Είναι Πολλά Τα Λεφτά;

(Κάνοντας Πενηνταράκια

τα 69 Eυρώ των Monkeys)


 

Την περασμένη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου η διοργανώτρια αρχή του Rockwave Festival ανακοίνωσε τους Arctic Monkeys. Μία συναυλία που το Ελληνικό κοινό περίμενε όσο λίγες και τη ζητούσε σχεδόν εμμονικά επί χρόνια. Η DiDi Music λοιπόν μας... έκανε τη χάρη και έφερε για πρώτη φορά την παρέα του Alex Turner στα μέρη μας. Το αρχικό κλίμα έκστασης και ευδαιμονίας που ακολούθησε την ανακοίνωση, διαδέχτηκε μία έντονη γκρίνια, ως και δυσφορία, για την τιμή του εισιτηρίου. 69 ευρώ. Είναι πολλά; Ναι, είναι αρκετά λέω εγώ, αλλά...

Το Σεπτέμβριο του 1997 βρέθηκα στο Λονδίνο για σπουδές και πέρα από όσα (πολλά) ήθελα και στόχευα να κάνω στην πρωτεύουσα της Γηραιάς Αλβιώνας σε σχέση με την ακαδημαϊκή μου κατάρτιση, ένα από τα βασικά μου μελήματα ήταν να δω συναυλίες. Συναυλίες που τότε στην Ελλάδα δεν είχα την ευκαιρία να δω ούτε με το κυάλι (βλ. YouTube, που τότε δεν υπήρχε). Μέχρι το τέλος τους έτους (Δεκ.1997), είχα προλάβει να παραστώ τουλάχιστον σε 10 gigs, με κορυφαία αυτά των Blur στο Wembley Arena και των Portishead στο Brixton Academy. Διακαής πόθος όμως παρέμεναν οι Smashing Pumpkins, οι οποίοι τότε ήταν στα ντουζένια τους και ήταν η αγαπημένη μου μπάντα (παραμένουν μέσα στην all time 10άδα μου). Προφανώς, δεν τους είχα δει ποτέ ως τότε, δεν είχαν έρθει στην Ελλαδα (ακόμα). Τον Φλεβάρη του 98, θυμάμαι ακόμα τη μέρα και τη στιγμή, αγόρασα το Time Out (κάτι σαν το Αθηνόραμα της Αγγλίας) σχολώντας από το Πανεπιστήμιο και όταν έφτασα στο σπίτι, άρχισα να το ξεφυλλίζω. Πάντα ξεκινούσα από τις ανακοινωθείσες νέες συναυλίες και εκεί είδα ΤΟ νέο: The Smashing Pumpkins - Shepherd's Bush Empire - 23/5/1998, tickets 65 pounds. Ήξερα πως τα solds out στην Αγγλία βγαίνουν σχετικά εύκολα και γρήγορα, παρόλα αυτά δεν αγχώθηκα, ήμασταν 3 1/2 μήνες πριν και το περιοδικό είχε κυκλοφορήσει μόλις την προηγούμενη μέρα. Σκέφτηκα όμως να πάρω ένα τηλέφωνο στο venue για καλό και για κακό, έτσι για να κόψω κίνηση...

- Hi I'm interested in buying tickets for the Smashing Pumpkins concert.
- Oh, I'm sorry sir, it's already sold out. Have a nice day, sir.

Έχασα τη Γη κάτω απ'τα πόδια μου. Παίζει να είχα βάλει τα κλάματα ή κάτι τέτοιο, ο συγκάτοικός μου που ξύπνησε λίγο αργότερα νόμιζε πως κάτι πολύ κακό μου είχε συμβεί, σε φάση πως είχα χάσει κάποιον άνθρωπο. Το πένθος (χωρίς εισαγωγικά) κράτησε αρκετές μέρες, μέχρι που σιγά-σιγά επανήλθα στη ρουτίνα μου - με τη διαφορά πως σταμάτησα μαχαίρι να ακούω Pumpkins, δεν ήθελα με τίποτα να θυμάμαι το επικείμενο live τους, στο οποίο εγώ δεν θα ήμουν μέσα. Ώσπου έφτασε ο Μάιος και λίγες μέρες πριν τη συναυλία έλεγα τον πόνο μου σε έναν Ιρλανδό συμφοιτητή μου στην καφετέρια του Πανεπιστημίου. 

- Oh, come on Mike, black market mate...

Πώς; Μαύρη αγορά; Ε, ναι, ρε φίλε! Πώς δεν το είχα σκεφτεί από μόνος μου; Είναι "έθιμο" στη Βρετανία, δαιμόνια τυπάκια αγοράζουν κάποια εισιτήρια στο πρώτο δευτερόλεπτο της ανακοίνωσης της συναυλίας και μετά τα πουλάνε σε μία τιμή που καθορίζουν οι ίδιοι κατά το δοκούν και με βάση τη ζήτηση. Τους είχα δει σε κάποια live που είχα πάει ως τότε, σε περιμένουν κοντά στο εκάστοτε venue, αμέσως μόλις ανέβεις τις σκάλες του tube, είναι εκεί μπροστά-μπροστά και διαλαλούν το εμπόρευμά τους. Ναι! Έτσι θα μπω στο Sepherd's Bush Empire και θα δω τους Pumpkins! Μόνο που - μόνο που δεν έχω λεφτά... Δεν έχω καν για να πληρώσω την αρχική τιμή του εισιτηρίου (65 λίρες), πόσο μάλλον να καλύψω την... υπερτιμολόγηση. Είναι μέσα Μαϊου και μέχρι τις 5 Ιουνίου που γυρίζω Ελλάδα έχω ίσα-ίσα για να περάσω, ξέρεις, τα βασικά - φαϊ, εισιτήρια για τρένα και λεωφορεία κλπ...   

Πήγα. Ο τύπος με τα εισιτήρια με περίμενε με το που ανέβηκα τις σκάλες τους σταθμού και φώναζε "Tickets for Pumpkins ladies and gents! 150 quid!". Χωρίς παζάρια και χωρίς πολλά-πολλά αγόρασα ένα και μισή ώρα αργότερα βρισκόμουν στην αρένα του Sepherd's Bush με μια μπίρα στο χέρι, έτοιμος να δω την μπάντα της ζωής μου. Τους είδα και τους καταευχαριστήθηκα. Θυμάμαι ακόμα την παραμικρή λεπτομέρεια της συναυλίας. Την τελευταία εβδομάδα μέχρι να φτάσει η 5η του Ιούνη και να πετάξω για Ελλάδα, τρεφόμουν αποκλειστικά με ψωμί του τοστ με μαγιονέζα και πιπέρι, για...επιδόρπιο το μενού περιλάμβανε ψωμί του τοστ με μέλι και κανέλα και τις τελευταίες 3-4 μέρες κάπνιζα γόπες που είχαν ξεμείνει στο σπίτι. 

Σε εκείνη τη φάση λιτότητας και... ασκητισμού που ακολούθησαν τη συναυλία των Smashing Pumpkins στο Shepherd's Bush Empire, μου τηλεφώνησαν και οι φίλοι μου απο Ελλάδα: "Ελα ρε! Έρχονται οι Pumpkins, στο Λυκαβηττό! 9 Ιουνίου!". Τους είδα κι εκεί με το 1/8 της τιμής του εισιτηρίου που πλήρωσα στο Λονδίνο και έπαιξαν ακριβώς το ίδιο set. Αλλά δεν πειράζει, κάθε συναυλία είναι μία καινούρια, ξεχωριστή και μοναδική περιπέτεια και ως τέτοιες έζησα τις δύο βραδιές που είδα τον Corgan και την παρέα του. 

Τα έγραψα όλα αυτά, όχι για να το παίξω Καϊλας και μελόδραμα, αλλά για να δείξω απλά πως όταν θες να δεις μια συναυλία πολύ, τα λεφτά δεν είναι το θέμα. Και το λέω τούτο, με πλήρη επίγνωση της εποχής που ζούμε και τι σημαίνουν 69 ευρώ τη σήμερον ημέρα στην Ελλάδα. Αν θες όμως να δεις μια συναυλία πολύ, θα την βρεις την άκρη. Αν θες να δεις τους Arctic Monkeys στο Terra Vibe, μπορείς να βρεις τα 69 ευρώ. Αν οι Arctic Monkeys είναι η αγαπημένη σου μπάντα, μπορείς να βρεθείς στην αρένα της Μαλακάσας με μια μπίρα στο χέρι και να περιμένεις σαν παιδάκι τον Alex και τους bandmates του. Βάζε στην άκρη ένα ευρώ τη μέρα, έχεις μπροστά σου 154 μέρες... Αν πάλι προτιμάς αυτά τα 69 ευρώ (και τα άλλα 40 για οδοιπορικά και μπίρες) να τα χαλάσεις κάπου αλλού, σε καταλαβαίνω. Αν θεωρείς πως οι Monkeys δεν είναι από τις μπάντες που θα ξόδευες ένα τέτοιο ποσό για να τους δεις, πάλι σε καταλαβαίνω. Έχεις τα γούστα σου, τα δίκια σου και τις δικές σου σεβαστές προτεραιότητες. Μην φωνάζεις και γκρινιάζεις όμως. Είναι πολλά, ναι - αλλά η συναυλία είναι συναυλία. Και όπως σου είπα και πιο πάνω, κάθε συναυλία είναι μία καινούρια, ξεχωριστή και μοναδική περιπέτεια.
 


 

Πέρα από τη δική μου κάπως συναισθηματική προσέγγιση, αλίευσα από το facebook και δύο πιο αντικειμενικές και τεχνοκρατικές, ας το πω έτσι, απόψεις. Ανήκουν στους αγαπημένους μου φίλους, Αντώνη Κωνσταντάρα και Στάθη Αγγελάκο. Τις μεταφέρω αυτούσιες και με την άδειά τους:
 

Αντώνης Κωνσταντάρας

Τιμές της ημέρας των Arctic Monkeys σε ξένα φεστιβάλ και όχι, από «πλούσιες» χώρες:

Ουγγαρία: 65 Ευρώ
(https://szigetfestival.com/en/tickets/category/entry-ticket)

Πολωνία: 62,40 Eυρώ
(http://opener.pl/en/TICKETS2)

Πορτογαλία: 65 Ευρώ
(http://nosalive.com/en/tickets/)

Ισπανία: 85 Ευρώ
(https://madcoolfestival.es/en/tickets.php)

Αν υπολογίσετε τα Φ.Π.Α. και όσα βαραίνουν τους Έλληνες διοργανωτές σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους από τις παραπάνω χώρες θα καταλάβετε ότι ίσως και να μην είναι πια τόσο ακριβό το εισιτήριο. Ειδικά για μια μπάντα που αποτελείται από εκατομμυριούχους επαγγελματίες που δαγκώνουν λαιμό, οι οποίοι μάλιστα έχουν ξεφύγει από τα Βρετανικά δεδομένα και κινούνται σε Αμερικάνικα στάνταρ. Επίσης, πώς γίνεται να γκρινιάζουμε όταν δεν έχουμε δει καν ολοκληρωμένο το line up της ημέρας; Δεν προσπαθώ να υποστηρίξω το Rockwave, απλώς θεωρώ άδικη την κριτική που δέχεται για μία νορμάλ τιμή εισιτηρίου που δεν περιλαμβάνει μόνο τους Arctic Monkeys.



Στάθης Αγγελάκος

Κάποια απλά facts:

1. Ο φόρος του εισιτηρίου στην Ελλάδα είναι 35%, σχεδόν τριπλάσιος απ' ότι στο εξωτερικό.
2. Περίπτωση φοροδιαφυγής δεν πέφτει καν στο τραπέζι, ακόμη κι αν κάποιος υποστηρίξει πως υπάρχει αντίστοιχη πρόθεση, καθώς σε festivals αντίστοιχου επιπέδου το 80% τουλάχιστον των εισιτηρίων δεδομένα πουλιέται στην προπώληση κι όχι στην πόρτα, όπως μπορεί υποθετικά να γίνει πιο εύκολα σε ένα μαγαζί.
3. Η εμπορική αξία των Monkeys ξεπερνάει κατα πολύ μπάντες όπως Depeche Mode και Black Keys που άκουσα αλλού να χρησιμοποιούνται ως παραδείγματα πιο φθηνού εισιτηρίου.
4. Το bugdet που χρειάζεται η Didi αποκλειστικά για τους Monkeys και μόνο ξεπερνάει τις 500.000 ευρώ. (Update: Αρχικά είπα 500.000, γιατί δεν ήθελα να γίνω υπερβολικός χωρίς λόγο και προτού επιβεβαιώσω και κάποια άλλα γεγονότα. Τα οποία επιβεβαίωσα και είναι τα εξής: Αναφορικά το Exit Music Festival είχε προσφέρει στους Monkeys 700.000 κι επίσης άλλη μεγάλη εταιρία παραγωγής στην Ελλάδα ήταν διατεθειμένη να δώσει κι αυτή έως και το ποσό των 700.000 maximum. Γεγονότα που κάνουν σαφές, μαζί με την "δύσκολη" τοποθεσία του Rockwave, που συχνά έως πάντοτε το αναγκάζει να πληρώνει μεγαλύτερα ποσά στις μπάντες από οποιονδήποτε άμεσο ανταγωνιστή του πως το ποσό που συμφώνησαν με τους Monkeys είναι τουλάχιστον 800.000. Το πού κυμαίνεται απο εκεί και πέρα δεν μπορώ να το γνωρίζω, αλλά το γεγονός είναι πως δεν είναι για κανέναν λόγο κάτω από αυτό το ποσό).
5. Όλη η φεστιβαλική και μη Ελλάδα έκραζε το Rockwave ότι είχε ξεφτίσει τα προηγούμενα χρόνια, φέτος φέρνει το No.1 όνομα της ευρύτερης αυτής σκηνής και όλοι το κράζουν ότι έχει πανάκριβο εισιτήριο με μεγάλη πλειοψηφία να υποστηρίζει μάλιστα πως θα τα τσεπώσουν καλά.
6. Η φθηνότερη φιάλη στον Καρρά φέτος έχει 150 ευρώ κι όπως μου είπε γνωστός και φτηνά είναι μωρέ για 4 άτομα. Αυτά.

 

Αυτά από το Στάθη και τον Αντώνη. Αυτά και από μένα, σας αφήνω με το live των Smashing Pumpkins στο Sepherd's Bush Empire, έτσι για τις αναμνήσεις και για το γαμώτο και για να δείτε πού πήγαν τα ηρωικά "150 quid" μου... :)

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Bohemian Rhapsody:
Μία γνώμη για την
πολυαναμενόμενη ταινία
(03/11/2018)
ypogeio.gr
9 Νέοι Δίσκοι
Και 7 Συναυλίες
Για Τον Νοέμβριο
(01/11/2018)
ypogeio.gr
Οι No Clear Mind,
το Makena
και ο Καρυωτάκης.
(16/12/2016)
ypogeio.gr
Τραγούδια Που Με Μισώ
Που Μου Αρέσουν
(04/09/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ