To ypogeio.gr

Οι Editors Στην Αθήνα

(Ημερολόγια Καταστρώματος)

Με δεδομένο πως τις Παρασκευές σχολάω στις 12 το βράδυ και πως έχω δει τους Βρετανούς Editors δύο φορές στα Ejekt Festival του 2009 και του 2014, αποφάσισα να απέχω από το live της 4ης Δεκεμβρίου - αν και σήμερα που έφτασε η μέρα με 'τρώει' να ακυρώσω τρία ραντεβού και να παραστώ στο Gazi Music Hall... Τελοσπάντων, καταλαβαίνεις πως αν είναι να μην πας σ'ένα live δεν σου βγαίνει κι εύκολα να γράψεις γι'αυτό, ειδικά αν ο ελεύθερος χρόνος σου είναι μετρημένος σε...δευτερόλεπτα. Από την άλλη, αμαρτία και μέγα έλλειμμα το θεωρώ να έρχονται κοτζάμ Editors στην Αθήνα και το Υπόγειο να μην έχει την παραμικρή αναφορά. Απευθύνθηκα λοιπόν στον Υπόγειο δορυφόρο μου και έγκριτο αρθρογράφο Tasos Z., ο οποίος και mega fan της μπάντας είναι, και στο live θα κατέβει από τον μακρινό Ελληνικό βορρά μάλιστα. "Ούτε εγώ προλαβαίνω, τσέκαρε τα ποστ μου στο facebook και φτιάξε κάτι από κει αν είναι. Σόρι." Άλλο που δεν ήθελα, ιδού τα ημερολόγια καταστρώματος του Τάσου λίγο πριν το σημερινό live:

 

December 1 at 2:45pm · Kastoriá · 

Τι εννοείς ότι δεν έχω μιλήσει ακόμα για τη συναυλία της Παρασκευής; Άρθρα, εργασίες, σχολή. Κι επειδής τη περίμενα χρόνια αυτή τη στιγμή, παίρνω ένα άλμπουμ τη μέρα και το ξεψαχνίζω. 5 έχουν βγάλει. Θα φτάσουν μέχρι τη Παρασκευή. Αυτό για χτες.

Το The Back Room είναι η πρώτη (και η καλύτερη, κατ' εμέ) δουλειά τωνEditors. Ήχος ωμός, σκοτεινός, καταθλιπτικός. Όλα αυτά τα στοιχεία, μαζεμένα, που πάντα ονειρευόμουν στη Μουσική, τα εκφράζει η Post-punk revival. Είναι απίστευτο και πρωτόγνωρο το συναίσθημα που μου βγάζει αυτή η μπάντα. Ίσως να φταίνε οι επιρροές τους από Echo and the Bunnymen και Joy Division που με κάνουν να λυγίζω σε τέτοια ακούσματα.

I'll just close my eyes as you walk out.

Τρεις και σήμερα.

 

 

 

December 1 at 10:59pm · Kastoriá · 
Δεύτερη στάση στη Post-punk revival, An End Has a Start (2007). Ένας άγραφος (μουσικός) νόμος στη Βρετανία, ονόματι Κατάρα του Δεύτερου Άλμπουμ, θέλει τις Βρετανικές μπάντες να κάνουν ένα δυνατό και επιτυχημένο ντεμπούτο στον Μουσικό Κόσμο και στη συνέχεια, να κυκλοφορούν ένα μέτριο -έως και κακό, ενίοτε- δεύτερο άλμπουμ.
Το δεύτερο των Editors συμπίπτει χρονικά με το δεύτερο των Arctic Monkeys. Το Favourite Worst Nightmare -μεταξύ άλλων- ήρθε να καταρρίψει αυτόν τον νόμο-κατάρα. Υποτιμήθηκαν πολύ το 2007, αλλά αμφότερα κρύβουν τρομερή δυναμική μέσα τους.
Τόσο Joy Division, τόσο Interpol, τόσο U2. Πώς να μη τους λατρέψεις;

In the end all you can hope for, is the love you felt to equal the pain you've gone through.

Αυτά... Τι άλλα;
Τρεις και σήμερα.

 

 

 

December 2 at 5:48pm · Kastoriá · 
Μετά το 2007, οι Σύγχρονοι Joy Division... μεγάλωσαν και άλλαξαν πορεία στη μουσική τους. Σαφώς επηρεασμένοι από τους υπέρτατους Depeche Mode, ακολούθησαν το μονοπάτι της Synthpop και του New Wave, (όχι τόσο μειώνοντας αλλά) μορφοποιώντας ολίγον τι, το original στοιχείο της Post-punk revival. Με τον Flood στο τιμόνι της παραγωγής πλέον, τα πελώρια κιθαριστικά μέρη αντικαθίστανται με εθιστικά ηλεκτρονικά μπιτάκια, τα οποία συνοδεύουν με ωμό και άγριο τρόπο ιστορίες για τον Θεό, τον πόλεμο, τη CIA και τον θάνατο.
Το In This Light and on This Evening (2009), σηματοδοτεί μια αλλαγή στο στυλ της μπάντας. "If we'd tried to make another more traditional guitar record, I don't think we'd have got through it... for our own sanity, we had to do something we hadn't done before", είπε ο Μεγαλοπρεπής Κύριος Tom Smith.
Θα ήθελα να γράψω για κάποιο άλλο διαμάντι του άλμπουμ, γι' αυτά που δεν παίζονται ολημερίς στα ραδιόφωνα της πόλης, για τραγούδια άσημα στο ελληνικό κοινό, όπως το ατμοσφαιρικό Bricks and Mortar και το εθιστικό Eat Raw Meat = Blood Drool, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στο πρώτο τραγούδι που άκουσα από αυτή τη μπάντα. Τραγούδι που αξίζεις να ακούσεις λάιβ.

Darling, you're born, get old and die here. That's quite enough for me, dear. We'll find our own way home somehow.

Τι κομματάρα ρε Θεέ. Τι κομματάρα.
Δύο και σήμερα.

 

 

 

December 3 at 7:54pm · Kastoriá ·
Το The Weight of Your Love (2013), πριν ν' αρχίσω να γράφω πάλι, να πω ότι είναι το πρώτο άλμπουμ των Editors έπειτα από την αποχώρηση του κιθαρίστα Chris Urbanowicz, που ήθελε να ακολουθήσει διαφορετικά μουσικά μονοπάτια. Ο Tom Smith είχε πει στις πρώτες απόπειρες για την ηχογράφηση του άλμπουμ, ότι ο Chris δεν ένιωθε όπως παλιά κι ότι ήταν συνεχώς αρνητικός, συνεπώς κρατούσε πίσω τη δουλειά της μπάντας.
Συμβαίνουν κι αυτά στις μπάντες. Με τα πολλά, νέα μέλη προστέθηκαν στη παρέα και σιγά-σιγά δρομολογήθηκαν και οι τελευταίες διαδικασίες για το 4ο άλμπουμ της μπάντας. Αυτό περιέχει, κυρίως, love songs που δεν ακολουθούν τη πεπατημένη των άλλων, είναι κάπως... ιδιαίτερα στο άκουσμα και τους στίχους. Γι' αυτά τα ιδιαίτερα τους αγάπησα, άλλωστε. Ο ήχος όσο πάει ωριμάζει, η ποικιλία παραμένει: άγριες και παραμορφωμένες κιθάρες σε συνδυασμό με ηλεκτρονική μουσική, συνθέτουν μια άκρως επιβλητική και ταξιδιάρικη μουσική ατμόσφαιρα.
Σε αυτό το άλμπουμ βρίσκεται Το Πιο Αγαπημένο Όλων, αλλά το αφήνω για αύριο για να γίνουν όλα όπως τα έχω φτιάξει στο μυαλό μου. Όλα είναι πανέμορφα σε αυτό το άλμπουμ. Αυτό εδώ όμως, κάτι μου κάνει εδώ και κάμποσο καιρό. Το ακούω και αγγίζει τόσο απαλά τις χορδές της ψυχής μου. Με ηρεμεί, με γαληνεύει. Ακόμα Ρομαντικός, γαμώ την πουτάνα;

I'm on watch here, so close your eyes and get some rest. I'm here to watch your heart, it's been faulted from the start. I'm the ribs in your chest.

Μία και σήμερα. Μου φαίνεται απίστευτο.

 

 

 

Traveling to Athens, Greece.
4 hrs · Kastoriá · 

Στο πρώτο άλμπουμ ένιωσες προβληματισμό, στο δεύτερο ένιωσες πόνο, στο τρίτο ένιωσες στο πετσί σου μια μεγαλοπρεπή οργή, στο τέταρτο αγάπησες, τώρα στο πέμπτο (τη παραγωγή του οποίου έκαναν τα ίδια τα μέλη, για πρώτη φορά) που είναι ακόμα φρέσκο, διακρίνεις ζωή, ενέργεια, χρώματα και μια Σκοτεινή Ποίηση την ώρα που ο Tom Smith διεκδικεί το δικαίωμα να ονειρεύεται.
Το In Dream (2015), θαρρώ πως δεν έχει τη δυναμική των προηγούμενων άλμπουμ, έχοντας (η μπάντα) στραφεί πλέον προς την ενασχόληση με την ηλεκτρονική μουσική, ωστόσο, ο ήχος της έχει γίνει τόσο επιβλητικός που δε ψάχνεις πλέον να βρεις ποια στοιχεία δανείστηκαν από την τάδε synthpop μπάντα, αλλά κατά πόσο αυτός ο σκοτεινός ήχος, καταφέρνει να εισβάλλει στη ψυχή σου και να τη ταρακουνήσει, να της προκαλέσει μια τεράστια ρωγμή.

"It feels like a progression from our third record. It was very electronic, but I feel like the last record had to be a guitar record to prove to ourselves that we could be a band. To us, it's interesting if it has a darkness. Whatever that is. On the lyric side of things, if I was singing about dancefloors or happier or rosier things, it wouldn't ring true for me. I don't think you need to be sad to write a sad song, everybody has a dark side", είπε ο Κύριος Σμιθ για τη νέα δουλειάς της μπάντας. Ακολουθεί της διαταγές της καρδιάς του.

Αυτό ήταν. Καμία και σήμερα. Μετράμε ώρες πλέον.

 

 
 

Αυτά από τον αγαπημένο Tasos Z., ο οποίος τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ταξιδεύει με ΚΤΕΛ προς την Αθήνα για να δει τους Editors... Τού εύχομαι ολόψυχα να περάσει τέλεια, καλύτερα απ'ό,τι το χει φτιάξει στο μυαλό του, κατί που νομίζω θα συμβεί, κρίνοντας από τα δύο live της μπάντας που έχω δει. Αυτά. Have fun mate!

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
You'll Never Walk Alone...
(27/06/2020)
ypogeio.gr
Του Αγίου Παύλου
του Παυλίδη
(22/06/2020)
ypogeio.gr
About The Other Night
(Compilation Release Party
στο Key Bar)
(07/05/2018)
ypogeio.gr
Ένα OST για τη νέα σειρά
του Πάνου Κοκκινόπουλου
"Ου Φονεύσεις"
(24/09/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ