Album Stories (27)

Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι

Τρύπες


Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι. Ή αλλιώς, ο συνειδητός αντίλογος στους ανεγκέφαλους, οι οποίοι προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι το ιδανικό γεύμα είναι τα σκουπίδια και ο καλύτερος τρόπος ζωής η παραίτηση και η κατανάλωση.
 

Τρύπες, 20 Μαίου 1996.

Πέρασαν κιόλας 22 χρόνια από την ημέρα που κυκλοφόρησε ένας από τους πιο εμβληματικούς δίσκους της εγχώριας μουσικής σκηνής. Τότε που το να γράψεις με blanco τη λέξη ΤΡΥΠΕΣ στο μπροστινό τσεπάκι της μαύρης Polo τσάντας, ήταν μια επαναστατική, παρακινδυνευμένη κίνηση, που σου εξασφάλιζε κάμποσες επισκέψεις μέσα στο γραφείο καθηγητών και μπόλικους μπελάδες έξω από αυτό.

Πριν προχωρήσουμε πιο βαθιά στα του δίσκου, χρειάζεται μια μικρή αναδρομή σε όσα συνέβησαν λίγο πριν την κυκλοφορία του δίσκου. Μερικά χρόνια πιο πριν, το 1993, οι Τρύπες έχουν κυκλοφορήσει τον πιο ώριμο και μεστό δίσκο τους, τα "Εννιά Πληρωμένα Τραγούδια". Ο Ασκληπιός Ζαμπέτας κάνει την εμφάνιση του δίπλα στον Μπάμπη Παπαδόπουλο, υπεύθυνοι για τις κιθάρες του γκρουπ. Η στιγμή εκείνη, με την κυκλοφορία εκείνου του δίσκου, είναι πολύ σημαντική. Με εκείνο το δίσκο οι Τρύπες κάνουν το εμπορικό μπαμ, μπαίνοντας σχεδόν σε όλα τα εφηβικά δωμάτια. Ένα χρόνο μετά, το 1994, οι Τρύπες μας χαρίζουν έναν δίσκο ανεκτίμητης ιστορικής αξίας. Το ηχογραφημένο ζωντανά "Κράτα το Σόου Μαιμού". Εν ολίγοις, μέχρι το τέλος του 1994 οι Τρύπες έχουν κυκλοφορήσει έναν δίσκο διαμάντι, έχουν πραγματοποιήσει απόλυτα επιτυχημένες ζωντανές εμφανίσεις  σε Ελλάδα και εξωτερικό, αλλά έχουν δεχθεί και τη λάσπη των φυλλάδων της εποχής που φιλοξενούν λίβελους για το ροκ αίμα στο Λυκαβηττό. Η επιτυχία της μπάντας δεν άρεσε σε πολλούς. Μιλάμε για την εποχή που τις συναυλίες των Τρυπών, τις άνοιγαν τα άγουρα ακόμα Ξύλινα Σπαθιά, την εποχή της παλιάς «καλής» ΠΑΣΟΚοπαντοκρατορίας, της ακραιφνούς έξαρσης του καταναλωτισμού, μιλάμε για την εποχή που τα βυζιά που φιλοξενούσε το Nitro, διαμόρφωναν κουλτούρες και συνειδήσεις. Την ίδια ώρα, σε ένα μικρό δωμάτιο στην Καλογρέζα, σε ένα μικρό διαλυμένο κασετόφωνο, άλλαζα μετά μανίας την κασέτες του "Definitely Maybe" των Oasis και του "Εννιά Πληρωμένα Τραγούδια", προσπαθώντας να καταλάβω τι θέλουν να μου πουν.

Πολύ το φοβόμουν τότε το επόμενο βήμα τους. Τί άλλο μπορεί να κάνει μια μπάντα;  Η απάντηση ήρθε στις 20/05/1996, όταν οι Τρύπες κυκλοφόρησαν τον 6ο τους δίσκο, το "Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι". Όταν πρωτοάκουσα το εναρκτήριο "Χάρτινο Τσίρκο", πρωτοήρθα σε επαφή με έναν άλλο κόσμο, σαν να μπήκα σε ένα roller coaster που σε ξερνάει στον ουρανό. Καθόλου τυχαία η αναφορά στον Ασκληπιό Ζαμπέτα λίγο πριν. Η συμβολή μια δεύτερης κιθάρας, δίπλα στον αψεγάδιαστο Μπάμπη Παπαδόπουλο, οι απλοί μα καθόλου απλοικοί στίχοι του Αγγελάκα, το μπάσο του Καρρά, τα τύμπανα του Τόλιου, τα πλήκτρα του Χριστιανάκη είναι όλα καινούργια και παλιά μαζί. Κι όμως... Αν κανείς είχε τα αυτιά του ανοιχτά, θα μπορούσε να καταλάβει την αλλαγή πλεύσης, αναφορικά με τον ήχο της μπάντας, ήδη από το 1993. Από την κυκλοφορία των Καρρά-Αγγελάκα-Χριστιανάκη, το "Υπέροχο Τίποτα". Ένας από τους πιο πειραματικούς δίσκους και σίγουρα πολύ μπροστά από την εποχή του.

Επιμένω ότι το "Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι" είναι ένας δίσκος που πρέπει να ακουστεί και να κριθεί λαμβάνοντας υπόψη την εποχή που κυκλοφόρησε. Η υλιστική μανία, η κουλτούρα της τηλεόρασης, εκείνη η υπερκαταναλωτική 90ίλα μπαίνει για τα καλά στο στόχαστρο του άλμπουμ, το άκουσμα του οποίου προσφέρει ένα ιδανικό ταξίδι. Στην αρχή του, σε βάζει στο κλίμα της εποχής, αναδεικνύει τη δυσωδία της, σε θυμώνει αποφεύγοντας να ωραιοποιήσει τις καταστάσεις, στα λέει – αν φυσικά μπορείς να τα ακούσεις- ωμά και σταράτα. Το ίδιο άλμπουμ, από τη μέση και μετά, αφού έχει ρημάξει το κεφάλι σου με τον καλύτερο τρόπο, σε παίρνει αγκαλιά, σε ηρεμεί και εν τέλει σε αφήνει με μια αίσθηση λύτρωσης και με μια ελαφριά νότα αισιοδοξίας. 

Οι Τρύπες ολοκλήρωσαν λίγα χρόνια μετά τον τέλειο βηματισμό, με το δίσκο "Μέσα στη Νύχτα των Άλλων", τράβηξαν την πρίζα, έχοντας αφήσει μια μυθική δισκογραφία και μια σπουδαία παρακαταθήκη για το μέλλον.

Τον Φεβρουάριο του 2001 ήταν η τελευταίο φορά που είδα τις Τρύπες στο ΑΝ, κλείνοντας το πιο υπέροχο soundtrack μιας ολόκληρης γενιάς. Οι Τρύπες έφυγαν μόνες τους, κανένα σύστημα δεν μπόρεσε να τις καταπιεί. 

Σκότωσαν μόνοι τους κάτι που θα είναι δικό μας για πάντα...
 

Tracklist:

1. Χάρτινο τσίρκο
2. Δεν υπάρχω
3. Ότι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα
4. Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι
5. Να`μαι πάλι εδώ ζωντανός
6. Ακούω την αγάπη
7. Μια υπέροχη ευκαιρία
8. Ξένος
9. Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα
10. Από πόλη σε πόλη
11. Καινούργια ζάλη
12. Τσακισμένη χαρά
13. Θα ανατέλλω
 

Μουσικη: Τρύπες
Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Φωνη: Γιάννης Αγγελάκας
Μπασο: Γιώργος Καρράς
Κιθάρες: Ασκληπιός Ζαμπέτας/Μπάμπης Παπαδόπουλος
Ντραμς: Γιώργος Τόλιος

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Album Stories (46)
The Ideal Crash
dEUS
(13/05/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (45)
Champagne Holocaust
Fat White Family
(22/04/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (14)
Humbug
Arctic Monkeys
(21/08/2017)
ypogeio.gr
The Song Diaries (59)
Έχει Ανάψει Λαμπάκι
Zoro & Buzz
(08/03/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ