Ο Βύρων Κριτζάς

Είναι Ωραίος

Κι Έχει Χρέος


 

Τον Βύρωνα Κριτζά τον γνώρισα από τα μουσικά κειμενά του, αλλά και τις μεστές πολύ ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του με αγαπημένους μου Έλληνες μουσικούς, στο SONIK και στο Avopolis στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας. Σύντομα εξελίχθηκε σαν ένας από τους αγαπημένους μου εγχώριους μουσικογραφιάδες (εσχάτως αρχίζει και μου τη σπάει αυτή η λέξη - τελευταία φορά τη χρησιμοποιώ) και γι'αυτό συχνά-πυκνά επισκεπτόμουν το προσωπικό του blog vyronas.blogspot.gr. Όταν το 2017 πληροφορήθηκα για το πρώτο συγγραφικό εγχείρημά του, "Bob Dylan, 100 Τραγούδια", το χάρηκα και με το παραπάνω, διότι έχει τέτοια δύναμη και ζωντάνια το γράψιμό του και είναι τόσο πηγαίο το πάθος του για τη μουσική, που συνθέτουν το ιδανικό μείγμα για τη δημιουργία υψηλής ποιότητας μουσικών βιβλίων, είδος που στη χώρα μας κάπως σπανίζει και συνήθως (με) απογοητεύει, πλην κάποιων -φωτεινότατων η αλήθεια είναι- εξαιρέσεων.

Ένα χρόνο μετά την... πτυχιακή του στον Bob Dylan, o Βύρωνας μας δίνει το δεύτερο συγγραφικό του πόνημα, με τίτλο "Οι Ωραίοι Έχουν Χρέη και 44 Ακόμα Τραγούδια που Καθρεφτίζουν την Ελλάδα από το 1990 έως το 2017". Ο τίτλος είναι αν μη τι άλλο αρκετά περιεκτικός και περιγραφικός στο τι μας περιμένει, μέχρι και "hint" μας δίνει με τον τίτλο ενός από τα 45 τραγούδια που ο Κριτζάς επέλεξε για να παρουσιάσει και να μας μιλήσει: "Οι Ωραίοι Έχουν Χρέη" του Χρήστου Δάντη - μεγάλη επιτυχία του 1993. Κι αν σου κάνει εντύπωση η επιλογή του Δάντη, κάτσε γιατί έχει κι άλλα: "Ασ'το Κορμί" της Έφης Σαρρή, "Το Αδύνατο Σημείο Μου" της Σαμίου, "Το Gucci Φόρεμα" του ενός και μοναδικού Μαζώ. Καρβέλα, Παντελίδη, μέχρι και τραγούδι ("Μια Συνουσία Μυστική") των "μισητών" Πυξ Λαξ θα βρεις. Και υπάρχουν κι άλλες τέτοιες "ένοχες απολαύσεις" στις σελίδες του βιβλίου, πλάι σε (αποκλειστικά) ελληνόστιχα τραγούδια από το χώρο του έντεχνου, του ροκ και του indie, του hip-hop και του low bap, φτάνοντας μέχρι και τα άδυτα του διαδικτύου και στην αγαπημένη μου Another Dyke. Τελειώνοντας το βιβλίο όμως, θα μείνεις με την αίσθηση πως όλα τούτα, το λαϊκό και το σκυλάδικο, το λαϊκόποπ, το σκέτο ποπ, το ροκ, το...πιο ψαγμένο indie κλπ., δεν έχουν απολύτως καμία σημασία, διότι η μουσική είναι ενιαία και είναι μία. Αυτό θαρρώ πως θέλει (ανάμεσα σε πολλά άλλα) να μας πει ο Βύρωνας. 

Κάθε τραγούδι έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία, τη δική του ανάλυση και τη δική του τοποθέτηση στο εκάστοτε ιστορικο-χρονικό του πλαίσιο. Ο συγγραφέας κρατάει μία ζηλευτή ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική-βιωματική γραφή και στην "επιστημονική"-αντικειμενική ματιά, βουτάει αβαρής στις δίνες των στίχων, δίνοντάς τους ερμηνείες και προεκτάσεις που, σε κάποιες περιπτώσεις, ούτε οι ίδιοι οι στιχουργοί ενδεχομένως δεν θα είχαν σκεφτεί, διυλίζει το νόημα των 45 κομματιών -το δικό του νόημα- και μας το σερβίρει στο χαρτί, που άλλοτε είναι τσαλακωμένο και μουντζουρωμένο από μία αίσθηση δυστοπίας και σκοτεινιάς και άλλοτε γυαλιστερό από μία πνοή αισιοδοξίας και πηγαίας ζωογόνου δύναμης.

Από τη Σαμίου ως το Δεληβοριά και από το Μαζωνάκη ως τον Boy, από τις Hi 5 ως τους Κόρε.Ύδρο. και από τους Πυξ Λαξ ως τoυς Στέρεο Νόβα, ο δρόμος είναι στρωμένος με λέξεις και μελωδίες που -συνειδητά ή ασυνείδητα- συνέβαλαν στη μουσική και όχι μόνο ενηλικιωσή σου. 27 χρόνια Ελλάδα, τα μπερδεμένα 90's της απελευθέρωσης και του "Κωστοπουλοξεβλαχέματος", τα... αδόξως ένδοξα 00's της Ολυμπιάδας και του Euro και τα ζοφερά 10's της κρίσης, ξετυλίγονται στις σελίδες του βιβλίου, θυμίζοντάς σου δικές σου προσωπικές ιστορίες πλάι στο εκάστοτε τραγούδι και βάζοντας το μυαλό σου σε μία ακούσια -άλλοτε επίπονη και άλλοτε καθαρτική- διαδικασία ενδοσκόπησης και απολογισμού. 

Κουβαλάω στις πλάτες μου 11 περισσότερα χρόνια από τον 31χρονο Βύρωνα Κριτζά, όσα τραγούδια νοερά ακούει στο βιβλίο του και με αφορμή αυτά αναλύει στη συνέχεια, τα έζησα (και τ'ακουσα) κι εγώ με τον δικό μου τρόπο όντας παδί, έφηβος, μετέφηβος, ενήλικας, πατέρας, μεσήλικας (αυτό πόνεσε). Τον ευχαριστώ που μου τα θύμισε και -πάνω απ'όλα- που μου άνοιξε με νέα ολοκαίνουρια και δημιουργική οπτική ανάγνωσης όλων ετούτων, και των τραγουδιών και των περιρρέοντων γεγονότων. Αυτά. Τα υπόλοιπα επαφίονται στη δική σου προσωπική ανάγνωση του βιβλίου. Όσο για σένα Βύρωνα, είσαι ωραίος και έχεις χρέος (να μας δώσεις κι άλλα τέτοια ωραία συγγραφικά έργα).


Υ.Γ.  Πολλά εύσημα και στον Αχιλλέα Ραζή, του οποίου η ευρηματική και ενίοτε συγκινητική εικονογράφηση συμβάλλει σημαντικά στο "χτίσιμο" της ατμόσφαιρας του βιβλίου. 
 


Εκδόσεις Πατάκη
Συγγραφέας: Κριτζάς Βύρων
ISBN: 9789601679013
Σελίδες: 208
Ημερομηνία 1ης κυκλοφορίας: Απρίλιος 2018



       

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Δεν Ξέρω Τι Θα (Πρωτό) Κάνεις
(Ούτε Αυτό) Το Καλοκαίρι
[The Country Edition]
(13/06/2018)
ypogeio.gr
Δεν Ξέρω Τι Θα (Πρωτό) Κάνεις
(Ούτε Αυτό) Το Καλοκαίρι
(12/06/2018)
ypogeio.gr
Robert Johnson:
Ένα σταυροδρόμι
και μια μπλουζ ιστορία.
(15/10/2016)
ypogeio.gr
Πώς Τελειώνει Η Μουσική;
(40 χρονών το 2015)
(15/10/2015)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ