Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα

Μάιος 17

Με την παραπάνω όμορφη φωτογραφία, την οποία πόσταρε πριν λίγες μέρες στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter, θέλησε ο πρόεδρος της ΚΑΕ Παναθηναϊκός Δημήτρης Γιαννακόπουλος (γνωστός και ως Τράκης) να...προλογίσει την έναρξη των τελικών του πρωταθλήματος μπάσκετ και να περάσει το δικό του ξεχωριστό μήνυμα. Είναι o ίδιος που στα τέλη του περασμένου Απρίλη έβαζε τους παίχτες και τον προπονητή της ομάδας του να γυρίσουν με πούλμαν από την Κωνσταντινούπολη τιμωρώντας τους έτσι για τον αποκλεισμό τους από το Final 4... Και μέσα στο Μάη είχαν προηγηθεί οι κτηνωδίες στον τελικό του Κυπέλου στο ποδόσφαιρο μεταξύ "φιλάθλων" του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ, αλλά και η Heineken (ή ΑΛΦΑ; δεν θυμάμαι) στο κεφάλι του Ίβιτς κατά τη διάρκεια αγώνα για τα play off του ελληνικού πρωταθλήματος μεταξύ ΠΑΟ και ΠΑΟΚ. Επίσης, (υπ)άνθρωποι του Ολυμπιακού (μπράβοι, νονοί και σεκιουριτάδες δηλαδή) απεδείχθη εντέλει δικαστικώς πως πλάκωσαν στο ξύλο στα αποδυτήρια του γηπέδου Καραϊσκάκη παίχτες και παράγοντες της ομάδας του Πλατανιά και η τιμωρία της ομάδας του Πειραιά ήταν να παίξει τρεις αγώνες κεκλεισμένων των θυρών του χρόνου. Wow! Αυτό πόνεσε... Ρίχτε ξύλο μάγκες, η τιμωρία θα είναι να έχετε άδειο γήπεδο 2-3 Κυριακές. "Δείξε μου τον αθλητισμό σου, να σου πω ποιος είσαι" σκεφτόμουν πολλές φορές το Μάιο που πέρασε και αηδίαζα περαιτέρω με την κοινωνική σήψη και παρακμή που επικρατεί γύρω μας.

Ο θάνατος του παρά ένα χρόνο αιωνόβιου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, καθώς και η τρομοκρατική ενέργεια σε βάρος του Παπαδήμου, στάθηκαν αφορμή για έναν ακόμα μίνι εμφύλιο στα social media, φανερώνοντας για ακόμα μία φορά τον κοινωνικό διχασμό, τη δυσκολία μας να ενωθούμε και να εντοπίσουμε έναν κοινό εχθρό και το πόσο θυμό (και κατά βάθος πόνο) κρύβουμε μέσα μας. Meanwhile (που έλεγε συνέχεια και εκνευριστικά η παπάρω Κάρι στο Sex And The City), στο Manchester χάσαμε ανθρώπους πάλι, βόμβα στη συναυλία της Ariana Grande και έλα και πες μου τώρα εμένα για τον Μητσοτάκη και αν πρέπει να γίνει η κηδεία του δημοσία δαπάνη... Έχουμε πόλεμο, and Trakis knows it.        

Λυπήθηκα πολύ για το θάνατο της Μαίρης Τσώνης, ηθοποιού και μουσικού. Λυπήθηκα και για τον τρόπο που παρουσιάστηκε ο θάνατός της στα ελληνικά media, αλλά να σας πω την αλήθεια δεν εξεπλάγην διόλου... O Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης) ποστάρισε στο fb του 4 γραμμές κι ένα τραγούδι και όλα τα ψηφιακά, αλλά και έντυπα, αρπακτικούλια πήρανε τα λόγια του και τα κάνανε σημαίες του πόνου ("Ραγίζει καρδιές το αντίο του Αλέξανδρου Βούλγαρη στην αγαπημένη του Μαιρούλα κλπ."). Κι έκτοτε ο Boy κατέβασε όλες τις σελίδες του και εξαφανίστηκε κι έτσι έχουμε μια φωνή διαφορετικότητας και πολιτιστικής ποιότητας λιγότερη στο χάος του fb. Δεν πειράζει, έχουμε και θα έχουμε πάντα τα τραγούδια του και τις ταινίες του.

Τα τραγούδια του μήνα για το Μάιο θα είναι 11, ξεκινάμε με ένα τραγούδι της Μαίρης και του Αλέξανδρου κι έπειτα θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα. Όπως κάθε μήνα, να σημειώσουμε πως στη λίστα βρίσκεις ελληνικά και "ξένα" τραγούδια ανακατεμένα, σε τυχαία σειρά και επιλεγμένα με μοναδικό κριτήριο το πόσο έπαιξαν και σημάδεψαν τον περασμένο μήνα τον Υπόγειο αέρα, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας τους και το είδος τους.

Υ.Γ. 0-5 picked and written by Mike N., 6-9 by Michael Apostolou, 10 by Dimitris Nikolitsis. 


 

0. Staring - Mary And The Boy (2009)  
Ένα αληθινό αριστούργημα από τον τον τρίτο και τελευταίο δίσκο της μπάντας, Time Machine, ο οποίος κυκλοφόρησε το 2009 από την Inner Ear. 
 




 

 

 

1. Love Has Left My House Today - Acid Baby Jesus (2017) 
Οι Αθηναίοι Acid Baby Jesus επιστρέφουν με νέο κομμάτι, 3 χρόνια έπειτα από το δεύτερο άλμπουμ τους Selected Recordings. Όπως προσφάτως αναφέραμε παρουσιάζοντας το τραγούδι στα 'Local News' του Υπογείου, το Love Has Left My House Today είναι "ένα 5μισάλεπτο αληθινό και λαμπερό διαμάντι, αρκούντως μελαγχολικό και ονειρικό. Το καταπληκτικό εθιστικό πιανιστικό μέρος από τη μέση και μετά είναι μία ευρηματική και συγκινητική υπέρτατη έμπνευση". Κυκλοφόρησε στις 29 Μάιου σε 7ιντσο single από την Sound Effect Records.
 


 

 

 

2. The Youth - MGMT (2007)
Ένα σουρρεαλιστικά Χειωνιάτικο πρωινό του Μάϊου που μόλις μας άφησε, έφτιαξα έναν ζεστό καφέ και χωρίς να καταλάβω πώς και γιατί θυμήθηκα και ακολούθως βρέθηκα να ακούω στο ριπίτ το συγκεκριμένο κομμάτι. Από το εμβληματικό ντεμπούτο του psych pop duet από το Brooklyn, Oracular Spectacular
 


 

 

 

 

3. Grizzly Bear - Three Rings (2017)
Παραμένουμε Brooklyn και ερχόμαστε στο νέο κομμάτι των πάντα εξαιρετικών και ξεχωριστών Grizzly Bear, οι οποίοι προλογίζουν τον 5ο δίσκο τους Painted Ruins (κυκλοφορεί 17 Αυγούστου) με το πανέμορφο Three Rings. Σημειωτέον, πως η μπάντα είχε να μας δώσει νέα μουσική από το 2012, οπότε και είχε κυκλοφορήσει το προηγούμενο άλμπουμ τους, Shields.
 




 

 

 

4. Analog Blues - Headshell feat. Spinnet (2017)
Χαρισματικός Θεσσαλονικιός μουσικός και παραγωγός σε σκοτεινά, αργόμπιτα, ηλεκτρονικά δύσβατα μπλουζ μονοπάτια. Μιλάμε για τον Θοδωρή Καραμπατάκη, aka Headshell, ο οποίος εδώ συνεργάζεται με τον DJ Spinnet και μας δίνουν ένα αληθινά εθιστικό και εμπνευσμένο ορχηστρικό κομμάτι. Από το περσινό (Δεκέμβριος 2016) EP του Headshell, A Misfit Mind
[διάβασε την πρόσφατη συνέντευξη του Θοδωρή στο Υπόγειο εδώ]. 
 




 

 

 

5. I Dreamt - The Black Angels (2017) 
O 5ος δίσκος των αγαπημένων μας Τεξανών ονόματι Death Song κυκλοφορεί ελεύθερος από τις 21 του περασμένου Απρίλη και ακόμα δεν έχω καταλάβει αν και πόσο μ'αρέσει... Όσο το ψάχνω, έχω καταλήξει πως το παρακάτω δαιμονισμένο και στοιχειωμένο κομμάτι είναι το αγαπημένο μου από το δίσκο.
 




 

 

 

6. Pumarosa - Priestess (2017)
Και όσο Grizzly Bear και Alt-J tease-άρουν τα επερχόμενα νέα άλμπουμ τους, ο δίσκος του μήνα κυκλοφόρησε από τους Βρετανούς Pumarosa. Ναι τόσο απλά, μια αληθινή δισκάρα σε εποχές που υπάρχει πενία έμπνευσης και πρωτοτυπίας. Το Priestess δεν μας είναι άγνωστο κομμάτι, κυκλοφόρησε πριν δυο σχεδόν χρόνια σε ένα 12ιντσο, από τη μπάντα που τότε μας πρωτοσυστήθηκε με τους alternative rock ήχους της σε ένα γενικότερο industrial περιβάλλον. Ακούγοντας σήμερα συνολικά το ντεμπούτο δίσκο τους “The Witch”, το μόνο που μένει να πούμε είναι πως οι Pumarosa έχουν θέμα άκρως ενδιαφέρον, παρότι ο τρόπος γραφής τους θυμίζει πολύ τις συμπατριώτισσες τους Savages, αλλά και το τραγούδισμα της Karin Dreijer από τους Σουηδούς The Knife. Επικό, επεκτατικό, απρόβλεπτο, με τραγούδια που θα αγγίξουν πολλές μουσικές πτυχές μέσα σου. Το Υπόγειο σύντομα θα παρουσιάσει συνέντευξη των Λονδρέζων με αναλυτική συζήτηση για την πρώτη τους LP κυκλοφορία, stay tuned ! 
 




 

 

 

7. Bertrand Burgalat - Les Choses Qu'on Ne Peut Dire à Personne (2017)
Ο ιδρυτής της σπουδαίας Γαλλικής Tricatel records από το Παρίσι, είναι και πάλι εδώ και καλά κάνει. Επέστρεψε επειδή είχε λόγο να επιστρέψει, όπως έκανε πάντα δηλαδή. Από το άκρως πειραματικό ντεμπούτο “The Sssound Of Mmmusic” του 2000, την εκπληκτική live ηχογράφηση με τους A.S Dragon του 2001, μέχρι το “Toutes Directions” του 2012, o μέγας Burgalat μένει πιστός στην ποιότητα, την αισθητική αλλά και το ύφος της γραφής του. Μπορεί οι δίσκοι του να μην έγιναν ποτέ η τεράστια επιτυχία (εμείς ακόμα ψάχνουμε απεγνωσμένα για τα εξαφανισμένα βινύλια του στο Discogs), όμως το να ξεκινάς και να ηγείσαι μέχρι σήμερα ενός Label με τη στόφα της Tricatel των 75 άλμπουμ, σημαίνει πως κάνεις πολλή και καλή δουλειά στα μετόπισθεν. Μόλις πριν μερικές μέρες, η Tricatel ανακοίνωσε τη νέα δουλειά του Burgalat, με τίτλο-σιδηρόδρομο, όπως και το ομώνυμο κομμάτι που μπήκε στα καλύτερα του μήνα. Το “Les choses qu'on ne peut dire à personne” μοιάζει με κομμάτι που θα μπορούσε να είχε γραφτεί από τους Depeche Mode μαζί με τους Air στα νιάτα τους. Κι όμως, ο πενηντατεσσάρης Γάλλος, είναι σύγχρονος, ζει στο μουσικό σήμερα και διδάσκει την τέχνη του να είσαι ασυναγώνιστος σε αυτό που κάνεις, απλά κρατώντας την ίδια συνταγή μουσικής τεχνοτροπίας όλα αυτά τα χρόνια. Κατά τα άλλα, άλλος ένας δίσκος που οι λάτρεις της Γαλλικής pop κουλτούρας θα πρέπει να ακούσουν και ύστερα να φωνάξουν και τους φίλους τους που δεν έχουν ιδέα περί Γαλλικής ηλεκτρονικής/pop μουσικής, μήπως επιτέλους δουν κι’ αυτοί το φως το αληθινό.
 


 

 

 

8. The The - We Can’t Stop What’s Coming (2017)
Πώς μπορείς να κρατήσεις για πάντα ζωντανή τη μνήμη ενός ανθρώπου, όταν αυτός φύγει από τη ζωή; Μα φυσικά γράφοντας τραγούδια γι’ αυτόν. Μουσική που θα αγαπήσει ο κόσμος, θα την κάνει μέρος της δικής του ζωής και έτσι θα έχεις φτιάξει ένα μνημείο για τον άνθρωπό σου. Aυτό ακριβώς έκανε ο Matt Johnson, ο άνθρωπος πίσω από το project των The The, χαροποιώντας ιδιαίτερα όσους τον ακολουθούν από εποχής δεκαετίας 80’. Με σπουδαία συμμετοχή αυτή του Johnny Marr στην κιθάρα, ο Matt ηχογράφησε νέα μουσική έπειτα από σχεδόν 18 χρόνια, από τον δίσκο “Naked Shelf” δηλαδή του 1999. Το κομμάτι ουσιαστικά κυκλοφόρησε και με αφορμή τη Record Store Day 2017, (σε μόλις 2000 7ιντσα βινύλια) και αποτελεί μέρος του soundtrack του ντοκιμαντέρ “Inertia Variations”. Θέμα του ο ίδιος ο Johnson, ενώ έχει ήδη προβληθεί στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ. Η ίδια πανέμορφη φωνή, η ίδια μελωδικότητα όπως τότε, αξέχαστος The The εν έτει 2017. 
 




 

 

 

9. Relation - Your Tiny Mind [Lifelike Remix] (2007)
Εντελώς άσημο κομμάτι και από αυτά τα ανεξήγητα “σκαλώματα” του μήνα, όπως λέει και ο μέντωρ Μ.Νικολίτσης. Κάθε τραγούδι και μια μικρή ιστορία και αυτή του συγκεκριμένου κρατάει από το 2007. Τότε, το Βρετανικό ηλεκτρονικό Label της Urbantorque, κυκλοφορεί σε μερικές ελάχιστες κόπιες το sampler της για την χρονιά, με κομμάτια που πρόκειται να γίνουν releases το αμέσως επόμενο διάστημα. Μέσα εκεί και το ονειρικό ρεμίξ του Γάλλου Lifelike aka Laurent Heinrich στους άγνωστους Relation. Οι Relation ή αλλιώς Andrew Leary όπως είναι το όνομα του Βρετανού δημιουργού του project, είχαν στο ενεργητικό τους μόλις κάποια singles και το μαγικό κομμάτι “Your Tiny Mind” που το label από νωρίς κατάλαβε πως θα γινόταν επιτυχία. Το στοιχείο που μετασχημάτισε και απογείωσε το τραγούδι, είναι η με άριστο τρόπο προσθήκη των synthesizers που θυμίζουν άλλες εποχές. Όχι ότι τα φωνητικά του Leary δεν παίζουν τον ρόλο τους, η φωνή του είναι υπέροχη και ταιριάζει απόλυτα με το όλο 80’s electro pop σκηνικό που τα επτά λεπτά του κομματιού κρατούν από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο χτύπο. Οι στροβιλιζόμενοι ήχοι των πλήκτρων γύρω από αυτή την ala kraftwerk μπασογραμμή είναι άκρως κολληματικοί και επειδή καλοκαίρι έρχεται, του αξίζει μια ακρόαση στη διαπασών όπως δέκα χρόνια πριν.
 

 
 

 

10. Γιατί Δε Χορεύετε Ρεεε; - The Boy (2009)
Νόμιζα ότι δε μου έχει ξεφύγει κάνενα κομμάτι του, έλα όμως που το παρακάτω δεν το είχα λιώσει αρκετά. Το έκανα τον Μάϊο. Υπογείως ερωτικό και ταυτόχρονα επαναστατικό, με ρυθμό εντελώς κολληματικό, μάλλον θα μου πάρει περισσότερο από ένα μήνα για να σταματήσω να το ακούω κάθε μέρα. Όπως είχε πει και ο ίδιος ο Αλέξανδρος σε μια πολύ παλιά συνέντευξή του,"το «γιατί δε χορεύετε ρε» είναι κωδικό όνομα που αντιστοιχεί στο «γιατί δε σηκώνεστε ρε;". Έλα ντε, γιατί; Από τον πρώτο προσωπικό δίσκο του Βούλγαρη, Please Make Me Dance (2009). 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Νοέμβριος 2018
(03/12/2018)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Οκτώβριος 2018
(03/11/2018)
ypogeio.gr
Top 11 (24)
Τζίμης Πανούσης
(+Μουσικές Ταξιαρχίες)
(13/01/2019)
ypogeio.gr
20 Aγαπημένοι Δίσκοι
Από το 2018
by Antonis Konstantaras
(26/12/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ