνου, για να τους δώσουμε μια πιο ψύχραιμη ή λογική εξήγηση), έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου και για τα μακροσκελή κείμενα στο διαδίκτυο, αποφασίζω με περίσσεια τόλμη να πάω κόντρα σε αυτό το γεγονός, με τούτο εδώ το ποτάμι λέξεων. Και αυτό, για να ξετιλίξω μια σειρά συνειρμών που έχουν δημιουργηθεί στο κεφάλι μου από τότε που άκουσα το Evening Storms των Dreamline και γνώρισα από κοντά δύο από τα μέλη του σχήματος – τον Γιώργο Κουλούρη και τον Φοίβο Περιγιαλιώτη (ιδρυτικά μέλη των South of No North).  Σίγουρα οι βαρύγδουπες δηλώσεις και τα συναρπαστικά επίθετα για την περιγραφή του τελευταίου τους δίσκου, δεν είναι αρκετά για την ανάπτυξη αυτού εδώ του κειμένου. 

Τη στιγμή που η μουσική κατανάλωση ευνοεί το στιγμιαίο και το εύπεπτο, οι Dreamline επιμένουν πεισματικά στη λογική του album, όχι απλώς ως μορφή, αλλά ως στάση. Το Evening Storms, που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2025, δεν έρχεται για να χωρέσει σε playlists, αλλά για να σταθεί ως μια ολοκληρωμένη, εσωστρεφής αφήγηση.

Πρόκειται για το κλείσιμο μιας άτυπης τετραλογίας και, ταυτόχρονα, για έναν απολογισμό δέκα ετών πορείας. Σε έναν κόσμο που επιβραβεύει το γρήγορο, οι Dreamline επιλέγουν τη βραδύτητα, τη συντροφικότητα της ακρόασης και την πίστη ότι κάποια άλμπουμ δεν φτιάχνονται για να “περάσουν”, αλλά για να μείνουν.

Η ιστορία της μπάντας ξεκινάει το 2013, όταν ο Γιώργος Κουλούρης και ο Φοίβος Περγιαλιώτης, ιδρυτικά μέλη των ιστορικών South of No North, ενώνουν τις δυνάμεις τους με τον Κωνσταντίνο Κούζα και τον Θάνο Βαβαρούτα (Housework) για την έναρξη αυτού του εγχειρήματος που θα ονομάσουν Dreamline. Η μπάντα θα κυκλοφορήσει τέσσερις στο σύνολο δίσκους: Here And Gone (2015), Black Tigers (2016), Warning (2017) και το, περί ου λόγος εδώ, Evening Storms που θα κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2025, κλείνοντας συνειδητά την ιστορία των Dreamline. Όλοι οι δίσκοι τους κυκλοφορούν αποκλειστικά σε βινύλιο, ενώ η διανομή τους γίνεται από το δικό τους label, Gripen. 

Ο ήχος τους; Μια βαθιά βουτιά στη post-punk μελαγχολία, και όχι μόνο. Σίγουρα οι λέξεις δεν αρκούν για να περιγράψουμε το μοναδικό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κάποιος μπροστά στην ακρόαση μιας μουσικής με την οποία ταυτίζεται. Είχα την τιμή να ακούσω κάποια από τα κομμάτια των πρώτων τους δίσκων στον αέρα του ιντερνετικού Radio Reboot, την περασμένη άνοιξη, όταν ο Γιώργος και ο Φοίβος ήρθαν στην εκπομπή της «Βαβέλ» για να μιλήσουμε για την ιστορική δεκαετία των 80s στην Αθηναϊκή σκηνή, τους South Of No North, και το πέρασμα στους Dreamline, για να φτάσουμε στο “Evening Storms” που είχε μόλις κυκλοφορήσει. 

Σε αυτό το σημείο, θα επανέλθω σε όσα ανέφερα στο πρώτο μέρος αυτού του κειμένου, για να επισημάνω ότι οι διάφορες κρίσεις στην κατανάλωση της μουσικής και οι συνέπειες της, έχουν μετατοπίσει σήμερα πολλούς ακροατές σε μια νοσταλγική επιστροφή στο φυσικό μέσο, το βινύλιο, ως αντίβαρο στην εξωφρενικά και εξαντλητικά ταχύτατη εποχή μας.

Σε αυτή τη στάση, όπως είπαμε, είναι από την αρχή πιστοί οι Dreamline, όμως αυτό που αντιλήφθηκα όταν γνώρισα από κοντά τον Γιώργο και τον Φοίβο, είναι πως η στάση αυτή δεν είναι μια στάση «κόντρας» στα πράγματα. Είναι μια αγνή πίστη στον ίδιο τους τον εαυτό και στον τρόπο που οι ίδιοι θέλουν να ακούν και να έχουν τη μουσική στη ζωή τους, αλλά και στον τρόπο που θέλουν οι ακροατές τους να απολαμβάνουν τη μουσική των Dreamline. 

Όλα αυτά, γράφονται όσο ακούω στα ηχεία μου για τρίτη φορά σήμερα το Evening Storms, το οποίο ήταν μια από τις βασικές αφορμές συγγραφής αυτού του κειμένου. Ο δίσκος αυτός με πηγαίνει σε μυσταγωγικά μονοπάτια που πάντα απολαμβάνω να βρίσκομαι, κι αυτά δεν είναι άλλα από τα γνωστά ημιφωτισμένα μονοπάτια του dark ήχου. Τα κομμάτια του δίσκου φέρνουν οικεία αρώματα από την dark wave των 80s, χωρίς όμως να μένουν μόνο εκεί.

Θυμάμαι ότι όταν πρωτοάκουσα το album, έπαθα κάτι που μου έχει συμβεί με λίγους μόνο δίσκους: μου αρκούσε όλη η πρώτη ακρόαση για να μείνω. Δεν προσπάθησα να «πιάσω» τον δίσκο.. με έπιασε εκείνος κατευθείαν.  Είναι πραγματικά φοβερό στα αυτιά μου, το πώς το Evening Storms το 2025 κατάφερε να μετουσιώσει στοιχεία και αισθήσεις που κάποτε φυλάκισε η Creep Records, σε κάτι τόσο συνολικά υπέροχο. 

Η λυρική φωνή του Housework με συγκινεί με ιδιαίτερο τρόπο σε όλο τον δίσκο, ο οποίος έχει songwriting και παιξίματα που το λιγότερο που τους αξίζει είναι να ακουστούν σε δυνατά μόνιτορ, για να γίνουν αντιληπτές όλες οι λεπτομέρειες και τα όμορφα κι άλλοτε μυστήρια συναισθήματα που τον διακατέχουν. Οφείλω να αναφέρω ως μεγαλύτερο, προσωπικό σημείο αναφοράς μέσα στο άλμπουμ το “Conditions Don’t Apply” . Πολλές φορές όσο το άκουγα μεταφέρθηκα σε νοητά μέρη που κάποτε είχα επισκεφθεί με το "Another Night In" του Stuart Staples και το "Waiting" των Forward Music Quintet. 

Πρέπει επίσης να επισημάνω και το εξαιρετικό intro στο "The Noise of Waters" και το “Dry Your Eyes” (επική επιλογή για την έναρξη του δίσκου), αλλά και την νοσταλγική μελωδία στο “Evening Storm”, στο οποίο έχει χαρίσει τα φωνητικά η Μαρίνα Σκιαδαρέση, το οποίο κυκλοφορεί στο Youtube, με την συνοδεία ενός πολύ ποιητικού video clip. Στο YouTube βρίσκετε και το εξαιρετικό προαναφερθέν "Conditions Don't Apply"

Το Evening Storms είναι ένα έργο που κουβαλά μια όμορφη ιστορία μέσα στο χάος της σύγχρονης ελληνικής αγγλόφωνης δισκογραφίας, και απευθύνεται σε όσους εξακολουθούν να ακούν με προσοχή και όχι με βιασύνη. Και φυσικά, στους εραστές του αναλογικού ήχου, αλλά και σε όσους κάποτε ονειρευόντουσαν τραγουδώντας "Little girl, Little happy child, Little bird you wanna fly”.. 

 

 

Evening Storms (2025)

SIDE A

Dry Your Eyes
Evening Storm
Conditions Don’t Apply
Was Now
Dreamlines


SIDE B

The Noise Of Waters
Nobody Played Nice
The Hiding Clock
Whatever Is Asked
I’ll Save You
Retribution


George K. (Γιώργος Κουλούρης) – Μπάσο
Fivos (Φοίβος Περγιαλιώτης) – Τύμπανα
Κωνσταντίνος Κούζας – Πλήκτρα
Housework (Θάνος Βαβαρούτας) – Φωνητικά, Κιθάρες, Στίχοι 
Μαρίνα Σκιαδαρέση – Φωνητικά στο “Evening Storm”


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Widow Pit
Widow Pit
(20/12/2025)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Δεύτερη Ζωή
Παιδί Τραύμα
(19/12/2025)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Desires
Electric Litany
(28/11/2025)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Songs of A Lost World
The Cure
(30/11/2024)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ