George Dimitriadis

Γεννήθηκα στις αρχές της δεκαετίας του 80 στην Αθήνα. Στο σπίτι που μεγάλωσα, στη μεγάλη βιβλιοθήκη υπήρχαν δυο-τρία ράφια με δίσκους, από Beatles και Elvis, μέχρι Μούτση και Τζένη Βάνου. Όλα άρχισαν να σχηματίζονται λίγο καλύτερα το 1994 όταν μου χάρισαν κόπιες του Definitely Maybe και της Ξεσσαλονίκης. Σύντομα ανακάλυψα ότι τα στιχάκια και η μουσική ήταν ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσω το χάος που είχα στο κεφάλι μου. Απο τότε, όλα είναι μουσική. Οι εκδρομές γίνονται για τα cd της διαδρομής, οι ταινίες με τα soundtracks, το Walkman που ήταν η έξοδος κινδύνου κατά την εφηβεία, τα πάρτυ, τα dj sets στα μπαράκια της Αθήνας, οι φίλοι, οι αγκαλιές, τα Φιλια, όλα! Από τον Οκτώβρη του 17, ταλαιπωρώ τους αρχισυντάκτες του Υπογείου με τις παλαβομάρες μου.