To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες

Algiers - Algiers

Πλησίασε να σου πω ένα τραγούδι από τ' Αλγέρι. Ή μάλλον για να ακριβολογώ, να σου πω για έντεκα τραγούδια που περιέχονται στον πρώτο και ομώνυμο δίσκο των Algiers. Αν η πρώτη σκέψη είναι ότι το τρίο από τα βάθη του Αμερικάνικου Νότου (Atlanta, Georgia), επέλεξε το όνομά του έχοντας στο μυαλό του την Νέα Ορλεάνη και την ομώνυμη γειτονιά η πραγματικότητα είναι άλλη. H Αλγερία είναι το σημείο αναφορά τους, και αν για τον δικό μας Απόστολο Καλδάρα το Αλγέρι ήταν συνδεδεμένο με γλυκούς αφρικάνικους σκοπούς, καμηλιέρηδες και γλυκές νεράιδες,  το Αλγέρι των Αlgiers είναι το Αλγέρι του Ben Bella και του αγώνα ενάντια στους γάλλους αποικιοκράτες και οι ήχοι που ακούγονται στους δρόμους του είναι ήχοι διαδηλώσεων και συγκρούσεων. Αν θεωρείς ότι οι αναφορές στην αποικιοκρατία εν έτει 2015 ακούγονται ντεμοντέ (αλλά μάλλον τότε δεν ζεις στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες), οι Algiers, δηλαδή οι Franklin James Fisher (κιθάρα, φωνητικά), Ryan Mahan (μπάσο) και Lee Tesche (κιθάρα) καταθέτουν έναν 100% πολιτικό δίσκο επίκαιρο όσο ποτέ με στίχους που δεν χαϊδεύουν τ’ αυτιά, αλλά εκθέτουν σε κοινή θέα τις κακοφορμισμένες πληγές που κρύβονται κάτω από τα φτιασίδια των σύγχρονων politically correct κοινωνιών μας. Και η μουσική; θα ρωτήσεις... Δεν είναι σπάνιο βλέπεις για συγκροτήματα που δίνουν μεγάλη σημασία στο στίχο να λειτουργούν διεκπαιρεωτικά όσον αφορά τη μουσική αλλά αυτό δεν συμβαίνει εδώ. Το αντίθετο μάλιστα, η μουσική των Algiers συνδυάζει τόσα στοιχεία που το δύσκολο είναι να καταφέρεις να την κατηγοριοποιήσεις, καθώς σ’ αυτή συνυπάρχουν οι Bad Brains και η Nina Simone, η Patti Smith και οι Suicide, ο Fela Kuti και οι Gun Club. Ακούγοντας ξανά και ξανά το δίσκο όμως  τελικά αυτό που αισθάνεσαι να κρύβεται σε κάθε αυλάκι του είναι η gospel παράδοση μπολιασμένη με hip-hop ρυθμολογίες, θραύσματα βιομηχανικού θορύβου, κιθαριστικές παρεκτροπές, electro χορευτικές προ(σ)κλήσεις  και διονυσιακές afrobeat εκρήξεις. Το Bloods, ένα από τα αγαπημένα μου, είναι σαν να ξέμεινε από τις ηχογραφήσεις του Alan Lomax με τα τραγούδια των φυλακισμένων στις φυλακές της Λουιζιάνα μόνο που εδώ οι ήχοι από τα σφυριά των φυλακισμένων έχουν αντικατασταθεί από τα παλαμάκια των Algiers και μπροστά στα μάτια σου ξετυλίγεται μία γραμμή που συνδέει 68 χρόνια μουσικής παράδοσης. Μια γραμμή αίματος προφανώς. Θα μπορούσα να αναλύω με τις ώρες ένα προς ένα τα τραγούδια του δίσκου, αλλά προτιμώ να μη σας στερήσω τη χαρά της ανακάλυψης και κλείνω το πρώτο μου κείμενο για το Βasement με μία αποστροφή από μία συνέντευξη των Algiers για το ΝΜΕ “If you only talk about how happy you are and how everything is great, you’re just reinforcing the status quo.” A, και στο twitter αναφέρονται στους «ακόλουθούς» τους, με τον όρο comrades. Πόσο ντεμοντέ κι αυτό…

Βαθμολογία: 4/5

 

Blood

 
 
 
Algiers - Algiers (Full Album)

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
The End Of The F***ing World 2
Graham Coxon
(17/11/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Kind
Stereophonics
(04/11/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Closer to Grey
Chromatics
(19/10/2019)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Athens Romance
Sigmataf
(24/01/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ