Νέες Κυκλοφορίες

The Age Of New Delirium

The BitterSweet


Οι Αθηναίοι rockers The BitterSweet που σχηματίστηκαν το 2007 απο τον τραγουδοποιό και κιθαρίστα Νικόλα Αλαβάνο, ο οποίος υπογράφει τη μουσική και τους στίχους. Μαζί του συμμετέχουν 5 ακόμη εξαιρετικοί μουσικοί: Αντώνης Γκούφας (κιθάρα), Kωνσταντίνος Κοντονίκας (μπάσο), Δημήτρης Ρίγκος (drums & backing vocals), Χριστίνα Παπανδρέου (πιάνο & hammond), Κώστας Μέξης (πιάνο, hammond & electric organ). Η μπάντα επέστρεψε δυναμικά και ανανεωμένη έπειτα απο 6 χρόνια και την τελευταία τους κυκλοφορία "Dancing In The Zoo" με το εκπληκτικό "The Age Of New Delirium", που κυκλοφορεί ανεξάρτητα από τις 17 Δεκεμβρίου σε παραγωγή του ντράμερ Δημήτρη Ρίγκου και Mastering του Γιάννη Χριστοδουλάτου (Sweetspot Productions).
 


''The Age Of New Delirium'': Ένας τίτλος που κάλλιστα θα μπορούσε να περιγράψει την γεμάτη παραλήρημα και ντελίριο κατάσταση την οποία βιώνουμε τόσο στη χώρα μας, με την οικονομική και κοινωνική κρίση, όσο και παγκοσμίως με ασυναρτησίες πολιτικών, πολέμους, βία, φανατισμό, αποχαύνωση και αποπρασανατολισμό. Κάτι που επίσης μου δημιουργεί σαν συναίσθημα το άλμπουμ, με κομμάτια όπως το "I Like Walking", "Soldier On", "Freetime Land", "Nobody Plays With Me", τα οποία και ξεχώρισα, και σε συνδυασμό με το υπέροχο εξώφυλλο του άλμπουμ απο τον Δημήτρη Καραϊσκο, που απεικονίζει βράχους να χτυπιούνται απο τα κύματα, είναι πως όσα χτυπήματα και να τρως τελικά απο τη ζωή, εσύ παραμένεις σταθερός, με την φθορά σου μεν, όπως τα βράχια απο τα ορμητικά νερά και την αλμύρα, αλλά σταθερός και ζωντανός. Ζωντανός με όπλο ό,τι σε τρέφει και σε κρατάει σε αφύπνιση ενάντια στη σήψη απο τοξικές καταστάσεις και ανθρώπους. Το άλμπουμ είναι 45λεπτο σε διάρκεια με 11 κομμάτια που ούτε ένα δεν περνάει απαρατήρητο. Είναι σαν να βλέπεις την αγαπημένη σου ποδοσφαιρική ομάδα (προσωπικά Ολυμπιακός, Λίβερπουλ) να παίζει ένα μαγικό 45λεπτο και οι 11 παίκτες να δίνουν ρεσιτάλ. Οκ, συμβαίνει σπάνια, αλλά δεν υπερβάλλω - το άλμπουμ δεν κάνει καμία κοιλιά και έχει τα πάντα: γκρούβα, ένταση, ριφάρες, εκπληκτικά σόλο, ψυχεδέλεια και είναι ντυμένο με όμορφα back vocals και πληκτροφόρα.

 

Η βάση του ήχου της μπάντας είναι η Βρετανική 60's και 70's pop-rock ψυχεδέλεια και progressive, αναμιγμένη με πιο μοντέρνο και σύγχρονο ήχο της britpop και indie rock σκηνής των 90's και 00's. To album ξεκινάει έντονα και δυναμικά βάζοντάς σε κατευθείαν στο ψητό με το ομώνυμο κομμάτι "Τhe Age Of New Delirium". Άρτια φωνητικά γεμάτα σύγχυση, μια φωνή που θέλει κάτι να σου πεί, βρώμικες κιθάρες που δένουν τέλεια με τα δυναμικά τύμπανα και τη γκρουβάτη μπασογραμμή, όπου το μπάσο στο 2:58 κάνει ένα υπέροχο μικρό funky σόλο πάνω απο τα drums λίγο πριν ξαναεμφανιστεί η κιθάρα και φυσικά ένα minimal hammond στο backround που παρόλα αυτά είναι εμφατικό και δίνει ένα αίσθημα αγωνίας, αγκαλιάζοντας υπέροχα τα υπόλοιπα όργανα - νομίζω χωρίς αυτό θα ακουγόταν φτωχό το κομμάτι. Η ταχύτητα πέφτει στο επόμενο κομμάτι που είναι το "War", αλλά όχι και η ένταση. Είναι η τέλεια συνέχεια του προηγούμενου track. Σου δημιουργει ένα αίσθημα προειδοποίησης και ξεσηκωμού, σε καλεί να αντιμετωπίσεις το πολεμικό κλίμα που επικρατεί γενικώς αλλά και μέσα σου. Υπέροχα παραμορφωμένα δυναμικά φωνητικά και ουρλιαχτά συνοδευόμενα απο βρώμικες κιθάρες με tremolo. Ακολουθεί το single του άμπουμ "I Like Walking" που είχε κυκλοφορήσει απο τον Νοέμβρη και έχει ένα υπέροχο παιχνιδιάρικο music video.
 


 


Ένα αρκετά εσωτερικό κομμάτι που εκφράζει απόλυτα την ανάγκη για πολύωρο περπάτημα συνοδευόμενο απο σκέψεις, εσωτερική αναζήτηση, αυτοκριτική και γενικότερα ένα διάλογο με τον ίδιο σου τον εαυτό που θα σε βοηθήσει να ξεμπλοκάρεις απο προβληματισμούς και θα σε αποφορτίσει. Έντονο 60's rock n' roll και jazzy ύφος με καταπληκτικές κιθάρες, γκρουβάτα και γεμάτα ρυθμό drums και μπασσογραμμή και ένα εκπληκτικό και παιχνιδιάρικο πιάνο που σε κάνει να θες να χορέυεις.

Σειρά έχει το "Trapped Inside A Basement" με boogie rock ύφος στην αρχή και μπόλικη δόση ψυχεδέλειας μέχρι το σημείο που σβήνει και γίνεται σκληρό με κιθάρες που θυμίζουν ελαφρώς Jack White. "Θα μείνεις παγιδευμένος σε μια κατάσταση μέχρι να περιμένεις δια μαγείας να τελείωσει ή θα κάνεις κάτι γι’αυτό;", αναρωτήθηκα ακούγοντάς το. Το άλμπουμ συνεχίζει να με εκπλήσσει ευχάριστα με ένα απο τα κομμάτια που ξεχώρισα ως ένα απο τα αγαπημένα μου. "Soldier On" ταξιδιάρικο, ψυχεδελικό με εκπληκτικό πιάνο να συνοδέυει τα υπέροχα φωνητικά του Νικόλα Αλαβάνου και κιθάρες γεμάτες μαεστρία και σόλο που σε κάνει να το αγαπάς απο το πρώτο άκουσμα. Μουσικά μου θύμισε πολύ Queen και Τhe Verve και τα φωνητικά Richard Ashcroft. Είμαστε στα μισά του άλμπουμ με το "(It's Been) So Very Long" να με αγγίζει, ξέροντας απο τον τίτλο και μόνο πως θα με κερδίσει και το κατάφερε φέρνοντάς μου στο μυαλό πράγματα και καταστάσεις που μου πήραν αρκετό καιρό να ξεπεράσω, όμως τελικά τα κατάφερα. Aκολουθεί το "Shit" με τα φοβερά backing vocals που με ταξίδεψε πίσω στην εφηβεία και μου θύμισε ακόμη περισσότερο τους The Verve. Η brit-pop νοσταλγία μου συνεχίζεται στο "You And I" που ακολουθεί, ένα πολύ γλυκό γεμάτο ρομαντισμό κομμάτι. Έρχεται ξανά η ώρα της ψυχεδέλειας με το επίσης αγαπημένο μου "Freetime Land", το οποίο απόλαυσα πολλές φορές με κλειστά τα μάτια και τη φαντασία μου να ξεφέυγει σε μαγικά μέρη. Το συγκεκριμένο κομμάτι με έκανε να σκεφτώ επίσης πόσο σημαντικό είναι να δημιουργήσεις έναν δικό σου μικρόκοσμο, όπου θα κάνεις τα πράγματα που σου αρέσουν και θα ταξιδέυεις μέσα σε αυτόν βοηθόντας τον εαυτό σου να ξεφύγει απο την ’’κανονικότητα’’ και το ’’φυσιολογικό’’ που σου επιβάλλουν ως τρόπο ζωής.

Περνάμε στο προτελευταίο κομμάτι του άλμπουμ το "You Know Better" που είναι απο τα πιο κιθαριστικά του άλμπουμ, γεμάτο δυνατές κιθάρες, ρυθμικά και γκρουβάτα drums και μπάσο και το hammond στο backround να κάνει τα δικά του, δημιουργώντας όλα μαζί ένα γνήσιο rock n' roll ηχοτοπίο. Η αγαπημένη φίλη μου ψυχεδέλεια ξαναεπέστρεψε εκεί που δεν το περίμενα στο τελευταιο έπος του άλμπουμ και αγαπημένο μου κομμάτι απο τα 4 που ξεχώρισα, το "Nobody Plays With Me". Κορυφαία σύνθεση που σε ξεσηκώνει με εκπληκτικά ψηλά φωνητικά και όργανα θαμμένα στο reverb που σε εξυψώνουν στο διάστημα.

Νομίζω πως το μουσικό αποτέλεσμα και οι συνθέσεις ήταν άρτια εκτελεσμένες. Αν μπορούσα να βρώ ένα ψεγάδι αυτό θα ήταν στην παραγωγή. Το όλο αποτέλεσμα μου δημιουργεί το συναίσθημα πως οι BitterSweet δεν κυκλοφόρησαν αυτό το άλμπουμ για το θεαθήναι, όπως επίσης δεν έκαναν μια ακόμη αναβίωση ήχου απο το παρελθόν. Οι αναβιώσεις είναι και της μόδας, κάνοντας πολλές μπάντες να ακούγονται ίδιες και δίνοντάς σου την εντύπωση πως δίνουν έμφαση στην αισθητική και το πώς θα ακούγονται, παρά να δουλέψουν πάνω στο μουσικό κομμάτι, όπως έκαναν οι BitterSweet. Από το τελικό αποτέλεσμα καταλαβαίνει κανείς πως ο δίσκος περιέχει μέσα του αγάπη, δουλειά και αφοσίωση. Ήταν λοιπόν μια κυκλοφορία γεμάτη εκπλήξεις που δεν με έκανε να βαρεθώ ούτε δευτερόλεπτο.
 

Release Date: 17/12/2018
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Παραδουλεύτρα
The Boy
(16/09/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
ΚΡΑΑΚ (LP)
ΚΡΑΑΚ
(03/07/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Believers
Serafim Tsotsonis
(02/07/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Free
Iggy Pop
(17/09/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ