Ένα ηλεκτρομαγνητικό

καμπανάκι για το ΥΠΠΕΘ

Ναι, το Υπόγειο είναι ένα μουσικό site. Είναι όμως κάποιες φορές που παρεκκλίνει των αμιγών μουσικών του ανησυχιών, κυρίως όταν διακυβεύονται σοβαρά θέματα, όπως το παρακάτω "καμπανάκι" που μας χτυπάει επώνυμα ο επί σειρά ετών υπάλληλος του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, αλλά και μουσικoπαραγωγός, Νίκος Δασκαλάκης. Του δίνουμε λοιπόν το βήμα, για να εκφράσει τις ανησυχίες του για ένα σοβαρότατο ζήτημα.

Mike N. 


 

Ένα τεράστιο πείραμα διαρκείας: πειραματόζωα (εν αγνοία τους) εργαζόμενοι, επισκέπτες και βρέφη στο Υπουργείο Παιδείας

Το τελευταίο διάστημα στο κτήριο της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας κ Θρησκευμάτων (ΥΠΠΕΘ), έγιναν μετρήσεις για τα επίπεδα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (Η/Μ) που προέρχονται από την λειτουργία ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, wifi, εσωτερικούς αναμεταδότες και κεραιες κινητής τηλεφωνίας, κινητά τηλέφωνα, εγκαταστάσεις κεντρικών servers, υπερυπολογιστές του δικτύου GRnet, PC κοκ, καθώς  και τις σχετικές επιδράσεις της στους εργαζομένους εκεί,  καταρχήν από ιδιωτική εταιρεία, και μετέπειτα από κλιμάκιο της αρμόδιας υπηρεσίας Ειδικών Επιθεωρητών Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία (29.11.17), όπου διαπιστώθηκαν υπερβάσεις ορίων με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί έντονο κλίμα ανησυχίας και φόβου σε όλους τους εργαζόμενους μέσα στο κτήριο. 

Στο ίδιο κτίριο στεγάζονται και οι υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ) του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς επίσης και διάφορες άλλες υπηρεσίες και ιδιωτικά συνεργεία. Δέχεται δε το κτήριο, πλήθος επισκεπτών καθημερινά, τόσο ενηλίκων όσο και ανηλίκων μαθητών σε οργανωμένες σχολικές επισκέψεις.

Το θέμα των Η/Μ ακτινοβολιών στο κεντρικό κτήριο του ΥΠΠΕΘ που εργαζόμαστε έχει προκύψει περίπου από 10ετίας. Στο διάστημα αυτό μέχρι σήμερα, έχουν γίνει τουλάχιστον 4 διαφορετικές μετρήσεις  (2007, 2012, 2016 και 2017) που επιβεβαίωναν το πρόβλημα κάθε φορά και συνακόλουθα έγιναν στο παρελθόν και κάποιες μικροπαρεμβάσεις, οι οποίες όμως, όπως αποδεικνύεται και από τις πρόσφατες μετρήσεις, δεν έλυσαν το πρόβλημα (υπό την έννοια που θα εκτεθεί παρακάτω). Γι’ αυτό, υπάρχουν σοβαρές ευθύνες, τουλάχιστον για αδιαφορία και βαρύτατη αμέλεια σε διάφορα επίπεδα κατά το παρελθόν, από το επίπεδο των πολιτικών προϊσταμένων έως το επίπεδο των συνδικαλιστικών εκπροσωπήσεων των εργαζόμενων στο κτήριο. Διότι αν και γνώριζαν το πρόβλημα δεν πήραν κανένα μέτρο ώστε να λυθεί. ή έστω μετριαστεί.

Είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια, ότι οι ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες μπορεί να προκαλέσουν καρκινογενέσεις, όπως επανειλημμένα έχει αποδειχθεί  με πάμπολλες και έγκυρες επιστημονικές έρευνες από την διεθνή επιστημονική κοινότητα. Αισθητηριακά, το πρόβλημα δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό από το άτομο που υφίσταται την ηλεκτρομαγνητική επίδραση, όμως το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ζήτημα ζωής ή και θανάτου. Ήδη, μπορούμε να κάνουμε  υποθέσεις - μη θεμελιωμένες βέβαια σε αποδείξεις - για συσχέτιση της Η/Μ ακτινοβολίας στο κτήριο όπου στεγάζεται το ΥΠΠΕΘ, η ΓΓΑ κλπ, με αρκετά περιστατικά ξαφνικής εμφάνισης καρκίνων σε συναδέλφους και συναδέλφισσες.  

Πώς αξιολογεί όμως κάποιος τον κίνδυνο από την Η/Μ ακτινοβολία στο κεντρικό κτήριο του ΥΠΠΕΘ, ώστε να μπορεί να απαιτήσει μέτρα προφύλαξης για την μείωση του κινδύνου, ή σε διαφορετική περίπτωση να θεωρήσει ότι ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ;

Κατ αρχήν, θα πρέπει να γίνει σαφές, ότι πουθενά στον κόσμο ΔΕΝ υπάρχουν ΑΣΦΑΛΗ όρια από τις βιολογικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά μόνον κατά συνθήκη (σύμβαση) ΑΝΕΚΤΑ όρια. Έτσι, σε κάθε χώρα βλέπουμε διαφορετικά επίπεδα ακτινοβολιών,  να έχουν θεσπιστεί ως τα ανεκτά όρια της κάθε χωρας. Ακόμα και ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ.

Σε αυτό το σημείο, είναι χρήσιμο να κατανοήσουμε την ενσωματωμένη στο Ευρωπαϊκό, αλλά σε ένα βαθμό και στο Διεθνές Δίκαιο ¨αρχή της προφύλαξης¨ , η οποία διαφέρει από την παλαιότερη ¨αρχή της πρόληψης¨.
  
Σε αντίθεση με την προηγούμενη αρχή της πρόληψης, όπου ο κίνδυνος είναι βέβαιος και προβλέψιμος, στην αρχή της προφύλαξης αυτός είναι αβέβαιος και άγνωστος, αλλά όμως πιθανός, αφού υπάρχουν υπόνοιες γι΄ αυτόν. Πρόκειται για μία οξυμένη πρόληψη που είναι συνώνυμη με την σύνεση και την προνοητικότητα, σ΄ ένα περιβάλλον αβεβαιοτήτων.

Με άλλα λόγια, σε αντίθεση με την αρχή της πρόληψης, η οποία επιβάλλει τη λήψη προληπτικών μέτρων εάν είναι αποδεδειγμένο, με τα μέχρι εκείνη την στιγμή πορίσματα και δεδομένα της επιστήμης, ότι μια συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι επιβλαβής για το περιβάλλον, η αρχή της προφύλαξης κάνει απαραίτητη τη λήψη τέτοιων μέτρων (θετικών ή αρνητικών), αρκεί και μόνο να υπάρχει υπόνοια ή διαίσθηση ότι μια δραστηριότητα μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους στο περιβάλλον (=στον άνθρωπο). Αρκούν δηλαδή οι ενδείξεις ή οι υπόνοιες για δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον ή στην δημόσια υγεία που θεμελιώνονται με βάση τα μέχρι μια δεδομένη στιγμή επιστημονικά δεδομένα (έστω κι αν αυτά δεν έχουν επιβεβαιωθεί ή διαψευσθεί) για να ληφθούν τα πρόσφορα μέτρα. Δεν έχουμε, με άλλα λόγια, να κάνουμε με μέτρα που βασίζονται σε μια αντικειμενική εκτίμηση των επιστημονικών δεδομένων (όπως π.χ. ο επικίνδυνος χαρακτήρας ενός συγκεκριμένου χημικού προϊόντος), αλλά σε μια υποκειμενική ή διαισθητική προσέγγιση των προβλημάτων, ακόμα και σε ημιτελείς ή ατελείς γνώσεις.

Με βάση τα παραπάνω, οι δημόσιες αρχές πρέπει σύμφωνα και με τη Διακήρυξη του Ρίο να εφαρμόζουν «όσο το δυνατόν ευρύτερα την αρχή της προφύλαξης ανάλογα με τις δυνατότητές τους», τα δε ληπτέα μέτρα δεν πρέπει να θεωρούνται ως απλή δυνατότητα παρέμβασης, αλλά ως απαρέγκλιτη ένδειξη σεβασμού στην ασφάλεια και στη ζωή των ανθρώπων οι οποίοι έρχονται σε επαφή με την ακτινοβολία.

Στη χώρα μας στο παρελθόν, έχουν θεσπιστεί πολύ χαμηλά όρια προστασίας των πολιτών στην ιοντίζουσα ακτινοβολία, ενδεχομένως τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Όλοι μπορούμε να φανταστούμε τους λόγους για τους οποίους συνέβη αυτό, δεδομένων των τεράστιων συμφερόντων που διακυβεύονται, όπως πχ στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας ή τις εταιρείες ενέργειας (παραγωγής και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος), τώρα μάλιστα που αυτός ο κλάδος  έχει «απελευθερωθεί», με την διάλυση και αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ.  Και λειτουργεί και στη χώρα μας με βάση πάντα τους στυγνούς κανόνες της Αγοράς, περί Κέρδους και με δεδομένο τον τεράστιο ανταγωνισμό ανάμεσα στις εταιρείες αυτές. ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΣ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΛΙΓΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ), ΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ Η Η/Μ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΥΠΠΕΘ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΚΤΩΝ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΣΠΙΣΕΙ ΑΛΛΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΧΩΡΕΣ (πχ Αυστρία κ. ά.).

Ενώ από την άλλη πλευρά, είναι εντός των αποδεκτών ορίων που  είχαν θεσπίσει στο παρελθόν οι Ελληνικές αρχές, οι οποίες, τα αποδεκτά όρια τα άλλαξαν με ΚΥΑ του 2013, αυξάνοντας κατά πολύ την ανεκτότατα των εν λόγω ορίων.
ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΠΟΛΛΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΟΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΙΟΝΤΙΖΟΥΣΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΥΠΠΕΘ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΛΟΝΗΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΤΗΣ «ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ» ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ (μερικοί από τους οποίους έχουν και τα παιδιά τους στον παιδικό σταθμό που λειτουργεί στο κτήριο, εδώ και μερικά χρόνια, και μέσα από τοίχο του οποίου, περνούν καλώδια υψηλής τάσης, ο δε  παιδικό σταθμός, βρίσκεται σχεδόν πάνω από τον λειτουργούντα υποσταθμό της ΔΕΗ, η λειτουργία του οποίου, ως φαίνεται προκαλεί το πρόβλημα με τις εκπομπές Η/Μ ακτινοβολίας, μαζί και συνδυαστικά και προσθετικά, με τους κεντρικούς αγωγούς (καλώδια) διανομής ρεύματος στο κτίριο).

Πέραν λοιπόν των περαιτέρω και πιο συστηματικών μετρήσεων που διενεργήθηκαν σε  χώρους του κτηρίου και της όποιας συμπληρωματικής επιστημονικής ενημέρωσης, επειδή δίνουν μεγάλη αξία στο ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ της ασφαλείας  της υγείας και της ζωής των εργαζομένων, οι εργαζόμενοι στο κτίριο ζητούν από τους αρμόδιους, ΤΗ ΑΜΕΣΗ ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ για τον περιορισμό του κινδύνου σε σύντομο χρονικό διάστημα, γιατί η χρονική διάρκεια έκθεσης (καθημερινή συνεχής και πάνω από 8ωρο για πολλά χρόνια τώρα) στην Η/Μ ακτινοβολία, είναι παράμετρος αυξημένου κινδύνου. Πιο συγκεκριμένα, ζητούν οι εργαζόμενοι στο κτίριο του Υπουργείου Παιδείας στο Μαρούσι, να θωρακιστεί άμεσα και καταλλήλως ο υποσταθμός της ΔΕΗ που βρίσκεται και λειτουργεί αδιαλείπτως και συνεχώς στο υπόγειο του κτηρίου καθώς και οι κεντρικοί αγωγοί μεταφοράς ηλεκτρικού φορτίου για τις ανάγκες λειτουργίας του κτιρίου και σε εύλογο (αλλά πολύ σύντομο) χρονικό διάστημα να μεταφερθεί 200 μέτρα παραπέρα να υπογειοποιηθεί εκτός κτιρίου, όπου υπάρχουν ελεύθερες χέρσες εκτάσεις, μακριά απ την ζώνη εργασίας ή κατοικίας τη περιοχής.

Επιτέλους, είναι καιρός η διοίκηση και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΕΘ να συναισθανθούν την πρόθεσή των εργαζομένων (ανάμεσα στους οποίους και οι ίδιοι συμπεριλαμβάνονται) για συνεισφορά στη ζωή όλων των εργαζομένων-επισκεπτών στο κτήριο, όπου όλοι συμβιώνουν και συν-εργάζονται. 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Δεν Ξέρω Τι Θα (Πρωτό) Κάνεις
(Ούτε Αυτό) Το Καλοκαίρι
[The Country Edition]
(13/06/2018)
ypogeio.gr
Δεν Ξέρω Τι Θα (Πρωτό) Κάνεις
(Ούτε Αυτό) Το Καλοκαίρι
(12/06/2018)
ypogeio.gr
Tο Rock της Κωμωδίας:
Stand Up Comedy
(11/05/2018)
ypogeio.gr
Jack White:
20 Χρόνια Μουσικής
Μεγαλοφυίας
(10/05/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ