To ypogeio.gr

Έφυγε (Se Fue).

Ένα σημείωμα του Yoel Soto

για τον Fidel Castro.

Τον Κουβανό -κάτοικο Αθηνών- πολυμουσικό και τραγουδοποιό Yoel Soto τον γνωρίσαμε για τα καλά με τη συνεργασία του με τον Φοίβο Δεληβοριά, o Yoel παίζει (άριστο σκαλωματικό) μπάσο στις ζωντανές παραστάσεις του Φοίβου τα τελευταία χρόνια. Τον ξέραμε όμως και από πριν από το πολύ ενδιαφέρον cover σχήμα Rockuba, στο οποίο συμμετείχε μαζί με τον, εξίσου χαρισματικό, καλό μας φίλο Ale Casta. Τον έχουμε πετύχει στα παρασκήνια του Φοίβου αρκετές φορές, έχουμε πει τα τυπικά "Γεια!" και "Συγχαρητήρια, πέταξες κι απόψε!". Χωρίς πλάκα και χωρίς γραφικότητες, πρόκειται για ένα άνθρωπο που με την πρώτη ματιά σου βγάζει μία πηγαία ευγένεια και ένα αδιαπραγμάτευτο ήθος, υπάρχει όμως ανάμεσα στο σώμα σου και στο δικό του σχεδόν πάντα μια αδιόρατη μελαγχολία, την οποία μπορείς να ψηλαφίσεις κοιτώντας ίσια στα μάτια του. Ήδη, και πριν ο Fidel Castro φύγει απ'τη ζωή, προτού δηλαδή ξεσπάσει αυτός ο viral πόλεμος για το εάν αυτή η εμβληματική πολιτική προσωπικότητα ήταν "ένας κακός δικτάτορας" ή "ένας άγιος αλάνθαστος σωτήρας", ο Yoel είχε εκφράσει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο τη θέση του. Με ένα τραγούδι για τη μητέρα του, το συγκινητικό και κάπως σπαρακτικό, O Negra.  O Δεληβοριάς το έντυσε με ελληνικές λέξεις και εδώ και δύο χρόνια, αν δεν μας απατάει η μνήμη μας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των setlists των live εμφανίσεων του Έλληνα τραγουδοποιού. To τραγούδι το βρίσκεις στην original ισπανόφωνη version του στον 2ο δίσκο του Soto, Eterna (2015). Είχε προηγηθεί το Waking Up, το οποίο κυκλοφόρησε το 2010 στην Ιταλία.

Ο Yoel έχει μία εκ των έσω άποψη για τον Fidel και το Υπόγειο του έδωσε με χαρά και τιμή το βήμα να την μοιραστεί με ενδεχομένως περισσότερο κόσμο. Και αν σαν site φροντίζουμε να απέχουμε από πολιτικές συζητήσεις και αρθρογραφίες -όχι γιατί δεν έχουμε άποψη, αλλά επειδή συνήθως  το πράγμα καταλήγει σε συζητήσεις γηπεδικού χαρακτήρα- στην περίπτωση του Yoel, θέλαμε να κάνουμε μία μεγάλη εξαίρεση. Εμείς του ζητήσαμε να μας γράψει, διότι θέλαμε να ακουστεί η γνώμη ενός μουσικόυ, ενός ανθρώπου που έζησε και βίωσε το φαινόμενο Κάστρο εκ του σύννεγγυς και πιθανότατα γνωρίζει καλύτερα από όλους μας κάποια πράγματα, για ένα θέμα που εμείς (ως συνήθως) μαλώνουμε - διχαζόμενοι και φανατισμένοι. Τίποτα δεν είναι απλό, τίποτα δεν διαβάζεται και δεν βιώνεται μόνο με έναν τρόπο...

Εκ του Υπογείου

 

 

Έφυγε.
Ήταν αναμενόμενο, γιατί ο χρόνος, ο αχόρταγος, ο πιο άγριος, περνάει, και θερίζει! Έφυγε αφήνοντας έναν ωκεανό αμφισβητήσεων· μία συζήτηση που θα μείνει αιώνια, γιατί “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”· μέσα για τα οποία δεν είμαστε όλοι σύμφωνοι. Αρκέσου με τη στέγη σου με τρύπες γιατί στην Λατινική Αμερική και στην Αφρική, ακόμα και στις ΗΠΑ, υπάρχουν αυτοί που δεν έχουν σπίτι. Αρκέσου με τα σκισμένα σου παπούτσια γιατί στην Λατινική Αμερική και στην Αφρική, ακόμα και στις ΗΠΑ υπάρχουν αυτοί που δεν έχουν παπούτσια. Αρκέσου με το να μην έχεις τι να φας στο σχολείο γιατί τουλάχιστον έχεις σχολείο, ενώ στην Λατινική Αμερική, στην Αφρική και ακόμα στις ΗΠΑ υπάρχουν αυτοί που δεν μπορούν να πάνε σχολείο. Σχεδόν 60 χρόνια μας συγκρίνουν με αυτούς που δεν έχουν τίποτα. Και αυτοί που έχουν; Γιατί δεν μας συγκρίνουν με χώρες όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Ελβετία, η Σουηδία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Αγγλία, η Δανία, η Φιλανδία, η Νορβηγία, η Ιαπωνία και ακόμα η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ελλάδα πριν την κρίση;

Είναι αλήθεια ότι η Επανάσταση έδωσε την ευκαιρία σε περισσότερους από εμάς να φοιτήσουν προσφέροντας δωρεάν δημόσια εκπαίδευση και ότι η Κούβα υπήρξε μία από τις πρώτες χώρες στην Λατινική Αμερική χωρίς αναλφάβητους, όμως "ο σκοπός δε θα έπρεπε να αγιάζει τα μέσα". Χιλιάδες άνθρωποι συνελήφθησαν, οδηγήθηκαν στη φυλακή και εξορίστηκαν, για τον απλό λόγο ότι δεν συμφωνούσαν με τις “επαναστατικές” ιδέες. Απαγορεύτηκε το να ακούς ξένη μουσική και να διαβάζεις ξένα βιβλία επειδή θεωρούνταν “ιδεολογική παρέκλιση”· απαγορεύτηκαν τα ταξίδια αναψυχής σε άλλες χώρες· απαγορεύτηκε η είσοδος σε τουριστικά κέντρα όπως παραλίες και ξενοδοχεία σε εθνικό έδαφος· απαγορεύτηκε το να συνάψεις φιλία με ξένους τουρίστες που ταξίδευαν στην Κούβα, καθώς και τόσα άλλα παράλογα μέτρα.

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80, μαζί με την κατάρρευση του Κομμουνιστικού Κινήματος στην Ευρώπη, άρχισε να καταρρέει και το παραμύθι που μας έλεγαν μέχρι τότε, και ένα από τα τόσα μέτρα που πάρθηκαν για να βοηθήσουν την χώρα να βγει από την χειρότερή της κατάσταση ήταν η αύξηση της πώλησης στον κόσμο του κουβανικού πολιτισμού. Αμέτρητες μουσικές ορχήστρες και ομάδες χορού άρχισαν να περιοδεύουν ανά τον πλανήτη φέρνοντας στο κουβανικό κράτος ένα, όχι και τόσο αδιάφορο, ποσό συναλλάγματος· όμως η πιο σημαντική και διεθνώς αναγνωρισμένη Κουβανική μουσική - ντανσόν, σον, μάμπο, τσα-τσα-τσα καθώς και η latin jazz (ένα είδος Jazz που γεννιέται με την μείξη στοιχείων αφροκουβανικών ρυθμών) - γεννήθηκε πολύ πριν το 1959.

Έφυγε και ίσως τώρα να έρθει πιο γρήγορα η αλλαγή που όλοι περιμένουμε: να νοιώσουμε ελεύθεροι να εκφραστούμε στην χώρα μας.

YOEL SOTO

 

Se fue.
Era de suponer, porque el tiempo, el insaciable, el más feroz, pasa ¡y arrasa! Se fue dejando un mar de controversias; una discusión que será eterna, porque “el fin justifica los medios”; medios con los que no todos estamos de acuerdo. Aconténtate de tu techo con huecos porque en Latinoamérica y África, y hasta en USA hay quien no tiene techo; aconténtate de tus zapatos rotos porque en Latinoamérica y África, y hasta en USA hay quien no tiene zapatos: aconténtate de no tener qué comer en la escuela porque al menos tienes la escuela, y en América Latina y África, y hasta en USA hay quien no puede ir a la escuela. Casi 60 años comparándonos con aquellos que no tienen nada. ¿Y aquellos que tienen? ¿Por qué no compararnos con países como Canadá, Australia, Suiza, Suecia, Bélgica, Holanda, Alemania, Austria, Inglaterra, Dinamarca, Finlandia, Noruega, Japón, y hasta Francia, Italia, España y Grecia antes de la crisis?

Es verdad que la Revolución dió la oportunidad, a muchos más de nosotros, de estudiar, ofreciendo escuelas estatales gratis, y que fue uno de los primeros países en Latinoamérica libres de analfabetismo, mas “el fin no debería justificar los medios”. Miles de personas fueron procesadas, llevadas a la cárcel y exiliadas por el simple hecho de no estar de acuerdo con las ideas “revolucionarias”. Se prohibió escuchar música extranjera y leer libros extranjeros porque considerados “desviación ideológica”; se prohibieron los viajes turísticos a otros países; se prohibió la entrada a centros turíticos como playas y hoteles en el suelo nacional; se prohibió establecer amistad con extranjeros turistas que viajaban a Cuba, y otras tantas medidas absurdas.

A finales de los años 80, junto al derrumbe del campo Comunista en Europa, empezó también a derrumbarse el cuento de hadas que nos habían contado hasta ese momento, y una de las tantas medidas tomadas para ayudar a mejorar la pésima situación del país fue el incremento de la venta al mundo de la cultura Cubana. Un sinfín de orquestas musicales y cuerpos de bailes comenzaron a recorrer el planeta aportando una no indiferente entrada de divisas al gobierno Cubano; mas la más grande y reconocida internacionalmente música Cubana - Danzón, Son, Mambo, Chachachá, además del Jazz Latino (una rama del Jazz que se nutre de la fusión con elementos rítmicos Afrocubanos)- surgió mucho antes del 1959.

Se fue, y quizás ahora llegue más rápido el cambio que todos esperamos: sentirnos libres de expresarnos en nuestra propia tierra.

YOEL SOTO

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
H Δικτατορία της Μετριότητας
(28/03/2020)
ypogeio.gr
Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
(23/03/2020)
ypogeio.gr
3 Songs For Bombs:
Enola Gay, 6η Αυγούστου,
Ναγκασάκι
(09/08/2017)
ypogeio.gr
Κε Τε Λα Πόνγκο
Rock 'n' Roll Εξεζητημένες
Ενδυμασίες - Α Photo Article
(16/02/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ