To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες

Quadra

Sepultura


Sepultura εν έτει 2020; Φυσικά! Και μάλιστα πιο φρέσκοι από ποτέ! Όταν κάποιος ακούει Sepultura θυμάται εποχές αδελφών Cavalera και άλμπουμ πυλώνων της metal ("Arise", "Roots", "Chaos AD" κτλ). Ωστόσο, τα αδέλφια αποτελούν παρελθόν εδώ και είκοσι χρόνια από την μπάντα… Η ζωή προχώρησε, το ίδιο και οι Sepultura. Δε βγάζω την ουρά μου απ’έξω, κι εγώ αντιμετώπιζα τους Sepultura ως μια σκιά του παρελθόντος τους. Ήρθαν, όμως, τα δυο τελευταία άλμπουμ, και δη το ολόφρεσκο "Quadra" που κυκλοφόρησε την Παρασκευή (7/2), για να με αποστομώσει! 

Νομίζω έχω να νιώσω τόσο ενθουσιασμένος με άλμπουμ από το 2017 με το "Sin and The Sentence" των Trivium. Τα θετικά σημάδια φάνηκαν από το πρώτο single ("Isolation") που μας παρέδωσαν πριν μερικούς μήνες. Το κομμάτι θύμιζε Slayer, μα με “σεπουλτουρίστικο” ύφος και δυναμισμό. Οι προσδοκίες κορυφώθηκαν και το Φλεβάρη η μπάντα θα κρινόταν κατά τα έργα της, μετά και την κυκλοφορία του δίσκου!

Δε θα αναλύσω ένα ένα τα κομμάτια, θα προσπαθήσω παρόλα αυτά να σας πείσω να το ακούσετε, ακόμα κι αν κάποιοι δεν είστε φανατικοί του είδους. Ακούγοντας ολόκληρο το Quadra, γίνεται αντιληπτό το concept/προσπάθεια της μπάντας να αλλάζει το ύφος των κομματιών όσο προχωράει ο δίσκος. Δε ξέρω αν ο τίτλος Quadra αναφέρεται στον εμφανή διαχωρισμό των 12 κομματιών σε 4 διαφορετικά γκρουπ.

Τα πρώτα τρία είναι καθαρή και άγρια thrash, με φρέσκα ωστόσο στοιχεία και όχι αναμασημένα riffs. Tα επόμενα τρία tracks κινούνται σε πιο nu metal ήχους και υπάρχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά με το προηγούμενο άλμπουμ τους ("Machine Messiah", 2017). Τρίτο γκρουπ κομματιών και μου έρχεται απ’ το πουθενά η εισαγωγή χορωδιών και progressive στοιχείων, με το highlight μου, το οποίο έχω ακούσει πάνω από είκοσι φορές, το 'Guardians of Earth', να προεξέχει σαν ένα μεγαλοπρεπές αριστούργημα. Στα τελευταία τρία κομμάτια έχουμε πολύ όμορφα instrumental, percussions, κλασσικές κιθάρες, μέχρι και καθαρά φωνητικά από τον Derrick Green (frontman), καθώς και γυναικεία φωνητικά στο τελευταίο κομμάτι.

Κάνοντας λοιπόν μια γενικότερη ανασκόπηση με τα συν και τα πλην:

+ Οι Sepultura δείχνουν να απαλλάσσονται έστω και τώρα από το φορτίο του ορίτζιναλ σχήματος. Αλλάζουν, πειραματίζονται και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.
+ Eloy Casagrande στα τύμπανα - ένα συν από μόνο του τίποτε άλλο..
+ Απόλαυσα πραγματικά την εισαγωγή τον ορχηστρικών στοιχείων και μπράβο τους που το έκαναν με τέτοιο τρόπο που δεν ήταν σε καμία περίπτωση generic.
+ Πολύ καλή μίξη - όχι αποστειρωμένος ήχος όπως είναι πλέον της μόδας. Είχε τα μπάσα που αρμόζουν σε έναν Sepultura δίσκο.
+ O Derrick φαίνεται να μεγαλώνει σαν το παλιό κρασί. Θεωρώ πως είναι στα καλύτερά του.
+ Σε βάζουν στο τριπάκι να περιμένεις από τώρα για το επόμενο άλμπουμ τους.
+ Ωραίο το concept με την αρμονική εναλλαγή στυλ κατά μήκος της ροής του δίσκου.
+ Ο Kisser δήλωσε πως την πρώτη φορά που άκουσε τελειοποιημένο το άλμπουμ ήταν τόσο συναισθηματικά φορτισμένος που έκλαψε. Φαίνεται πως ο δίσκος γράφτηκε με πολύ μεράκι κι αγάπη. Μέχρι και tattoo έκανε το εξώφυλλο του άλμπουμ!

- Όχι πως δεν το έχουμε χωνέψει από παλιά κιόλας, αλλά ο Kisser θέλει σώνει και ντε να βάζει σε κάθε κομμάτι κι από ένα σόλο! Αγαπώ τα σόλο του και γενικά τον Κisser σαν κιθαρίστα, αλλά σε μερικά σημεία προσωπικά με κουράζει.
 


Release Date: 7/2/2010
Βαθμολογία: 4,5/5

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
A Hero's Death
Fontaines D.C.
(10/08/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
It's Only Us
Monophonics
(27/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Making A Door Less Open
Car Seat Headrest
(15/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών
Τα Παιδιά της Παλαιότητας
(16/07/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ