To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες

Restart

Underhill West


«15 χρόνια φιλίας οδηγούν σε μια νέα αρχή»
 

Την άνοιξη του 2016 είχα την χαρά να γνωρίσω τους Underhill West, μια τετραμελή παρέα από την Ξάνθη, γεμάτη με αγάπη για την μουσική. Με τους Underhill και την τότε μπάντα μου, διασχίσαμε δύο φορές την Ελλάδα, παίζοντας κάθε βράδυ μουσική σε μια διαφορετική πόλη, απολαμβάνοντας ο ένας το show του άλλου. Δεθήκαμε αρκετά σαν άτομα, αλλά και σαν καλλιτέχνες και από τότε που τους γνώρισα, περίμενα με αγωνία την ώρα που θα κυκλοφορούσαν τον πρώτο τους δίσκο και τώρα, μπορώ να πω πως αυτή η στιγμή, επιτέλους, έφτασε.  

Το "Restart", λοιπόν, που ήρθε στα χέρια μου πριν λίγες ημέρες, είναι το πρώτο full length project της μπάντας, καθώς και το ντεμπούτο τους σαν ντουέτο, απαρτιζόμενο πλέον από τον Μιχάλη Χατζόπουλο στα φωνητικά/κιθάρα και τον Τάσο Αυραμίδη στα ντραμς/φωνητικά. Παρ ’όλη την μείωση στο line up της μπάντας, δεν υπήρχε ούτε μια στιγμή κατά την διάρκεια των πολλών ακροάσεων του "Restart", που να ένιωσα πως η σύνθεση των κομματιών ήταν ελλιπής. Αντιθέτως, ένιωσα πως είχα έρθει αντιμέτωπος με ένα πολύ «φρέσκο» προϊόν, φτιαγμένο από δύο άτομα γεμάτα αυτοπεποίθηση και αυτογνωσία για τις μουσικές τους επιθυμίες. 

Το “I Will Always”, μαζί με το “Serenity”, σηματοδοτούν την αρχή του δίσκου, με το “Serenity” ήδη να διαχύει το “hit potential” που περίμενα να ακούσω. Από την πρώτη μάλιστα ακρόαση, to “Serenity” ενσαρκώνει τα καλύτερα pop στοιχεία του Jon Bellion, όντας έτοιμο να εμπλουτίσει τα καλοκαιρινά μας road trips και τις στιγμές που θα κοιτάζουμε μελαγχολικά έξω απ’ το παράθυρο του συνοδηγού,  παριστάμενοι τον πρωταγωνιστή μιας ταινίας, που όλοι ελπίζουμε να έχει ευχάριστο τέλος.

Στην πορεία του δίσκου, την προσοχή μου πιάνει το “Wake You Up”, αφού αρχίζει με έναν αέρα chill house, συνοδευόμενο από ένα rap κουπλέ του Μιχάλη, το οποίο προτού προλάβεις να το χαρείς, επιστρέφει σέ ένα πιο ασφαλές περιβάλλον, με ένα chill ρεφρέν. Σίγουρα θα αποτελέσει μέρος καλοκαιρινής μου playlist, δίπλα σε κομμάτια των ay okay και της U.S Girl. 

Λίγο πριν μπει το “Restart”, το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου που βρίσκεται ακριβώς στην μέση της track list, περνάνε διάφορες σκέψεις απ’ το κεφάλι μου. Σκέφτομαι πως οι φωνητικές μελωδίες του Μιχάλη, είναι οι καλύτερες που έχω ακούσει στην ιστορία της μπάντας και γίνεται φανερό πόσο μελετημένες είναι. Επιπλέον, φαντάζομαι πως θα ακουγόταν ένα υποτιθέμενο μελλοντικό τραγούδι τους με Ελληνικό στίχο και ταυτόχρονα διαπιστώνω πως όλα τα κομμάτια έχουν εντυπωσιακές γέφυρες και αρμονικά φινάλε. 

Επιστρέφω στην πραγματικότητα και ακούω το “Restart”, το οποίο προσπαθεί με έναν «χλιαρό» τρόπο να απεικονίσει την ανεβασμένη ψυχολογία της μπάντας και να δημιουργήσει στον ακροατή ένα συναίσθημα ελπίδας για το μέλλον. Πιστεύω πως υπάρχουν τραγούδια που εκφράζουν καλύτερα το συναίσθημα της ελπίδας και της αναγέννησης, όπως για παράδειγμα το “Runaway” του Kanye West ή το “It’ll All Work Out” του Tom Petty. Παρ ’όλα αυτά, για άλλη μια φορά, η γέφυρα του κομματιού, δίνει νέα ζωή στο κομμάτι, δημιουργώντας μια δυναμική ατμόσφαιρα με ένα 8-bit-tronica solo που ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν για να ενδιαφερθώ ξανά για το τραγούδι.

Ακολουθεί το "Infinite Light", ένα track που θα μπορούσε άνετα να ανήκει στα b-sides του “Random Access Memories” των daft punk και αποτελεί πολύ ωραίο παράδειγμα της μοντερνοποίησης της μουσικής των 80’s που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια στην pop κουλτούρα. Είναι ίσως το κομμάτι του δίσκου  που θυμίζει τις παλιότερες δουλειές που κυκλοφορούσαν από το ‘17 μέχρι και το “Lifting Myself”, το οποίο παραδόξως, δεν αποτελεί μέρος του δίσκου. 

To “Somebody New” είναι ένα ρομαντικό κομμάτι, επίσης εμπνευσμένο από την αναγέννηση των 80’s, το οποίο ενώ απολαμβάνω, στο ρεφρέν μου γίνεται φανερό πως έχει την ανάγκη μιας πιο δυνατής παραγωγής, που ίσως να ανέβαζε την δυναμικότητα του κομματιού, και να αναδείκνυε καλύτερα το χορευτικό του στοιχείο. 


Release Date: 5/6/2020

Αναρωτιέμαι, στην συνέχεια, εάν η ποιότητα μιας παραγωγής είναι αρκετή για να κριθεί το τελικό αποτέλεσμα ενός κομματιού με τόσο σύνθετη ενορχήστρωση. Ίσως είναι καλύτερο να κοιτάζει κανείς το τί σημαίνει πραγματικά για εκείνον το τραγούδι και όχι να το κρίνει με βάση το «περιτύλιγμα». Έτσι, ενώ βρίσκομαι χαμένος στις σκέψεις μου, μπαίνει το “Countdown Love” και αφού πρώτα με χαστουκίζει και με επαναφέρει στην πραγματικότητα, με αφήνει να θυμηθώ το νόημα της μουσικής σύνθεσης και του story-telling γενικότερα. Η απλότητα αυτής της μπαλάντας, είναι το μαγικότερο της στοιχείο και η προσθήκη της Nina Mazani βοηθάει τρομερά στην εκφορά του συναισθήματος του κομματιού, αφού οι δύο φωνές δένουν τόσο όμορφα στο τελικό αποτέλεσμα. Είναι αναμφισβήτητα το δυνατότερο σημείο του δίσκου και μαζί με το “Why Do You Ask From More”, δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα για ένα ιδανικό φινάλε που με αφήνει πάλι σε σκέψη. 

Σκέφτομαι. Σκέφτομαι χαρούμενα πράγματα. Σκέφτομαι πως χαίρομαι για τους Underhill West. Χαίρομαι που παίζουν μαζί μουσική εδώ και 15 χρόνια και χαίρομαι που έχουν αυτό το απίστευτο πάθος για την τέχνη, αλλά και την αδελφότητα, πράγμα που γίνεται ξεκάθαρο πολλές φορές σε αυτό το πρότζεκτ «αποκορύφωμα», το οποίο γιορτάζει τα  πρώτα 15 χρόνια μιας φιλίας, πατάει “Restart”, και στρώνει το χαλί για να υποδεχτεί όλα τα επόμενα.

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Konserva
Μινέρβα
(05/06/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Virus Positions
Various Artists
(04/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
για εμάς εδώ είναι ακόμα
γιορτή - Νίκος Χαλβατζής
(07/04/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
It's Only Us
Monophonics
(27/05/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ