To ypogeio.gr

Album Stories (8)

Καλό Παιδί

The Boy

Τα βασικά και απαραίτητα γι'αυτό το δίσκο που έχει γενέθλια σήμερα, τα είπα πέρσι τέτοια μέρα όταν και κυκλοφόρησε, 4 Ιουλίου 2015, παραμονή του δημοψηφίσματος (check here). Άρα σήμερα νιώθω περισσότερο ελαφρύς και ελεύθερος να γράψω 2-3 παραπάνω λόγια γι'αυτόν. Προφανώς, το δημοψήφισμα είναι η λέξη κλειδί στην όλη ιστορία. Κι η αλήθεια είναι πως όποτε τον ακούω χωρίς να το θέλω φέρνω στο μυαλό μου εκείνες τις ακραία περίεργες μέρες, τις μέρες της αγωνίας και του φόβου, της διχόνοιας και του φθόνου. Οι ουρές στα ATM, οι προπαγάνδες στα κανάλια, ο ιδρώτας και η βρώμα στους δρόμους, οι αμίλητοι αγέλαστοι άνθρωποι που κοιτούσαν πάντα χαμηλά, τα νεύρα και ο ασήκωτος θυμός τους, οι βρισιές και οι φωνές, οι γεμάτες μυστήριο και πόνο καφετέριες, οι αναλύσεις που δεν βγάζαν πουθενά, ο (ή η) έρπης του Αλέξη, οι αυπνίες του, οι μυστικές ανούσιες (;) συναντήσεις του με άλλους κατακαημένους από χρόνια απομυθοποιημένους ανθρώπους... Ο τρόμος. Τι θα υπάρχει τη Δευτέρα; Σου υπόσχομαι ότι θα υπάρχουμε, αλλά δεν με πιστεύεις...

'Ενα χρόνο μετά μπορούμε να βγάζουμε τελικά 420 και όχι 60 ευρώ τη βδομάδα, μπορούμε να αισθανόμαστε Ευρωπαίοι, μπορούμε να βλέπουμε ακόμα με το ζόρι ειδήσεις στο Mega λίγο πριν κλείσει, νιώθουμε ασφαλείς πως θα χρωστάμε ως να πεθάνουμε ένδοξα έχοντας παλέψει με τον αέρα, τον ρίξαμε κάτω κι όταν σηκώθηκε παραδέχτηκε πως είμεθα πολύ δυνατοί, έχουμε παρέα το Euro και το αουτσάϊντερ Ουαλία να μας θυμίζει πόσο ξεχωριστοί υπήρξαμε και θα παραμείνουμε, φοβόμαστε τη σκια μας λιγότερο και χαμογελάμε ψεύτικά περισσότερο, αγαπάμε το ίδιο υστερικά, τρέχουμε το ίδιο ανούσια, από δρόμο σε δρόμο, από πόρτα σε πόρτα, από τοίχο σε τοίχο, από φόνο σε φόνο, από πόνο σε πόνο, από παραχώρηση σε περισσότερη υποχώρηση. Πουλήσαμε την ψυχή μας στο διάβολο και ανακαλύψαμε πως δεν είμαστε ο Dorian Gray, o Κάφκα και ο Καμύ σκέφτονται να αναστηθούν για να γράψουν κάτι για μας, ο Αλέφαντος μας βρίζει με βασικό επιχείρημα ότι δεν ξέρουμε να παίζουμε επίθεση. Ο πλανήτης πεθαίνει χωρίς λόγο κάθε μέρα και αυτή την φορά δεν φταίμε εμείς, πόσο μεγάλη ανακούφιση, ο Κουφοντίνας, ο Χριστόδουλος και ο Γιωτόπουλος είναι φυλακή, εμείς το κάναμε το χρέος μας. Ο Κορκονέας είναι μάλλον έξω, δεν πειράζει. Το ίδιο και ο Ρουπακιάς. Ο Αλέξης κοιμάται καλά όμως αυτόν τον καιρό, έφυγε και ο (ή η) έρπης, είμαστε σε καλό δρόμο.

Κι όταν πολιτικολογώ, στο τέλος αηδιάζω με τον εαυτό μου. Αυτό συνέβη και τώρα. Στοπ. Πόσο θα ήθελα μόνο να ήμουν στις ηχογραφήσεις αυτού του δίσκου, να βλέπω τον Βούλγαρη και τον Κτίρια Τη Νύχτα να το συζητάνε, να ψάχνουν να βγάλουν άκρη, μετά να κάνουμε ένα τσιγάρο (καπνίζουν άραγε;) και να πίνουμε μια μπίρα (πίνουν μπίρες άραγε;) και να με ρωτούν τη γνώμη μου για τα κομμάτια... Πόσο θα ήθελα να ήμουν εκεί που ηχογραφούσαν εκείνες τις μέρες και να με κρατάνε σε μία κοντινή απόσταση απέραντης ανασφαλείας από κείνη την αρρώστια και σήψη που έζησα την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα... Θα ήμουν Καλό Παιδί και δεν θα ενοχλούσα, όπως πάντα.

 

 

Το Καλό Παιδί κυκλοφόρησε στις 4 Ιουλίου του 2015. Γράφτηκε από τον The Boy σε ένα πιάνο μέσα σε μία μέρα, στις 30 Ιουνίου. Παραγωγή, μίξη και μάστερινγκ από τον Κτίρια Τη Νύχτα

Πλήκτρα,Φωνή:The Boy
Μπάσο,Κιθάρα,Φωνητικά:Κτίρια Τη Νύχτα
Ηχογράφηση στο Κτιριακό Στούντιο.

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Album Stories (52)
Turn On The Bright Lights:
Interpol
(27/06/2020)
ypogeio.gr
Album Stories (51)
Κουστουμάκι
The Boy
(27/04/2020)
ypogeio.gr
Album Stories (10)
Ερρέτω
Μωβάστρο
(16/02/2017)
ypogeio.gr
The Song Diaries (5)
Από Μια Άδεια Καρδιά
Τρύπες
(14/09/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ