To ypogeio.gr

The Missing Fourth Guest

Lia Hide

Track by Track


Ο δίσκος της Lia Hide "The Missing Fourth Guest" κυκλοφορεί ανάμεσά μας από τις 4 του περασμένου Απρίλη. Πρόκειται για ένα δισκογράφημα πυκνότατο σε ιδέες και ήχους, συμπαγές και στιβαρό από την αρχή ως το τέλος του. Είναι σκοτεινό και "επικίνδυνο", χωρίς όμως να ακούγεται βαρύ και αποπνικτικό, χωρίς να πιέζει και να βαρυγκομά. Ρέει υπερεμπνευσμένα και άκοπα, σχηματιζόντας ένα χειμαρρώδες ποτάμι εικόνων και απορρέοντων συναισθημάτων και εντέλει δημιουργώντας μια σπάνια και διαμαντένια μουσική ατμόσφαιρα. Οι ερμηνείες της Lia Hide είναι φαρμακερές και συγκινητικές, ενώ η μπάντα που συνοδεύει το έργο της ακούγεται σαν καλοκουρδισμένη μηχανή. Μια εξαιρετική κυκλοφορία εν γένει, που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής - "απαιτητικός" δίσκος και βαθύς, συνάμα όμως ευθύς και ξεκάθαρος, καθηλωτικός και σκοτεινά γοητευτικός.

Είναι μεγάλη η τιμή μας και η χαρά να φιλοξενούμε τη Lia στις σελίδες μας για ένα track by track ταξίδι στο "The Missing Fourth Guest", ένα "walktrough" στο δίσκο, όπως το αναφέρει και η ίδια. Τα λόγια της είναι συγκινητικά και γεμάτα αλήθεια, όπως ακριβώς και τα τραγούδια της...



 

The Missing Fourth Guest / Α Walkthrough by Lia Hide

 

SIDE A
 

Birthdays

Το έγραψα για κάποιον αγαπημένο μου, καθώς βρεθήκαμε να “γιορτάζουμε” τα γενέθλια του μέσα στην καραντίνα, εντελώς μίζερα και αποπνικτικά, εντελώς μοναχικά και περίεργα. Ήταν τα δεύτερα στην σειρά γενέθλιά του, που τα γιορτάσαμε έτσι, καθότι στην δεύτερη καραντίνα και ήδη ζούσαμε μιά ζωή μέσω μιας κάμερας, είτε για την εργασία μου είτε για την καλήμερα στους φίλους είτε για τα “χρόνια πολλά”. Το βράδυ λίγο πριν πέσουμε για ύπνο, έκατσα στο πιανο και το έγραψα, όλο, “μονοστεκί”, μια κι έξω. Όπως όλες τις ... “μπαλάντες” που γράφω, δεν το συμπαθώ πια πολύ αυτο το κομμάτι. Ίσως γιατί κανείς δεν δίνει σημασία στις μπαλάντες πια κι έτσι δεν συμπαθώ ούτε εγω τις δικές μου – κι αυτή μου μοιάζει απλά με μια εισαγωγή στο αφήγημα του υπόλοιπου δίσκου. Ίσως πάλι να μην το συμπαθώ, γιατί κλείνει με μια μια αισιόδοξη ευχή ("this too shall pass, so raise up your glass") κι εγω πιά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξη.
 


 

 

Uterus Will

Θυμάμαι όταν μιξάραμε αυτο το κομμάτι, είχα ρωτήσει τον ηχολήπτη μας αν του φαίνεται περίεργος ο τίτλος, μιας κι αυτός ειναι Βρετανός και native english speaker. Στην αργή το τιτλοφόρησα έτσι, εννοώντας “Η Διαθήκη της Μήτρας”, μετά όταν το έγραφα μου έμοιαζε ονοματεπώνυμο “ο Γουιλ, ο Γιούτερους”, ενώ μία δημοσιογράφος απο την Νέα Υόρκη μου ειπε πως το εξέλαβε ως “Η Θέληση της Μήτρας”. Εν πάσει περιπτώσει, το κομμάτι το έγραψα το βράδυ που πέθανε ένας πολύ δικός μας άνθρωπος και είναι στην ουσία ένα ξόρκι για τη λήθη του θανάτου, την αθανασία και το αν την πετυχαίνει ο έρωτας, αλλά και την άνοια, απο την οποία υπέφερε ο καλός μας μπαμπάς πριν φύγει. Έγραψα και απήγγειλα τους στίχους πάνω σε ενα τζαμάρισμα των αγοριών μου, που ειχα ...”κατασκοπικά” ηχογραφήσει και φυλάξει. 
 


 

 

Niobe

Η "Νιόβη" γράφτηκε στο Corsham της Βρετανικής επαρχίας όταν ήμουν φοιτήτρια στο songwriting μεταπτυχιακό μου – ξεκίνησε λοιπόν ως άσκηση συγκεκριμενης φόρμας τραγουδιού και όταν το πρωτοέγραψα ήταν μεγέθους έπους Γκιλγκαμές. Μου πήρε περίπου 6 χρόνια να την φτιάξω ώστε να δισκογραφηθεί, φιλοδοξούσε δε να είχε κυκλοφορήσει στον προηγούμενο δίσκο, μα δεν τα κατάφερε. Η Νιόβη σκοτώνει τα 7 παιδιά της, οπως ο Απόλλωνας κι Άρτεμις σκότωσαν τα 7+7 παιδιά της μυθολογικής Νιόβης. Η δική μου Νιόβη τα εξαφανίζει, μαζί με τον εαυτό της, για να μην δούν οι “καλοί άνθρωποι” και νοικοκυραίοι του χωριού πως ρυτίδιασε και χάλασε και πέσει στα μάτια τους. Στην αρχική Νιόβη μου, ο μπαμπάς που πρωτοσυναντάμε στην αφήγηση είχε πολύ περισσότερη ιστορία, αλλά λογοκρίθηκε λόγω wannabe ραδιοφωνικότητας (ή μήπως ραδιοφονικότητας;). Η Νιόβη φιλοξενεί τους καλύτερούς μας εαυτούς μουσικά-δεξιοτεχνικά. 
 


 

 

Row Row Row

Αυτό είναι το πιο εύκολο κομμάτι που γράφτηκε για το δίσκο και το πιο περιέργως απερίγραπτα δύσκολο να τελειώσει ως παραγωγή, τόσο που λίγο έλειψε να μην τα καταφέρει να μπει στον δίσκο. Βασισμένο σε ένα παιδικό τραγουδάκι, μιλάει την καταστροφή του πλανήτη, την εξάντληση των φυσικών πόρων, την καταστροφή του κοινωνικοπολιτικού μας κόσμου, την υπογεννητικότητα, την αλαζονεία της θρησκείας, ενώ ταξιδεύει απ'ακρη σε άκρη μήπως βρει έναν τόπο με καλοσύνη. 

* funny video moment: δεν αντέχω την όψη των ολόκληρων ζώων προς... μαγείρεμα, και πόσο μάλλον των ψαριών. Και με το ψάρι του βίντεο, μόνο βέρες δεν αλλάξαμε (ιουυυυ!)...
 


 

 

SIDE B


TΗΕ TΙΜAEUS SONATA - Proposal / Cloud / Dinner

Η "Σονάτα του Τίμαιου" ξεκινά με το "Proposal", που ειναι η δική μου πρόσκληση για δείπνο, στα αγόρια μου, τους καλεσμένους, οι οποίοι καλούνται να συζητήσουν τα θέματα που πραγματεύεται ο Τίμαιος του Πλάτωνα. Στο "Cloud" στην ουσία παρατήρούμε το νεφέλωμα των σκέψεων όλων μας, πριν καθίσουμε να ανταλλάξουμε απόψεις στο "Dinner".

Τα λόγια δεν ειναι τόσο σημαντικά στην Σονάτα όσο η μουσικές φράσεις και στοιχεία. Η φωνή κι αυτή δεν ειναι παρα ένα όργανο, σαν ολα τα άλλα, όπου οι λέξεις ειναι απλά ο τρόπος να αναπτύξει τις μουσικές τις φράσεις. Απο τον διάλογο του Πλάτωνα συζητήσαμε την θέση του ατόμου στην κοινωνία, την ιδανική κοινωνία και πολιτεία (με αφορμή τον πόλεμο της Αρχαίας Αθήνας με την Ατλαντίδα), την ίδια την ύπαρξη της Ατλαντίδας και τι σημαίνει αυτό για μας. Μουσικά, το "Cloud" ειναι ξεκάθαρα παιδί του Aki'Base, αυτός μας οδήγησε σε αυτά τα μονοπάτια, ενω το "Proposal" δεν θα ήταν αυτο που είναι χωρίς την πολύτιμη κιθάρα του Ντένη Μόρφη. Στα ρυθμικά στοιχεία του πρώτου και τρίτου μέρους σπάσαμε πολλες φορές το κεφάλι μας με τον Γιώργο Ράδο για να καταφέρουμε αυτο το αποτέλεσμα. 
 

 



 

 



Wynonna

Το τελευταίο κομματι του δίκου μιλάει για τον μεγαλύτερο μου φόβο. Υπάρχει ενα ιστορικό ψυχασθένειας στην οικογένεια, η μητέρα του πατέρα μου ήταν ένας πολυ μα πολύ κακός άνθρωπος στα τελευταία της ή ένας πολύ μα πολύ ψυχικά άρρωστος άνθρωπος και πολλές φορές φοβάμαι πως θα της μοιάσω. Πως ίσως έχω αυτο το γονίδιο, αυτήν τη σκιά. Εξού και το λογοπαίνγιο που έχω φτιάξει με το "Wynnona" και το "Why Nonna" (όπου νόνα = γιαγιά).
 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Όγδοη Μέρα
Ψύλλοι στ' Άχυρα
Track by Track
(29/06/2022)
ypogeio.gr
Τρία
Λάμδα
Track by Track
(19/05/2022)
ypogeio.gr
Libation
Echo Train
Track by Track
(12/05/2022)
ypogeio.gr
Ψυχαγωγία
Kristof
Track by Track
(24/03/2022)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ