Δεν Ξέρω Τι Θα Κάνεις

Φέτος Το Καλοκαίρι...

(Music Festivals 2016)

Είπαμε ρε παιδιά, να φέρετε κάνα καλό δυνατό όνομα να γουστάρουμε, αλλά εσείς το παραξηλώσατε το πράγμα! Αρχής γενομένης από την ανακοίνωση των TLSP στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη και καταλήγοντας χτες με τις ανακοινώσεις της Lana και των πάντα αγαπημένων Allah Las, και με όσα φυσικά ανακοινώθηκαν στο ενδιάμεσο (Muse, PJ Harvey, Sigur Ros), το φετινό συναυλιακό Καλοκαίρι είναι με διαφορά το πιο καυτό όλων των εποχών για τη χώρα μας. Και αναμένονται και άλλα ονόματα, υπάρχουν φεστιβαλικές μέρες που ακόμα δεν έχουν συμπληρώσει το line up τους... Ειλικρινά, έχω πελαγώσει και δεν ξέρω πώς θα πορευτώ φέτος, τίθενται πια θέματα οικονομικά αλλά και...οικογενειακά, ξέρεις δεν μπορεί ένας τύπος παντρεμένος με δυο παιδιά να φεύγει κάθε τρεις και λίγο απ’το σπίτι απ’το απόγευμα, με τις βερμουδίτσες του και το γυαλί ηλίου και να γυρνάει πίσω ξημερώματα για να ξεραθεί στον ύπνο ψόφιος απ’την κούραση και την κραιπάλη. Θα πέσει παντόφλα - στην καλύτερη. Πάλι καλά που το Plissken μεταφέρθηκε Χειμώνα...

Το παρόν άρθρο σκοπό έχει να τα βάλει όλα σε μια σειρά, να οργανώσει τη σκέψη μου και εντέλει να με βοηθήσει να αποφασίσω που θα (πρωτο)πάω φέτος το Καλοκαίρι, διότι προς το παρόν βρίσκομαι σε τεράστια σύγχυση, η οποία αγγίζει τα όρια του άγχους. Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά:

ROCKWAVE FESTIVAL
Ξεκινάμε απ’το παλιότερο (έκλεισε πέρσι 20 χρόνια ζωής) και κλασικότερο Φεστιβάλ της χώρας μας, το Rockwave. Το περσινό γενναιότατο άνοιγμα με τον Robbie Williams και με τους Black Keys -ένα από τα πιο hot συναυλιακά ονόματα παγκοσμίως- αν μη τι άλλο πέτυχε, η Μαλακάσα γέμισε όσο ποτέ, η διοργανώτρια μάλλον τα έβγαλε τα λεφτά της και με το παραπάνω, οπότε φέτος ξεκίνησε από κει που το άφησε, με ηχηρά και εμπορικότατα ονόματα.

 

Day 1: 5 Ιουνίου 
The Last Shadow Puppets, Dropkick Murphys, Suede, The Subways, Turbonegro, The Callas, Despite Everything, Whereswilder 

The Last Shadow Puppets ladies and gentlemen! Ο πολύς Alex Turner των Arctic Monkeys πατάει πρώτη φορά Ελλάδα, μαζι με τον κολλητό του τον Miles Kane (αυτός έχει ξαναπαιξει στη χώρα μας, solo, στο Ejekt του 2012). Και στις αποσκευές τους θα έχουν τον ολοκαίνουριο δεύτερο δισκο τους What You’ve Come To Expect, ο οποίος θα κυκλοφορήσει επίσημα 1η Απρίλη. Τα μέχρι τώρα δείγματα (Bad Habits, το ομώνυμο και το Aviation) κάπως με έχουν μπερδέψει και ανησυχήσει, παρόλα αυτά δεν μου καίγεται καρφί, ακόμα κι αν είναι χάλια ο δίσκος, έχουμε και το masterpice The Age Of The Understatement του 2008 στο menu. Ό,τι και να παίξουν από κει, ειναι κλάμα... Φυσικά, ας μην ξεχνάμε την ορχήστρα εγχόρδων που θα φέρουν μαζί τους, ούτε φυσικά και την εκρηκτική σκηνική παρουσία των αγοριών, τους έχω δει και τους δύο στο παρελθόν - τον Alex με τους Monkeys και τον Miles στο Ejekt που σας προανάφερα. Όσο κι αν de mek έχουνε γίνει τα τελευταία 5 χρόνια, όσο κι αν οι τσατσάρες και τα βαράκια δίνουν και παίρνουν, τα δύο αγγλόνια δεν παύουν να είναι παιχταράδες και δαιμονισμένοι επί σκηνής.
(Update: Την ώρα που ποστάρω το παρόν άρθρο, έχει leak-άρει το άλμπουμ των TLSP. Το ακούω - καλούτσικο, αλλά όχι κάτι το τρομερό). 

Την ίδια μέρα, θα είναι και οι Suede. Οι Suede, ρε φιλε, που για πάρτη τους στα 90’s χτυπιόμουνα στην πίστα του Mo Better και έκλαιγα ξαπλωμένος στο...χαλί του δωματίου μου ακούγοντας το So Young. Μεγάλη μπάντα, με αξιοπρεπέστατο νέο δίσκο (When You Are Young) και με έναν χαρισματικό frontman πάντα να ανεμίζει με περηφάνια την ένδοξη σημαία της britpop, τον ένα και μοναδικό Brett Anderson

Και είναι και οι Subways: οκει, ίσως είναι περιορισμένων δυνατότητων μπάντα, punk φάση που έχει σχετικά χαμηλό ταβάνι, ο frontman όμως Billy Lunn συνηθίζει να πηδαει πάνω του και να το σπάει. Τους έχω δει δυο φορές κι έχω περάσει ΓΑΜΩ! Μια χαρά προσθήκη έχω να πω, κακός χαμούλης θα γίνει με την πάρτη τους, θυμηθείτε με.

Φυσικά, έχουμε και τους εξαιρετικούς Dropkick Murphys, αλλά και τους ξεχωριστούς Έλληνες The Callas. Αν βάλουμε και τους Turbonegro, τους Despite Everything και Whereswilder, καταλήγουμε σε ένα εν γένει καταπληκτικό line up.

The Verdict
Η Πρώτη Μέρα του Rockwave είναι με μία λέξη άχαστη. Θα πάω 100%. Μόλις έβγαλα 39 ευρώ απ’την τσέπη μου (2η φάση προπώλησης). Τα δίνω και προχωράμε στα επόμενα.


Day 2: 19 Ιουλιου
Lana Del Rey, Allah Las, more TBA
Δεν είμαι απ’τους οπαδούς της Lana, ψιλοαδιάφορη μου είναι γενικώς, είμαι φανατικός όμως Allah Las-άκιας. Τους έχω δει και τις δυο φορές που έχουν έρθει Ελλάδα, και τις δυο φορές οι psych-surfers απ’το L.A. έδωσαν τα ρέστα τους κι ύστερα μας τίμησαν και με την παρουσία τους και τους χορούς τους στα BSMNT after-parties που είχαμε διοργανώσει. 

The Verdict
Δεν περιμένω καν να ανακοινωθούν τα επόμενα ονόματα που θα συμπληρώσουν το line up, δεν χάνω Allah Las για κανέναν λόγο, θα πάω σίγουρα. Θα δω και την Lana, μπορεί και να είναι και καλούλα τελικά, ίσως να την έχω υποτιμήσει. Άλλα 36 ευρώ απ’το πορτοφόλι μου (1η φάση προπώλησης) - σύνολο 39+36 = 75 ευρώ ως τώρα.



EJEKT FESTIVAL
Πάμε στο EJEKT, το οποίο πάντα εκτιμώ και ενίοτε ακολουθώ. Μου έχει φέρει 2 φορές και τους αγαπημένους μου Kasabian, για να μην ξεχνιόμαστε. Και συμβαίνει και στο πιο όμορφο Καλοκαιρινό venue, την Πλατεία Νερού.

 

Day 1: 8 Ιουλίου
Editors, James, Σtella, Dimitri Vegas & Like Mike
Τους Editors τους έχω δει 2 φορές σε προηγούμενα Ejekt και ήταν πολύ καλοί. Τους σέβομαι απεριόριστα, αλλά δεν τρελαίνομαι πια. Και τους James τους έχω δει 2 φορές, τελευταία στο Ejekt του 2014, μαζί με τους Kasabian. Βαρετοί όσο δεν πάει. Τη Σtella την αγαπώ, ξέρω όμως πως θα έχω την ευκαιρία να την δω πολλές φορές στη ζωή μου αν το θελήσω. Τους DJs Dimitri Vegas & Like Mike δεν τους ξέρω, λογικό είναι αυτό, αφού δεν ασχολούμαι με τέτοιες μουσικές.

The Verdict
Δεν πάω προφανώς. Πολύ συντηρητικές και ξεζουμισμένες επιλογές από πλευράς διοργανωτών τη συγκεκριμένη μέρα, η οποία όμως δεν αποκλείεται να πάει καλά (μακάρι!), μιας και τόσο οι Editors όσο και οι James έχουν φανατικό κοινό στην Ελλάδα.
(Update: Την ώρα που ποστάρω το παρόν άρθρο, προστέθηκε στο line up το όνομα των Crystal Castles. Ενδιαφέρουσα προσθήκη, αλλά όχι ικανή να μου αλλάξει γνώμη. Not going).


Day 2: 23 Ιουλίου
MUSE, more TBA
Την προηγούμενη φορά που οι MUSE είχαν επισκεφτεί τη χώρα μας (Σεπτέμβριος 2007), ήταν νομίζω Πέμπτη, εγώ δούλευα και δεν είχα πάει. Ακόμα το μετανοιώνω. Έπρεπε να ακυρώσω και να είμαι εκεί, όσοι φίλοι μου πήγαν μιλούν για μια απ’τις καλύτερες συναυλίες της ζωής τους. Ε, δεν θέλω να την πατήσω και αυτή τη φορά.

The Verdict
Μάλλον θα πάω. Αν και ποτέ δεν ήμουν φανατικός φίλος των MUSE, έχουν 10-15 κομμάτια που μου γυρνάνε το κεφάλι. Θεωρούνται από τα καλύτερα και πιο αξιόπιστα live acts στον πλανήτη, το set του Drones World Tour διαρκεί πάνω από 2 ώρες (!) και περιέχει σχεδόν ολα τα τραγούδια που μου αρέσουν, τι άλλο θέλω; Μμμμμ.... Τι άλλο θα ήθελα, ε; ένα καλό support και κάπως καλύτερες τιμές. Επίσης με ανησυχεί το γεγονός πως ακούω και διαβάζω πως στο live αναμένεται να γίνει το αδιαχώρητο, δεν με ψήνει πολύ να στουμπωθώ στην Πλατεία Νερού και να βλέπω τον Μatt και την παρέα του σαν μυρμηγκάκια 2 χιλιόμετρα μακριά απ’τη σκηνή. Και έχει περάσει ο καιρός για μένα που έτρεχα μπροστά κι έπιανα κάγκελο - καταραμένα γηρατειά. Ξέμεινα λοιπόν στην τελευταία φάση της προπώλησης, μιας και αυτή τη στιγμή που γράφω ακόμα δεν εχω πάρει εισητήριο, πάει να πει πως πρέπει να βγάλω απ’το πορτοφόλι μου άλλα 50 (!) ευρώ. Φτάνουμε λοιπόν αισίως στα 39+35+50 = 125 ευρώ. 



RELEASE FESTIVAL
Και καταλήγουμε με το νεοσύστατο και απ’ό,τι φαίνεται άκρως ενδιαφέρον Release Festival, το οποίο ανοίγει πρώτη φορά τις πύλες του το φετινό Καλοκαίρι και μας περιμένει στην Πλατεία Νερού με κάποια πολύ δυνατά, αλλά και ‘ψαγμένα’ ονόματα.

 

Day 1: 1 Ιουνίου
Beirut, Daughter, more TBA
Συμπαθέστατος ο Zach Condon και η παρέα του. Οι Beirut μας έχουν δώσει φοβερές μουσικές, οι οποίες όμως με τα χρόνια σιγά-σιγά φθίνουν: Τα δύο πρώτα albums, Gulag Orkestar (2006) και The Flying Club Cap (2007) ήταν πραγματικά απίθανα. Απ’την άλλη, τα πονήματα που η μπάντα από το Santa Fe μας έδωσε στα 10’s, The Rip Tide (2011) και No, No, No (2015) ήταν κάπως μέτρια και άνοστα. Τους Daughter τους έχω ακούσει λίγο, αλλά δεν με τρελαίνουν.

The Verdict
Προφανώς, αν οι Beirut δεν “στριμώχνονταν” ανάμεσα σε όλα αυτά super ονόματα που θα μας επισκεφτούν αυτό το Καλοκαίρι, το βράδυ της 1ης Ιουνίου θα ήμουν στην Πλατεία Νερού και θα έπινα χαλαρά τις μπυρίτσες μου υπό τους folk ήχους του Zach. Δεν θα πάω, εκτός κι αν μπει στο line up κάποια μπάντα που λατρεύω.


Day 2: 3 Ιουνίου
Parov Stelar, Chinese Man, more TBA
Καλός ο χαρισματικός Πολωνός, καλοί και οι Γάλλοι, αλλά βλέποντας τι γίνεται τριγύρω, δεν παίζει να πάω...

The Verdict
Ποιο verdict; Το πα παραπάνω δεν θα πάω. Tο πιο εύκολο “Όχι”. :)


Day 3: 7 Ιουνίου
P.J. Harvey, Brian Jonestown Massacre, Slowdive, more TBA
Θεωρώ την P.J.  μία από τις πιο εμβληματικές και χαρισματικές female rockers της γενιάς της (και της δικής μου - εφτά χρόνια με περνάει). Το 95 και μόλις είχε κυκλοφορήσει το -κατά τη γνώμη μου- καλύτερό της album ως τώρα, το To Bring You My Love, είχε έρθει στο ιστορικό Ρόδον και γω, για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι (άρα δεν θα ήταν σοβαρος). δεν ήμουν εκεί. Ακόμα το μετανοιώνω, πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα συναυλιακά λάθη που έχω κάνει στη ζωή μου. Προσπάθησα να επανορθώσω 9 χρόνια αργότερα στο Λυκαβηττο (18/6/2004), πολύ καλά ήταν, αλλά είμαι σίγουρος πως δεν ήταν όπως τότε. Ούτε τώρα θα είναι. Τα κομμάτια που η P.J. μας έχει ήδη δώσει (The Wheel, The Community Of Hope) από το επερχόμενο νέο άλμπουμ της The Hope Six Demolition Project (κυκλοφορεί 15 Απριλη) δεν με τρελαίνουν επ’ουδενί, ίσα-ίσα με προϊδεάζουν για έναν κάπως αναμενόμενο δίσκο.

Τους Brian Jonestown Massacre από πάντα τους αγαπούσα, τους ερωτεύτηκα όμως θανατηφόρα από την εμφάνισή τους στο Fuzz τον Ιούλιο του 2014. Οι Slowdive που προσφάτως επέστρεψαν από τα μακρινά 90’s, είναι μία άκρως ενδιαφερουσα πρόταση που δεν μπορώ να αγνοήσω.

The Verdict
Στάνταρ θα πάω. Η P.J. Harvey είναι mega must, όσο κι αν έχω τις επιφυλάξεις μου για τον επερχόμενο δίσκο. Οι BJM είναι αγάπη μεγάλη, ενώ οι Slowdive ένα ελκυστικότατο live μυστήριο, το οποίο ψήνομαι τρελά να εξιχνιάσω. Άλλα 32 ευρώ. Σύνολο: 39+35+50+32 = 157 ευρώ.


Day 4: 14 Ιουνίου
Sigur Ros, DIIV (;), more TBA
Οι Sigur Ros είναι μία μπάντα που από μικρός ήθελα να δω live, κι οταν λέω μικρός εννοώ από τα mid 00’s που ήμουν στα late 20’s μου. Αριστουργηματικό post, ατμόσφαιρες απόκοσμες και χαοτικές (το στοιχείο μου), φοβερές και υπερεμπνευσμένες συνθέσεις. Ακόμα κι αν το post-rock ζει την παρακμή του, με την έννοια πως η “μόδα” πέρασε και το είδος είπε σχεδόν όλα όσα είχε να πει, οι Sigur Ros μέσα στην τρέχουσα δεκαετία έβγαλαν έναν συμπαθητικό (Valtari, 2012) και έναν πολύ καλό δίσκο (Kveikur, 2013). Κι έχουν βέβαια και στις πλάτες τους και τα αριστουργήματα Ágætis Βyrjun (1999) και () (2002) συν 3 ακόμα πολύ καλούς δίσκους.

Οι DIIV μάλλον ακύρωσαν, γι’αυτό και το ερωτηματικό στον τίτλο. Συμπαθέστατοι, αλλά δεν θα μου λείψουν κιόλας.

The Verdict
Προφανώς τη συγκεκριμένη μέρα περιμένουμε κι αλλα ονόματα τα οποία ενδεχομένως θα ενισχύσουν την επιθυμία μου να παραβρεθώ στην Πλατεία Νερού την 4η μέρα του Ejekt. Οι αναστολές μου είναι καθαρά πια οικονομικές (είμαι στα 157 ευρώ υπολογίζοντας μόνο τα εισητήρια, χώρια τα οδοιπορικά, τα ποτά κλπ) και το γεγονός πως η συναυλία είναι Τρίτη, όπως και της PJ, που σημαίνει πως θα πρέπει να φύγω νωρίτερα απ’τη δουλειά σερί δυο Τρίτες, που προφανώς θα κάνει τα ραντεβού της συγκεκριμένης μέρας (ψυχολόγος είμαι) να δυσφορησουν κάπως. Μ’ένα καλό support μάλλον θα αναγκαστώ να τους στενοχωρήσω... Αν τελικά πάω, πρέπει να βγάλω άλλα 29 ευρώ. Και να’μαι συνολικά στα 39+35+50+32+29 = 179 ευρώ!



Αυτά λοιπόν θα κάνω φέτος το Καλοκαίρι. Μια άκρη την έβγαλα, ελπίζω να βοήθησα κι εσάς. Τα 179 ευρώ είναι (παρα) πολλά βέβαια, βλέποντας και κάνοντας - κάποιες βραδιές ίσως καούν στην πορεία... Ξαναλέω πως πάλι καλά που το Plissken μεταφέρθηκε Χειμώνα. Α! αναμένονται φυσικά και κάποιες συναυλίες που θα πραγματοποιηθούν μεμονωμένα και όχι στα πλαίσια κάποιου φεστιβάλ, οπότε τα πράγματα αναμένονται να γίνουν ακόμα πιο...δύσκολα (αλλά ενδεχομένως και πιο συναρπαστικά).

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Καμένες Συζητήσεις
Θερινής Νυκτός
(16/08/2019)
ypogeio.gr
5000 Ευχαριστώ
για τα 5000 likes
(13/08/2019)
ypogeio.gr
10 Χρόνια Χωρίς το Ρόδον
Η Απώλεια που Δεν Έγινε
Συνήθεια
(29/05/2015)
ypogeio.gr
Η Συναυλία
των Chemical Brothers
σε 15 Φωτογραφίες
(09/09/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ