To ypogeio.gr

Dury Dava


photo by Eftychia Vlachou


Ένας Ανοιξιάτικος κεραυνός εν αιθρία χτύπησε τα ηχεία μας την περασμένη βδομάδα... Αναφέρομαι στο self titled debut των Dury Dava. Τα προειδοποιητικά βουητά από τα πρώτα singles του δίσκου (Σάτανα, Αταξία) ήταν εκκωφαντικά και μας προϊδέασαν για την καταιγίδα, αλλά και πάλι, αυτό που έφτασε εντέλει στ'αυτιά μας, μας έπιασε εξ απήνης και μας άφησε εμβρόντητους και σύξυλους.

Το Dury Dava διαρκεί 1 ώρα και 10 λεπτά και αποτελείται από 10 τραγούδια. Είναι ένας δίσκος πυκνός και δαιδαλώδης, με τον πολυσυλλεκτικό ήχο του να στριφογυρίζει με μανία στην ψυχεδέλεια και στο Γερμανικό kraut, καταλήγοντας ενίοτε στη Μεσόγειο και άλλοτε περίπου 10.000 χιλιόμετρα μακριά, στο Los Angeles. Πέρα, όμως, από ταμπέλες και γεωγραφικά μουσικά πλαίσια, το άλμπουμ είναι ένα ταξίδι, που αν και μακρύ και σχετικά δύσκολο, σε κρατάει σε εγρήγορση καθ'όλη τη διάρκειά του, διότι είναι περιπετειώδες και γεμάτο ενδιαφέροντα εναλλασσόμενα ηχητικά τοπία, διότι είναι εμπνευσμένο και υπερβολικά καλοπαιγμένο. Είναι πληθωρικό κι αχόρταγο, είναι όμως συγχρόνως και διακριτικό και... σεμνό, προσεγμένο και ζεστό. Είναι αυθάδικο και αγριεμένο, είναι όμως συγχρόνως και ευγενικό και κατά βάθος τρυφερό. Τρυφερό και αληθινό.

Η αντιστοιχία-ακολουθία ήχου και στίχου είναι εντυπωσιακή, γεγονός που φαίνεται εξαρχής με το καθηλωτικό opening track "Αφρική". Και η συνέχεια είναι εξίσου μαγική, με το (σχεδόν) 9λεπτο "Τρίπτυχο" - ένα από τα πιο αγαπημένα μου στο άλμπουμ. Από τα αγαπημένα μου είναι σίγουρα και το προαναφερθέν "Σάτανα", το 12λεπτο μυστηριώδες "34522", αλλά και το 13+ συγκλονιστικό "Ταρλάμπασι".  Το αποχαιρετιστήριο τελευταίο "Κάνε Λίγο Αληθινά" είναι μεγαλοφυές, είναι υπνωτιστικό και ονειρώδες, με έναν τρόπο όμως πρωτόγνωρο και ξεχωριστό, με έναν τρόπο απογειωτικό και καθαρτικό. Το ότι ξεχωρίζω αυτά τα 6 δεν σημαίνει επ'ουδενί πως τα υπόλοιπα υστερούν. Τουναντίον, είναι και αυτά κομματάρες.

Γενικά, για να μην μακρηγορώ και για να περάσω στα λόγια της ίδιας της μπάντας, το ντεμπούτο των Dury Dava είναι δισκάρα, μία από τις καλύτερες της χρονιάς και ένα υπέροχο επιστέγασμα της δεκαετίας που κλείνει, μιας δεκαετίας που μέσα της η ελληνική underground μουσική έζησε... μεγαλεία, με πλήθος νέων μουσικών και συγκροτημάτων που κατέθεσαν με θάρρος και ταλέντο τη δικό τους μοναδικό αποτύπωμα. Ένα τέτοιο, ένα σημαντικό αποτύπωμα, είναι και το δισκογράφημα των Dury Dava, μια σημαντικότατη κυκλοφορία για το σήμερα και μία μεγάλη παρακαταθήκη για το μέλλον. 

Οι Dury Dava εδρεύουν στην Αθήνα και είναι ο Γιωργής Καρράς (κιθάρα, dilruba), Ηλίας Λιβιεράτος (τύμπανα, κρουστά) Δημήτρης Μαντζαβίνος (φωνή, κιθάρα, μπουζούκι), Κάρολος Μπεράχας (μπάσο, πλήκτρα, synth), Δημήτρης Πρόκος (κλαρινέτο, νέυ, synth). O δίσκος τους κυκλοφορεί από τις 10 Μαϊου από την Inner Ear Records σε διπλό βινύλιο και digital LP. Έπειτα από ζήτηση του κοινού, τον Ιούνιο θα κυκλοφορήσει και σε CD.

 

 

 

To Υπόγειο: Dury Dava σας καλωσορίζουμε με χαρά στο Υπόγειο και σας συγχαίρουμε για το εντυπωσιακό debut σας! Ας ξεκινήσουμε απ’αυτό. Μιλήστε μας λίγο για τη δημιουργία και τις ηχογραφήσεις του δίσκου.
Καλώς σας βρήκαμε! Ο δίσκος δημιουργήθηκε σταδιακά. Είναι ιδέες που δουλεύαμε καιρό, μέχρι να καταλήξουμε να τις θεωρήσουμε ολοκληρωμένες και να τις ηχογραφήσουμε. Το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου ηχογραφήθηκε live μέσα σε τέσσερεις μέρες, τον Ιούλιο του 2018, ενώ προστέθηκαν δύο κομμάτια το Νοέμβριο (το ‘34522’ και το ‘Κάνε Λίγο Αληθινά’). Επίσης το ‘Τρίπτυχο’ προέρχεται από μια πρώτη αυτο-ηχογράφηση που είχαμε κάνει το καλοκαίρι του 2017.


Το Υπόγειο: Μιλάμε για έναν... μεγάλο δίσκο. 70 λεπτά. Πόσο καιρό τον δουλεύατε; Σας προβλημάτισε ποτέ η “αντιραδιοφωνική” διάρκεια των τραγουδιών, αλλά και του άλμπουμ γενικά;
Όλα τα κομμάτια του άλμπουμ δουλεύτηκαν για καιρό, άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο, και έχουν αλλάξει αρκετές φορές μέχρι να φτάσουν στην τωρινή μορφή τους. Μέχρι και την ηχογράφηση, πάντως, το υλικό δεν το δουλεύαμε με σκοπό να αποτελέσει απαραίτητα έναν δίσκο, απλά γράφαμε μουσική που μας εξέφραζε χωρίς να το σκεφτόμαστε περαιτέρω. Όσον αφορά στη διάρκεια των κομματιών, θεωρούμε πώς, όπου είναι μεγάλη, προέκυψε ως αναγκαιότητα της σύνθεσης και, γι'αυτό το λόγο, δεν προσπαθήσαμε να αντισταθούμε ή να προβληματιστούμε ιδιαίτερα επί του θέματος.


Το Υπόγειο: Πώς νιώθετε με την ολοκλήρωσή του; Ο Παύλος Παυλίδης είχε πει κάποτε πως είναι σαν να κάνεις... παιδί. 
Δεν έχουμε κάνει παιδιά, οπότε δεν ξέρουμε αν μοιάζει η αίσθηση... Υποθέτουμε ότι έχουν κάποια κοινά οι δύο διαδικασίες, κυρίως στο επίπεδο της δυσκολίας, της ικανοποίησης και της ομαδικής δουλειάς. Βασική διαφορά, όμως, υπάρχει στο γεγονός ότι ο δίσκος έχει πολλά έξοδα πριν τη δημιουργία του, ενώ το παιδί κυρίως μετά. Εμείς τα βάλαμε κάτω και τελικά αποφασίσαμε αντί να κάνουμε παιδιά να γράψουμε κανα δίσκο.


Το Υπόγειο: Στ’αυτιά μας, το άλμπουμ είναι ολόκληρος μια καταπληκτική ηχητική αντίθεση ή καλύτερα ένας υπέροχος μουσικός διάλογος μεταξύ της ψυχεδέλειας των 60s και του γερμανικού krautrock. Και όχι μόνο... Από πού αντλείτε έμπνευση για τις μουσικές σας και πώς προέκυψε τούτος ο πρωτότυπος ήχος;
Έμπνευση αντλεί κανείς από παντού. Αυτό που μάλλον διαμορφώνει τον ήχο μιας μπάντας δεν είναι τα ακούσματα από μόνα τους, αλλά περισσότερο ο τρόπος με τον οποίο έρχονται αυτά τα ακούσματα στο στούντιο, αλληλεπιδρούν και διαμορφώνονται πρακτικά, παίζοντας. Στην περιπτωσή μας, οι αναφορές είναι πολλές και διάφορες και το τελικό αποτέλεσμα οφείλει τον χαρακτήρα του στην δική μας ιδιαίτερη συνύπαρξη και στον τρόπο που έχουμε βρεί, προς το παρόν, για να συνδυάζουμε αυτές τις αναφορές και τις τάσεις του καθενός.

 

Το Υπόγειο: Με έναν τρόπο, μας θυμίσατε ως έναν βαθμό την περίπτωση των Σουηδών Goat. Τους γνωρίζετε; Δέχεστε τον παραλληλισμό; Και πέρα από τους Goat, ποιοι είναι οι απόλυτοι και διαχρονικοί μουσικοί σας ήρωες;
Είναι πολύ ωραία μπάντα οι Goat! Είχαμε πάει και στο live τους όταν είχαν έρθει στο gagarin και πάθαμε πλάκα. Παρολαυτά, δεν έχουμε προβληματιστεί ποτέ σχετικά  με τον εν λόγω παραλληλισμό οπότε δεν ξέρουμε τι να σου απαντήσουμε. Κάποιοι μουσικοί ήρωες που μας έχουν σημαδέψει και μας ακολουθούν στο πέρασμα του χρόνου, είναι μεταξύ άλλων οι CAN, οι Velvet Underground και οι Doors. 

 

Το Υπόγειο: Μιλήστε μας λίγο και για τον στίχο... Ποιος είναι υπεύθυνος για τα λόγια και πώς έρχονται;
Υπεύθυνος είναι ο τραγουδιστής μας (Δημητράκης) . Το κάθε τραγούδι έχει την δική του προέλευση και οι περισσότεροι στίχοι είναι βιωματικοί με κάποιον τρόπο. Κάποιες φορές φέρνει ψιλοέτοιμους στίχους, που τραγουδάει όταν τζαμάρουμε, και άλλες φορές μουρμουρίζει κάτι το οποίο παίρνει μορφή σταδιακά με τον καιρό. Κάποια τραγούδια του δίσκου έμειναν στο πρώτο σταδιο, αυτό της μουρμούρας. 


Το Υπόγειο: Όταν αρχίσατε να πρωτογράφετε τα τραγούδια σας, τέθηκε ποτέ το δίλημμα για αγγλικό ή ελληνικό στίχο;
Πριν σχηματιστούν οι Dury Dava είχαμε συζητήσει ότι γουστάρουμε ελληνικούς στίχους και έτσι, όταν ξεκινήσαμε να παίζουμε, ο Δημητράκης αυθόρμητα άρχισε να τραγουδάει στα ελληνικά.



photo by Eftychia Vlachou

 

Το Υπόγειο: Ποια είναι τα περαιτέρω σχέδιά σας για την προώθηση του άλμπουμ και πόσο σημαντική θεωρείτε την εν λόγω διαδικασία;
Πολύ σημαντική! Σίγουρα θέλουμε να ακουστεί η μουσική μας όσο περισσότερο γίνεται και θεωρούμε ότι ο καλύτερος τρόπος είναι τα live. Οπότε, το βασικό ‘σχέδιο’ είναι να παίζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε!


Το Υπόγειο: Είστε μία νέα μπάντα, οπότε ενδιαφέρον θα είχε για μας να σκαλίσουμε λίγο το παρελθόν σας. Πότε και πώς δημιουργήθηκαν οι Dury Dava;
Οι Dury Dava δημιουργήθηκαν στα τέλη του 2015, όταν βρεθήκαμε οι πέντε μας στο στούντιο, αρχίσαμε να παίζουμε τακτικά, βγάλαμε κάποια κομμάτια και κάναμε τα πρώτα μας live. Μερικά χρόνια πρίν από αυτό, βέβαια, κάποιοι απο μας είχαν κι άλλη μπάντα μαζί και έπαιζαν μουσική από παλιά, ενώ οι περισσότεροι είμαστε και παιδικοί φίλοι. Επίσης, δύο από μας είναι θείος και ανιψιός. 


Το Υπόγειο: Το όνομα; Πώς προέκυψε; Εμείς έχουμε καταλήξει πως πρόκειται για την αντιστροφή της λέξης “Νταβαντούρι”. Ισχύει;
Θα μπορούσε να ισχύει αυτό, αλλά δεν είναι η απόλυτη απάντηση. Το όνομα είναι ανοιχτό σε διάφορες ετυμολογικές ερμηνείες και αξίζει να τις ψάξει κανείς, αν έχει χρόνο.


Το Υπόγειο: Ποια ήταν τα πρώτα-πρώτα σας ακούσματα;
Δεν ήταν τα ίδια για όλους, αλλά ας πούμε Beatles, Fantasia (Disney), Ramones και Λιλιπούπολη.


Το Υπόγειο: Το περασμένο Σάββατο εμφανιστήκατε στο Ρομάντσο παρουσιάζοντας το debut σας. Πώς τα περάσατε και ποιο το feedback που πήρατε από το κοινό; 17 Μαϊου το Meros στην Πάτρα (σ.σ. οι ερωτήσεις γράφτηκαν πριν τη συναυλία στην Πάτρα). Στη συνέχεια; Θα ακολουθήσουν και άλλα live;
Το Σάββατο περάσαμε φοβερά πάνω στη σκηνή και υπήρχε ιδιαίτερος ενθουσιασμός από κάτω. Την Παρασκευή παίζουμε στην Πάτρα με τους Bazooka και ανυπομονούμε. (Ακολουθούν διάφορα για το καλοκαίρι και όχι μόνο, τα οποία θα ανακοινωθούν σύντομα).


Το Υπόγειο: Γενικά πώς βιώνετε τις συναυλίες; Έκσταση;
Το live είναι μία πολύ σύνθετη διαδικασία και η έκσταση είναι ένα από τα συστατικά του. Πλέον, έχουμε καταλάβει ότι καλό live είναι αυτό στο οποίο καταφέρνουμε να ενώσουμε τις ουρές μας και να βρούμε τη χρυσή τομή ανάμεσα στην έκσταση και τη συγκέντρωση.


Το Υπόγειο: Πώς κρίνετε και βιώνετε τα τεκταινόμενα στη νέα ελληνική ανεξάρτητη σκηνή;
Κατ’αρχήν, δεν υπάρχει ακριβώς αυτό που λέμε σκηνή, ή τέλος πάντων, αν υπάρχει, ειναι πολύ μικρή. Αυτό που βλέπουμε περισσότερο είναι μονάδες, ομάδες ή παρέες ανθρώπων που φτιάχνουν μουσική και κινούνται στους ίδιους χώρους, χωρίς να αφήνει όλο αυτό μία αίσθηση ολότητας. Παρολαυτά, δημιουργείται πολύ ωραία μουσική στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και υπάρχουν αρκετές μπάντες που θαυμάζουμε και ακολουθούμε.
 

Το Υπόγειο: Ποιος ο μεγαλύτερος φόβος/ανησυχία που έχετε ως μπάντα; Και ποιο το απόλυτο όνειρό σας; 
Δεν έχουμε κάποιο φόβο προς το παρόν. Κάτι που θα θέλαμε πάρα πολύ να κάνουμε κάποια στιγμή είναι ενα φεστιβάλ στην εξοχή με τις μπάντες και τους ανθρώπους που αγαπάμε. 


Το Υπόγειο: Dury Dava σας ευχαριστούμε πάρα πολύ και σας ευχόμαστε τα καλύτερα!
Ευχαριστούμε που μας φιλοξενήσατε στο Υπόγειο!



photo by Eftychia Vlachou

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Keppler Is Free
(08/08/2020)
ypogeio.gr
Goodbye Bedouin
(28/07/2020)
ypogeio.gr
Prysma
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(04/07/2019)
ypogeio.gr
The After Maths
(16/02/2019)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ