To ypogeio.gr

Τα 10+1 Κομμάτια Του Μήνα

Μάϊος 15

Κάθε μήνα, η παρέα του Υπογείου επιλέγει τα 10+1 αγαπημένα της κομμάτια και τα μοιράζεται μαζί σας. 10 'ξένα' κι ένα ελληνικό. Να σημειωθεί πως το κριτήριο επιλογής βασίζεται αποκλειστικά στο πόσο πολύ 'έπαιξαν' τα συγκεκριμένα κομμάτια στον αέρα του Υπογείου, ανεξάρτητα από το έτος κυκλοφορίας ή το είδος τους. Επίσης, η σειρά παρουσίασης των τραγουδιών είναι τυχαία.

 

1. Paul Orwell - Tell Me, Tell Me (2015)
Λίγο η πρόσφατη συνέντευξή του στο Basement (check here), λίγο η κυκλοφορία του ντεμπούτου του Blowing Your Mind Away πριν λίγες μέρες, ε δεν θέλαμε και πολύ για να ξαναθυμηθούμε και να ξανασκαλώσουμε με το single με το οποίο μάς συστήθηκε το περασμένο Φθινόπωρο το Βρετανικό -με έδρα το Λονδίνο- μουσικό πολυεργαλείο που ακούει στο όνομα Paul OrwellTell Me, Tell Me λοιπόν, ένα εθιστικό super cathcy διαμαντάκι, σε ξεσηκώνει από την πρώτη κιόλας νότα, θα σου θυμίσει Allah Las, αλλά οι ρίζες του είναι πολύ πιο παλιές και βαθιές, καταλήγουν στα 60's των Animals και των Kinks...

 

 
 

 

2. The Black Angels - Entrance Song (2010)
Το κομμάτι που άνοιξε το set της Αμερικανικής ψυχεδελικής ροκ υπερμπάντας στο Rockwave Festival στα τέλη του Μάη. Η αρχή ενός απίστευτου και αξέχαστου μουσικού ταξιδιού που ζήσαμε εκείνο το βράδυ στη Μαλακάσα - η μπάντα από το Austin μάς πήρε και μάς σήκωσε... Από τον τρίτο δίσκο των Black Angels, Phosphene Dream

 

 
 

 

3. Sir Robin & The Longbowmen - I Would Like (2015)
Ολόφρεσκο, κυκλοφόρησε στις 20 Μαϊου, και μπορείς να το βρεις στο self-titled EP της Γερμανικής μπάντας - το Sir Robin & The Longbowmen. To I Would Like είναι το opening track του EP, ένα εθιστικό πεντάλεπτο νεο-ψυχεδελικό διαμάντι, με Manzarekικά αρμόνια και βαριά, επιβλητικά φωνητικά. Μεγάλο κομμάτι - φοβερό και ολόκληρο το δισκάκι...

 

 
 

 

4. The Noble Krell - Never Ever (2015)
Καθαρός 60's αέρας, The Byrds all over... Από τους Noble Krell που μάς στέλνουν αυτό το πανέμορφο διαμαντάκι από τη Βαλτιμόρη... Παιγμένο σε δωδεκάχορδη, σε γοητεύει και σε φυλακίζει στην απλότητά του, από το ομώνυμο 7ιντσο που κυκλοφόρησε τον περασμένο Φλεβάρη.

 

 
 

 

5. Ty Segall - Mr Face (2015)
Και ήρθε η ώρα του υπέρτατου Mr Ty Segall: 28 ετών και ήδη μετράει 7 προσωπικά full LPs, άλλα τόσα με παράλληλα projects και συνεργασίες με φίλους του και άλλες μπάντες. Singles και EPs; Ειλικρινά, έχασα το μέτρημα... Ξέρω όμως πότε βγήκε το τελευταίο του προσωπικό EP και πώς ονομάζεται: Mr Face, 5 Ιανουαρίου. Από κει το ομώνυμο - cool acoustic διαμαντάκι ολκής, που κάνει την περίφημη Mrs Robinson του Simon και του Garfunkel να θυμάται τα νιάτα της.

 

 
 

 

6. Studio 69 - Take My Hand (2014)
Οι Studio 69 είναι ένα άκρως ενδιαφέρον "fuzzy, trippy" κουαρτέτο από το Παρίσι. Εμένα προσωπικά μού θυμίζουν τους Mano Negra, την πρώτη μπάντα του Manu Chao, αλλά και τους τότε σύγχρονούς τους μύθους, Les Negresses Vertes. To υπέροχο και one of a kind Take My Hand βρίσκεται στον 2ο δίσκο της μπάντας, ο οποίος τιτλοφορείται 'El Studio 69' και κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2014.

 

 
 

 

7. Nôze - The Crab Dance (2015)
Αν δεν ξέρεις αυτό το δίδυμο από τη Γαλλία, είναι ήδη αργά. Όχι επειδή τους ξέρουμε εμείς, αλλά επειδή χάνεις ήχους και εμπειρίες που δεν θα βρεις αλλού. Ο Ezechiel Pailhès και ο Nicolas Sfintescu είναι σχεδόν μια δεκαετία μαζί και αισίως φέρνουν το 5ο τους άλμπουμ σε κυκλοφορία. Αν και οι δυο τους έχουν και τα solo projects τους να τρέχουν παράλληλα, ποτέ δεν παράτησαν αυτή την απίστευτα αποτελεσματική ένωση, τους Nôze. Ώριμοι πλέον όσο ποτέ, χειρίζονται τις φωνές τους με τρόπο που δείχνει πως έχουν μάθει να εξωτερικεύουν με ακρίβεια συναισθήματα και σκέψεις. Στην περίπτωση του Come With Us, οι διαρκείς μετασχηματισμοί στον ήχο τους, είναι κάτι παραπάνω από φανεροί και αυτό μας κάνει χαρούμενους. Η μουσική είναι ρίσκο και πείραμα. Όσοι δεν ανέπτυξαν την προσαρμοστικότητα και στομάχι που αντέχει τις αλλαγές, καλύτερα ας κάτσουν σπίτι τους. Το Παριζιάνικο duo ευθαρσώς παρουσίασε ένα άλλοτε Krautrock, άλλοτε καθαρά pop και άλλοτε ηλεκτρονικό άλμπουμ που υπνωτίζει με τις πανέμορφες μελωδίες του, όπως αυτή του εθιστικού The Crab Dance.

 

 
 

 

8. Moses Gunn Collective - Back Into The Womb (2015)
Brisbane και Αυστραλία γιατί πολύ μείναμε στις Ευρώπες και τις Αμερικές. Οι Moses Gunn Collective είναι φίλοι μας από μερικούς μήνες πριν. Τότε, είχαμε χιλιο-ακούσει σε replay το Shalala και το Mary από το EP τους Morning Shakes. Η μαγική πεντάδα είναι άριστα εκπαιδευμένη στο να γράφει μελωδικές γραμμές που έχουν στόφα Hit. Κάθε τους κομμάτι είναι μια μικρή περιπέτεια που βασίζεται αν το προσέξεις καλά, στο πιάνο. Και ότι γράφει καλά σε πιάνο, είναι καταδικασμένο να πετύχει. Αυτό το τόσο θελκτικό στα κομμάτια τους το αντιληφθήκαμε πέρυσι, όταν φάνηκε πως η φήμη και η μουσική τους έφτασε σε Ευρώπη και Αμερική, σε ραδιόφωνα και μουσικά μέσα ενημέρωσης που μιλούσαν για ένα συγκρότημα που γράφει μουσική ταιριαστή με τα ηλιοβασιλέματα της California. Πριν μερικές ημέρες, η μπάντα έδωσε άλλον έναν άσσο σε δημοσιότητα, το Back Into the Womb που συνοδεύεται από ένα ροζ (χρωματικά) video clip. Ένα περιβάλλον από glitter και χορευτικά στοιχεία disco για τους Αυστραλούς που δείχνουν να μη μασάνε να δοκιμάσουν. Άλλωστε, τι έχεις να φοβηθείς όταν όλα πατούν πάνω στο χαλί ενός κομματιού-instant classic όπως αυτό ; Οι ψυχεδελικοί ροκάδες κατευθύνονται ολοταχώς προς το πρώτο τους άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2015 με τίτλο Mercy Mountain. Μέχρι στιγμής πάντως, δεν δείχνουν έλεος με τις μουσικές τους. Χτυπούν αλύπητα.

 

 
 

 

9. Ducktails - Headbanging In The Mirror (2015)
Το “σοκ” με την καλή έννοια, το πάθαμε το φθινόπωρο του 2013 όταν οι Ducktails επέστεψαν με το The Flower Lane, ίσως τον πιο σαφή και προσεγμένο τους δίσκο μέχρι τότε. Ο Matthew Mondanile ξεκινά την μπάντα το 2009 και την πρώτη τους δουλειά, το Landscapes και κυκλοφορεί σχεδόν ένα δίσκο κάθε χρόνια. Καλογυαλισμένες κιθάρες, όμορφα στρωτά φωνητικά, ο ορισμός της indie rock στο λεξικό της μουσικών ειδών αλλά τελικά ένας συγκρατημένος σκεπτικισμός και έλλειψη καρδιάς για το LP του 2013. Σήμερα, η μπάντα ανακοίνωσε την κυκλοφορία του St. Catherine που θα κυκλοφορήσει στις 24 Ιουλίου και πάλι από την Domino. Πρώτο δείγμα με το single Headbanging In The Mirror που κακά τα ψέματα θα βασιστεί (και αυτό) στη νοσταλγία, άλλωστε αυτό δεν ήταν πάντα το λίκνο της dream pop ; Ζαλισμένες με εφφέ κιθαριές και πλήκτρα που θα τραβήξουν σαν μαγνήτης την προσοχή μέχρι τον υπνωτισμό και την πλήρη υποταγή σε ένα κομμάτι ύμνο για την άνοιξη και το καλοκαίρι.  Μπορεί headbangng να μην κάνεις, σίγουρα όμως θα μείνεις να κοιτάς απορροφημένος τον καθρέπτη...

 

 
 

 

10. The Holydrug Couple - If I Could Find You [Eternity] (2015)
Νεο-ψυχεδελική ροκ από τη Χιλή ;! Κι όμως, ναι. Τους The Holydrug Couple τους γνωρίσαμε το 2013 από το album Noctuary και ένα κομμάτι που έδειχνε με ξεκάθαρο τρόπο προς τα που θα κινηθούν, το Follow Your Way. Ψυχεδέλεια ναι μεν, indie και soft rock από την άλλη αλλά με τη μυρωδιά της δεκαετίας του 70 και του 80 από Γαλλικό κινηματογράφο. Το ζευγάρι των δυο φίλων από το 2008 είναι μαζί σε αυτή τη διαδρομή που τελικά κάνει το peak της τον μήνα που μας πέρασε με την κυκλοφορία στην Sacred Bones του δεύτερου τους LP Moonlust. Οι ίδιοι σε συνεντεύξεις τους λένε πως αντλούν έμπνευση από τους Air και την Aretha Franklin. Το σίγουρο όμως είναι πως η Baroque αισθητική του άλμπουμ δεν έχει να κάνει με παραμορφώσεις και περίεργες επεξεργασίες στον ήχο. Είναι ένα γνήσια ψυχεδελικό synth pop άλμπουμ με τα instrumental κομμάτια του να κλέβουν την παράσταση. Το καλοκαίρι ήρθε και νομίζω πως δεν θα πειράξει καθόλου αν ανάμεσα στους Unknown Mortal Orchestra και Toro Y Moi βάλουμε και τους Holydrug Couple.

 

 

 

10+1 Moa Bones - Skopelitis (2015)
Ο χαρισματικός Δημήτρης Αρώνης (ex-Modrec) μόλις επέστρεψε με τον δεύτερο δίσκο του με το project Moa Bones, το κομψότατο και πανέμορφο Spun. Από εκεί διαλέξαμε το "outsider" Skopelitis. To χαρακτηρίζουμε έτσι, καθώς πρόκειται για ένα διακριτικό δίλεπτο ορχηστρικό αριστουργηματάκι, (μάλλον) αφιερωμένο στον ιστορικό Σκοπελίτη, το μικρό καραβάκι που κάνει εδώ και...άπειρα χρόνια το δρομολόγιο Νάξος - Σχοινούσα - Δονούσα - Κουφονήσια - Αμοργός. Διαβόητο για το "κούνημα' και την...αστάθειά του, περίφημο για τη ζεστή του ατμόσφαιρα και τις φιλίες που γεννιούνται στο μικρό σαλονάκι του. Γύρω παντού η θάλασσα και κάπου εκεί και το νησάκι που σε περιμένει... Απόλυτη ξεγνοιασιά. Όλα αυτά, και προφανώς πολλά άλλα, αναδύει αυτό το πανέμορφο τραγούδι, σε δύο λεπτά, χωρίς κανένα στίχο...

 

* Διαβάστε τη συνέντευξη του Δημήτρη Αρώνη για το Υπόγειο εδώ.

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Μάρτιος 2020
(02/04/2020)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια του Μήνα
Ιανουάριος - Φεβρουάριος
2020
(29/02/2020)
ypogeio.gr
Top 11 (16)
Kasabian
[Ομαδικό x 8]
(04/09/2018)
ypogeio.gr
Top-20 Albums
by Michael Apostolou
(01/01/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ