To ypogeio.gr

Μουσικές Κατηγορίες

by Stergios Kostoulas

 

Πάντα μου άρεσε να φτιάχνω λίστες και πάντα μου άρεσε, στη μουσική κυρίως (ίσως και μόνο εκεί), να βάζω τα πράγματα σε κατηγορίες. Θα μπορούσα να ντύνω την κάθε μέρα της εβδομάδας με τραγούδια μιας συγκεκριμένης κατηγορίας ή θα μπορούσα επίσης να οργανώνω κατ’ αυτόν τον τρόπο τους μουσικούς φακέλους μου στο mp3 ή στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου. Θα μπορούσα να το κάνω αλλά…ως σινεφίλ, λέω απλώς : “Follow your Heart”!

 

Κατηγορία Νο.1: “Ένα τραγούδι για το αλκοόλ"


Τα συναισθήματα της χαράς και της λύπης καθώς και οι καταστάσεις μίας έντονης διέγερσης και ευφορίας (κυριολεκτικά και μεταφορικά) έπειτα από μία τόση δα κατανάλωση ποσότητας αλκοόλ, συνοδεύουν και πλαισιώνουν την αναφερόμενη κατηγορία. Δεν το παρακάνουμε, εννοείται!
 

The Doors – “Whiskey Bar”

 

Κατηγορία No.2: " Ένα τραγούδι διασκευασμένο από άλλον καλλιτέχνη που σου αρέσει"


Είναι λοιπόν οι διασκευές απλώς μια ανακύκλωση του παρελθόντος; Μια κερδοφόρα -όχι απαραίτητα χρηματικά- στιγμή αναβίωσης; Κάποιοι όροι συμβολαίου και εξαναγκασμοί μιας δισκογραφικής εταιρίας ή η υπέρτατη στιγμή ευχαρίστησης του καλλιτέχνη που θέλησε να τραγουδήσει κάτι αγαπημένο του;
Θα δω την απολύτως θετική πλευρά του πράγματος. Για εμάς είναι η ευκαιρία που μας δίνεται να γνωρίσουμε -αν δεν τον ξέρουμε ήδη- τον καλλιτέχνη που έγραψε το κομμάτι και στην τελική, αν μας αρέσει, να ξεκινήσουμε , έστω και καθυστερημένα, να ψάχνουμε σε βάθος το έργο του.
«Blue Moon» is a classic popular song. It was written by Richard Rodgers and   Lorenz Hart in 1934”. Αυτές τις γραμμές διαβάζω όσο στα ηχεία του λαπτοπ παίζει το “Blue Moon” από τους Last Drive και ήδη μπήκα στο τριπάκι να ψάξω το original, ένα original…με πάνω από 40 “other recordings”...

 

The Last Drive – “Blue Moon”

 

Κατηγορία Νο.3: “ Ένα τραγούδι που σε κάνει να σκέφτεσαι τη ζωή”


Η μουσική που καθαρίζει το μυαλό και οι ερωτήσεις που γεννιούνται σε αυτό. Μια πόλη, που αυτή την περίοδο κοιμάται, με κάποιους κατοίκους της που δεν κοιμούνται ποτέ.
Εικόνες από το εκπληκτικό "Wings of Desire" του Wim Wenders, με κάποιον έκπτωτο άγγελο να μας παρακολουθεί…
 

Black Mountain – “Angels”

 


Κατηγορία No.4: ”Ένα τραγούδι από το soundtrack μιας ταινίας που λατρέψαμε”


Κάθε κασέτα που γράψαμε από το συνοικιακό δισκάδικο. Κάθε κασέτα που αγοράσαμε, τυλίξαμε και ξετυλίξαμε. Κάθε βινύλιο που αγοράσαμε -μετά χιλίων κόπων και βασάνων- και κάθε συλλογή που ονειρευτήκαμε ότι θα κάνουμε. Κάθε βινύλιο που έσπασε σε κάποια μετακόμιση. Κάθε CD που πήραμε ως δώρο και κάθε CD που χαρίσαμε. Κάθε γρατζουνισμένο CD και κάθε CD που βρέθηκε στην πίσω σειρά στο ράφι της δισκοθήκης μας. Κάθε βιβλίο αυτοβιογραφίας ενός καλλιτέχνη που διαβάσαμε και κάθε μουσική ταινία που είδαμε. Κάθε τραγούδι που παίχτηκε στο mp3 μας και που συνόδευσε τις διαδρομές μας στην πόλη που λατρεύουμε.
Η θρησκεία της μουσικής και η πίστη μας σε αυτή.
High Fidelity λοιπόν ξανά και ξανά (αυτές τις μέρες ειδικά). Η ταινία της μετά-εφηβείας μας, η ταινία της γενιάς μας και η ταύτισή μας με ήρωες…John fookin’ Cusack.
 

13th Floor Elevators – “You’re Gonna Miss Me”

 

Κατηγορία No.5: “Ένα τραγούδι που δεν βαριέσαι ποτέ”


Στα 90s, ως γνωστόν, δεν υπήρχε YouTube. Στα 90s, ζώντας σε μια επαρχιακή πόλη, δεν υπήρχε φυσικά δισκάδικο της προκοπής στα μέρη σου. Στα 90s, ως μικρότερος, περίμενες την αδερφή σου ή τον μεγαλύτερο "ψαγμένο μουσικά" ξάδερφο να έρθει στο "χωριό" από τον τόπο σπουδών και να σου φέρει κάποιο album. Συνεχίζω...στα 90s, εφιαλτικά πάντα, το σαλόνι του σπιτιού ήταν κάτι σαν μαυσωλείο. Άνοιγε μόνο για τις επισκέψεις! Στο σαλόνι του σπιτιού, υπήρχε και η μεγάλη στερεοφωνική τηλεόραση. Ο τυχερός, είχε το δικαίωμα εισόδου (για λίγες ώρες κάθε μέρα) για την παρακολούθηση ή ακρόαση αγαπημένων εκπομπών στο MTV.
Εκεί λοιπόν θα ακούσω ένα από τα κομμάτια που προσωπικά θεωρώ κομμάτι ορόσημο για τη δεκαετία αυτή. Για την ακρίβεια, στο MTV θα δω τη διαφήμιση που είχε το συγκεκριμένο κομμάτι ως soundtrack. Κάθε φορά το ίδιο, κάθε φορά η απόσταση δωμάτιο-μαυσωλείο σε κλάσματα δευτερολέπτου, κάθε φορά για να δω τη διαφήμιση της Levi's που περιείχε το "Inside" των Stiltskin. Αγαπημένη διαφήμιση. Είχε μια απίστευτα όμορφη φατσούλα (η πρωταγωνίστρια), ένα παντελόνι μύθος (501) και μια υπέρτατη κομματάρα.
Υ.Γ Η κασέτα (*) αγοράστηκε ένα χρόνο μετά όταν κατέβηκα  Αθήνα για σπουδές. Ένα κομμάτι που δεν βαρέθηκα και ούτε θα βαρεθώ (θέλω να πιστεύω) ποτέ.
(*) Η κασέτα ή κασέττα είναι μαγνητικό μέσο αποθήκευσης και αποτελείται από μια πλαστική θήκη μικρών διαστάσεων, μέσα στην οποία βρίσκεται μαγνητική ταινία στην οποία εγγράφονται κυρίως ηχητικές πληροφορίες και δευτερευόντως/μεταγενέστερα (πρακτική που πλέον έχει ξεπεραστεί) αρχεία υπολογιστών.
 

Stiltskin – “Inside”

 

Κατηγορία Νο. 6: “Ένα τραγούδι για το αγαπημένο σου μέρος/στέκι”


Πράγματα που λείπουν. Όταν δεν έχεις πού να ακουμπήσεις τον αγκώνα σου...
Πάντα μου άρεσε να έχω στέκι. Να ξέρω πως θα πάω σε ένα μέρος ό,τι ώρα και να είναι, όποια ημέρα και να είναι - μόνος ή και με παρέα- και ότι θα συναντήσω δυο-τρεις γνωστούς. Να γνωρίζω πως θ’ ακούσω τη μουσική που μου αρέσει, να έχω την οικειότητα του χώρου και την άνεση με τους ανθρώπους που συχνάζουν ή εργάζονται εκεί, να μη χρειάζεται να πω τι ποτό θέλω να πιω και να αισθάνομαι ότι η ομάδα παίζει «εντός έδρας».
Περισσότερο όμως, μου αρέσουν οι κουβέντες που λέγονται και οι συζητήσεις που ξεκινάνε από το πουθενά. Κουβέντες που μπορεί να ξεκινήσουν λίγο μετά τα μεσάνυχτα και να συνεχιστούν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Ακόμη περισσότερο, μου αρέσουν αυτές οι «καμένες» συζητήσεις, αυτοί οι “α  λα Quentin Tarantino” εκτενείς διάλογοι και τέλος, η συγκρότηση του τρίπτυχου μουσική - μεγάλοι διάλογοι - αλκοόλ στη mini ταινία της βραδιάς.
 

 

Graveyard Train – “Ballad for Beelzebub”

 


Κατηγορία Νο.7: “Ένα τραγούδι εφηβείας και ενηλικίωσης”


Αρχές 90s. Η Αμερική απογαλακτίζεται από το φιλαριστό μαλλί κομμωτηρίου. Επιτίθεται - ευτυχώς για εμάς- με grunge. Η Αγγλία με τη σειρά της, απελευθερώνεται από τη "Σιδηρά Κυρία". Αντεπιτίθεται με brit - pop.
Το 1997 η μπαντάρα που ακούει στο όνομα Blur, θα φλερτάρει επιτυχημένα με την Indie σκηνή της Αμερικής. Όμορφα πράγματα κι όμορφα “ξεμυτίσματα”!
 

Blur – “Beetlebum”

 

Κατηγορία “Bonus Track” για το ΠΣΚ


Bonus Track Νο.1: “Ένα τραγούδι που απλώς σε κάνει χαρούμενο”
Τραγουδάκι που φτιάχνει τη διάθεση, θέλοντας και μη για να πούμε την αλήθεια.
Κατάγεσαι από τη Santa Fe των ΗΠΑ και ονομάζεις το συγκρότημά σου Beirut (Βηρυττός), χωρίς να έχεις επισκεφτεί το συγκεκριμένο μέρος. Μόλις το 2014 θα καταφέρεις να ταξιδέψεις και να παίξεις live εκεί...απωθημένο της μπάντας!
Πειραματίζεσαι και κατατάσσεις τη μουσική σου στα είδη Folk, Νεοβαλκανική Pop, Indie, World Music και Μπαρόκ Pop. Προτρέπεις το κοινό σου να έρθει στις συναυλίες σου λιγάκι "μεθυσμένο" και με χορευτική διάθεση.
Συναυλίες! Ξέρω...πονάει!
 

Beirut – “Elephant Gun”

 

Bonus Track No2: “Ένα τραγούδι με χρώματα στους τίτλους του”
Ένα σχεδόν παιδικό τραγουδάκι...
Όχι από τα αγαπημένα μου κομμάτια των Rolling Stones. Ένα κομμάτι όμως με το οποίο μπορώ να αισθανθώ ακόμη και τώρα, έστω για λίγο ή στιγμιαία, πως είμαι άτρωτος κι ανίκητος. Πως άνετα μπορώ να γράψω εκεί που δεν πιάνει μελάνι τον περιβόητο Μέρφι και τους νόμους του.
Εναλλακτικός τίτλος: “[email protected] the Murphy’s Law”.  Ooh, wahwah la lala…
 

The Rolling Stones – “She’s A Rainbow”

 

Bonus Track Νο.3: “Ένα τραγούδι με τη φωνή ενός καλλιτέχνη (όχι και τόσο mainstream) που λατρεύεις”
Έλα ν' ακούσουμε ένα δανέζικο παραμύθι (Esben and The Witch – The Pink Fairy Book). Το αφηγείται μια φωνή που σε στοιχειώνει. Μια αφήγηση σε τοπία χωρίς συμβιβασμούς. Πέφτεις στη σκοτεινή λαγουδότρυπα από την αρχή για να εκτοξευτείς στη συνέχεια -έπειτα από μια έκρηξη συναισθημάτων- στο φως.
 

Esben and The Witch – “Dig Your Fingers In”

 

Bonus Track No.4: “Ένα τραγούδι που θα μπορούσαμε να έχουμε γράψει εμείς”
Ζούμε την εμπειρία. Ίσως να ζούμε και την απόγνωση. Όλο και κάτι ανακαλύπτουμε. Πολύτιμα πετράδια ας πούμε και μια ημέρα δικής μας ποίησης. Χαμογελάμε. Τραγουδάμε ένα τραγούδι λες και το έχουμε γράψει εμείς. Να, κάτι μαύρα σύννεφα φεύγουν!

 

Wintersleep – “Experience The Jewel”

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Covid-19 Εκτός Ελέγχου
[Ένα κείμενο παρατήρησης
στο δεύτερο κύμα του ιού]
(21/09/2020)
ypogeio.gr
8 Νέοι Δίσκοι
για το Σεπτέμβριο
(08/09/2020)
ypogeio.gr
From Her(e) To Eternity
Περιμένοντας το Νικόλα
(09/10/2017)
ypogeio.gr
Πώς Τελειώνει Η Μουσική;
(40 χρονών το 2015)
(15/10/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ