Ο Μιχάλης Τσαντίλας...
Δεν Χάθηκε και επιστρέφει με
ένα υπέροχο νέο track
Ο αγαπημένος τραγουδοποιός και εξαιρετικός μουσικός συντάκτης -τεράστια τιμή που τον τελευταίο χρόνο τον έχουμε μαζί μας εδώ στο Υπόγειο- Μιχάλης Τσαντίλας επέστρεψε με νέο τραγούδι, έπειτα απο 10 (και βάλε) χρόνια, από το 2015 δηλαδη, όταν και είχε κυκλοφορήσει το extended play "What You See Is Just A Lie". Το νέο κομμάτι ονομάζεται "Δεν Χάθηκα" και είναι αληθινά πανέμορφο, μια τρυφερά ειπωμένη ιστορία επιστροφής και επανασύνδεσης.
Για το κομμάτι, ο Μιχάλης συνεργάστηκε με τον χαρισματικό Νίκο Ottomo Αγγλούπα (παραγωγή, μίξη, mastering), αλλά και με την Βένια Κουντούρη (εξώφυλλο - γραφιστική επιμέλεια).
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
* Το τραγούδι αφιερώνεται από καρδιάς στον στιχουργό Κώστα Φασουλά *
Πάνε πια περισσότερα από δέκα χρόνια από τότε που έδωσα τελευταία φορά το δισκογραφικό παρών: ήταν Απρίλιος του 2015, όταν μέσα από το EP What You See Is Just A Lie παρουσίαζα τέσσερα αγγλόφωνα τραγούδια. Κι από τότε σιωπή.
Δεν τα σχεδίασα έτσι, απλώς έτσι τα έφερε η ζωή. Πολλά συνέβησαν σε αυτό το διάστημα, και στον κόσμο και σε εμένα -γεγονότα που έφεραν αλλαγές, ανακατατάξεις, επαναπροσδιορισμούς. Η μουσική συνέχισε, πάντως, να αποτελεί τον φακό μέσα από τον οποίο κοιτούσα, γύρω μου κι εντός μου.
Σήμερα μπορώ επιτέλους να παρουσιάσω ένα νέο τραγούδι μου· και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Το “Δεν Χάθηκα” γεννήθηκε στη Σαντορίνη, αρχικά ως μελωδική ιδέα, η οποία ζητούσε επίμονα να γίνει τραγούδι. Δεν άργησε να συμβεί αυτό.
Για την ηχογράφηση απευθύνθηκα στον έμπειρο παραγωγό Νίκο Ottomo Αγγλούπα, τον οποίο παρακολουθώ από χρόνια. Εκείνος ανέλαβε εξολοκλήρου το ηχητικό κομμάτι, παίζοντας όλα τα όργανα, κάνοντας δεύτερα φωνητικά, επιμελούμενος τη μίξη και το mastering. Πιστεύω θα συμφωνήσετε ότι υπήρξε αληθινός μαέστρος.
Στο οπτικό κομμάτι, και στην αναζήτησή μου για μια φρέσκια καλλιτεχνική ματιά, είχα την τύχη να συναντήσω την ταλαντούχα ζωγράφο και γραφίστρια Βένια Κουντούρη. Το εξώφυλλο που φιλοτέχνησε, με σινική μελάνη και μεικτή τεχνική, δίνει στην κυκλοφορία μια επιπλέον διάσταση, την οποία αποζητούσα αλλά δεν ήξερα ποια ακριβώς έπρεπε να είναι. Ευτυχώς ήξερε εκείνη.
Στο “Δεν Χάθηκα” μιλάει ένας ταξιδευτής: αφηγείται τις περιπέτειές του και υπόσχεται επιστροφή, με μια διάθεση για αποδοχή και επανόρθωση. Θα μπορούσε να είναι το γράμμα ενός σύγχρονου Οδυσσέα, ο οποίος, αφού δόθηκε αληθινά στον πυρετό του ταξιδιού, πλέον αποζητά την αγκαλιά των αγαπημένων του προσώπων.
Ή, αλλιώς, θα μπορούσε να είναι απλώς η απάντηση στο ερώτημα: «Καλά, πού χάθηκες εσύ τόσον καιρό;»
Ε, λοιπόν, να ‘μαι. Δεν χάθηκα.
Μ.Τ.
Φεβρουάριος 2026
