To ypogeio.gr

The Song Diaries (88)

Βαβυλώνα

Ο Κύκλος των Χαμένων Πιθήκων


Κάπου εν μέσω εσωτερικού ψαχουλέματος και αναζητήσεων, βρέθηκα να ακούω μετά από πολλά πολλά χρόνια ένα κομμάτι του 1999, ένα κομμάτι που πάντα με άγγιζε, ένα κομμάτι που σήμερα ερμηνεύτηκε μέσα μου αλλιώς. Η θεωρία της πρόσληψης άλλωστε μου επιτρέπει να προχωρήσω σε μία διαφορετική ανάγνωσή του, επίκαιρη, σκληρή, αληθινή. Σα να έχω ξυπνήσει λοιπόν απ τον βαθύ μου ύπνο και να νοσώ απ τον κόσμο γύρω μου, τις σκέψεις, τις συμπεριφορές, τις κενές ιδέες, την επιφάνεια. Κι απ την άλλη, να νιώθω συνάμα καλά με την μοναξιά του μυαλού μου, με τις αποστάσεις του απ τον κοινό τόπο, με την άρνησή του να αποδεχτεί όσα είναι πλέον αποδεκτά. Θα ήθελα να ζω σε μια άλλη εποχή, τότε που δεν σου έδιναν αξία οι διαδικτυακές καρδούλες αγνώστων, τότε που δεν σπαταλούσες ούτε ένα σου λεπτό για το χτίσιμο μιας ψεύτικης πιθανότατα εικόνας σου, τότε που αν με νόμο σε υποχρέωναν να δημοσιοποιείς καθημερινά τα στοιχεία σου, τις εξόδους σου, τις πεποιθήσεις σου, τις προσωπικές σου στιγμές, το σώμα σου φωτογραφημένο πρόστυχα, έτσι όπως θα έπρεπε να το βλέπει μόνο ο άνθρωπός σου, τότε λοιπόν που αν σε έβαζαν με το ζόρι να τα κάνεις όλα αυτά, θα ξεσπούσε σίγουρα επανάσταση. Βέβαια η διαπίστωση αυτή γίνεται ακόμα πιο τρομακτική αν σκεφτείς τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι προβαίνουν οικειοθελώς σε τέτοιου είδους ποσταρίσματα καθώς και το ποιοι είναι τελικά οι αποδέκτες αυτής τους της συνήθειας. Σκέψου, οι καρδούλες που σου δίνουν αξία και ικανοποίηση, προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από ανθρώπους που δεν γνωρίζεις καν, από ανθρώπους που ενδέχεται να αντιπαθούσες αν ερχόσουν σε επαφή μαζί τους, από ανθρώπους που ίσως να είναι η νύχτα μέσα στη μέρα σου. Κι εκείνοι αντίστοιχα, που μέσα απ την οθόνη του κινητού τους δηλώνουν την αρεσκεία τους στο ωραίο σου μούτρο/κορμί/σκηνικό και επιδοκιμάζουν την γαματοσύνη σου και τα λοιπά, δεν έχουν σκεφτεί ούτε καν στα φευγαλέα για σένα "τι να συμβαίνει μέσα στην ψυχή του; ποιος να είναι στ' αλήθεια;".  Κλαίω δε (σχεδόν κυριολεκτικά) όταν όλος αυτός ο θρίαμβος της ματαιοδοξίας και του τίποτα, συνοδεύεται από κάποια ψαγμένη και βαθυστόχαστη λεζάντα. Ακραία η αντίφαση αυτή, αφού το τίποτα παραμένει τίποτα, ενώ αντίθετα το ενδεχομένως ουσιώδες συνοδευτικό, ευτελίζεται και χάνει κάθε του νόημα. Σε ποιους απευθύνεσαι πραγματικά; Ποιος ο σκοπός σου; Τι κερδίζεις; Γεμίζεις τελικά; Απορώ και πληγώνομαι με τη βαρύτητα που έχει αποκτήσει η ρηχότητα.




Δεν ζω εκτός της εποχής μου παρ όλα αυτά. Αντιλαμβάνομαι ότι από μια γενιά και μετά, οι άνθρωποι μεγάλωσαν μέσα σε αυτό θεωρώντας το υγιές, φυσιολογικό και απαραίτητο. Καταλαβαίνω ακόμα ότι λόγω της τεράστιας δύναμης που έχουν αποκτήσει τα social media, είναι πλέον αναγκαία και ίσως και το νούμερο ένα βοηθητικό μέσο όσον αφορά την προώθηση συγκεκριμένων επαγγελμάτων/ενεργειών. Είναι πράγματι πολύ σημαντικά ως διαφήμιση και ως ένας εύκολος και ανέξοδος τρόπος να κάνεις δημόσιες σχέσεις και γνωριμίες. Είναι σαν ένα βήμα που σου παρέχεται δωρεάν και αυτόνομα ώστε να πετύχεις αυτό που θες. Ναι. Δεν χωράει καμία άλλη σκέψη όμως σε αυτή την παραδοχή; Σίγουρα χωράει γιατί δεν μιλάω για αυτή την πλευρά των μέσων. Μιλάω για στάσεις ζωής που ξεφεύγουν της ουσίας, μιλάω για ανθρώπινες σχέσεις που ξεφεύγουν της ομορφιάς. Πρέπει όμως κάπου εδώ να κοιταχτώ στον καθρέφτη και να ομολογήσω ότι δεν είναι και τόσο απλό το να μείνεις εντελώς έξω από όλα αυτά, όταν η ζωή η ίδια σε πολλούς απ τους τομείς της κινείται πια μέσα απ τα ιντερνετικά κοινωνικά δίκτυα, όταν σχεδόν όλοι γύρω σου ασχολούνται σοβαρά μαζί τους. Έχω πιάσει τον εαυτό μου να νιώθει σα να αποκτά πλασματικές και αρρωστημένες ανάγκες προβολής, γνωστοποιήσεων που στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρουν κανέναν, και εν τέλει μιας βλακείας, έστω και αν αυτές οι σκέψεις κράτησαν είκοσι δευτερόλεπτα. Παλεύω με τον κακό μου εαυτό όμως, όπως από πάντα έκανα. 

Το κομμάτι που με παρακίνησε να μοιραστώ όλα τα παραπάνω, γράφτηκε, όπως ανέφερα και στην αρχή, το 1999. Προφανώς λοιπόν και δεν έχει καμία σχέση με τα social media που τότε δεν υπήρχαν ούτε σαν ιδέα. Περιγράφει μια άλλη συνομοταξία σαθρής νοοτροπίας. Πόσο ταιριάζει στο σήμερα όμως... Στο σήμερα του μεγαλείου της εικόνας και της αχρειστίας της ουσίας. Κλείνω παραθέτοντας αυτολεξεί τα λόγια που μου πρόσφερε τις προάλλες ένας φίλος όντας κάπως αναίτια φορτισμένος "Ρε ΄συ, ξέρεις πώς αγκαλιάζεις; Σου έχουν πει ποτέ; Σα να είναι η τελευταία σου φορά, απίστευτο".  Τον κοίταξα με απορία κι εκείνος συνέχισε "Δεν το καταλαβαίνεις καν ε;¨ Θέλω αναφέροντας τις παραπάνω λέξεις, να καταλήξω στο ότι μάλλον μέσα σε αυτά και μόνο σε αυτά, βρίσκονται τα πραγματικά, τα βαθιά, τα ωραία. Στο να βρίσκεις συμπαραστάτες και "διπλανούς" εκεί που δεν φανταζόσουν, στα πρόσωπα ανθρώπων που στην επιφάνεια σας μπορεί να μην ταιριάζετε καν, που έχεις εκατό λόγους για να τους κρίνεις και να τους κρατήσεις σε απόσταση. Στο βάθος σας όμως είστε ένα, και αυτό το καταφέρνει η αγάπη και το νοιάξιμο, η πραγματική επαφή. Πόσα likes άραγε χρειάζονται για να αναμετρηθούν με αυτό; Με τα λόγια δηλαδή ενός και μόνο ανθρώπου που σου "πατάει" εκείνη την στιγμή το like του δια ζώσης κοιτώντας σε στα μάτια.
 

 

Το κομμάτι "Ο Κύκλος των Χαμένων Πιθήκων" της low bap μπάντας Βαβυλώνα το βρίσκεις στο δίσκο τους "Το Κουαρτέτο των Στοιχειών", που κυκλοφόρησε το 1999.

 

Στίχοι

Από καιρό σ’ αυτή τη χώρα μαζεύονταν πιθήκοι
και γρήγορα ξεπέφταν στης ζωής το χαμαλίκι
στήναν αφτί, πασχίζανε να μοιάσουνε σε ζωα
που γύρω τους ζηλεύανε μα όλα έμοιαζαν αθώα.
Στις μέρες μας όμως αυτές που η ζούγκλα κυβερνάει
οι γραφικοί πεθαίνουνε κι η αφέλεια πονάει
κι άνθρωποι ζηλεύουνε ανθρώπους για να γίνουν
με χορό και καταπιάνονται αφού καλά το στήνουν.
Με νέα μόδα ανφάν γκατέ όλο μανούρα τζερτζελέ
με σαματά από κουλτούρα στο σκυλέ
που κάνει πέρα την κακόμοιρη αλλαξιά τους
μήπως και χαρίσει λίγο λάμψη στα φασκιά τους.
Τώρα μαζεύτηκε μπουλούκι για το show
και καθένας τους διαλέγει όψη άλλου ζωου
που θαυμάζει να κοιτάζει το ωραίο του σουλούπι
με μιλιά κόπια καλή πανέμορφο καλούπι.
Με κλισέ που έχουν καλή αντιγραφή
με ατάκες όλο χάρη πιο φθηνή η εγγραφή
έτσι μοιράζεται το ψέμα τους κατοίκον
και στείνεται ο κύκλος των χαμένων πιθήκων.

Γίνατε πολλοί και μες τη φασαρία
περνάτε μια χαρά, σας δίνεται η ευκαιρία
να τους γελάσετε με ντέφια και ζουρνάδες
και θα `ναι μπόλικοι για σας ρε οι παράδες.
Με δυνατές φωνές, χάρη και ευλυγισία
υπάρχουν βλάκες ρε κι αυτό έχει σημασία
μα προσοχή μπορεί ψηλά εκεί να γλιστράει
κι αν πέσετε στο χώμα ποιος κώλο θα φιλάει.
Εμείς από μακριά σας κάνουμε όλους χάζι
προσέχτε τη φωτιά μη λέτε δε σας νοιάζει
εμείς εδώ Low Bap και έχουμε καθήκον
τον γαμημένο κύκλο να σπάμε των πιθήκων.

Βγήκατε απ’ το κλουβί σας και μπήκατε σε άλλα
με του αφεντη πλάνα για κόλπα πιο μεγάλα
φτιάξατε κολέγια και κάνατε γιουρούσι
κι ότι αρπάξει ο κώλος σας με πλάτες στο λεφούσι.
Που στήνουν εταιρίες, που δίνουν ευκαιρίες
σε ταλέντα κλώνους να πουν τις ιστορίες
που μάθαν απ’ τη ζούκλα κι ας μην τις έχουν ζήσει
φτάνει που πουλάνε χάρη στο αλισβερίσι.
Λεφτά μέσα στο ντέφι για να `χουν όλοι κέφι
για κοίτα πως το ψώνιο το όνειρο καταστρέφει
αχ να μου περίσσευαν τα φράγκα
για να μπορούσα άνετα να έπαιζα τον μάγκα.
Στον πιτσιρικά που έχει την TV για μάνα
θα πέρναγα για αλήτης αλα αμερικάνα
με καναδυό κινήσεις όλο γκανγκστεριλίκι
ευθύς το αραλίκι μου περνάει σαν σταριλίκι.
Τζόγος και σαμπανιες γυναίκες και αμάξια
της ψυχής που έχω φορέσει στολίδια θα είναι αντάξια
και ίσως τότε μόνο θα ένιωθα καθήκον
να γίνω ένα κι εγώ στον κύκλο των πιθήκων.

Που φτάσατε για δείτε χαϊδέψατε τον πάτο
ντέφι ρε χτυπάτε σε χώρο γκλαμουράτο
γίνατε καλή της εταιρίας λεία
και τα λεφτά κρατήστε και τα μεγαλεία.
Όσο περνάν ο μέρες και η τροφή αλλάζει
πιθήκι ή μαϊμού κάτι να σας ταιριάζει
μπράβο σας ρε πάρτε την ευκαιρία
να μπείτε στο κλουβί να φάνε τα θηρία.
Εμείς από μακριά σας κάνουμε όλους χάζι
προσέχτε τη φωτιά μη λέτε δε σας νοιάζει
εμείς εδώ Low Bap και έχουμε καθήκον
τον γαμημένο κύκλο να σπάμε των πιθήκων.


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
The Song Diaries (106)
Ατλαντίς
Ξύλινα Σπαθιά
(24/06/2020)
ypogeio.gr
The Song Diaries (105)
All These Things That I've Done
The Killers
(29/05/2020)
ypogeio.gr
The Song Diaries (76)
Peasantry Or 'Light! Inside Of Light!'
Godspeed You! Black Emperor
(13/09/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (44)
Second Contribution
Shawn Phillips
(21/04/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ