To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες:

Ruins

Wolf People


Είναι αλήθεια ότι η μουσικομάνα Βρετανία μας απογοητεύει τα τελευταία αρκετά χρόνια… Το Rock (τουλάχιστον) underground της παραμένει ανενεργό και σκορπισμένο σε ελάχιστες εξαιρέσεις, καμία νέα αξιόλογη σκηνή (που να έχω πάρει εγώ χαμπάρι τουλάχιστον…) δεν έχει ξεπηδήσει εδώ και πολύ καιρό και το μόνο rock (ή “rock” αν προτιμάτε…) που φαίνεται να την ενδιαφέρει αρκετά, είναι του τύπου arena, στο στυλάκι Coldplay και (τώρα πια) Arctic Monkeys και Kasabian.  

Αυτό το θέμα φυσικά θα αποτελούσε ίσως ένα ωραίο μελλοντικό άρθρο για το Υπόγειο και για το «που το πάει η πολυαγαπημένη μουσικά μεγάλη νήσος μας», αλλά καλύτερα είναι να επικεντρωθούμε σε μία από αυτές τις εξαιρέσεις που ακούει στο όνομα Wolf People.

Και αυτό γιατί αυτά τα συμπαθέστατα αγγλάκια με το νέο τους άλμπουμ Ruins, απέδειξαν περίτρανα αυτό που είχαμε πολλοί υποψιαστεί και με την υπέροχη προηγούμενη ολοκληρωμένη δουλειά τους, το Fain:
Ότι δηλαδή μπορούν χαλαρά να πάρουν το εξώφυλλο αυτού του νέου τους άλμπουμ και να το τρίψουν στη μούρη όσων έχουν ξεχάσει (και κυρίως των συμπατριωτών τους) το πως παίζει η Αγγλία prog/rock ψυχεδέλεια, πως αυτή τη δένει με folk στοιχεία και πως αυτό συνδυάζεται με έξοχο (πάνω απ’όλα) songwriting, μελωδία και εμπνευσμένα riff. Μπας και θυμηθούν ότι αυτή η χώρα είναι η χώρα των Beatles, των Pink Floyd, των Radiohead, του Steven Wilson και χιλιάδων άλλων σπουδαίων, μπας και ξαναπάρουν χαμπάρι τι έχει προσφέρει στη μουσική.

Αυτό λοιπόν το άλμπουμ των Wolf People είναι τόσο καλό, που άνετα μπορεί να κάνει τη παραπάνω δουλειά και άνετα χαρακτηρίζεται ως ένα από τα κορυφαία της χρονιάς και ας μην έχουν βρει ακόμα ίσως την αναγνώριση που τους αξίζει.

Για την ώρα την έχουν βρει σίγουρα από εμάς, γιατί το Ruins είναι ένα άλμπουμ εμπνευσμένο, καλοπαιγμένο, με εξαιρετική «φαζαρισμένη» παραγωγή, με υπέροχες μελωδίες, με καλοδεχούμενα ξεσπάσματα, με κιθαριστικό δίδυμο που κεντάει, με φωνή και διάθεση ταξιδιάρικη και πάνω απ’όλα, με κομματάρες που θα βάλεις και θα ξαναβάλεις όπως το Ninth Night με τη καρφωτική ριφάρα, το «φεύγα» Kingfisher,το γκρουβάτα μελωδικό Not Me Sir και γενικώς μάλλον θα το βάλεις όλο στο repeat γιατί απλά είναι εθιστικό και υπέροχο.

Δεν έχει νόημα να πω περισσότερα για μία από τις κορυφαίες κυκλοφορίες του 2016, εκτός από το ότι κάποιος πρέπει επιτέλους να τους φέρει στη χώρα μας, να θυμηθούμε πως είναι να βλέπεις μα σπουδαία Βρετανική μπάντα live…

Βαθμολογία: 4/5
Release Date: 11/11/2016
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
The End Of The F***ing World 2
Graham Coxon
(17/11/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Kind
Stereophonics
(04/11/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Closer to Grey
Chromatics
(19/10/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Athens Romance
Sigmataf
(24/01/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ