To ypogeio.gr

Άλλα Λέει η Γιαγιά μου,

Άλλα Ακούν τα Αυτιά μου

[The Lyrics Massacre]


- Άραζε ο Μπούβρης για να λιαστεί…νανα νταν νταν
- Άραζε τι; Άραζε ποιος;
- Ο Μπούβρης!
- Ποιος Μπούβρης μωρέ! "Aραζε όπου‘βρισκε να λιαστεί"!
- Α…(σιγή ιχθύος)

 

Όχι, ο ανωτέρω διάλογος μόνο μέρος από μουσικό ανέκδοτο δεν είναι. Αποτελεί δυστυχώς πραγματικότητα, με την ανάλογη σχετική καζούρα που ακολούθησε και ακολουθεί - σε αντίστοιχες περιπτώσεις- πάντα μετά. Οι δικαιολογίες τύπου “πίστευα ότι ο Μπούβρης αποτελεί λέξη από την ανθολογία της αργκό γλώσσας”, απλώς επιβαρύνουν τη θέση σου και λειτουργούν ως προϊόν ανάφλεξης σε μια φωτιά που ήδη καίει. Αρκετό για να σε φωνάζουν κάποια χρόνια μετά ακόμη “Μπούβρη”.

Και τώρα θα αναρωτηθώ: “μα καλά παιδάκι μου, τα σημάδια από παλαιότερα δεν τα έβλεπες;”. Είσαι 5-6 χρόνων, αρχές των 80s, κάνεις καλοκαιρινές διακοπές στην ιδιαίτερη πατρίδα και πας με τον αγαπημένο φίλο του πατέρα σου στη θάλασσα. Το παλιό ΠΑΣΟΚ -Το Ορθόδοξο- μεσουρανεί, όπως επίσης μεσουρανούν και οι κασέτες του Μίκη, του Νταλάρα και του Ξυλούρη στο ραδιοκασετόφωνο. Η κασέτα ίδια. Η Α πλευρά στο “πήγαινε” και η Β πλευρά στο “γύρνα”. 
Μετά τη “Συννεφούλα”, το μικρό και τόσο αξιαγάπητο αγοράκι ξαφνικά μαζευόταν στο πίσω κάθισμα, γαντζώνονταν με τα ιδρωμένα χεράκια του από αυτό κι έκλεινε τα, δίχως αμφιβολία, πανέξυπνα ματάκια του (!). Η χειρότερη στιγμή της ημέρας, η χειρότερη στιγμή των διακοπών… η χειρότερη στιγμή του καλοκαιριού! Το μυθικό τέρας η “Ζωντανίνα” έκανε την εμφάνισή της. Ένα τέρας βγαλμένο από τους χειρότερους εφιάλτες της παιδικής φαντασίας. Ένα τέρας που ζητούσε από κάποιους ανθρώπους να δώσουν ακόμη και το αίμα τους. Τόσο αιμοβόρα η “Ζωντανίνα” λοιπόν. Οκ μωρέ, ευτυχώς - και λόγω της προαναφερόμενης "εξυπνάδας" - το αγοράκι έμαθε, μόλις πέντε - έξι χρονάκια μετά, για έναν κύριο που τον λένε Ελύτη κι έναν στίχο που πήγαινε κάπως έτσι: “θέλει νεκροί χιλιάδες να `ναι στους τροχούς, θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους”.

Και μετά αναρωτιέμαι τόσα χρόνια τον λόγο για τον οποίο μισώ τη «Συννεφούλα». Σαν να ληστεύεις εκκλησία, γιατρέ μου!

Ευτυχώς, μεγαλώνοντας και τολμώντας να κάνεις μια ανάλογη κουβέντα με μια φίλη/ο σου ή με το έτερον ήμισυ, ανακαλύπτεις γεμάτος ανακούφιση ότι ίσως δεν ήσουν και τόσο βλαμμένο μικρό όσο νόμιζες. Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις που εκστασιασμένος στο ντους φωνάζεις τραγουδάς στίχους δικής σου επινόησης. Εύλογη λοιπόν η απορία του συγκάτοικου – συμφοιτητή σου για το εάν είσαι βλαμμένο και απολύτως δικαιολογημένα τα όποια παιδικά τραύματα που βγαίνουν εκ νέου στο φως. Πόσες φορές δεν έχεις τραγουδήσει (για χρόνια ολάκερα) γεμάτος πάθος έναν στίχο λάθος, για να σε διορθώσει στη συνέχεια κάποιος ή στην καλύτερη πόσες φορές κι εντελώς τυχαία δεν έχεις ανακαλύψει μόνος σου την αλήθεια; Πολλές οι φορές λοιπόν που ζούσες για χρόνια σε ένα στιχουργικό σκοτάδι. Πάντα συνέβαινε, συμβαίνει και πάντα θα συμβαίνει! Το διαδίκτυο έχει βοηθήσει αρκετά πάντως και ίσως να έχει περιορίσει κάπως το φαινόμενο…ή μήπως όχι; 

“ Έξι λάιτ έντερ νάιτ!” (*) λοιπόν, και με τις παγωμένες κόκα κόλες ανά χείρας πάμε για βουτιές ακούγοντας Metallica. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες…
 

(*) Exit light, Enter night (Enter Sandman – Metallica). 



Ακολουθεί λίστα-playlist με κάποια από τα υπέροχα “μαργαριτάρια” παραφρασμένων στίχων που είχαν το θάρρος να μοιραστούν φίλες και φίλοι μαζί μου είτε δια ζώσης είτε μέσω μηνυμάτων στο messenger:
 

1. Rick Astley – “Never Gonna Give You Up”. Η φίλη άκουγε: «Tσελοκολοκίθουα»!

2. Bon Jovi – “You Give Love a Bad Name”. “Shot through the heart and you’re to blame”. Ο φίλος άκουγε: “saki in the hot, yo too bay...”

3. Γ. Χατζηαντωνίου – “Θα σου φύγω”. Στο “θα σου φύγω, στο 'χα πει” η φίλη άκουγε: “θα σου φύγω στο Χαπί”. Νόμιζε πως το Χαπί ήταν κάποιο μέρος…

4. Μιχάλης Ρακιντζής – “Μωρό μου φάλτσο”. “Kαι θα ‘ρθεις πάλι να με βρεις εκεί στην πλαζ στις κόκκινες καρέκλες, με φάλτσο να μου τραγουδάς, για το γιαούρτι θα ‘χουμε ομπρέλες». Ο φίλος άκουγε: «και θα ‘ρθεις πάλι να με βρεις εκεί στην πλαζ στις κόκκινες καρέκλες, με φάλτσο να μου τραγουδάς, για το γιαούρτι fast με ορμόνες».  (The Oscar goes to…).

5. Roxette – “She's got the look”. Όπου για τη φίλη ήταν μία λέξη: “Σισγκαδελού”.

6. Μανώλης Μητσιάς – “Ερωτικό”. Ο αείμνηστος στιχουργός Α. Αλκαίος το είχε γράψει ξεκάθαρα: “εδώ είναι Αττική, φαιό νταμάρι”. Η φίλη άκουγε: “εδώ είναι Αττική, Θεών νταμάρι”. Ηχούσε πιο ποιητικά στ’ αυτιά της…

7. Black Sabbath – “Paranoid”. “I need someone to show me the things in life that I can't find” λέει ο στίχος. Ο φίλος άκουγε: “I need someone to show me the leading light that I can't find”. Είπες τίποτα…;

8. Ελένη Βιτάλη – “Κιβωτός”. “Είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας κι ο γιος μου τ’ ανταλλακτικό”. Ο φίλος άκουγε: “είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας αχ και πόσο τ’ ανταλλακτικό ” (εννοούσε την τιμή).

9. Παύλος Σιδηρόπουλος – “Ο Μπάμπης ο φλου”. Ο στίχος ξεκάθαρος: “κι άμα ψιλοβαριότανε άραζε όπου ‘βρισκε να λιαστεί”. Η παράφραση: “κι άμα ψιλοβαριότανε άραζε ο Μπούβρης για να λιαστεί”.

10. The Ramones – “I Wanna Be Setated”. Να σας πω τι άκουγε η φίλη; Άκουγε: “I Wanna Be Sotiris”. 

11. Δημήτρης Μητροπάνος – “Σαν πλανόδιο τσίρκο”. Τι σχέση μπορεί να έχει ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε με τον Εντ Χαράλαμπόε; Όταν το στίχο “Ελλάδα Βέμπο μου και Μαίριλιν Μονρόε, Ελλάδα Ελύτη μου και Έντγκαρ Άλλαν Πόε” τον ακούς κάπως έτσι: “Ελλάδα Βέμπο μου και Μαίριλιν Μονρόε, Ελλάδα Ελύτη μου και Έντ Χαραλαμπόε” (δεν έχω λόγια).

12. Black Sabbath – “War Pigs”.  Από το “Oh Lord Yeah” μέχρι το “Oh Lodger”, ένα τσιγάρο δρόμος (ποιος είναι ο Lodger;)

13. Judas Priest – “Breaking The Law”. Φυσικά η φίλη (όπως πολλοί άλλοι) άκουγε: “Μπρίκια κολλώ”.

14. Chimo Bayo – “Exstasy Extano”. Ο ανώνυμος clubber των εφηβικών μας χρόνων…χορεύοντας στην πίστα και τραγουδώντας: “ Έξτα εσύ, έξτα εγώ” (τέλος, δεν περιγράφω άλλο).

15. Active Member - "Περί Φόβου". O Foxmoor έλεγε "μη σου κολλήσω φοβάμαι την κάννη στο κεφάλι" και ο φίλος Αλέξανδρος άκουγε "μην σου κολλήσω φοβάμαι τηγάνι στο κεφάλι"...

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Covid-19 Εκτός Ελέγχου
[Ένα κείμενο παρατήρησης
στο δεύτερο κύμα του ιού]
(21/09/2020)
ypogeio.gr
8 Νέοι Δίσκοι
για το Σεπτέμβριο
(08/09/2020)
ypogeio.gr
Δεν Ξέρω Τι Θα Κάνεις
Φέτος Το Καλοκαίρι...
(Music Festivals 2016)
(30/03/2016)
ypogeio.gr
Πώς είσαι Ρε Νικόλα;
(Οι Γκρεμοί του Brighton)
(11/09/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ