12 Δίσκοι

Και 7 Συναυλίες

Για Τον Σεπτέμβριο


Ο Αύγουστος. Οι παραλίες. Διακοπές. Καύσωνας. Ξεγνοιασιά. Καλοκαίρι… Αυτά τελείωσαν. Δουλειά. Πίεση. Άγχος. Χειμώνας. Έρχονται. Τα κεφάλια μέσα και πάμε για άλλο ένα χειμώνα. "Πόσοι έμειναν;", όπως αναρωτιέται ένας φίλος. Όσοι κι αν έμειναν, ας φροντίσουμε να τους περάσουμε καλά. 

Αφήνοντας πίσω, εδώ και καιρό, τις ολιγοήμερες διακοπές μου και βουτηγμένος στη δουλειά από τις 20 Αυγούστου για να πάρουν άδεια και οι υπόλοιποι και προσπαθώντας να κρατήσω λίγο ακόμα τους ανοιχτούς ορίζοντες που αντικρίζω μόνο τα καλοκαίρια, βρήκα καταφύγιο στη μουσική. Ήταν εύκολο, αφού γυρνώντας στο κλεινόν άστυ, υπήρχε πλεόνασμα νέων άλμπουμ προς μελέτη. Αρχές Αυγούστου έγραφα στην ίδια στήλη ότι αυτός ο μήνας έχει όλα τα φόντα να είναι ένας από τους πιο δυνατούς, μουσικά, και ήταν. Ωραίος νέος δίσκος από τον Ty Segall που ξέφυγε από την υπερβολική βαβούρα που τον ταλάνιζε καιρό, στροφή 180 μοιρών από τους King Gizzard And The Lizard Wizard που μας απέδειξαν ότι εκτός από μάγοι της ψυχεδέλειας, είναι και της metal (check review here). Oh Sees, που βρήκαν στα μάτια μου την χαμένη τους αίγλη. Στις καθυστερήσεις του μήνα, όμως, το καλοκαίρι γλιστράει από μέσα μου και βρίσκω το soundtrack του φθινοπώρου, της πρώτης συννεφιάς και της νύχτας που απλώνεται σιγά-σιγά μέσα στο μπλε της μέρας, και δεν είναι άλλο από το “Fear Inoculum” των Tool (check review here). Φτάνει όμως με τα περασμένα. Για μένα, το έτος τελειώνει στις 31 Αυγούστου και όχι στις 31 Δεκεμβρίου. Η χρονιά ξεκινάει μαζί με τα πρωταθλήματα του ποδοσφαίρου και με τα σχολεία και αναμένεται πολύ δυνατή, αν κρίνουμε από τον εναρκτήριο μήνα Σεπτέμβριο.
 


6 Σεπτεμβρίου, η πρώτη μέρα που θα μας απασχολήσει. Δυο κυκλοφορίες: Πρώτος είναι ο Iggy Pop που φέρνει το νέο άλμπουμ του "Free". Έχουμε ακούσει ήδη το ομώνυμο (check here), το “James Bond” και το πιο πρόσφατο “Sonali” (check here). Υποχθόνιος Iggy και πολλά υποσχόμενη η νέα του δουλειά. Πιο Jazz και πιο μυστήρια απ' ό,τι μας έχει συνηθίσει μέχρι τώρα. Ο ίδιος, μιλώντας για τον δίσκο, είπε ότι αντανακλά την κούραση που του βγαίνει μετά τα tour. Ειδικότερα μετά το tour που έκανε για το "Post Pop Depression". Ένιωσε ότι ξέμεινε από ενέργεια (drained) και ήθελε απλά να νιώσει ελεύθερος. Κάπως έτσι βγήκε και το άλμπουμ. Ο δίσκος θα περιέχει δέκα τραγούδια και θα κυκλοφορήσει από την Loma Vista Recordings. Για την ιστορία αυτός θα είναι ο δέκατος όγδοος δίσκος του ζωντανού αυτού μύθου.

Δεύτερη κυκλοφορία της ημέρας είναι αυτή της Bat For Lashes με το “Lost Girls”. Η Natasha Khan λοιπόν, τρία χρόνια μετά το "The Bride", επιστρέφει και μάλιστα πολύ δυνατά. Ο δίσκος θα περιέχει 10 κομμάτια και ήδη μας έχει χαρίσει τρία από αυτά. "Kids In The Dark" (άκουσε το εδώ), "Jasmine" (άκουσε το εδώ) και το "Feel For You". Όπως έχει δηλώσει η ίδια, η έμπνευση για τα τραγούδια του δίσκου πηγάζει από τις αγαπημένες της ταινίες και από το πώς είναι να μεγαλώνεις στο LA την δεκαετία του 1980, ενώ ο ρομαντισμός θα είναι ένα από τα κυρίαρχα συναισθήματα του δίσκου. Μένει να δούμε αν η αγαπητή Natasha μπορεί να είναι η ευχάριστη έκπληξη του μήνα.

Ακολουθεί μια εβδομάδα ηρεμίας, όσο χρειάζεται για να σουλουπωθούμε, να μπούμε στη ρουτίνα του χειμώνα και μόλις έρθει η δεύτερη Παρασκευή του μήνα θα έχουμε όλο το Σαββατοκύριακο δικό μας να ακούσουμε τις τρεις κυκλοφορίες που βγαίνουν εκείνη την μέρα. 

13 Σεπτεμβρίου λοιπόν. Πρώτη και πιο μυστήρια κυκλοφορία αυτή των Metronomy. Η μπάντα βγάζει ξανά δίσκο μετά το κάπως άνευρο, αν και είχε τις στιγμές του, "Summer 08". Ο δίσκος τιτλοφορείται "Metronomy Forever" και θα έχει ουκ ολίγα κομμάτια, 16. Μέχρι σήμερα έχω ακούσει τα singles “Salted Caramel Ice Cream” (άκουσε το εδώ) - όντας περιπτεράς, μού έρχεται να πω κατευθείαν «δύο ευρώ, ευχαριστώ πολύ!», το "Lately" (άκουσέ το εδώ) και το "Walking In The Dark". Δέχομαι ότι οι εποχές του "Some Written" έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αλλά δεν δέχομαι να ξεχνάμε τόσο εύκολα το "The Bay" και το "The Look", να μη μιλήσω και για το "You Can Easily Have Me". Οι Metronomy πάντα έπαιζαν με την ποπ, αλλά τώρα ίσως το παράκαναν για τα γούστα μου. Θα χαρακτήριζα και τα τρία κομμάτια κάπως άνευρα και flat. Όμως, υπάρχουν άλλα 13 και θέλω να πιστεύω ότι μέσα σε αυτά θα βρω κάποια που το γκρουπ θα τιμήσει το ένδοξο μουσικό παρελθόν του. Αυτά που σας λέω, στο περίπου τα είπε και ο frontman της μπάντας, Joseph Mount: “I’m making music, I’m going to do some concerts, I need to feed my children”. Για να δούμε τι μας περιμένει στις 13 του μήνα...
 
Όμως την ίδια μέρα (13/9) βγάζει δίσκο και ο πάντα ενδιαφέρων Devendra Banhart. Τρία χρόνια μετά το "Ape In Pink Marble", μας επανασυστήνεται με το "Ma". Από εκεί έχουμε ακούσει το βαρύ και ασήκωτο "Memorial", μια μπαλάντα για να σε πιάνει η ψυχή σου. Το άλλο single όμως ήταν αρκετά καλό: "Kantori Ongaku", που σημαίνει country music στα ιαπωνικά, συνοδευόμενο από ένα video clip στο οποίο σε κάποια φάση ο Devendra μας προτείνει να κάνουμε δωρεές στο «I Love Venezuela» foundation. Αυτός ο τύπος είναι μια κατηγορία μόνος του και γι’αυτό πάντα ψάχνω αυτό το «κάτι» που πάντα κρύβει στους δίσκους του. Όχι πάντα με επιτυχία, το παραδέχομαι. Στα τυπικά, ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Nonesuch Records και θα περιέχει 13 κομμάτια.

Παραμένουμε στις 13 του μήνα και κάνουμε την αναφορά μας στον Djo, ή αλλιώς Joe Keerie . Αν το όνομα δε σας λέει τίποτα, να σας τον συστήσω αλλιώς: Steve Harrington από το Stranger Things. Ο Djo, λοιπόν, είχε ασχοληθεί και παλιότερα με τη μουσική, ήταν σε μπάντες, αποφάσισε όμως να βγάλει solo album και έπραξε το σωστό. Ryan Gosling και Dead Man’s Bones δεν είναι, αλλά τα τρία singles που μας έχει δώσει ως τώρα είναι καθώς πρεπει dream-pop-ψυχεδελικά διαμαντάκια. Πρώτα ήρθε το "Roddy" (άκουσε το εδώ), ακολούθησε το "Chateau (Feel Alright)" και πριν λίγες μέρες έφτασε το "Mortal Injections", που ίσως είναι και το καλύτερο από τα τρία. Συνοπτικά, πρώτο δείγμα θετικότατο και είναι ένα από τα άλμπουμ που περιμένω πώς και πώς να βγει μέσα στον μήνα, για να ακούσω τι τελικά θα καταφέρει ο Στιβι. Ο δίσκος θα ονομάζεται "Twenty Twenty" και αυτά είναι όλα όσα ξέρουμε μέχρι τώρα. Ούτε δισκογραφική ούτε πόσα κομμάτια θα έχει ο δίσκος, αν και βγαίνει σε μόλις δυο εβδομάδες. Στο Stranger Things παίζει, τι περιμένατε, να μην είναι περίεργος; :)

Μη βιάζεστε, η 13η του Σεπτέμβρη δε λέει να τελειώσει. Έχει ακόμα ένα δίσκο, το κερασάκι στην τούρτα θα το βάλουν οι γηραιότεροι της ημέρας. Αυτοί δεν είναι άλλοι από τους Pixies. Δε μπορώ να πω ότι τρελάθηκα με το άκουσμα αυτού του νέου όταν το έμαθα. Η αλήθεια είναι ότι τους έχω βαρεθεί λίγο. Αλλά Pixies είναι αυτοί και κατάφεραν να με πείσουν (σχεδόν) ότι ίσως έχουν κάτι ακόμα να μας πουν, αν και δεν άκουσα κάτι φοβερό στο "Head Carrier" του 2016. Το νέο άλμπουμ θα ονομάζεται "Beneath The Eyrie" και από εκεί πρώτα ακούσαμε το "On Graveyard’s Hill" (άκουσέ το εδώ), και μετά ήρθε το "Catfish Kate" (άκουσέ το εδώ). Και τα δύο τραγούδια έρχονται σεταρισμένα με δυο ωραία video clips.  Βρωμάνε Pixies και τα δυο από μακριά… Παραδέχομαι ότι μετά από καιρό βρήκα δυο κομμάτια τους, που να μου αρέσουν κάπως. Δε θα τρέξω να ακούσω τον δίσκο μόλις βγει, αλλά κάποια στιγμή θα του δώσω την προσοχή που αρμόζει σε ένα άλμπουμ μιας μπάντας τέτοιας ιστορίας και τέτοιου διαμετρήματος. Ο δίσκος έχει γραφτεί από το 2018, η παραγωγή ανήκει στον Tom Dalgety και θα περιέχει 12 άσματα.

16 Σεπτεμβρίου. Πετάω στα σκουπίδια όλα τα παραπάνω (που λέει ο λόγος), αγοράζω μια κούτα τσιγάρα (που δε λέει ο λόγος), παίρνω διήμερο ρεπό, κλείνω παντζούρια και φώτα, λέω στη κοπέλα μου να πάει για λίγες μέρες στη μαμά της και βάζω τον δίσκο να παίξει. Ο The Boy βγάζει την «Παραδουλεύτρα». Δε νομίζω ότι θα ακούσω κάτι άλλο όλο το μήνα ούτε τον επόμενο ούτε τον μεθεπόμενο. Το άλμπουμ θα περιέχει 24 κομμάτια και ο Αλέξανδρος μας έχει δώσει μόλις ένα, αλλά τι ένα! Μιλάω για το «Σιμόν Σουλ» (άκουσε το εδώ). Φοβερό κομμάτι, με τα τελευταία τριάντα δευτερόλεπτα να με κάνουν να ανατριχιάζω. Ακούγοντας το τραγούδι, βλέπω μια αλλαγή στον ήχο και στο ύφος του Boy, ακούω μπουζούκι, νιώθω ψυχεδέλεια και ο πήχης ανεβαίνει αρκετά. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει σε digital μορφή και σε διπλό βινύλιο από την Inner Ear. Στις 21/9 θα γίνει η live παρουσίαση του άλμπουμ στο Death Disco και θα έχει για παρέα τον Σείριο Σαββαϊδη. Ναι, είναι ίδια μέρα με την Florence και ενώ έχω εισιτήριο για την δεσποινίδα, δε ξέρω αν θα πάω στο Γαλάτσι ή στου Ψυρρή.

20 Σεπτεμβρίου και αν καταφέρω να ξεπεράσω το δέος από τις ακροάσεις του The Boy, θα ακούσω Μ83 και "DSVII". Μετά το πολύ όμορφο "Junk" του 2016, η μπάντα επιστρέφει στο μέλλον με το "DSVII", το οποίο είναι το sequel του "Digital Shades Vol.1" του 2007. Όπως μας ενημερώνει η μπάντα, ο δίσκος είναι πολύ επηρεασμένος από τα πρώτα video games, τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας των 80s καθώς και από τους πρωτοπόρους των synths. Δηλαδή τους Brian Eno, Suzanne Ciani, Mort Garson και John Carpenter. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε κατά την διάρκεια του 2017-2018 και χρησιμοποιήθηκε μόνο αναλογικός εξοπλισμός. Το όλο εγχείρημα ακούγεται πολύ ενδιαφέρον και σίγουρα πολύ από εμάς περιμένουν αυτό το άλμπουμ με ανυπομονησία.

21/9 - άλλη μια ατελείωτη μέρα με τρεις κυκλοφορίες. Κάνω την αρχή με το τρίο από την Δανία, τους Efterklang. Μια μπάντα εφηβικός έρωτας, τους ανακάλυψα όταν τους άκουσα στα ήχεια του Fnac, για όσους το πρόλαβαν. Ρώτησα ποιο κομμάτι παίζει και ο υπάλληλος μου λέει το... εξωτικό Efterklang, με μια απλότητα λες και μου έλεγε Τρύπες. Έφυγα κρατώντας στα χέρια μου τον αριστουργηματικό δίσκο τους "Magic Chairs" του 2010. Αυτός ήταν το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ τους. Το 2012 κυκλοφόρησαν το "Piramida" κι ύστερα αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα. Το 2016 κυκλοφορούν ένα δίσκο με τραγούδια για όπερα που έγραψαν σε συνεργασία με τον συνθέτη Karsten Fundal, αφού πρώτα τα έπαιξαν σε 16 sold out συναυλίες. Φέτος, λοιπόν, ουσιαστικά επιστρέφουν μετά από 7 χρόνια απουσίας με το άλμπουμ "Altid Sammen". Δυο singles μέχρι σήμερα, to "Vi Er Uendelig" και το "I Dine ojne" και μια δήλωση του frontman Casper Clausen, όπως αυτή που ακολουθεί, μας δείχνουν ότι είμαστε σε καλό δρόμο: «Not in a religious way -none of us are believers of a defined religion. The words are searching for meaning in intimate relationships, in nature, in death and eternity. The bonds we create; to gather, hold hands, sing or share a moment together. We’re all connected, across nations, age, sex and gender. We come together with all of our backgrounds, and we move apart in all sorts of directions, always together».

Την ίδια μέρα (21/9) κυκλοφορεί και ο άσωτος Liam Gallagher το "Why Me? Why Not?". Στον... πόλεμο έχω ταχθεί προ πολλού με την πλευρά των Blur, οπότε καταλαβαίνετε τι νιώθω για αυτό το άλμπουμ… Τρία singles μέχρι τώρα τα "Shockwave" (άκουσέ το εδώ) το "Τhe River" και το "Once" (άκουσέ το εδώ). Τρία εύπεπτα τραγουδάκια, τα οποία θα τα ακούσεις, δε θα πάθεις τίποτα και μετά από πέντε λεπτά θα τα έχεις ξεχάσει. Κάπως έτσι θα είναι και ο δίσκος του αγαπητού Liam φαντάζομαι... Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να προσθέσω κάτι άλλο για την εν λόγω κυκλοφορία.

Και ναι, φτάσαμε στην τελευταία κυκλοφορία της ημέρας (21/9) και δεν είναι άλλη από την επανένωση των Vivian Girls και την κυκλοφορία του "Memory". Τα κορίτσια πριν διαλυθούν είχαν προλάβει να κυκλοφορήσουν μέσα σε τρία χρόνια τρεις αρκετά καλούς δίσκους. Από το "Memory" έχουμε ακούσει το "Sick" και το "Something To Do”. Πολλές κιθάρες, ωραία βαβούρα - αν και κάπως έξω από αυτά που ακούω τα τελευταία χρόνια, με ψήνει αυτή η προσπάθεια και περιμένω να δω αν συνολικά το άλμπουμ θα είναι μια απροσδόκητα καλή κυκλοφορία.

Δε ξέρω πόσες ώρες μουσικής χρειάζονται για να ακούσουμε όλα τα παραπάνω μέσα στο μήνα, αλλά σίγουρα στις 27 Σεπτεμβρίου, μέρα Παρασκευή, πρέπει να βρούμε ακόμα μια για να ακούσουμε το "Hot Motion", το τρίτο άλμπουμ των Temples. Μετά το εκπληκτικό ντεμπούτο τους "Sun Structures" το 2014 και το καλούτσικο "Volcano" του 2017, πολύ φοβάμαι ότι το "Hot Motion" θα μας απογοητεύσει. Έχουμε ακούσει τα singles "Hot Motion" και "You‘re Either On Something". Μα τι έχουμε ακούσει στην πραγματικότητα; Δυο χλιαρά ποπίζοντα κομμάτια, που δεν μας προϊδεάζουν για ένα δίσκο αντάξιο τουλάχιστον του δεύτερου. Ο οποίος (δεύτερος) σίγουρα δεν ήταν αριστούργημα, άλλα είχε τις καλές στιγμές του. Το "Hot Motion" είναι το μεγαλύτερο αίνιγμα του μήνα, είπα πως φοβάμαι, αλλά ελπίζω οι Temples να με διαψεύσουν και να συνεχίσουν να χτίζουν πάνω σε αυτό που ήδη έχουν φτιάξει και να μη γκρεμίσουν τα "οικοδομήματα από ήλιο" που λατρέψαμε. Δυστυχώς, θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι την τελευταία Παρασκευή του μήνα για να το μάθουμε. Μέχρι τότε έχουμε να ακούσουμε άπειρη μουσική. Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο mates!


 

Συναυλιες:

13/9 Archive - Ηρώδειο

19/9+22/9 Florence + The Machine - Ηρώδειο

21/9 Florence + The Machine - Κλειστό Γαλατσίου

21/9 The Boy, Σείριος Σαββαίδης - Death Disco

21/9 The Last Drive - ΚΠΙΣΝ

21/9 Παύλος Παυλίδης Trio - Gazarte

22/9 Villagers Of Ioannina City - Θέατρο Βράχων

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Archive: 25 Facts
για τα 25 Χρόνια της Μπάντας
(11/09/2019)
ypogeio.gr
Χρόνια Πολλά
Mike
(01/09/2019)
ypogeio.gr
Ιστορίες Για Διασκευές
Υπάρχει Ζωή Μετά
Την Ανακύκλωση;
(20/09/2018)
ypogeio.gr
Αργοπεθαίνει Άραγε το ΡΟΚ;
(12/09/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ