Τα Εισιτήρια του Δημήτρη

Μπούρα: Ένα Συναυλιακό

Ημερολόγιο


Από τον περασμένο Φεβρουάριο ως και σήμερα, ένας μεγάλος και ιστορικός μουσικόφιλος, βασικό κομμάτι της δισκογραφικής της Inner Ear Records, o εξαίρετος Δημήτρης Μπούρας, τρέχει στη σελίδα του στο facebook και στο instagram ένα πολύ ενδιαφέρον συναυλιακό ημερολόγιο, ανεβάζοντας φωτογραφίες εισιτηρίων από συναυλίες που έχουν λάβει χώρα την ίδια ημερομηνία στο μακρινό -ή στο πολύ μακρινό- παρελθόν. Το Υπόγειο ακολουθεί εμμονικά τη συγκεκριμένη στήλη και με χαρά τη μάζεψε σε ένα άρθρο και σας την παρουσιάζει. 38 μαγικά χαρτάκια, 38 συναυλίες, ξεκινώντας από το 1997 και φτάνοντας ως το 2016. Ευχαριστούμε θερμά το Δημήτρη για την παραχώρηση των κειμένων και των φωτογραφιών του.


* Stay tuned for Part II...
 


27/2/1999
Ξαναβρήκα τα περισσότερα από τα παλιά μου εισιτήρια από συναυλίες πριν λίγες μέρες, οπότε σκέφτηκα να ανεβάζω εδώ και στο Instagram ανά τακτά χρονικά διαστήματα το εισιτήριο μια συναυλίας που έχει γίνει την ίδια ημερομηνία στο παρελθόν, ώστε να θυμόμαστε καμία ωραία ή και όχι τόσο ωραία ιστορία. Δυστυχώς πολλά εισιτήρια τα έχω χάσει ( άτιμες κωλότσεπες) και εννοείται πως πολλοί φίλοι -για να προλάβω τους καλοθελητές- έχουν δει πολλά περισσότερα live από εμένα. Θα εστιάσω στις εγχώριες συναυλίες με ελάχιστες εξαιρέσεις από live στο εξωτερικό. Αρχή με την πρώτη συναυλία των Mercury Rev στην χώρα μας. Ρόδον 27 Φεβρουαρίου 1999.

Υ.Γ. Είχε για κάποιο χρονικό διάστημα μια υπέροχη αντίστοιχη στήλη για συναυλίες πριν από πολλά πολλά χρόνια ο Χρήστος Δασκαλόπουλος στο Βήμα Της Κυριακής αν θυμάμαι καλά

 

12/03/2006
Echo and the Bunnymen live στο Club 22. Υπέροχο μαγαζί, 6 ευρώ το μικρό μπουκάλι μπύρα, 2 ευρώ το μπουφάν στην γκαρνταρόμπα...Υπέροχα χρόνια. Μάλλον το καλύτερο live των Bunnymen που έχω δει ποτέ. Γλυκιά στιγμή της βραδιάς, όταν ο Ian McCulloch ζήτησε να χειροκροτήσουν τον φωτιστή τους και, αφού έπεσε το χειροκρότημα, έσπευσε να προσθέσει πως με τα φώτα που τους έκανε εκείνη την μέρα θα ήταν και η τελευταία του φορά μαζί τους.

 

13/3/2011
Τέτοια μέρα είχαμε την τιμή να δούμε στην χώρα μας τους τεράστιους Wire με support τους Victory Collapse αν δεν κάνω λάθος, στο Gagarin. Πάρα πολύ καλό live και κλασικά πανάκριβο εισιτήριο, όπως όλα της συγκεκριμένης εταιρείας. Τι ωραία που θα τους ξαναδούμε σε λίγους μήνες

 

24/03/2013
Psychic Ills. Όταν η παραμονή δεν έπεφτε 3ήμερο και ο γατούλης δεν αναγκαζόταν να ποζάρει 2 μέρες πριν. Stoner rock n roll όπως πρέπει. Τότε ήταν ωραίο live, αν ερχόντουσταν τώρα μάλλον δεν θα ήταν και τόσο καλά.

 

02/04/2004
Η 3η και μάλλον καλύτερη εμφάνιση των Seeds στην χώρα μας (το 1989 προφανώς δεν τους είχα δει, αλλά όσοι ήταν εκεί μου έχουν πει τα χειρότερα), παρέα με τους Fleshtones στην τελευταία τους συναυλία εδώ νομίζω. Μαζί τους και οι Rocking Bones με frontman τον Άλεξ Κ. και διασκευή στο Black Limo, όταν το reunion των Drive δεν υπήρχε ακόμα στον ορίζοντα.

 

05/04/2012
...ή αλλιώς, πώς καταφέρνεις σε συναυλία του Mark Lanegan να έχεις τέτοιον ήχο, που δεν ακούγεται η φωνή του Mark Lanegan. Epic Fail.

 

12/04/2016
Η μαύρη ώρα της πρώτης φωτοτυπίας/εισιτήριο (τα μαζεύουμε και αυτά λοιπόν). Την βάλαμε (τη μαύρη ώρα) ανάμεσα στα άνθη να το σώσουμε. Mini Review: Οι Ought όταν δισκογραφούσαν στην Constellation ήταν σπουδαία μπάντα, οπότε και το live δεν μπορούσε να μην ήταν πολύ καλό.

 

02/05/2008
The Gutter Twins στο Fuzz Club (Στη Βουλιαγμένης ακόμα). Ή αλλιώς η δεύτερη φορά μετά το Sworn And Broken το 1997 που κοντέψαμε να ακούσουμε κομμάτι Screaming Trees. Το μισό κουπλέ του "Shadow Of The Season" άξιζε όσο όλη η υπόλοιπη συναυλία

 

03/06/2004 
The Hidden Cameras στο AN Club. Το ξεχασμένο project αναγεννάται από τις στάχτες του. Πολύ ωραίο live. Επίσης ένα κακό review για τους Liarbirds (support) που έκανα στο Fractal μου έδωσε και τα 10 δευτερόλεπτα αξίας που μου αναλογούν όταν με κράξανε λίγες μέρες μετά στην εμφάνιση τους στην Μέρα Μουσικής στην Κλαυθμώνος. Those Where The Days...

 

07/06/2008
Dinosaur Jr. στο Πολις, στα βάθη της Πέτρου Ράλλη. Είναι γνωστό πως ο σκύλος του J Mascis είναι καταπληκτικός skater. Σε δύο εβδομάδες μπορείτε να τον ρωτήσετε από κοντά να σας εξηγήσει πως τα κατάφερε.

Υ.Γ. Ίδια μέρα έπαιζε ο Cave στον Λυκαβηττό. Ψευτοδίλημμα

 

13/06/2004
PJ Harvey στον Λυκαβηττό με support τους Bokomolech. Την παράσταση είχε κλέψει όμως η καταπληκτική σκηνική παρουσία του Josh Klinghoffer, τότε κιθαρίστας της PJ και μετέπειτα αντικαταστάτης του John Frusciante στους Red Hot Chili Peppers.

 

14/06/2000
Rage Against The Machine, Θέατρο Πέτρας. Όταν ξεκινάς με 2 πρώτα κομμάτια τα "Kick Out The Jams" και "Bulls On Parade", μετά έρχεται η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων.

 

16/06/2007
Beastie Boys// Madness// Όχι Underworld. Ejekt Festival. Προπονητήριο Baseball. Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Ας μείνουμε στο ότι δεν θα ακούσουμε ποτέ σε αυτή την ζωή live το "Sabotage".

 

18/06/2002
The Chemical Brothers, πρώτη φορά στην Ελλάδα. Φρεαττύδα λέει το εισιτήριο, αλλά καμία σχέση. Ιππικός όμιλος Γουδή, είναι το σωστό. Κλασική καλοκαιρινή ελληνική συναυλία. Συνεχόμενα ντου, πλαστά εισιτήρια θεωρημένα με οδοντογλυφίδα, μπράβοι φονιάδες με γκλομπ, ακατάλληλος χώρος κλπ. Κάποια στιγμή ήρθε και η λύτρωση με το Private Psychedelic Reel.

 

22/06/2005
Le Tigre, Bios. Ναι, αυτό είναι το κανονικό εισιτήριο. Οι Le Tigre ήταν να παίξουν στο πλαίσιο του G Fest στο Beach Volley με ένα εξωφρενικό line up (Aphex Twin - Le Tigre - FourTet - Kid 606). Φυσικά η μέρα ακυρώθηκε λίγο πριν και τελευταία στιγμή ανακοινώθηκε πως θα παίξουν οι Le Tigre στο bios. Έσταζε και λίγο το ταβάνι στην κονσόλα για να καθυστερήσει και λίγες ωρίτσες η συναυλία, αλλά όλα καλά τελικά.

 

23/06/2005
Duran Duran, Terra Vibe. Όταν κατεβαίνεις με πλήρη τριάδα Taylor (σαν να έχεις στα 80’s Χρήστο, Θανάση και Φούκο Δημόπουλο στην ίδια ομάδα), ο Λυκαβηττός είναι πολύ μικρός για να σε χωρέσει. Ο Simon LeBon παραμένει ο μοναδικός που έχει κάνει stage diving στην Μαλακάσα (στο "Girls On Film") και ένας φίλος μου, όχι εγώ, λέει πως αυτό είναι το καλύτερο live που έχει δει μετά τους Sonic Youth το ‘98.

 

09/07/2007
Kaiser Chiefs // The Long Blondes // Good Shoes, Γήπεδο Baseball-Ελληνικό. Δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα από αυτό το live. Μάλλον καλύτερα.

Υ.Γ. Τιμώντας την φιλελεύθερη επιστροφή, το εισιτήριο τοποθετείται δίπλα στον Ελευθέριο Βενιζέλο.

 

13/07/1999
Blur // Placebo // dEUS // Mercury Rev // Purple Overdose // Ονειροπαγίδα. Rockwave, Άγιος Κοσμάς. Η καλύτερη μέρα Ελληνικού φεστιβάλ ever.

Υ.Γ. Τελευταία στιγμή είχαν προστεθεί και ή οι Closer ή οι Bokomolech.

 

16/07/1998
SONIC YOUTH // Pulp // Ξύλινα Σπαθιά // Puressence // Bokomolech // Closer. Rockwave, Φρεαττύδα. Η καλύτερη συναυλία της ζωής μου. Μπορεί στο Ρόδον λίγους μήνες μετά να ήταν καλύτεροι, μπορεί να παίξανε μόνο το "Death Valley 69" από παλιά, αλλά είδα πρώτη φορά την μοναδική αλήθεια από κοντά. Μπορεί να μην με ένοιαζε τίποτα μετά, αλλά ομολογώ πως η εικόνα του κόσμου στο "Common People" ήταν εντυπωσιακή. Ίσως η βουτιά του Jarvis στα νερά του Πειραιά να είναι η καλύτερη εξήγηση στο γιατί δεν έχει βγάλει κάτι της προκοπής τα τελευταία 20+ χρόνια. Οι Puressence για κάποιο λόγο ακόμα δεν ήταν βαρετοί, τα Ξύλινα Σπαθιά δώσανε τον ορισμό της συναυλίας “Εμπορική Αυτοκτονία” και δεν συνήλθαν ποτέ μετά. Ένα από τα καλύτερα Crazy Water των Boko με τα ταιριαστά λάστιχα να ψεκάζουν παντού και οι Closer με το "In The Market" παραμάσχαλα να σαρώνουν τα πάντα. Προσωπικά, η αγαπημένη μου μέρα έβερ σε ελληνικό φεστιβάλ.

 

18/07/2007
Tori Amos // Air // James. ΟΑΚΑ Λοιπόν πας στα χώματα στο Ολυμπιακό Στάδιο μπροστά από το μπάσκετ, πετάς και 15 κοντέινερς να οριοθετήσεις τον χώρο, βάζεις τα λιγότερα μπαρ ever (λιγότερα και από το ejekt χθες) ώστε να σπάσεις το παγκόσμιο ρεκόρ ουράς και έτοιμο το Fly Beeyond Φεστιβαλ. Τώρα που βλέπω την τιμή, σα να ήμουν πολύ large. 60 ευρώ για την εξαίσια Tori Amos και τον βαθύ ύπνο των Air ήταν είναι και θα είναι ένα κλικ πάνω από το όριο της ανθρώπινης βλακείας.

 

01/09/2009
Murder By Death με support τους Dustbowl στο ΑΝ Club. Από τις καλύτερες συναυλιακές ενάρξεις σεζόν, με μια από τις καλύτερες μπάντες που έχουν βγει από την τιμημένη Indiana την τελευταία εικοσαετία και βάλε. Έξοχα!

 

02/09/2009
Joss Stone, Θέατρο Παλλάς. Αρχικά ήταν να παίξει σε ανοιχτό χώρο. Τελικά είχε τόσο λίγο κόσμο που και στο Θέατρο Περοκέ να έπαιζε, θα έμοιαζε με το Μαρακανά. Όλοι (και εγώ) πρέπει να ήταν με προσκλήσεις που έδιναν με την σέσουλα στο ραδιόφωνο. Τσέκαρα τώρα, τα εισιτήρια λέει είχαν 50 και 70 ευρώ. ΧΑΧΑΧΑΧΑ! Αν ερχόταν τώρα σίγουρα sold out στην ταράτσα του Gazarte με τις ίδιες τιμές.

 

04/09/2004
The (International) Noise Conspiracy // Pretty Girls Make Graves με support τους NoBalance, AN Club. Δεύτερη φορά στην Ελλάδα για τους Conspiracy. Όχι τόσο καλοί όσο στο Ροδον, αλλά και πάλι ήταν μια χαρά. Αυτοί που κλέψανε την παράσταση όμως ήταν οι Pretty Girls... Άμα έπαιζες στους θεούς Murder City Devils, δεν θα ήταν και πολύ δύσκολο να φτιάξεις άλλη μια εξαιρετική μπάντα. Seattle μόνο λέμε!

 

05/09/2002
Love with Arthur Lee // Porcupine Tree, Ελληνικός Κόσμος. Πόσο τυχεροί είμαστε που είδαμε ζωντανά τον τεράστιο Arthur Lee. Εδώ η πρώτη φορά (λίγα καιρό μετά και στο Ρόδον), σε αυτό τον άθλιο χώρο. Ήδη το 2002 είχαν πάψει να με αφορούν οι Porcupine Tree, αλλά όχι και πάνω από τους Love. Είπαμε...

 

06/09/2007
Tool, Terra Vibe. Πόσο πολύ είχα βαρεθεί, δεν έχουν βρεθεί λέξεις για να το περιγράψουν. Ίδιο σετ, ίδιες κινήσεις, όλα ίδια με 7 μήνες πριν στο Ελληνικό. Mindtrap, mindfuck ποτέιτο ποτάτο.

Υ.Γ. Για όσους κράζουν τις φωτοτυπίες και τα e-tickets, αυτό είναι το δεύτερο εισιτήριο που είχα αγοράσει. Το πρώτο είχε πλυθεί με την βερμούδα την μέρα που το πήρα.

 

09/09/2000
Orbital, The Dandy Warhols, Chumbawamba, Κ. Βητα. Electron Festival, Ελληνικό (και όχι Πάρκο Τρίτση που γράφει το εισιτήριο). Αφού πετάξαμε πέτρες στους Chumbawamba ως γνήσιοι κριτές των πάντων, είδαμε για πρώτη φορά τους Dandy Warhols στα καλύτερά τους και ακούσαμε επιτέλους και το Satan. Υπέροχα.

 

13/09/2002
Belle And Sebastian, Ιππικός Όμιλος. Ήταν ένας Σεπτέμβριος που έβρεχε κάθε μέρα την ίδια ώρα, όλο τον μήνα. Οπότε πέθανε το Θέατρο Βράχων και ανακαλύψαμε άλλη μια αποθήκη με ελενίτ στην Αθήνα. Πέρα από τον ήχο όμως, δεν μου άρεσε καθόλου απ’ όσο θυμάμαι το live. Οι Hefner ας πούμε λίγο καιρό πριν είχαν δώσει μια πολύ καλύτερη ποπ συναυλία. Δυστυχώς για την μπάντα αποφάσισαν να έρθουν μετά στο Blue Bar που παίζαμε τότε τις Παρασκευές με τον Θανάση Μήνα. Πρέπει να τους το είπα αυτό για τους Hefner πάνω από 100 φορές, για να γίνω όσο πιο ενοχλητικός γίνεται. Drink rensponsibly...

 

15/09/1997
Τα Ξύλινα Σπαθιά, Θέατρο Πέτρας. Ωραίες εποχές, όταν για να βγουν για encore Τα Ξύλινα Σπαθιά από κάτω φωνάζανε “Ω, είναι ωραία στον παράδεισο” και βρίζανε τον ΠΑΟΚ και την Θεσσαλονίκη. Πολύ νορμάλ... Λίγο καιρό πριν είχε βγει το "Μια Ματιά Σαν Βροχή" και ήταν η περίοδος που Τα Σπαθιά ήταν συναυλιακά στα καλύτερά τους. Σε λίγους μήνες θα έφευγε ο Τόλιος και θα κάνανε ένα τεράστιο εμπορικό χαρακίρι στο Rockwave του 98. Ποιός να το περίμενε όταν ξεκινάγαμε από Νέα Σμύρνη για το live και φτάναμε μετά από μισή μέρα στην Πετρούπολη, ότι εγώ που έλεγα τότε δεν ξαναερχομαι ποτέ εδώ, θα ήμουν τώρα Πετρούπολη και θα πήγαινα Νέα Σμύρνη για να βλέπω τον Παυλίδη.

 

19/09/2003
Jon Spencer Blues Explosion, Gagarin. Sinner repentance συναυλία, μιας και το 1997 που είχαν έρθει πρώτη φορά, το χαρτζιλίκι έφτανε για ένα live και είχα διαλέξει τους Bodycount. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, καλά είχα κάνει.

 

24/09/1999
Dead Moon, AN Club. Δεν έχει υπάρξει ούτε μια συναυλία των Dead Moon που να μην ήταν εξαιρετική. Τεράστιο respect στον μανιακό fan, που ήταν σε όλα μα όλα τα live τους στο κάγκελο με κασετοφωνάκι για να γράφει την συναυλία και κάμερα που την κόλλαγε στην μούρη τους την ώρα που παίζανε (μπροστά από την εποχή του) για βγάζει 100 φωτος κάθε φορά.

 

26/09/1997
U2, Λιμάνι Θεσσαλονίκης. Ή αλλιώς όταν η ροκιά μετριέται σε νταλίκες. Μάλλον (βασικά σίγουρα) το “Pop” είναι το τρίτο καλύτερο άλμπουμ τους. Ας μείνουμε σε αυτό και ας ξεχάσουμε την μπλούζα six pack που φορούσε στο live ο Bono και τον Πορτοκάλογλου ως βασικό support (πριν είχαν βγει και οι Echo Tattoo).

 

30/09/2006
Pearl Jam, ΟΑΚΑ. “I used to think that the day would never come” Από τις πρώτες νότες του "Go" μπήκαμε σε άλλο χωροχρόνο. Έπος. Επίσης, επειδή είμαστε πάντα αυστηροί κριτές των διοργανωτών, αλλά σπανίως κοιτάμε τους εαυτούς μας, τουλάχιστον απογοητευτική η προσέλευση, παρόλα τα "γιατί δεν φέρνουν τους Pearl Jam" κάθε χρόνο.

 

04/10/2003
Fuzztones + Mark Lindsay, Gagarin 205. Βάλαμε τη ναφθαλίνη δίπλα στο εισιτήριο και το βιβλίο με τον χαρακτηριστικό τίτλο. Αυτό ήταν και το review της συναυλίας των φαζτοουνς. Τυχεροί παρόλα αυτά που είδαμε τον σπουδαίο Mark Lindsay των Paul Revere & the Raiders.

 

06/10/2007
Manic Street Preachers, Terra Vibe. Επιτέλους πρώτη φορά Manics. Φθινόπωρο στην Μαλακάσα. Με δυο ζώνες εισιτηρίων για να φαίνεται ακόμα περισσότερο άδειος ο χώρος. Δεν πειράζει, όσοι δεν ήρθαν αυτοί έχασαν.

 

07/10/2000
Doves + Closer, Ροδον. Ή αλλιώς, το βράδυ που οι Closer ισοπέδωσαν τους Doves, οι οποίοι ήταν επιεικώς τραγικοί.

 

08/10/2010
Killing Joke, Gagarin. Αυτό το live δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα το βλέπαμε στην Ελλάδα. Και μάλιστα με το original line-up. Τους λατρεύω οπότε δεν είμαι και ο πιο δίκαιος κριτής, αλλά το live ήταν έπος.

 

09/10/2000
The Earthbound, Action Studios. Οι earthbound γιορτάζουν την ολοκλήρωση του πρώτου τους δίσκου, παρουσιάζοντάς το ολόκληρο στο στούντιο Action σε ένα μαγικό βραδύ με τον κόσμο καθιστό στο πάτωμα. Από πίσω, το πρώτο 7” τους στο Fractal.

 

11/10/2011
Dirty Beaches + A Victim Of Society, Bios. Κακός χαμός. Sold Out με άπειρο κόσμο να ψάχνει εισιτήριο. Στην καλύτερη στιγμή του μουσικά ο Alex Zhang, αλλά αυτοί που κλέψανε την παράσταση ήταν οι Victim. Αυτή ήταν και η αρχή μιας όμορφης κοινής ιστορίας μαζί τους.

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Από τον Eminem των 50s
στον Elvis των 00s...
(07/11/2019)
ypogeio.gr
5 Νέοι Δίσκοι
Και 9 Συναυλίες
Για Τον Νοέμβριο
(01/11/2019)
ypogeio.gr
For The Last Time
Και Για Πάντα...
(20/03/2017)
ypogeio.gr
Πέντε Χρόνια Χωρίς
Το Νίκο Παπάζογλου:
Εσωτερική Διαδρομή (By Savra)
(16/04/2016)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ