To ypogeio.gr

The Boy

@ Six D.O.G.S

4/10/2018


 

Το review για το live του Αλέξανδρου Βούλγαρη aka The Boy στο Six D.O.G.S την Πέμπτη 4/10, γράφεται αυτή τη φορά από έναν άνθρωπο που μυήθηκε στη μουσική του πολύ πρόσφατα και για το λόγο αυτό ίσως να είναι μια θέαση πιο «αγνή», πιο αποστασιοποιημένη από τη λατρεία των ‘υπόγειων’ συντακτών προς το πρόσωπό του.

Φτάσαμε νωρίτερα με τα εισιτήρια στο χέρι και με περίσσια αδημονία περιμέναμε να ανοίξουν οι πόρτες και να βρούμε ελεύθερο το σημείο μας (ακριβώς δεξιά από τη σκηνή). Ευτυχώς η επιθυμία μας πραγματοποιήθηκε και σταθήκαμε εκεί που η ψυχή μας ήθελε. Για κάποιο λόγο ήμασταν προετοιμασμένοι ψυχολογικά για κατάθλιψη και πονολαγνεία. Θέλαμε να μπούμε χαμογελαστοί και να βγούμε θλιμμένοι. Ταυτόχρονα όμως καθαροί και λυτρωμένοι, αφού υπάρχει κάποιος που βράζει στο ίδιο καζάνι με εμάς, κάποιος που μπορεί να εκφράσει με τη μουσική του το μέσα μας, με τρόπο που εμείς δεν μπορούμε.

Ο The Boy ανέβηκε  στην σκηνή κατά τις δεκά. Μου έκανε εντύπωση αρχικά η αντι-live ατμόσφαιρα που επικρατούσε και δεν το λέω με αρνητική χροιά. Μια παράξενη ησυχία κάλυψε τον χώρο όταν ξεκίνησε να παίζει. Αυτό με συνεπήρε, ένιωσα ότι πρόκειται να βιώσουμε κάτι σημαντικό, κάτι όχι φαιδρό. Ήταν όπως πάντα ασταμάτητος και ακούραστος σε σημείο απορίας και έκπληξης για εμένα. Ο τρόπος που τα κάνει όλα μαζί μόνος του, με στέλνει. Τραγουδάει, απαγγέλει, παίζει πιάνο και τύμπανα, όλα μαζί για ώρες. Έπαιξε πολλά από τα παλιά του, αγαπημένα της παρέας μας , κομμάτια και κάποια από τα καινούρια του, τα οποία μας σκάλωσαν εξίσου. Η μόνη στιγμή που επικοινώνησε άμεσα με τον κόσμο, ήταν όταν μας αποκάλυψε τους ενδόμυχους πόθους του να γράψει έναν hip-hop δίσκο και ήταν απλά απολαυστικός. Εκείνο το πεντάλεπτο ήταν ίσως το μόνο σημείο που χαλαρώσαμε, γελάσαμε και αφήσαμε την θλίψη στην άκρη. Τα δάκρυα όμως δεν έλειψαν ούτε σε αυτό το live. Οι θύμισες που μπορεί με την τέχνη του να σου ξυπνήσει, ακόμα και αν οι στίχοι του δεν συνδέονται άμεσα με αυτές, σε βάζουν είτε το θες είτε όχι σε mode υπαρξιακών προσωπικών αναζητήσεων. Τι πάει λάθος με εμένα, τι πάει λάθος με την κοινωνία στην οποία αναγκαστικά ανήκω, τι πάει λάθος με τη ζωή την ίδια, αναρωτιέσαι. Αλλά τελικά φεύγεις λίγο πιο άδειος, λίγο πιο ξαλαφρωμένος από όλα αυτά τα βάρη και αυτό είναι σχεδόν μαγικό. Για το τέλος δεν γίνεται να μην γράψω για αυτό που ουσιαστικά με έχει κερδίσει σε αυτόν. Αναφέρομαι στην έμφυτη και τόσο γλυκιά αμηχανία του. Είναι εμφανής κάθε φορά που σταματάει να παίζει, στις κινήσεις των χεριών του, στον τρόπο που μιλάει και στέκεται, στον τρόπο που κοιτάζει. Αυτό το στοιχείο είναι σίγουρα το κατάλληλο κλείσιμο για αυτό το review, που γράφτηκε από έναν άνθρωπο που δεν ξέρει πολλά, αλλά έχει μάθει να νιώθει. Αυτό είναι η μουσική, αυτό είναι η τέχνη, αυτό είναι ένα όμορφο και γεμάτο live, τα συναισθήματα. Περιμένω πως και πως το επόμενο live της ερχόμενης Πέμπτης, να ζήσω ξανά κάτι παρόμοιο και ακόμα πιο δυνατό.

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Leprous, Κlone, Maraton
@Fuzz Club
15/2/2020
(17/02/2020)
ypogeio.gr
Φοίβος Δεληβοριάς
Μόνο Ψέματα
Η Πρεμιέρα στο Κύτταρο (1/2/2020)
(08/02/2020)
ypogeio.gr
Cyanna Mercury, Skull And Dawn, Zeal & Ardor
ΙΛΙΟΝ PLUS
5/5/2017
(15/05/2017)
ypogeio.gr
The National
@ SRC Salata, Zagreb HR
10/7/2018
(29/07/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ