Νέες Κυκλοφορίες

Always Ascending

Franz Ferdinand


Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει (εγώ δυσκολεύομαι), αλλά έχουν περάσει 14 χρόνια από τότε που οι Franz Ferdinand μας συστήθηκαν (μας αποσβόλωσαν για την ακρίβεια) με το self-titled ντεμπούτο τους, ενώ ο χαρισματικός leader τους με ελληνικές ρίζες Alex Kapranos έχει φτάσει 45 χρονών. Τα γράφω αυτά, διότι θεωρώ πως είναι ολίγον τι άδικο να περιμένουμε από τον Alex και την Σκωτσέζικη παρέα του να κάνουν και να γράφουν τους παπάδες των 00's. Παρόλα αυτά έχουμε κάθε διακαίωμα να κρίνουμε το έργο τους, αν θέλουμε μάλιστα και πολύ αυστηρά, όχι όμως συγκρίνοντας τα τωρινά νέα κομμάτια τους με τους δυναμίτες της χρυσής εποχής τους. Τα γράφω αυτά γιατί διάβασα κάποια ανελέητα θαψίματα, βασιζόμενα όχι στο τώρα της μπάντας, αλλά στο μακρινό παρελθόν της.

Φτάνοντας λοιπόν στο 2018, οι Franz Ferdinand μας δίνουν τον 5ο studio δίσκο τους. Ονομάζεται "Always Ascending" και είναι ο πρώτος χωρίς τον κιθαρίστα και κιμπορντίστα Nick McCarthy, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον πολυοργανίστα και μουσικοπαραγωγό Julian Corrie (aka Miaoux Miaoux). Το άλμπουμ ξεκινάει με το ομώνυμο και leading single "Always Ascending", το ξέραμε από τον Οκτώβριο του 2017 και μας άρεσε εξαρχής. Απεδείχθη εντέλει, και αφού ακούσαμε ολόκληρο το δίσκο, πως το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν απολύτως αντιπροσωπευτικό δείγμα για την ηχητική προσέγγιση όλου του υπόλοιπου άλμπουμ: post-punk του παλιού καλού καιρού με αρκετές δόσεις disco και electro. Κι αν αυτή η τάση/μόδα να disco-ποιήσουμε το ροκ μας διέπει αρκετές μπάντες τελευταία (συνήθως με απογοητευτικά αποτελέσματα), στους Franz Ferdinand δεν μπορείς να καταλογίσεις κανένα από τα δύο: Ούτε ότι το κάνουν από μόδα (γούσταραν και πέρασαν αυτόν τον ήχο στα κομμάτια τους από τον δεύτερο κιόλας δίσκο τους, "You Could Have It Much Better"/2005 και τον εξέλιξαν περισσότερο στο ακόλουθο "Tonight"/2009), ούτε ότι τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Ίσα-ίσα το νέο τους δισκογράφημα είναι αξιοπρόσεκτο και αξιοπρεπέστατο. Εμπεριέχει δε και κάποιες πολύ δυνατές στιγμές, το προαναφερθέν ομώνυμο, το "Paper Cages" και το αμέσως επόμενο "Finally" (υπέροχο), αλλά και το "Glimpse Of Love". O Kapranos ακούγεται μια χαρά, η χημεία της μπάντας (ζητούμενο μετά τις αλλαγές στο line up) είναι εξαιρετική και με σιγουριά θα σας πω πως το "Always Ascending" είναι κατά τη γνώμη μου μια χαρά δίσκος... :)


Βαθμολογία: 3,5/5
Release Date: 9/2/2018 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Prozacco
Sir Robin & The Longbowmen
(21/09/2018)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Call Of the Void
Lumerians
(20/09/2018)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
The Great Unknown
Mystic Braves
(29/08/2018)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Cheiloscopy
Lip Forensics
(05/07/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ