To ypogeio.gr

Goodbye Bedouin


Η μετά-lockdown εποχή με βρήκε κάπως αμήχανο και μουδιασμένο. Ακόμα και η μουσική, που καταλαμβάνει τεράστιο χώρο της (ελεύθερης) σκέψης και του (ελεύθερου) χρόνου μου δυσκολευόταν να μπει ξανά στα κουτάκια της ρουτίνας μου - η μουσική γενικώς, αλλά κυρίως η νέα μουσική. Η ακρόαση νέων δίσκων και νέων συγκροτημάτων, το απολαυστικό κλασικό "digging", δεν μου έβγαινε όπως θα ήθελα και όπως μου έβγαινε πάντα - αβίαστα και φυσικά. 

Στα τέλη, όμως, του Μαϊου, ήρθε στ'αυτιά μου ένα debut ικανό αρκούντως να με ταράξει και να με "αναγκάσει" να το ακούσω ξανά και ξανά. Ήταν τέτοιος ο ήχος του και η εν γένει προσεγγισή του, που με έβαλε για τα κάλα στις ράγες - back on track. Νοσταλγικό, μα επ'ουδενί παλιομοδίτικο, στρωτό και σπιντάτο, με διάρκεια και αριθμό τραγουδιών "τόσo όσo" (35 λεπτά, 9 tracks). Συνθέσεις ακέραιες και καθεμιά της με σημαντικό λόγο ύπαρξης, "έξυπνα" κι εθιστικά psych-garage δημιουργήματα, που στην τελική και χωρίς πολύ κόπο και περαιτέρω αναλύσεις μου εφτιαξαν το κέφι και τις μέρες. Hats off Goodbye Bedouin, το "Shaking People" είναι μια ομορφιά...

Η μπάντα που έρχεται από την Πάτρα και έχει τις ρίζες της στους εξαιρετικoύς Playground Noise (s/t 2011, "8 Songs", 2013) απαρτίζεται από τους Βασίλη Σμπήλια (φωνή, κιθάρα, ντέφι), Σπύρο Παπαϊωάννου (κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά), Θεόδωρο Παπαδόπουλο (κιθάρα, πλήκτρα), Γεράσιμο Ασπρομάλλη (μπάσο, φωνητικά) και Γιώργο Αμαξά (ντραμς, ντέφι, μαράκες). Με μεγάλη χαρά καλωσορίζουμε στο Υπόγειο το Βασίλη για πολύ ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική συνέντευξη... 


Shaking People (out 29/5 via Inner Ear)

 

Το Υπόγειο: Goodbye Bedouin σας καλωσορίζουμε στο Υπόγειο! Το debut LP σας κατέφθασε στο τέλος του περασμένου Μαϊου, οπότε θα θέλαμε να ξεκινήσουμε το ιστορικό σας: Ποια είναι η ιστορία της μπάντας, πώς δημιουργήθηκε η ομάδα και πώς φτάσαμε στο “The Shaking People” και πως συντελέστηκε το πέρασμα από τους Playground Noise;

Καλώς σας βρίσκουμε! Σαν μπάντα ξεκινήσαμε να προβάρουμε στο Noisebox Studio το 2017. Μεταξύ μας γνωριζόμαστε χρόνια, είμαστε φίλοι και ξέρουμε τα μουσικά γούστα ο ένας του άλλου. Οι μπάντες που παίζαμε ως τότε, ήταν ήδη ανενεργές ή κάποιοι είχαμε αποχωρήσει από αυτές και θέλαμε να φτιάξουμε καινούρια τραγούδια. Πρωτοπαίξαμε ιδέες που αργότερα κυκλοφόρησαν σε επτάϊντσο από την Inner ear, ενώ τον Μάιο του 2020 βγήκε το πρώτο μας άλμπουμ. Ενδιάμεσα είχαμε ηχογραφήσει και ένα ακόμα τραγούδι με τον τίτλο Belong, το οποίο κυκλοφόρησε στην συλλογή της Inner ear “Virus Positions”.


Το Υπόγειο: Πώς γεννήθηκε το όνομα της μπάντας και πώς προέκυψε η προσθήκη του “Goodbye” σε σχέση με το debut single του 2018;

Μας αρέσει πολύ το Bedouin, έχει κάτι από τον αέρα παλιών χρόνων και μια αίσθηση ελευθερίας. Δυστυχώς όμως υπήρχε στο εξωτερικό, οπότε μόλις λάβαμε το σχετικό εξώδικο έπρεπε να βρούμε νέο όνομα για την μπάντα. Το goodbye προστέθηκε σαν αποχαιρετισμός στο παλιό μας όνομα. 
 

Το Υπόγειο: Ο δίσκος. Καταρχάς, συγχαρητήρια - είναι πολύ πολύ καλός! Πώς θα τον περιγράφατε σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ τη μουσική σας;

Ευχαριστούμε πολύ! Ο δίσκος έχει μια άμεση και λιτή κατεύθυνση προς τον ακροατή, δεν μασάει τα λόγια του, είναι η δική μας άποψη για το ροκ εν ρολ του 2020.


Το Υπόγειο: Ποιοι ήταν οι βοηθοί/συνεργάτες σας στην κυκλοφορία και ποιος είναι υπεύθυνος για το ομολογουμένως πολύ δυνατό εξώφυλλο;

Πρώτα από όλα είχαμε τη φιλία, τη βοήθεια και τη στήριξη από όλα τα παιδιά στη Inner Ear. Την ηχογράφηση, τις μίξεις και την παραγωγή ανέλαβε ο Σάκης Μπάστας και το Noisebox studio ενώ το mastering έγινε στο Sweetspot από τον Γιάννη Χριστοδουλάτο. Το εξώφυλλο έγινε από την Ιφιγένεια Βασιλείου και βασίστηκε στη φωτογραφία του φίλου μας Αποστόλη Οικονόμου (τραβηγμένη από τον Ted Nikolakopoulos). 
 

Το Υπόγειο: Στα δικά μας αυτιά, ακούγεται σαν μία νοσταλγική μα συγχρόνως φρέσκια και εμπνευσμένη σπουδή στη garage/post-punk σκηνή των early 00’s. Ποια η σχέση σας με το συγκεκριμένο genre και τη συγκεκριμένη εποχή;

Σαν ακροατές είμαστε πολύ κοντά σε αυτόν τον ήχο αλλά και σε αυτά που τον γέννησαν. Δηλαδή στους Velvet Underground, Wipers, Stooges, Gun Club, Jesus & Mary Chain, Fall, Last Drive, στα Nuggets...


Το Υπόγειο: Απολαμβάνω το άλμπουμ στην ολότητά του, αλλά στο “Pink” συνήθως κάνω μια... στάση και χτυπάω μερικά repeats. Ποια η ιστορία/back story πίσω από τη δημιουργία του συγκεκριμένου τραγουδιού; 

Ο Σπύρος έφερε την αρχική μουσική ιδέα του κομματιού. Μας άρεσε πολύ η «σερφάδικη» γραμμή στο κεντρικό του θέμα , ο Βασίλης έβαλε τους στίχους, και όλοι μαζί μια post punk-αδικη ρυθμική βάση και έγινε το Pink!



Το Υπόγειο: Το “Shaking People” έσκασε σε μια από τις πιο παράξενες φάσεις της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας, στην πανδημία του κορωνοϊού. Πώς επέδρασσε το συγκεκριμένο γεγονός στα σχέδιά σας και πόσο βαθιά θεωρείτε εντέλει πως θα επηρεάσει τη μουσική γενικότερα;

Το άλμπουμ ήταν να κυκλοφορήσει αρχικά τον Μάρτη και τότε θα ξεκινούσαμε κι εμείς τα Live.  Λόγω της πανδημίας καθυστέρησε η κυκλοφορία και φυσικά ακυρώθηκαν όλα τα Live. Σχεδόν όλος ο κόσμος της μουσικής, άνθρωποι που ζουν από αυτή, παραμένουν ανενεργοί και χωρίς κανένα εισόδημα.
 

Το Υπόγειο: Ποια η γνώμη σας για το “Support Art Workers” movement;

Είμαστε κοντά σε όλο τον κόσμο της εργασίας, στον οποίο ανήκουμε κι εμείς.


Το Υπόγειο: Βάση της μπάντας είναι η Πάτρα, η οποία στα 00’s/early 10’s έζησε μεγάλες δόξες στο κομμάτι της ελληνικής ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. Ποιες οι αναμνήσεις και τα βιώματά σας από εκείνη την εποχή;

Κάθε εποχή, κάθε φάση στην μουσική έχει την δική της αίγλη και ομορφιά. Εκείνη την περίοδο ομολογουμένως την ζήσαμε έντονα και την θυμόμαστε με αγάπη (ότι θυμόμαστε δηλαδή, χαχα). Ήταν και παραμένει σημαντικό κομμάτι της νιότης μας!
 

Το Υπόγειο: Στη συνέχεια, κατά τη γνώμη μας, επήλθε μια κάποια καθίζηση. Συμφωνείτε με αυτήν την άποψη;

Έρχονται πάντα νέα πράγματα για να καλύψουν τα κενά που αφήνει ο χρόνος. Είτε μας αρέσει είτε όχι οι νέοι άνθρωποι κουβαλάνε τον δικό τους πολιτισμό, ο οποίος είναι ωραίο κάποια στιγμή να ενώνεται με μια γραμμή με αυτό που άφησαν άλλοι πίσω. ‘Αν επέρχεται καθίζηση όπως λέτε, σημαίνει ότι δεν μπήκαν γερά θεμέλια εξαρχής. 
 

Το Υπόγειο: Γενικότερα, ως παλιές καραβάνες στο χώρο, ποιες διαφορές εντοπίζετε στην παρούσα φάση της ευρύτερης alternative σκηνής; Και πώς βλέπετε την παρούσα κινητικότητα; Υπάρχουν μπάντες που ξεχωρίζετε;

Παίζουν πάντα ωραία πράγματα, αρκεί να έχεις ανοιχτά τα αυτιά σου. Μπάντες ή μεμονωμένοι καλλιτέχνες σαν τους Mechanimal, Vagina lips, Karamazof Project, Bonnie Nettles, Chickn, Dury Dava, The Man from Managra, Thee Holy strangers, The Basements, Illegal Operation, The Sound Explosion, The Callas, Bokomolech είναι κάποιες που μας έρχονται πρώτα στο μυαλό.


Το Υπόγειο: Ποια είναι η εκτίμησή σας για το συναυλιακό μέλλον στον καιρό του κορωνοϊού;

Θα αργήσει από ό,τι φαίνεται να έρθει.
 

Το Υπόγειο: Αν όλα πάνε καλά, θα σας δούμε να παρουσιάζετε το “Shaking People”;

Περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα. Θέλουμε πάρα πολύ να παίξουμε ξανά την μουσική μας και ελπίζουμε να συμβεί σύντομα!
 

Το Υπόγειο: Goodbye Bedouin σας ευχαριστούμε πάρα πολύ και σας ευχόμαστε τα καλύτερα, για το δίσκο και γενικώς!

Κι εμείς ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε με τη σειρά μας καλή δύναμη και κουράγιο για τη συνέχεια!


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Keppler Is Free
(08/08/2020)
ypogeio.gr
Pan Pan
Παναγιώτης Πανταζής
(15/07/2020)
ypogeio.gr
Monovine
Stratos Grey
(18/04/2015)
ypogeio.gr
Selefice
(27/04/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ