To ypogeio.gr

Λέξεις, Βιβλία & Μουσική

από τη Θεσσαλονίκη

(Οι σκέψεις του Papa Lunatico)


Τον Πάνο, ή πολύ απλά Papa Lunatico, τον αγαπάω, έστω κι αν από κοντά τον έχω δει δυο-τρεις φορές. Κάποιες Αθήνα και κάποιες στη βάση του, τη Σαλονίκη. Αρκεί το facebook και η μουσική σε κάποιες περιπτώσεις για να νιώσεις αγάπη. Δεν είναι τόσο πολύπλοκο συναίσθημα όσο το θεωρούν οι περισσότεροι η αγάπη, μπορεί να είναι κάτι απλό και υπέροχο, τώρα που το γράφω το συνειδητοποιώ αυτό και σίγουρα όσα συμβαίνουν γύρω μας αυτόν τον καιρό παίζουν το ρόλο τους σε τούτη τη συνειδητοποίηση. Και είναι και το χάμογελο. Ο Papa χαμογελάει κι ανοίγουν οι ουρανοί... Χτες μου έστειλε ένα μήνυμα στο messenger και μου ζήτησε το βήμα του Υπογείου για να εκφράσει κάποιες σκέψεις του. Δεν το σκέφτηκα καν. Ο Papa είναι αδελφός και Υπόγειος μέχρι το κέντρο της Γης.

Mike N.

 

Αρκετοί από εμάς, έχουμε φανταστεί τον εαυτό μας να ζει και να ταξιδεύει στις κοιλάδες της Τοσκάνης κ της Ανδαλουσίας. Βόλτες στα σοκάκια της Φλωρεντίας, περίπατο στους κήπους της Αλάμπρα (υπήρχε κ η σκέψη για Μαριναλέδα κάποτε…). Βλέπουμε τι συμβαίνει στους γείτονές μας, σε όλον τον πλανήτη, το βιώνουμε όλοι μας πλέον. Αναρωτιέσαι αν θα προλάβουμε να πάμε σ’ αυτούς τους όμορφους τόπους, αν τα καταφέρουμε κάποτε. Πότε και ποιο το τίμημα (?).

Κραυγές ανθρώπων, η κραυγή της Φύσης. Κάποιοι ακούμε, κάποιοι όχι. Ορισμένοι, ακόμα και τώρα, συνεχίζουν την κανονικότητα τους, μετράνε νούμερα, κόβουν βόλτες. Μπόρα είναι θα περάσει, σκέφτονται, δίχως να γίνεται κατανοητό
πως δεν υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα μας. Το σκηνικό έχει αλλάξει κ αυτό θα συνεχιστεί για αρκετό διάστημα. Θα χρειαστεί χρόνος, ώστε να προσαρμοστούμε κ να δημιουργήσουμε νέα δεδομένα.

Μου είναι αδιανόητη η σκέψη, να μην ξαναζήσω πήχτρα το Residents και το Pierrot, καζάνι την Τούμπα. Η επαφή με την πραγματικότητα γίνεται πολύ σκληρή. Είναι τραγικές οι εικόνες με την πομπή των σορών. Κανένας μας πιστεύω δεν έχει φανταστεί τέτοιο τέλος. Ούτε και ο πιο απαισιόδοξος υπαρξιστής-μηδενιστής δεν θα ήθελε να ανήκει σε αυτές τις μάζες.

Η μοναδική προσπάθεια που απαιτείται είναι η προφύλαξη για εμάς και τους τριγύρω. Συγκεντρώσου. Ενημερώσου σωστά και συμπεριφέρσου έξυπνα. Βοήθα όποιον μπορείς και όπως μπορείς, μα πάνω απ’ όλα την ψυχή και την συνείδησή σου.

Σίγουρα θα βοηθήσει σ’ αυτό και θα σε ψυχαγωγήσει λίγη μουσική και ανάγνωση. Χρησιμοποίησε τους δίσκους σου (ή ό,τι μέσο διαθέτεις), τα βιβλία σου, βγάλε στην επιφάνεια πράγματα που σε έχουν κάνει κατά καιρούς να νιώσεις αισιόδοξος και δυνατός. Η ισορροπία είναι άκρως σημαντική αυτή τη στιγμή. Κάποιες προτάσεις λοιπόν, παρακάτω, για περισυλλογή κ συντροφιά.

(Την ώρα αυτή, μόλις γίνεται γνωστή η καθολική καραντίνα κ στην Ελλάδα. Είναι Κυριακή, 22 Μαρτίου 2020).

Θα νικήσουμε!

Π. Α.
 

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΔΙΣΚΟΙ

David Axelrod – Earth Rot (Full Album, 1970)
Roy Budd – Hallucinations (1970)
Paolo Ferrara – Profezia (1977)
Egisto Macchi – Moonsong (1975)
The Roger Webb Sound - Moon Bird (1971)
Riz Ortolani - Seven Blood-Stained Orchids (1972)
Ennio Morricone ‎– Spasmo (1974)
Serge Gainsbourg - Les Loups Dans La Bergerie (1960) 
Adan Jodorowsky - La Danza de La Realidad (2013) 
Eden Ahbez - Eden's Island (Full Album, 1960)

 

ΒΙΒΛΙΑ

1Q84 (Trilogy) by Haruki Murakami (2009 - 2010)
Solaris by Stanisław Lem (1961)
Fahrenheit 451 by  Ray Bradbury (1953) 
The Master and Margarita by Mikhail Bulgakov (1967)

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
H Δικτατορία της Μετριότητας
(28/03/2020)
ypogeio.gr
Ελεύθεροι Πολιορκημένοι
(23/03/2020)
ypogeio.gr
Νικόλας Αλέφαντος Vs.
Guns 'n' Roses
(25/05/2018)
ypogeio.gr
Τα όμορφα ραδιόφωνα,
όμορφα σπάνε!
(Ροκ Ύμνοι και Άλλα Δεινά)
(18/03/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ