Στέρεο Νόβα:

1992 - 2018

 

Μπορείς να δεις καθαρά τώρα απ’ αυτό το λόφο
Ένα τετράγωνο αυτού του κόσμου
Ένα αεροπλάνο στο χλωμό ουρανό.
Θέλω να φυλάξω αυτές τις εικόνες, 
Αυτές τις λέξεις μέσα σου...

 

Δεν (μου) είναι και πολύ εύκολο να εξηγήσω την επίδραση της μουσικής των Στέρεο Νόβα στην ελληνική μουσική της δεκαετίας του 90. Για την ακρίβεια, ο “γδούπος” της δουλειάς τους, ακούστηκε ακόμα πιο εκκωφαντικός και ξεκάθαρος πιο μετά, στα 00’s, ακόμα και στα 10’s που διανύουμε εδώ και 8 χρόνια. Η κληρονομιά που άφησαν στην ουσία αποκαλύφθηκε (και αξιοποιήθηκε) στο σύνολό της αρκετά χρόνια μετά τη διάλυσή τους, διότι -ναι- οι Στέρεο Νόβα ήταν μπροστά από την εποχή τους, για τα ελληνικά δεδομένα μιλώντας. Εντάσσοντάς τους στα διεθνή μουσικά τεκταινόμενα, θα μπορούσες να πεις πως γενναία και ρηξικέλευθα προσπάθησαν να προλάβουν το ηλεκτρονικό τρένο που είχε ξεκινήσει στην Ευρώπη και στην Αμερική από τις αρχές της δεκαετίας του '80 κιόλας, ίσως και ακόμα και από τα 70's... Αυτό το κλασικό που λέγεται και γράφεται πως οι ΣΝ έφεραν στην ελληνική μουσική το ηλεκτρονικό στοιχείο, ναι ισχύει. Ισχύει σε τεράστιο βαθμό. Το είχε κάνει φυσικά και η φοβερή και τρομερή Λένα Πλάτωνος 10 χρόνια πριν, όμως η τριπλέτα από τα Δυτικά Προάστια συνέχισε το έργο της Πλάτωνος, το έκοψε και το έραψε στα μέτρα της νέας εποχής, το έκανε πιο "mainstream" και πιο βατό, το έβαλε στα κασετόφωνα και στα πικάπ των παιδιών που γουστάρανε τo Mercedes και το Factory, το +Soda και τα πάρτυ στα Οινόφυτα.

Υπήρχε όμως και η "αντιπέρα όχθη", οι ροκάδες (και κάπου εκεί βρίσκεις και μένα, με σκισμένα τζην να αναβοκατεβαίνω τις σκάλες του Mo Better στα Εξάρχεια). Και αυτό ήταν το ακόμα μεγαλύτερο κατόρθωμα για τους Στέρεο Νόβα, διότι το να καταφέρεις να βάλεις στους κάπως παρωπιδιασμένους macho ροκάδες της εποχής να ακούσουν "μπλιμπλίκια" δεν το λες και απλό. Μην πάει το μυαλό  σου στους μοντέρνους ροκάδες του σήμερα, οι οποίοι έχουν απορροφήσει αφειδώς και με ανοιχτές αγκάλες τις ηλεκτρονικές επιρροές στο genre της ευρύτερης ροκ, μην πάει επ'ουδενί το μυαλό σου σε εναλλακτικούς ροκάδες που μπορούν με ευκολία να ακούσουν π.χ. τον τραχύ κιθαριστικό οργασμό του Ty Segall και στα καπάκια τους ηλεκτροφόρους Metronomy ή τους LCD Soundsystem. Ή -και στα εγχώρια δρώμενα- να κάνουν head banging με τους Bazooka και αμέσως μετά να χτυπηθούν ανελέητα με τους ήχους του Larry Gus. Μιλάμε για μια "φυλή" που έχει μόλις ανακαλύψει το grunge και τους Nirvana, σφαδάζει με Pixies και Pumpkins, πνίγεται αύτανδρη στα παλιρροιακά κύματα των Rage Against The Machine και των Peppers, ξελαρυγγιάζεται με την "Ταξιδιάρα Ψυχή" και για να χαλαρώσει ακούει κιθαριστικό britpop... Κι όμως, από την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους κιόλας, το 1992, οι Στέρεο Νόβα έφεραν στα ηλεκτρονικά λημέρια τους τούτους τους ξέφρενους rock 'n' rollers και τους έκαναν εντατικά μαθήματα της... νέας τεχνολογίας. Ambient, rap, trip hop, acid, house και techno made in Greece...

Μεγάλο όπλο τους βέβαια αποτέλεσε ο παντοδύναμος στίχος του Κωνσταντίνου Βήτα, ιδρυτικού μέλους και τραγουδιστή του σχήματος. Λυρικός και ευαίσθητος, μα συγχρόνως τραχύς και πέρα για πέρα αληθινός, ερχόταν "ραπαριστός" και μαγνήτιζε ακαριαία τους ακροατές κάθε προαναφερθείσας... όχθης, με τη συνδρομή της ξεχωριστής φωνής, αλλά φυσικά και ενός αρτιότατου και υπερεμπνευσμένου εν γένει songwriting. Μαζί με τον Κ.Β., είναι αρχικά ο Μιχάλης Δέλτα και εν συνεχεία προστίθεται και ο Αντώνης Πι. Στην παρέα -σχεδόν εξαρχής- στην παραγωγή και στην ηχοληψία, ο Coti K., ο οποίος θεωρείται -δικαίως- κανονικό μέλος της μπάντας. Οι δύο πρώτοι, ο Κ.Β. και ο Μ.Δ. δουλεύουν στο μικρό ισόγειο του Κωνσταντίνου στο Περιστέρι από το 1986 κιόλας, για ένα μικρό διάστημα με το όνομα Bobby Blast και στη συνέχεια υιοθετώντας το Στέρεο Νόβα. 


Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το 1992 κυκλοφόρησαν το self-titled debut τους, "Στέρεο Νόβα" (9/10). Ένας αψεγάδιαστος δίσκος, "καταδικασμένος" να μείνει στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας σαν ένα εμβληματικό ορόσημο μιας ολόκληρης -μεταβατικής και περιπετειώδους- εποχής. Με κομμάτια όπως "Ο Εξώστης", "Ενα Κλεμμένο Ποδήλατο", "Προάστια" και "Ηλίθια Αστεία", αλλά και τα ασύλληπτα ορχηστικά "Αστραλον" και "Ευδοκία" μας έδωσαν ένα διαμαντένιο και πρωτοποριακό αριστούργημα. Το άκουσα μόλις λίγες μέρες από την κυκλοφορία του στο πικάπ του κατά 4 χρόνια μεγαλύτερού μου φίλου Χάρη και στα καπάκια, τραγουδώντας αδιάκοπα στο μυαλό μου "...γιατί είναι Σάββατο βράδυ, Σάββατο βράδυ", πήγα με το πρώτο λεωφορείο στο Metropolis για να τον αγοράσω. 

" [...] Ουσιαστικά το πρώτο lp έγινε με τους σαμπλαρισμένους ήχους του Viscount, γιατί αυτό το μπαούλο ήταν βαρύ και δεν είχε πρωτόκολλο Midi. Ο Coti K.έκανε τον προγραμματισμό και από τότε είναι αναπόσπαστο μέλος του group.Μας έχει βοηθήσει και συμπαρασταθεί σε πολύ δύσκολες στιγμές και με το πέρασμα του χρόνου γίναμε ακόμα πιο πολύ φίλοι. Εκείνη η εποχή, ήταν πολύ φωτεινή για μας. Μέσα στα έντονα βιοποριστικά προβλήματα μας, η μουσική μας ήταν η πιο μεγάλη αναπνοή. [...] Το πήγαμε παντού. Δεν άρεσε σε κανέναν απ’ τους υπεύθυνους. Η δικαιολογία ήταν ότι ήταν αντιεμπορικό. Δεν υπήρχε ρεφραίν, δεν μπορούσε να τραγουδηθεί απ’τη μάζα."
Στέρεο Νόβα

"Το πρώτο τραγούδι που ηχογραφήθηκε για τον δίσκο ήταν το Κλεμμένο Ποδήλατο. Η πρώτη του μείξη έγινε στο στούντιο των Άβατον με τον Γιάννη Παπαδάκη. Θυμάμαι ότι για να αντεπεξέλθω στα έξοδα παραγωγής έκανα τρεις δουλειές. Οι στίχοι ήταν σκόρπιοι εδώ κι εκεί, όπως και η μουσική. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο στούντιο Praxis με ηχολήπτη τον Coti K. Γράφαμε συνήθως νυχτερινές ώρες λόγω δουλειάς και θυμάμαι ότι είχαμε περάσει πολύ όμορφα. Ήταν το ξεκίνημα μιας νέας εποχής. Η χάουζ ανθούσε δειλά δειλά σε δύο-τρία στέκια της Αθήνας, ενώ το χιπ χοπ παιζόταν αραιά και πού σαν κάτι περίεργο. Νομίζω πως ήμασταν οι πρώτοι εκείνη την εποχή που μιλούσαν και ράπαραν ακατάπαυστα πάνω στους ρυθμούς. Κάναμε χιλιάδες όνειρα και αισθανόμουν πολύ ελεύθερος γιατί βουτούσα συνεχώς και ερχόμουν σε σύγκρουση με φόρμες χωρίς να με νοιάζει αν θα βγω τσαλακωμένος απ'την όλη υπόθεση. [...] Νομίζω ότι το χιτ του άλμπουμ ήταν ο Εξώστης. Ένα τραγούδι που έγραψα για έναν φίλο μου που χάθηκε το καλοκαίρι του 1985, την εποχή που οι Smiths είχαν βγάλει το άλμπουμ The Queen is Dead. Οι φαν των Στέρεο Νόβα βρήκαν στο τραγούδι αυτό ένα κομμάτι από τον εαυτό τους. Ήταν σαν ύμνος για τη δεκαετία του '80 που είχε σβήσει πια και έπαιρνε μαζί της τα πιο τρελά μας όνειρα. Ο αντίποδας για αυτά που συνέβαιναν στα κλαμπ της Αθήνας. Ένα κομμάτι που ξεκινούσε σαν διαμαρτυρία και κατέληγε στις τυχαίες μικρές σχέσεις που είχαν οι κλάμπερς της εποχής."
Κ.Β.
 

Με τον Αντώνη Πι πια στην ομάδα και σε νέα εταιρεία (FM Records), κυκλοφορούν το 2ο δίσκο τους ονόματι "Ντισκολάτα" (8,5/10) μόλις ένα χρόνο μετά και είναι μία υπέροχη συνέχεια, ακόμα πιο "εκσυγχρονισμένη", του πρώτου δίσκου. Με πολιορκητικούς κριούς τα καταιγιστικά "Παζλ στον Αέρα" και "Μικρό Αγόρι", το "Ντισκολάτα" φωτίζει τον κόσμο των ΣΝ σε ακόμα μεγαλύτερο κοινό, το οποίο σαν σε έκσταση φωνάζει "Μάαααανα! Το τελευταίο χτύπημα, το τελευταίο χτύπημα, το οριστικό χτύπημα!". Προσωπικά όμως αγαπημένα ήταν τα πιο αργόμπιτα και πιο μελαγχολικά "Το Κρεβάτι και ο Σκύλος" και "Το Ταξίδι της Φάλαινας", ένα από τα καλύτερα κομμάτια τους ever. Το βινύλιο είχε στη θήκη του το χαρακτηριστικό ένθετο με τους στίχους. Στο κάτω δεξιά μέρος της σελίδας υπήρχε μία λίστα με τις πηγές έμπνευσης του δίσκου, η οποία από τότε και για πάντα με γοήτευε και με εξιτάριζε. 25 χρόνια μετά, οι λέξεις ασκούν πάνω μου την ίδια μελαγχολική και μυστηριακή γοητεία. Τις μεταφέρω αυτούσιες, όπως είναι γραμμένες στο ένθετο:​

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ: SUBURBIA AUDIO LOBBY, ΔΥΤΙΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ, ΤΟ ΣΚΥΛΙ ΣΟΦΙΑ + ΤΟ ΣΑΛΟΝΙ, ΠΙΟΥΖΥ, ΖΟΛΤΑΡ, SY 22, PSR, CASIOTONE, PHILADELPHIA DAWN BOY, BABY WHALE, THE FUCKIN SHOTS, JACCOB'S LADDER, THE STATE OF THINGS, Η ΓΕΦΥΡΑ, ΟΠΟΤΕ ΒΡΕΧΕΙ, Ο ΑΕΡΑΣ + ΤΟ ΝΕΡΟ, NATIONAL GEOGRAPHIC, PHIL SOUND, STAX, ROBERTA F, SADE, EX BEATNIGS, AMAMPONDO, HARDHEAD, DAVID S, B.E., T.V. OR NOT T.V., RING MY BELL, FUNKY TOWN, WAR, LOUISE C, ΜΕΝΙΔΙ, ΧΑΣΙΑ, Η ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΣΟΥ, Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΔΟΝΗΣΗΣ, ΤΟ ΠΑΛΗΟ ΜΑΣ ΑΡΜΟΝΙΟ, BABY EKO + OI ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ.
 


 

Μίλησα πριν για τους "πολιορκητικούς κριούς" του "Ντισκολάτα", το "Παζλ Στον Αέρα" και το "Μικρό Αγόρι", αλλά και για τις πιο εσωστρεφείς στιγμές του δίσκου, "Το Κρεβάτι και ο Σκύλος" και "Το Ταξίδι της Φάλαινας". Ο δίσκος όμως ξεκινούσε με έναν ορχηστρικό electro εθιστικό δυναμίτη - το "Nέα Ζωή 705" (βλ. συνοικία των Δυτικών Προαστίων Νέα Ζωή και το λεωφορείο που ένωνε την εν λόγω συνοικία με το κέντρο της Αθήνας με το νούμερο 705). Το κομμάτι έχει ένα εξαιρετικής αισθητικής και σύλληψης βίντεο κλιπ, το οποίο παίχτηκε στο Ευρωπαϊκό MTV, που τότε ήταν ΚΑΝΟΝΙΚΟ μουσικό κανάλι και εν πολλοίς καθόριζε τα μουσικά trends της εποχής. Το video κρύβει μέσα του μία σημαντική ιστορία και μία σημαντική φιλία. Το έχουν γυρίσει οι ίδιοι οι Στέρεο Νόβα με κάμερα VHS και το έχει μοντάρει και φτιάξει στη συνέχεια ο τότε σκηνοθέτης στο MEGA, νυν συγγραφέας, Πέτρος Μπιρμπίλης, ο οποίος ήταν φίλος της μπάντας. Στο εξαιρετικό του κείμενο στη LIFO "Θα Θυμάμαι Πάντα: Οι Στέρεο Νόβα μιας Εποχής Αγνής Μα Σκόρπιας" (μπορείς να το διαβάσεις ολόκληρο εδώ), αναφέρει τα εξής για το βίντεο:

"Θα σας πω τώρα για τα βίντεο κλιπ των Στέρεο Νόβα. Έχει ενδιαφέρον νομίζω ο τρόπος που φτιάχτηκαν. Μια μέρα, εκεί που καθόμασταν, ο Κωνσταντίνος με ρώτησε αν θα μπορούσα να κάνω ένα βίντεο κλιπ για το New Life ή Νέα Ζωή. Πνιγόμουν στη δουλειά για να μπορέσω να κάνω γυρίσματα. Έτσι είχα μια ιδέα. Να πάρουν μια κάμερα -μια ερασιτεχνική VHS που δανειστήκαμε μιας και δεν υπήρχε η δυνατότητα να νοικιάσουμε επαγγελματική κάμερα- και να βγουν στο δρόμο, όπου θα τραβούσαν ό,τι ήθελαν. Ύστερα να μου φέρουν το υλικό που εγώ θα μόνταρα. Ο Κωνσταντίνος με κοίταξε αμήχανα. Όταν μερικές μέρες αργότερα έφερε τα πλάνα, (ταράτσες, κεραίες τηλεόρασης, κατσαρόλες...) χάθηκα για αρκετές ώρες στην αίθουσα του μοντάζ, στα κρυφά, επειδή υποτίθεται πως τις ώρες εκείνες μοντάριζα μια εκπομπή για το ΜΕGA, δίνοντας ζωή σε αυτό το υλικό. Έτσι εικονοποιήθηκε το Νew Life. 

Το αποτέλεσμα δεν θύμιζε κανένα από τα βίντεο κλιπ που παιζόντουσαν στα κανάλια. Πρώτα απ' όλα, δεν ήταν ακριβώς βίντεο κλιπ ούτε διαφημιστικό – υπό καμία έννοια. Ήταν βίντεο αρτ. Φτιαγμένο από εικόνες που είχαν βγει από μέσα μας, λες για να χορτάσουν την πείνα της ψυχής μας. Ούτε μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε ότι απευθύνονταν σε ένα κοινό ή ότι έπρεπε να είναι θελκτικό για τα μάτια. Ο Κωνσταντίνος, ο Μιχάλης, ο Αντώνης, δεν φαινόντουσαν σχεδόν καθόλου σε αυτό, όλα τα αντικείμενα ήταν «καμένα» στο φως, κι όλα τα πλάνα κουνιόντουσαν σαν ζαλισμένα. Δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Διότι έτσι ήμασταν, έτσι ήμουνα. Όσα ακολούθησαν μας έκαναν να καταλάβουμε πως ό,τι έγινε, έγινε σωστά. Σε μερικές εβδομάδες το New Life παιζόταν στο βρετανικό ΜTV. Και μέσα από το χρόνο και τα χρόνια που πέρασαν, έγινε το βίντεο-ορόσημο μιας δεκαετίας. Ακόμα παίζεται πού και πού στα κανάλια."   
 

 

 

Λίγο αργότερα, το MTV τους κάνει και ένα μικρό αφιέρωμα-συνέντευξη...
 

 

 

Το "Ντισκολάτα", ακολουθεί ένα χρόνο αργότερα (1994) ο "Ασύρματος Κόσμος" (7,5/10). Οι Στέρεο Νόβα εξακολουθούν να γράφουν κομματάρες και εδραιώνουν περαιτέρω τον ήχο και την υπόστασή τους, χωρίς όμως στην περίπτωση του 3ου τους LP να αγγίξουν την τελειότητα, όπως με τα δύο πρώτα άλμπουμ τους. Οι "3000 μέρες", το "Μοτοκούζι" (ασύλληπτο!) και το "Δεν Αλλάζω τα Ηχεία μου" κλέβουν μια παράσταση ούτως ή άλλως εντυπωσιακή, σε κάποια σημεία της εξαιρετικά συγκινητική...   

Τον Φεβρουάριο του 1996 και λίγο πριν την κυκλοφορία του 4ου δίσκου τους, οι Στέρεο Νόβα έδωσαν μία συνέντευξη στο σημαντικότατο περιοδικό της εποχής "01". Όταν ρωτήθηκαν για τον επερχόμενο δίσκο τους, η απάντησή του Κ.Β. ήταν ενδεικτική του τι θα ακολουθούσε: 

"Στη μουσική μας τώρα έχουν αλλάξει πολλά. Πάρα πολλά! Τώρα είμαστε πιο ελεύθεροι. Κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε. Υπάρχουν δυο τραγούδια με γυναικεία φωνητικά, υπάρχει πολύ περισσότερη μουσική κι εγώ άφησα τα πράγματα να κυλήσουν, να χαθούν μέσα στην μουσική. Δεν γράψαμε τραγούδια για να κάνω ραπ και τέτοια. Στο νέο μας υλικό θα κυριαρχήσουν οι λέξεις. Μια περίεργη πρόζα..."  

Το "Τέλσον" (8/10) ήρθε την Άνοιξη και -σύμφωνα με τους ίδιους- αποτέλεσε το μανιφέστο των Στέρεο Νόβα. Διπλό βινύλιο, 16 tracks, τα περισσότερα εκ των οποίων με διάρκεια άνω των 5 λεπτών και ορχηστρικά (στη CD version ο δίσκος είχε 4 κομμάτια παραπάνω - ένα από αυτά το αριστούργημα "Λιγότερο Από Αυτό" με τη φωνή της Natasa K. των Άβατον). ήχος τραχύς και πέρα για πέρα ηλεκτρονικός, θυμάμαι την αμηχανία μου όταν τον έβαλα να τον ακούσω πρώτη φορά, την οποία αμηχανία μου σύντομα διαπίστωσα πως μοιράζονται μαζί μου και άλλοι φίλοι μου μουσικόφιλοι. Ο δίσκος όμως όντως ήταν ένα τρομακτικό και συνταρακτικό δημιούργημα, μία βραδυφλεγής μεγαλοφυώς ποιημένη ωρολογιακή βόμβα, η οποία έσκασε στα χέρια μου 3-4 χρόνια μετά κι ενόσω σπούδαζα στο Λονδίνο. 

Τους είχα δει live στο Ρόδον όταν βγήκε το "Τέλσον" και ήταν αποσβολωτικά καθηλωτικοί. Το μανιφέστο των ΣΝ μας δόθηκε με ελάχιστες λέξεις κατά τη διάρκεια της συναυλίας και μία στοιχειωμένη δραματοποιημένη εκτέλεση του track "Μάθημα" που τη θυμάμαι ακόμα και σήμερα σαν να ήταν χτες. Τρεις φορές τους είδα στα 90's και σίγουρα ή πρώτη, το 1993 στο Ρόδον, ήταν και η καλύτερη, η πιο αξέχαστη και η πιο συγκινητική. 

Το 1997, οι Στέρεο Νόβα κυκλοφορούν τον 5ο δίσκο τους "Βιταμίνα Τεκ" (7/10). Εδώ, η παρέα ανοίγει, καθώς στο δίσκο συμμετέχουν η Πόπη Αστεριάδη, η Τάνια Τσανακλίδου, η Ευρώπη και η Χριστίνα Τοτ, και το τοπίο φωτίζει με πιο πλούσιες ενορχηστρώσεις και πιο γυαλιστερή παραγωγή. Η εξέλιξη του σχήματος είναι εμφανής και σημαντική. Παρόλα αυτά, με θυμάμαι όταν πρωτοάκουσα το δίσκο να νιώθω ένα περίεργο κενό, μαζί με ένα έντονο συναίσθημα νοσταλγίας των παλιών ημερών, του "παλιού καλού καιρού" των Στέρεο Νόβα. Λίγους μήνες μετά διάβασα για τη διάλυσή τους... Ακολούθησαν ένας δίσκος με το Σταμάτη Κραουνάκη ("Ωφέλιμο Φορτίο", 1998), ένα live album ("ΣΚΑΖΗ", 1999), κάποια best of και κάποιες συλλογές με τα singles τους. 

Όταν ο Μιχάλης Δέλτα ρωτήθηκε -πολλά χρόνια μετά- για το θέμα της διάλυσης της μπάντας απάντησε το εξής... μυστήριο και αιχμηρό: «Η διαλυση των ΣΝ ηταν αναποφευκτη, ανεξαρτητα απο τον τροπο με τον οποιο συνεβη, δυστυχως και το λεω για πρωτη φορα, επηρεαστηκε βαθια απο "πολυ οικεια προσωπα και συγγενεις..." που εστριψαν μετα απο πολλες προσπαθειες το τιμονι και αποπροσανατολισαν την ενεργεια που ακουγε στο ονομα Στερεο Νοβα». Απ'την άλλη, όταν ο Κωνσταντίνος Βήτα κλήθηκε να σχολιάσει επ'αυτού είπε το εξής: «Δεν έχω να πω κάτι πάνω σε αυτό, ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τα γεγονότα με τον δικό του τρόπο. Όσο για τους Στέρεο Νόβα ήταν ένα γκρουπ που αγαπήθηκε από τους φαν του και βρίσκεται στην καρδιά του κόσμου. Ό,τι είχα να πω για τους στέρεο νόβα το είπα μέσα στα τραγούδια μου»




Πόσο όμορφο είναι όμως φτάνοντας στο σήμερα, στο 2018 και 20+ χρόνια μετά από όσα διαβάσατε παραπάνω να μην έχει πια την παραμικρή σημασία ο λόγος που κάποτε οι Στέρεο Νόβα διαλύθηκαν, μιας και τα δύο κολλητάρια από τα Δυτικά Προάστια είναι και πάλι μαζί, με νέο δίσκο, νέες συναυλίες και νέες περιπέτειες. Μ'αρέσουν οι επανασυνδέσεις, και στη μουσική, αλλά και στη ζωή εν γένει. Προϋποθέτουν και εμπεριέχουν επαναδιαπραγμάτευση, αλληλοκατανόηση, συγχώρεση και -την πεμπτουσία της Στερεονοβικής ιστορίας- αγάπη. Ναι, μ'αρέσουν οι επανασυνδέσεις, αρκεί να είναι αληθινές και όχι τίποτα αρπαχτές βουτηγμένες στην ιδιοτέλεια και στο ψέμα. Και είμαι σίγουρος πως ο Κωνσταντίνος και ο Μιχάλης είναι πάλι μαζί γιατί το γουστάρουν και το θέλουν και για κανέναν άλλο λόγο...


"Διασχίσαμε κάθετα το δρόμο, περνώντας ηλιοτρόπια και δάση, μετά από μέρες φτάσαμε σε έναν στρογγυλό τοίχο από νερό, ορθωνόταν μπροστά μας σαν διάφανο μονολιθικό κυκλικό σχήμα, ανέκφραστο και σιωπηλό, το νερό σχημάτιζε αργούς κυματισμούς ανάλογα με τη δύναμη της φωνής μας. Πίσω από τον τοίχο υπήρχε μια μεγάλη βαθιά τρύπα στο χώμα. Ο αέρας ήταν δυνατός πίσω από τον τοίχο. Πηγαίναμε μία πίσω και μια μία μπροστά μέχρι που πέρασαν χρόνια και σπίτια για να γυρίσουμε. Δεν μπορούσαμε να θυμηθούμε τίποτε, όποτε έλεγα μία χρονιά έλειωνε ο αριθμός σαν δάκρυ και έβλεπα τη θλίψη στο πρόσωπο ενός γορίλα που είχε χάσει την αγαπημένη του. Οι ελέφαντες κοιτάζουν με μακροθυμία τη σελήνη όταν γεμίζει, κάπως έτσι όλοι στέκονται με θαυμασμό στον αέναο κύκλο. Όταν έφυγαν από τη ζωή, τους περίμενε εκεί.

Μας έδειξε τους κανόνες της επιβεβλημένης συμπεριφοράς, τις πολυκατοικίες και το εγώ που έμοιαζε σαν τέρας από μια παλαιολιθική εποχή. Η αγάπη είναι η τέλεια στιγμή, είπε. Αν δεν συγχωρήσεις δεν μπορείς να βιώσεις την αληθινή αγάπη. Τότε είδαμε τις πόλεις ανάποδα και ένα σωρό χιλιάδες λουλούδια έπεφταν σαν βροχή. Η καρδιά δεν πεθαίνει γιατί γνωρίζει την προέλευση. Πάνω του είχαν καθίσει όλοι οι παπαγάλοι του κόσμου και τον στόλιζαν με τα φτερά τους και εμείς γελούσαμε. Μας άρεσαν οι μέρες και οι νύχτες. Δεν υπήρχε πουθενά εξορία, ούτε μέσα ούτε και έξω, παρά μόνο μια αίσθηση ανάμεσα στο χαμόγελο και το δάκρυ. Ήμασταν σε έναν ομόκεντρο. Ο εαυτός μας προσδιορίζεται μέσα από την δημιουργία, μας είπε, και αυτό… είναι το διάστημα."


Στέρεο Νόβα (Δελτίο Τύπου που συνοδεύει τη νέα κυκλοφορία τους)

 

Ο 6ος δίσκος των Στέρεο Νόβα, 21 χρόνια μετά το "Βιταμίνα Τεκ", θα ονομάζεται "Ουρανός" και θα κυκλοφορήσει στις 4 Μαϊου από την Inner Ear. Στις 18 Ιουνίου θα εμφανιστούν στη σκηνή του Summer Nostos Festival στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Έμαθα Περισσότερα
Από Έναν Δίσκο,
Παρά Στο Σχολείο...
(11/07/2018)
ypogeio.gr
Tranquility Base Hotel & Casino:
Ένα Ξενοδοχείο Διαφορετικό
Από Τα Άλλα
(05/07/2018)
ypogeio.gr
Godspeed You! Black Emperor:
Μία Life Changing Εμπειρία
Στο Κατώφλι του Gazi Music Hall
(20/04/2018)
ypogeio.gr
Πέντε Χρόνια Χωρίς
Το Νίκο Παπάζογλου: 5 Χρόνια
Χωρίς Το Κόκκινο Φουλάρι (by Apostolou)
(15/04/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ