To ypogeio.gr

Chickn:

A Track by Track Analysis

Of The Album By The Band

Τον περασμένο Ιούλιο βρέθηκα στο φλεγόμενο από τη ζέστη Gagarin, για να δω τους αγαπημένους μου Νεοϋρκέζους The Budos Band, αψηφώντας τις σειρήνες των αγαπημένων μου Allah Las και της γοητευτικής (;), αλλά πάντα για μένα βαρετής Lana Del Rey - έπαιζαν την ίδια μέρα στο δροσερό Terra Vibe στα πλαίσια της δεύτερης μέρας του Rockwave. Η επιλογή μου δικαιώθηκε πανηγυρικά, καθώς παρακολούθησα ένα από τα καλύτερα live της χρονιάς, το οποίο -πέρα από την καθηλωτική εμφάνιση των Budos Band- έκρυβε και μία μεγάλη έκπληξη στο support act: τους Chickn. Τους είχα ακουστά σαν όνομα, αλλά ποτέ δεν τους είχα δει, ούτε είχα ακούσει κάποιο δείγμα τους ως τότε. Η αθηναϊκή μπάντα ανέβηκε στη σκηνή και χωρίς πολλά λόγια ξεκίνησε το set της. Μπροστά, στην “αρένα”, το κοινό πήρε σχεδόν αμέσως μπρος, εγω όμως βρισκόμουν στον εξώστη και αυτό που εκλάμβανα από τους γύρω μου ήταν ένα κύμα αμηχανίας ως και...ανησυχίας, μπροστά στο ωμό και ‘επιθετικό’ rock ‘n’ roll των Chickn. Και άκουγα ήδη τους παραδοσιακούς “ταμπελολόγους” να παλεύουν δεξιά κι αριστερά μου:

“Progressive όσο δεν πάει...”
“Τρελή σεβεντίλα φιλε!” 
“60’s ψυχεδέλεια και τα μυαλά στα κάγκελα.”
“Pink Floyd μαζί με Doors, αλλά ακούω και λίγο Nirvana. Cobain”

Και, ok, πρέπει να ομολογήσω πως το άνωθεν σπορ είναι και ένα απ’τα δικά μου αγαπημένα, από την άλλη όμως, στην περίπτωση των Chickn κι ενόσω το καταιγιστικό live τους βρισκόταν σε εξέλιξη, δεν μπορούσα να βγάλω άκρη σχετικά με το τι ακριβώς παίζουν και από πού κρατάει η...μουσική σκούφια τους. Δεν μ’ενδιέφερε στην τελική. Μία λέξη είπα μόνο στο αυτί του κολλητού μου, που είχε ήδη αρχίσει να χτυπιέται δίπλα μου: “Χάος”.

Αυτό το ‘χάος’ έγινε δίσκος με το όνομα της μπάντας και κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα, στις 10 Οκτωβρίου. Δέκα -ως επί το πλείστον- μεγάλης διάρκειας ροκ (ας το πούμε έτσι να ξεμπερδευουμε) περιπετειώδη μουσικά ταξίδια, που σίγουρα κρατιούνται από το ένδοξο παρελθόν των 60’s και των 70’s, εμένα όμως μια χαρά που ακούγονται και σαν μία νεωτεριστική και σύγχρονη μουσική πρόταση του σήμερα, που ήρθε εν έτει 2016 να ταράξει περαιτέρω τα ήδη δαιμονισμένα και άκρως ενδιαφέροντα νερά του ‘νέου ελληνικού εναλλακτικού ροκ’. 

Ο Άγγελος Κράλλης (φωνή, στίχοι, ηλεκτρικές-ακουστικές-resonator κιθάρες, ηλεκτρικό sitar, λαούτο, synthesizers, τσαμπούνα, στάμνες, drum machine, steel drum), ο Ευάγγελος Ασλανίδης (τύμπανα, κρουστά, djembe, νταρμπούκα, μπεντίρ) και Παντελής Καρασεβδάς (τύμπανα, κρουστά, congas, djembe), παρέα με την...πολυπληθή και υπερταλαντούχα παρέα τους - Sir Kosmiche (μπάσο), Κωνσταντίνος Πρωτόπαππας (ηλεκτρική κιθάρα), Χάρης Νείλας (νταρμπούκα, congas, cowbell), Αντρέας Κιλτσικσής (ούτι, αμανές), Prins Obi (συπληρωματικά πλήκτρα και φωνές) και King Elephant (σαξόφωνο)- μας φέρνουν έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Το self-titled debut της μπάντας  κυκλοφορεί σε διπλό βινύλιο με bonus cd και digital album από την Inner Ear και οι Chickn θα το παρουσιάσουν επίσημα σ'ένα μεγάλο live στο Gagarin στις 24 Νοεμβρίου. Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Victim Of Society.

To Υπόγειο έχει τη χαρά να σας παρουσιάσει 10 back stories για κάθε ένα από τα ισάριθμα κομμάτια του δίσκου, 10 πολύ ενδιαφέρουσες και διαφωτιστικές ιστορίες γραμμένες από τον frontman της μπάντας Άγγελο Κράλλη.

Chickn Τribe
Το τραγούδι Chickn Tribe αποτυπώνει τη πρώτη, σχεδόν ενστικτώδη αλληλεπίδραση μεταξύ του Βαγγέλη και του Άγγελου την πρώτη φορά που έπαιξαν μαζί. Βρίσκεται ανάμεσα σας όντας αισίως στην τέταρτη στουντιακή του εκτέλεση και κατα τη διάρκεια των live μας δεν έχει παιχτεί ποτέ δύο φορές με τον ίδιο τρόπο. Κατέχει επίσης το ρεκόρ mash-up στα live μας, καθώς έχουμε την τάση να το μιξάρουμε με διασκευές που εκτείνονται απο κομματια των CAN έως και των Grateful Dead. Θεωρούμε αυτό το track την ιδανική εισαγωγή σε αυτό που συμβαίνει στα κεφάλια μας.

Omens
Το κομμάτι αυτό πήρε το όνομα του από ένα μικρό κουπλέ που είχε γράψει ο Άγγελος κατα τη διάρκεια ενός road trip στο Μαρόκο, ενώ παρατηρούσε κάποια μαυροπούλια να πετούν σε κύκλους.

"Με ενα ελαφρύ πετάρισμα θα κλείσω τον καιρό
που οπως ηρθε ετσι αυριο θα έχει πια χαθει
και σαν ένα ευθραυστο διάφανο φτερό
δεν θα κοιτάζω πια ό,τι έχει ιδωθεί"

Αυτό στη συνέχεια έγινε το verse του κομματιού σαν ένα επαναλαμβανόμενο μάντρα. Έχοντας στο νου μας πως θέλουμε να αποτίσουμε φόρο τιμής στην Krautrock γενεαλογία μας αλλά και στις Black Sabbath καταβολές μας, καταλήξαμε απρόσμενα να τζαμάρουμε στο μέσο του κομματιού σε anatolian rock ύφος, δίνοντας έτσι ταυτόχρονα τις αναφορές μας στον πρώιμο Barış Mançο και στους Mongollar. Επιπλέον σε αυτό το κομμάτι μπορείτε να ακούσετε τα εκπληκτικά φωνητικά του Prins Obi των Baby Guru αλλά και την ανάπτυξη των κρουστών του Χάρη Νείλα.

Aleppo/JAM
To τρίτο τραγούδι του δίσκου ονομάζεται Aleppo και γράφτηκε ένα κρύο πρωινό ενός Δεκέμβρη υπό την ενότητα "3 φλεγόμενα κουτάλια για τις 6 Δεκέμβρη". Εκείνο το βράδυ είχαμε κλείσει μία συναυλία που ακυρώσαμε λόγω της επιδείνωσης της υγείας του απεργού πείνας Νίκου Ρωμανού. Την ίδια περίοδο, το internet και τα υπόλοιπα ΜΜΕ ξεκίνησαν να κατακλύζονται με φωτογραφίες ενός σφαγιασμένου και ολοσχερώς κατεστραμμένου ανατολικού Χαλεπιού, ενώ έξω από τη βουλή στη πλατεία Συντάγματος λάμβανε χώρα μία μαζική απεργία πείνας Σύρων προσφύγων που απαιτούσαν πολιτικό άσυλο (και αργότερα σκουπίστηκαν εν όψει των Χριστουγεννιάτικων εορτασμών από τον δήμαρχο Αθηναίων). Μεσα σε αυτή τη συγκυρία, και με το αίτημα του ότι ένα τραγούδι σήμερα οφείλει να είναι κάτι παραπάνω από μία θρηνωδία ή έναν τάφο, συντέθηκε το Aleppo. To demo του Άγγελου θα μπορουσε να περιγραφεί σαν μια space age απαγγελία αλλά όταν η μπάντα το έπιασε στα χέρια της, του έδωσε μία καινούρια ζωή. Οι μπασογραμμές του Sir Kosmiche αγκάλιασαν τη jazz ανάπτυξη του Gus Boggar όπως το κάρυ το κοτόπουλο. Οι εμπλοκές διάφορων αναλογικών synths σε συνδυασμό με το vocoder στη φωνή, χάρισαν σε αυτόν τον δίσκο το κομμάτι με την πιο εκλεπτυσμένη synthesized ενορχήστρωση.

Modular Prayer
To Μodular Prayer (αρθρωτή προσευχή) είναι, προφανώς, μία προσευχή που έγραψε ο Άγγελος στη Βαλένθια. Συνοψίζει μερικές σκέψεις ημερολογιακού χαρακτήρα που γράφτηκαν σε μία σοφίτα στον πέμπτο όροφο ενός κτίσματος με χαρακτηριστικό γοτθικό στυλ, με μόνη θέα σκεπές και το οκτάγωνο καμπαναριό του El Miguelete. Μόλις η μπάντα επανενώθηκε, αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω σε αυτό το τραγούδι και γρήγορα πήρε περισσότερες μορφές από ότι περιμέναμε. Αυτή η εκδοχή (χαϊδευτικά αποκαλούμενη ώς modular prayer "το κοντό", με το μακρύ να ακολουθεί στη Γ' πλευρα) επιλέχθηκε για να κλείσει την πρώτη πλευρά αυτού του δίσκου αφήνοντας μια γλυκιά επίγευση, ίσως λόγω της χρήσης ηλεκτρικού sitar το οποίο αποδίδει ένα ανατολίτικο θέμα, αλλά ταυτόχρονα ο σχεδιασμός και η ενορχήστρωση των synthesizer αναπτύσσουν ένα βαθύ δυσοίωνο* συναίσθημα.

Taqsim/Rhy/Tavk Hava
To Τaqsim είναι ένα ταξίμι, δηλαδή ένα σολιστικό μέρος για ένα όργανο το οποίο αυτοσχεδιάζει πάνω σε μία γνωστή βάση. Η λέξη προέρχεται από το αραβικό taksim που σημαίνει κλάσμα. Αυτό το μέρος ήταν το ζέσταμα του Άγγελου για να παίξει το Rhy. H Rhy, εκτός από το ότι είναι ένα φανταστικό κορίτσι, είναι η δικηγόρος μας. Έχετε δικηγόρο; Ξέρετε να γράφετε κομμάτια; Γράψτε ένα κομμάτι για τον/την δικηγόρο σας. Δεν θα το μετανιώσετε ποτέ. Το Tavk Hava είναι ένας impromptu αυτοσχεδιασμός που κάναμε μαζί με τον Αντρέα Κιλτσικτση, ο οποίος προσέφερε στο τέλος του Rhy αυτόν τον εκπληκτικό αμανέ. Αφού τελειώσαμε με την ηχογράφηση, ο κάθε περευρισκόμενος στο session (Αγγελος, Παντελής, Βαγγέλης, Χάρης) πήραν από ένα κρουστό και άρχισαν να παίζουν με το ούτι του Αντρέα. Ναι, το ούτι του Αντρέα είναι μία αυτόνομη ετερόνομη ύπαρξη και παρακαλώ ας μη συζητήσουμε άλλο αυτό το θέμα.

Forget
To Forget τα κατάφερε να μπει στον δίσκο τελευταία στιγμή. Το πρώτο κουπλέ του κομματιού βρέθηκε γραμμένο στη πρώτη σελίδα μίας ποιητικής συλλογής του Αριστομένη Προβελέγγιου από μία προηγούμενη ιδιοκτήτη του και το δεύτερο είναι η απάντηση του Άγγελου στο σημείωμα αυτό, στη τελευταία σελίδα. Το ρεφραίν περιγράφει μία συχνή μας κυκλοθυμία. Το Small Things είναι ένα jam που συνέβη σε μία από τις τελευταίες πρόβες πριν αρχίσουν τα sessions του δίσκου ενώ παίζαμε το Forget και προσπαθήσαμε να κρατήσουμε την ακριβή φόρμα στην οποία το συλλάβαμε. Επιπλέον στο τραγούδι αυτό, μπορείτε να ακούσετε τον Παντελή να παίζει τύμπανα και τον Βαγγέλη να ξεδιπλώνει τα ευαίσθητα ηχοχρώματά του στα κρουστά.

Articulation
To Αrticulation (συνάρθρωση) είναι το κομμάτι που ανοίγει την τρίτη πλευρά αυτού του δίσκου. Η γενική ιδέα, χτίστηκε γύρω από κάποιους συλλογισμους του Άγγελου σχετικά με την ποιητική μετά το Άουσβιτς και την οντολογία ενός ανθρώπου που τραγουδά. Αυτή ήταν και η βασική υπόθεση εργασίας του για τη πτυχιακή του εργασία στην ΑΣΚΤ. Το πιο περίεργο γεγονός με αυτό το τραγούδι είναι πως παρόλο που κανείς δεν είχε την παραμικρή ιδέα για το τί πρόκειται να συμβεί κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, όλη η μπάντα το ένιωσε σωστό από την πρώτη στιγμή.

Modular Prayer (reprise)
Αυτό το τραγούδι μας τρόμαζε από την αρχή. Υπήρξαν κάποιες μέρες που σκεφτήκαμε να μη το γράψουμε, αλλά ευτυχώς το κάναμε. Όλος αυτός ο δισταγμός ίσως να εξηγείται από το γεγονός πως το Μodular Prayer ήταν ορόσημο για εμάς. Είναι το πιο πολυπαιγμένο κομμάτι και ταυτόχρονα σημείο κλειδί σε κάθε ζωντανή μας εμφάνιση καθώς κάθε φορά αναδύεται σαν λευκός καμβάς, σαν να το παίζουμε πρώτη φορά. Αυτό μας επιτρέπει να επεκτείνουμε κάθε φορά το όραμά μας. Πως θα μπορούσε ένα τραγούδι που συγκεντρώνει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά να παρουσιαστεί εκτός του πλαισίου μιας ζωντανής εμφάνισης; Αυτό ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που πήραμε μέχρι τώρα σε αυτή μας τη διαδρομή. Ορίστε μερικοί λόγοι για τους οποίους αυτό έπρεπε να συμβεί:

-Τα 9 λεπτά ειναι σημαντικό ψυχολογικό όριο για τους ανθρώπους που ακούνε outtakes των Grateful Dead όσο ηχογραφούν.
-Ένας δίσκος χωρίς σόλο τύμπανα είναι μισός δίσκος.
-Ο King Elephant μας κέρασε μερικές διαγαλαξιακές ελεύθερες γραμμές σαξοφώνου.
-Ο Άγγελος και ο Μαέστρος πέρασαν σε αυτό το session σαν ανήλικα στο luna park.
-Τα επιπλέον πλήκτρα του Prins Obi στο θέμα κλεισίματος του κομματιού έκαναν τον Herbie Hancock περήφανο.
-Σε αυτό το κομμάτι, μπορείτε να βρείτε τις τελευταίες σταγόνες του χιούμορ μας.

Prelude on Mary
Φτάσαμε σχεδόν στο τέλος με αυτό το κομμάτι να ανοίγει την τελευταία πλευρά του δίσκου. Όπως μαρτυρά και το όνομα, πρόκειται για ένα πρελούδιο του κομματιού που θα ακολουθήσει, το οποίο θα διαρκέσει περίπου έντεκα λεπτά. Έτσι σκεφτήκαμε πως θα ήταν όμορφο να δειγματίσουμε κάποια από τα βασικά θέματα που θα εμφανιστόν στο κομμάτι και να προετοιμάσουμε τα αυτιά του ακροατή για αυτό που πρόκειται να συμβεί. Το ψευδο-μπαρόκ επιλέχθηκε ως ύφος γιατί θα προσθέταμε ένα τραγούδι στο πάνθεον των κομματιών σχετικά με Μαίρες και αυτό ήταν ένα αρκετά σοβαρό θέμα στο μυαλό μας. O Άγγελος δεν είχε την παραμικρή εμπειρία πάνω στο πως να διαχειριστεί μια μπαροκ σύνθεση άλλα το γεγονός του ότι το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις Μαίρες, εξισορρόπησε κάπως τα πράγματα.

Shifting Time Blues/Akhedia
Αυτό είναι το τελευταίο κομμάτι του δίσκου, που τελειώνει και αυτή την παρουσίαση. Το Shifting Time Blues ειναι το αδερφικό τραγούδι του Where Is All The Water που κυκλοφόρησε σαν single πριν από τρία χρόνια. Είναι επίσης το μόνο ερωτικό τραγούδι που θα ακούσετε σε αυτόν τον δίσκο. Το Akhedia (ακηδία: αθυμία και ανορεξία που κάνει έναν άνθρωπο απρόθυμο, αμελή ή αδιάφορο) είναι το ορχηστρικό μέρος που διαλέξαμε για να κλείσει αυτή η περιπλάνηση. Το τραγούδι αυτό λειτουργεί σαν εξιλέωση για εμάς. Κάθε μέρος οδηγεί στο επόμενο σαν διαδρομή προς το φώς. Το ντεμπούτο μας, χωρίς ακριβώς να το καταλάβουμε, έγινε κάπως βαρύ και πιεστικό σε σημεία. Αυτό το τραγούδι σχεδιάστηκε για να έχει μία λυτρωτική επίδραση, σαν ένα φώς άνοιχτό σε διακοπή ρεύματος.
-
* Αυτή η παρουσίαση είχε περισσότερο να κάνει με τις ιστορίες παρά με τα τραγούδια. Αν θέλετε να πάρετε το 100% από αυτόν τον δίσκο, βρείτε τον σε όποιο format σας βολεύει και ακούστε τον. Τα κομμάτια δεν έχουν κενά μεταξύ τους, οπότε χάνετε ένα πολύ μεγάλο μέρος του δίσκου ανοίγοντάς τον σε παράθυρα στο youtube. Το να είναι κάποιος audiophile είναι κάτι πολύ παραπάνω από το να αγοράζει ακριβά και τελευταίας τεχνολογίας ηχοσυστήματα. Έχει να κάνει με το να μετατραπεί ξανά η ακρόαση ενός δίσκου σε εμπειρία. Ζούμε σε περίεργους καιρούς, όπου ο χρόνος για τα πάντα είναι τρομακτικά περιορισμένος και συνεχώς λιγοστεύει. Όλα πρέπει να γίνονται στο πόδι. Διεκδικήστε τον χρόνο και δώστε τον στα πράγματα. Δεν θα το μετανιώσετε.

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Greenhorn
XOAN
Track by Track by the band
(12/06/2020)
ypogeio.gr
Talkshow - Track by Track
by Kristof [Song Premiere
Included: Castform Disaster]
(20/05/2020)
ypogeio.gr
Katrame
Sose
Track by Track by the band
(25/04/2020)
ypogeio.gr
Eyes Filled With Apathy
Citrus Blossom
Track by Track by the band
(11/04/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ