To ypogeio.gr

Σκέφτομαι Και Γράφω:

Πώς Πέρασες Το Καλοκαίρι; (Summer's Almost Gone)

 
 
 
 
 
 
 

1. Άλλο ένα Καλοκαίρι μου γλίστρησε απ'τα χέρια σαν νερό, δεν κατάλαβα τίποτα... Χρειαζόμουν άλλο τόσο. Το φετινό δε, μου φάνηκε ακόμα πιο μικρό σε σχέση με άλλες χρονιές, μιας και ο πάντα 'προθερμαντικός' Ιούλιος, ο μήνας που ακόμα κι αν δεν έχεις φύγει σε βάζει σε ένα αρχικό (υπέροχο) mode χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς μέχρι να έρθει ο Άυγουστος, πήγε στράφι και χαμένος ελέω δημοψηφίσματος, grexit, capital controls, Τσίπρα, Σόϊμπλε, Γιούνγκερ κλπ... Τα βράδια του Ιουλίου με έβρισκαν να ξενυχτάω πίνοντας αμέτρητες μπίρες Φιξ και βλέποντας Βουλή και Σκάι, ξαπλωμένος στον καναπέ με το βλέμμα του Jack Nicholson στη Φωλιά του Κούκου, γεμάτος αγωνία και λαχτάρα για το αν θα εξακολουθήσουμε να είμαστε Ευρωπαίοι και αν θα πληρώνω ό,τι δουλεύω σε ευρώ ή δραχμή. Τα θυμάμαι τώρα και μου 'ρχεται να σκοτώσω τον εαυτό μου. No fun, no friends, no music... Τα πρωινά έβλεπα τους φίλους μου να μαλώνουν και να ξεκατινιάζονται στο φου-μπου, τα μεσημέρια πήγαινα για δουλειά και παρακάλαγα τους πελάτες μου να μου δώσουν κάνα ευρώ να πληρώσω το προσωπικό μου, τα ενοίκια, την εφορία, το τέβε κλπ. και το βράδυ γύρναγα και φτου και πάλι απ'την αρχή... Η κυκλοφορία express του The Boy 'Το Καλό Παιδί' ήταν ό,τι καλύτερο μου συνέβη.

 

 

2. Το τριήμερο στα Κουφονήσια μεσούντος του Ιουλίου, προγραμματισμένο και προπληρωμένο μήνες πίσω για το Up Festival, το οποίο εντέλει ακυρώθηκε λόγω των εξελίξεων, αποτέλεσε αντιψυχωσικό φάρμακο στην τρέλα που είχε αρχίσει να γεννιέται μέσα μου στην κοχλάζουσα και εμετική πρωτεύουσα. Έτσι, αντί με ζουρλομανδύα, βρέθηκα με μαγιώ και με οικογενειακή απαρτία, να χαίρομαι τα απαράμιλλα κάλλη των Κουφονησίων. No facebook, no Skai, no Sia Kosioni, no Τsipras and Yanis, αποτοξίνωση και θάλασσα. Μέχρι που είδα για πρώτη φορά στη ζωή μου άπειρες φορές σε μια μέρα το...μηχάνημα που απεικονίζεται παρακάτω και μου φυγε το κλαπέτο. I love technology, I love evolution, αλλά ρε παιδιά, εδώ ο κόσμος καίγεται (μεταφορικά και κυριολεκτικά - ήταν σε εξέλιξη εκείνη τη μέρα οι 50 ταυτόχρονες πυρκαγιές στην Ελλάδα) και σεις μου βγάζετε selfies με το ματσούκι;;; Πόσο κοστίζει by the way; Η σύζυγος και τα παιδάκια μου κατόρθωσαν με τεχνητές αναπνοές και απανωτά χαστούκια να με φέρουν στα ίσα μου. Η τυχαία συνάντηση με τον Φοίβο Δεληβοριά στο δελφίνι της επιστροφής ήταν το κερασάκι στην τούρτα ενός υπέροχου διαλείμματος ενός απαίσιου Ιουλίου.

 

 

3. Επιστροφή στις επάλξεις και στην Αθήνα για ακόμα δέκα μέρες μέχρι να ρθει ο Αύγουστος. Δεν θυμάμαι τι έκανα, αλήθεια, παίζει να είχα γίνει ρομπότ, ό,τι έκανα το έκανα σωστά, αλλά δεν ήμουν μάλλον εκεί. Σίγουρα καλωσόρισα  με ανακουφισμένο τρόμο τα προαπαιτούμενα για το 3ο μνημόνιο και σίγουρα συστήθηκα και ευνουχίστηκα από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου βλέποντας πάλι Βουλή μέχρι το πρωί από τον καναπέ μου. Τώρα πια δεν είχα το βλέμμα του Nicholson, πιο πολύ στον Jim Carrey έφερνα, ξέρεις, εκείνη τη σκηνή από το Ο Ηλίθιος και Ο Πανηλίθιος που είναι στο μηχανάκι και ανεβαίνει με τον φίλο του προς το Άσπεν... Ναι, έτσι ήμουν. Τι άλλο έκανα; Α, ναι! Ένα βράδυ, πίνοντας μπίρες Φιξ, άκουσα και χόρεψα μόνος μου (μιλάμε για τόνους αποξένωσης) "καλοκαιρινή" μουσική και μάλιστα την έκανα και λίστα. Ξεκίνησα και σχεδόν τελείωσα το True Detective Season 2. Είδα 7 από τα 8 επεισόδια, το τελευταίο έπαιξε την Κυριακή 9 Αυγούστου και είχα φύγει ήδη για διακοπές. Το είδα επιτέλους προχτές και ξαλάφρωσα... Ο Τζίμης ο Πανούσης τους είχε σκοτώσει όλους, ως συνήθως.

 

 

4. Αύγουστος ρε φίλε! Έκλεισα το γραφείο με λίγη καθυστέρηση ψάχνοντας λίγα ακόμα ευρώ για να πληρώσω το προσωπικό, τα ενοίκια, την εφορία, το τέβε κλπ. και την επόμενη θα έφευγα για τις κανονικές διακοπές μου. Δεν έφυγα την επόμενη λόγω μιας γαστρεντερίτιδας που κράτησε 3 μέρες, μπήκα σε καραντίνα στο Υπόγειο για να μην κολλήσω και τους υπόλοιπους και τελικά δεν φύγουμε ποτέ. Καλά και δημιουργικά τα πέρασα στην καραντίνα, σκεφτόμουν τα υπαρξιακά μου, ποιος είμαι, πού πάω, πόσα κιλά έχω φτάσει, πώς τα πήρα από εκείνο το Καλοκαίρι του 99 που έσπασα το πόδι μου και ήμουν στο κρεβάτι 2 μήνες πίνοντας μπίρες (όχι Φιξ) και τρώγοντας κάθε βράδυ σουβλάκια παίζοντας σκάκι με τον οδηγό της μηχανής που μαζί γκρεμοτσακιστήκαμε ξημερώματα Δεκαπεντάυγουστου και ξεμείναμε οι δυο μας Αθήνα, ενώ οι υπόλοιποι της παρέας καλοπερνούσαν στα Κουφονήσια (να τα πάλι!), μετά έγινε και ο σεισμός κι είδα το Χάρο με τα μάτια μου με γύψο, πώς θα τα χάσω (τα κιλά), πόσο θα ζήσω, πόσο ακόμα θα καπνίσω και τέτοια... Έπειτα έφυγα, με τη σύζυγο και τα παιδιά, πήγαμε στην αρχή σ'ενα ασύλληπτο βουνό στην Αχαϊα, έκανα πρώτη φορά μπάνιο σε λίμνη, 800 μέτρα υψόμετρο φίλε (δες την παρακάτω), κοιμήθηκα επιτέλους μια φορά πριν τις 3 το βράδυ... Κι ύστερα σούμπιτοι στο "εξοχικό", Ανάφλυστος φίλε, Παράδεισος, αν και με τσίπησε μια τσούχτρα (μαζί και το γιο μου) και με έβαλε εκ νέου για ένα-δυο βράδια σε σκέψεις για το ποιος είμαι και πού πάω, πού κολυμπάω, πόσες πιθανότητες υπάρχουν να με φάει κάποτε λευκός καρχαρίας κλπ. Επίσης, πολύ σημαντικό, οδήγησα. Ναι, οδήγησα αυτοκίνητο, για δεύτερη φορά στη ζωή μου. Η γυναίκα μου ήταν δάσκαλος και μέντορας, τα παιδιά μου από το πίσω κάθισμα με ενθάρρυναν και επεφυμούσαν την κάθε μου φοβισμένη κίνηση και με παρότρυναν να φτάσω τα 40 km/h. Τα έφτασα, στο τελευταίο μου μάθημα! Τέλος, ξέχασα να αναφέρω πως τέλη Ιουλίου είχε κυκλοφορήσει επιτέλους και η συλλογή μας ονόματι Music From The Basement, καθυστέρησε λίγο λόγω των capital controls, αλλά λίγο πριν τη γαστρεντερίτιδα είχε φτάσει στα χέρια μου, με συντρόφευσε σαν πιστό κολλητάρι στις διακοπές. Αν και από τις πολλές ακροάσεις κατα την πολύμηνη διάρκεια της ετοιμασίας της, την είχα τύπου σιχαθεί, όταν την είδα μπροστά μου ολοζώντανη και physical, αναζωογόνηθηκε και επανήλθε ο έρωτάς μου γι΄αυτήν. Ήπια κάποιες Φιξ ακούγοντάς την, μαζί με την Κλαίρη, το Θανάση, τη Γιάννα, τον Αντώνη, τη Ρένα, τη Δέσποινα, τη Δήμητρα, τον Μιχάλη, τη Λία, τον Πέτρο, την Ειρήνη, τον Βασίλη και τη Μαρία. Ζωάρα, ρε φίλε! Αληθινά στο λέω, ζωάρα, και θα βγει και ο Χειμώνας, θυμήσου το!

 

 

5. Back to Athens, και δώσ'του εκλογές, δωσ'του έξτρα Ζωές λίγο πριν τα Game Over, Λαφαζάνηδες, Λεβέντες και, ξέρεις, "πίσω απ'τις λέξεις, έρχεται ο Αλέξης"... Όχι, όμως, δεν την ξαναπατάω, την έχω πέσει στα παιδάκια μου, στη μουσική, στην ταλαιπωρημένη επιστήμη μου και στα ΑΘΛΗΤΙΚΑ! Ναι, επέστρεψα στον αθλητικό μου λήθαργο ρε Αλέξη, δεν πάει άλλο με αυτήν την πολιτική αηδία, έκανα ένα update στις μεταγραφές, σκέφτομαι και τρέμω τους πιθανούς αντιπάλους του γαύρου στο τσου-λου, ανυπομονώ να ξεκινήσει η Εθνική το Ευρωμπάσκετ και τέτοια, α παράτα με στην τελική. Έχω και γενέθλια ξέρεις, τελευταία μου χρονιά στα thirties, παντρεύεται και ο Νίκος. Εξάλλου, έχω βρει τι θα ψηφίσω: Θαλπωρή, κουβέρτα, Πάρνηθα, φίλους και μουσική! Καλό Χειμώνα! 

 

Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα
έρχεται μπόρα και παγωνιά
Στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα
κόκκινη κουβέρτα και παλιά περιοδικά

Και στο γραμμόφωνο ο δίσκος που μ’ αρέσει
Όλα έχουν τελειώσει κι είν’ αργά
Στην πολυθρόνα και για τους δυο μας έχει θέση
Κλείσε τις κουρτίνες και πάρε με αγκαλιά

Σάμπως μέσα σε βουβή ταινία, 
μια πολιτεία χοροπηδά
Δρόμοι, ανθρωπάκια και γραφεία, 
πολυκατοικίες και κουρσάκια ιδιωτικά

Πόσο πολύ έχει αλλάξει αυτή η πόλη.
Βάλε την τσαγιέρα στη φωτιά
Η νύχτα έρχεται, η μπόρα δυναμώνει
κι όλα είναι χαμένα και προπολεμικά

Τα παιδιά μεγάλωσαν και πάνε.
Τι ώρα να `ναι και ποιος χτυπά
Στους δρόμους στρατιώτες τραγουδάνε.
Κλείδωσε την πόρτα και στάσου στη σκιά

Στα καταφύγια βουβά και τρομαγμένα
κι έξω οι σειρήνες σαν μωρά
Σβήσε τα φώτα, μην ανοίξεις σε κανένα.
Κλείσε τις κουρτίνες και πάρε με αγκαλιά

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Κύριε τραγουδιστή, στα live
δεν θέλω απλά να σε δω,
θέλω να νιώσω όσα νιώθεις...
(06/12/2019)
ypogeio.gr
Τα Σκέτα του Μάλαμα
3η & 4η Ενότητα
(05/12/2019)
ypogeio.gr
Έμαθα Περισσότερα
Από Έναν Δίσκο,
Παρά Στο Σχολείο...
(11/07/2018)
ypogeio.gr
Robert Johnson:
Ένα σταυροδρόμι
και μια μπλουζ ιστορία.
(15/10/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ