SOMA
Ξάνθος Παπανικολάου
Εδώ, μετά βαϊων και κλάδων, καλωσορίζουμε τον Ξάνθο Παπανικολάου στο Υπόγειο. Τρία χρόνια έπειτα από τη διάλυση των φοβερών και τρομερών Bazooka, ο Ξάνθος επιστρέφει με νέους μουσικούς συντρόφους, τον Ορφέα Δαραμάρα (κιθάρα), τον Τίμο Harden (μπάσο) και τον Θάνο Φραντζή (τύμπανα), και καταθέτουν μία δισκάρα. Είναι οι SOMA και το debut album τους, "Στη Χώρα του Φωτός". Είναι το punk, είναι το grunge, είναι το νοσταλγικό πριν, είναι το φλεγόμενο τώρα. Είναι ο θόρυβος. είναι μαζί και η μελωδία. Είναι το έξω - η πόλη, οι δρόμοι, και τα φώτα που ανάβουν και σβήνουν, οι σάπιοι τοίχοι μιας κοινωνίας που ραγίζει- και είναι και το έσω - ο πόνος της μεταενηλικίωσης, οι φίλοι που φεύγουν κι έρχονται, οι έρωτες που ζουν και πεθαίνουν και μετά ανασταίνονται, οι απαλοί βυθοί της ψυχής και οι τραχιές επιφάνειες του κάθε μέρα. Και είναι και το punk και το grunge, το ξαναγράφω - είναι το rock 'n' roll... Και είναι και η "Συννεφιά", ένα από τα πιο μεστά και πιο σημαντικά κομμάτια που έχω ακούσει από την εγχώρια ελληνόφωνη underground μουσική σκηνή τα τελευταία χρόνια...
Το "Στη Χώρα του Φωτός" είναι όλα αυτά και προφανώς ακόμα περισσότερα που ενδεχομένως εγώ δεν έχω νιώσει και εντοπίσει ακόμα, κυκλοφορεί ελεύθερο από τις 24 Απρίλη και σε περιμένει να το εξερευνήσεις και να το ακούσεις δυνατά. Ταυτόχρονα, διαβάζεις την κουβέντα που είχα με τον Ξάνθο - λίγες μέρες μετά τη συναυλία των SOMA στο ΙΛΙΟΝ Plus (check live review here).
Στη Χώρα του Φωτός (out 24/4 via Magma Records)
Το Υπόγειο: Ξάνθο σε καλωσορίζω στο Υπόγειο! Έχουμε να τα πούμε από τον μακρινό Νοέμβριο του 22: οι Bazooka έχουν κυκλοφορήσει τον 4ο δίσκο τους, “Κάπου Αλλού”, και ετοιμάζονται για live παρουσίασης του album στο Gagarin… Ενάμιση χρόνο μετά, τον Μάη του 23, η μπάντα ανακοινώνει τη διάλυσή της. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας από κει - ποιοι ήταν οι λόγοι της διάλυσης της μπάντας, σε ένα σημείο μάλιστα που όλα έδειχναν πως είστε σε ένα υπέροχο peak, σε έναν δρόμο... στρωμένο, έχοντας -δικαιότατα- αποκτήσει αναγνώριση και respect στο εγχώριο μουσικό στερέωμα;
Γεια σου Μιχάλη. Με τους Bazooka περάσαμε ωραία όλα τα χρόνια που παίζαμε μαζί. Βγάλαμε δίσκους σε δισκογραφικές του εξωτερικού και σε εγχώριες, κάναμε πολλά τουρ στην Ευρώπη, πήγαμε αμερική για περιοδεία και κάποια στιγμή όλο αυτό έκανε τον κύκλο του και ήτανε πλέον η ώρα να πάμε παρακάτω.
Το Υπόγειο: Ποια ήταν τα συναισθήματα και οι σκέψεις τότε;
Ήταν μία συναισθηματικά φορτισμένη περίοδος αλλά ταυτόχρονα και δημιουργική. Κλείστηκα για καιρό στο home studio και έγραφα κομμάτια.
Το Υπόγειο: Άλλον ενάμιση χρόνο μετά, το Νοέμβριο του 24, σκάνε οι SOMA, με ένα εκπληκτικό live session video τριών κομματιών. Πώς γνωρίστηκες με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας και πώς πρωτοξεκίνησε η δημιουργία του νέου σχήματος;
Μετά τη διάλυση των Bazooka άρχισα να γράφω καινούργια τραγούδια έχοντας ξεκάθαρη μουσική κατεύθυνση, αλλά μη γνωρίζοντας ακόμα με ποιους θα τα παίξω. Όταν είχα πλέον 5 με 6 καινούργια κομμάτια που μου άρεσαν, αποφάσισα να ψάξω για μουσικούς. Είχα κάποιους ντράμερ στο μυαλό μου, αλλά για να επιλέξω άρχισα να βλέπω διάφορα live στο YouTube από Αθηναϊκές μπάντες. Είδα ένα video των Tiffany όπου παίζει drums ο Θάνος Φραντζής. Είχε το μουσικό ύφος που έψαχνα, οπότε και τον προσέγγισα. Με τον Τίμο Χάρντεν που παίζει μπάσο γνωριζόμασταν ήδη κάποια χρόνια και είχε έρθει μαζί μου για ένα live που εκανα στη Nantes της Γαλλίας και μου άρεσε πολύ το παίξιμό του.
Το ίδιο και με τον άλλο κιθαρίστα της μπάντας, τον Ορφέα Δαραμάρα. Γνώριζα ότι θα ταιριάξουμε μουσικά με τα παιδιά αυτά καθώς ήξερα τα ακούσματά τους και τους γούσταρα και σαν άτομα.
Η προσέγγιση έγινε με τον καθένα ξεχωριστά. Επικοινώνησα μαζί τους, τους είπα ότι θέλω να κάνω νέο συγκρότημα, τους έβαλα να ακούσουν τα demo μου και εφόσον τους αρέσαν προχωρήσαμε στη δημιουργία των Soma.
Το Υπόγειο: Με ποιες μουσικές επιρροές και μουσικό όραμα το ξεκινήσατε; Ποιοι ήταν/είναι οι στόχοι και οι φιλοδοξίες της μπάντας;
Ξεκινώντας να γράφω νέα κομμάτια άρχισα να σκέφτομαι τι πραγματικά ήθελα να κάνω μουσικά από συναισθηματικής πλευράς και όχι τόσο εγκεφαλικά. Είχα ανάγκη να παίξω μουσική που θα με ευχαριστούσε. Αυτό με οδήγησε σε εποχές που ήμουν νεότερος και άκουγα αρκετά grunge και αμερικάνικες post punk μπάντες. Χωρίς να χάσω την επαφή μου με διάφορα νέα ακούσματα που έτσι και αλλιώς έχω, ήθελα να κάνω κάτι που θα είναι heavy και θα δίνει ταυτόχρονα έμφαση στο τραγούδι και στη μελωδία. Μου άρεσε πάντα αυτή η αντίθεση. Η μπάντα προχωράει βήμα-βήμα με τη κυκλοφορία του δίσκου, τα live και βλέπουμε.
Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε το όνομα SOMA;
Ψάχναμε μία λέξη που να είναι ελληνική, αλλά να χρησιμοποιείται και στα αγγλικά. Τελικά η σύντροφός μου, η Πέννυ, πρότεινε μία μέρα το soma, μας άρεσε και προχωρήσαμε με αυτό.
Το Υπόγειο: Φτάνοντας στο σήμερα, τα νέα είναι σούπερ: Debut LP την περασμένη Παρασκευή (17/4) και έναρξη ζωντανών εμφανίσεων σε όλη την Ελλάδα. Ξεκινώντας από το δίσκο - πώς θα το περιέγραφες το “Στη Χώρα του Φωτός”;
Νομίζω το καλύτερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να το ακούσει και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ταιριάζει στο συγκεκριμένο δίσκο να ακούγεται δυνατά και όχι από ηχεία κινητού ή λάπτοπ.
Το Υπόγειο: Μίλησέ μας για την περίοδο δημιουργίας των τραγουδιών, την στιχουργία και τη σύνθεσή τους, αλλά και για την περίοδο των ηχογραφήσεων του δίσκου.
Γενικά αυτό που κάνω είναι να γράφω μουσική. Έχω ένα home studio σπίτι και εκεί δουλεύω τα τραγούδια. Γράφω χωρίς συγκεκριμένο σκοπό πράγματα που με ευχαριστούν και με ενδιαφέρουν καλλιτεχνικά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο της καθημερινής ενασχόλησης με τη σύνθεση στην αρχή δεν ήμουν σίγουρος για το ποια μουσική κατεύθυνση θα ακολουθούσα σε ό,τι καινούργιο έκανα. Σιγα σιγα όμως, παίζοντας και γράφοντας, συνειδητοποίσα ότι ήθελα να κάνω απλά ένα ροκ δίσκο ανεπηρέαστος από το ποιες είναι οι σημερινές τάσεις στο συγεκριμένο είδος και ειδικά από το ποιες είναι οι τάσεις στην Ελλάδα. Συλλογίστικα πάνω στο τι με έχει συγκινήσει πραγματικά σε αυτή τη μουσική, χωρίς να έχω δεύτερες σκέψεις και στο τι με έχει όντως αγγίξει όλα αυτά τα χρόνια. Συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου αρέσει η μελωδία σε συνδυασμό με τραχείς ήχους, ριφς και έντονα περάσματα και ότι θέλω ένας δίσκος να σε πηγαίνει σε διάφορα μέρη σαν μια περιπέτεια.
Στιχουργικά, τα θέματα των κομματιών αναφέρονται σε καταστάσεις που με αποσχολούσαν σε προσωπικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο ή και τα δύο ταυτόχρονα όταν αυτά μπλέκονται.
Το Υπόγειο: Ένα back story για το πιο αγαπημένο μου track στο album, τη "Συννεφιά"...
Στη Συννεφιά ήθελα να ενώσω την ουσία ενός ροκ κομματιού με την ουσία ενός ελληνικού λαϊκού. Είναι κάτι που έχει πέραση στις μέρες μας, η ένωση του φολκλόρ ελληνικού στοιχείου με τις σύγχρονες τάσεις στην παγκόσμια pop κουλτούρα. Ασχέτως είδους. Κατά τη γνώμη μου, αυτό συνήθως γίνεται με τη μορφή κολάζ. Δηλαδή παίρνουν π.χ. ένα λαϊκό ή ρεμπέτικο και του κολλάνε μια σύγχρονη παραγωγή, ηλεκτρονικά στοιχεία, samples, drum machine κλπ ή μέσα σε ένα hip hop, rock ή ό,τι άλλο, βάζουν ένα μπαγλαμά ή άλλα παροδοσιακά όργανα. Αλλά έτσι η ένωση είναι επιφανειακή και δεν γεννιέται κάτι πραγματικά καινούργιο. Αντίστοιχα, στη ζωγραφική θα ήταν σαν να έλεγα ότι θα πάρω τα Ηλιοτρόπια του Βαν Γκογκ και θα τα κάνω με πουαντισγισμό. Όταν ενώνεις κάτι, οι “ραφές” πρέπει να εξαφανίζονται.
Στη Συννεφιά προσπάθησα να “πειράξω” τη ρίζα του τι είναι ροκ και τι είναι λαϊκό, έτσι ώστε όταν το ακούς να μη σκέφτεσαι κατ’ ανάγκη ότι είναι το ένα ή το άλλο. Μπορεί να το κατάφερα, μπορεί και όχι. Στιχουργικά, είναι μέσα στα πλαίσια που ανέφερα παραπάνω.
Όσον αφορά στην ενορχήστρωση, όπως σε όλα τα κομμάτια έτσι και στη Συννεφιά έκανα ένα πρώτο arrangement στο σπίτι και μετά όλοι μαζί το δουλεύουμε όπου χρειάζεται.
Το Υπόγειο: Στο σημείο αυτό, να σε συγχαρούμε για την δημιουργία του εξωφύλλου - δική σου έμπνευση και εκτέλεση σε συνεργασία με τον γραφίστα Άγγελο Κοζιώρη. Πώς προέκυψε η ιδέα σου, αλλά και η ενασχόλησή σου με τα γραφιστικά/εικαστικά - έχεις φτιάξει και τις αφίσες που συνοδεύουν τις επικείμενες συναυλίες σας...
Πάντα ζωγράφιζα, αλλά τα τελευταία χρόνια έχω αρχίσει να ασχολούμαι πιο σοβαρά με το σχέδιο και τη ζωγραφική, οπότε είχα και την αυτοπεποίθηση να αναλάβω το artwork του δίσκου και τις αφίσες. Το εξώφυλλο ξεκίνησε ως σκηνικό. Σχεδίασα τους τέσσερις Soma, εφτιαξα από χαρτόνι τις φιγούρες και τις κρέμασα για να στέκονται όρθιες. Έβαλα αλουμινόχαρτο πίσω από τις φιγούρες και έριξα πάνω φώς για να φαίνεται το αλουμινόχαρτο σαν αντανάκλαση σε νερό. Μόλις ήτανε έτοιμο το σκηνικό, το φωτογράφισα. Στην αρχή είχα σκοπό να είναι αυτό το εξώφυλλο χωρίς κάτι άλλο και το έστειλα στον Άγγελο να πειραματιστεί. Μετά από ένα διάστημα μου έστειλε πίσω τη φωτογραφία, στην οποία είχε προσθέσεί μια γοργόνα κάτω από την αντανάκλαση που φαίνοταν σα βυθός. Από εκεί συνηδητοποίησα ότι το εξώφυλλο σήκωνε και άλλη επεξεργασία. Άρχισα να ζωγραφίζω διάφορα πράγματα, τα έκοβα με ψαλίδι και δοκίμαζα διάφορες εκδοχές πάνω στην φωτογραφία την οποία είχα εκτυπώσει σαν κολάζ. Όλα είναι ζωγραφισμένα στο χέρι. Όταν είχα το στήσιμο που μου άρεσε έστειλα στον Άγγελο ξεχωριστά όλα τα στοιχεία και αυτός τα ξανασυνέθετε στο photoshop. Το ίδιο έγινε και με το οπισθόφυλλο. Το inner sleeve το κάναμε από κοινού με τον Άγγελο και τα γράμματα των στίχων μέσα στο δίσκο είναι του Άγγελου. Το όνομα της μπάντας στο εξώφυλλο και στον τίτλο του δίσκου τα έφτιαξε η Πέννυ Λιαρομάτη με αλουμινόχαρτο.
Το Υπόγειο: Πώς ήρθε η συνεργασία με την Magma Records;
Όταν ανεβάσαμε στο YouTube το live session που είχαμε κάνει μου έστειλε ο Γιώργος Καρανικόλας μήνυμα ότι του άρεσε πολύ και μετά από κάποιο καιρό επικοινώνησε ξανά μαζί μου και μου έκανε την πρόταση να κυκλοφορήσει το δίσκο με το νέο του label.
Το Υπόγειο: Κι ύστερα... tour με έξι ήδη ημερομηνίες και πόλεις εκτός Αθηνών! Πάντα μου έδινες την εντύπωση πως... τρέφεσαι και ζεις μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις. Πώς βιώνες τις συναυλίες, τόσο παλιότερα με τους Bazooka όσο και τώρα με τους SOMA, και τι σημαίνουν για σένα;
Ναι, θα κάνουμε live σε Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Πάτρα, Αγρίνιο, Θεσσαλονίκη και Βόλο. Τις συναυλίες τις βιώνω έντονα. Θέλω να παίξει καλά η μπάντα, να κάνει εντύπωση και να τραβήξει τον κόσμο που θα έρθει να μας ακούσει και να μας δει μέσα σε αυτό που κάνουμε ώστε για μία ώρα και κάτι να μην υπάρχει κάτι άλλο. Αυτό κάποιες φορές θα συμβεί περισσότερο και άλλες λιγότερο. Γενικά έχω στο νου μου να είναι η μπάντα δεμένη. Από εκεί και πέρα κάθε live είναι και μια ανακάλυψη.
Το Υπόγειο: Σας είδα στο ΙΛΙΟΝ Plus στην παρουσίαση δίσκου και έχω να πω θερμά συγχαρητήρια! Οργιάσατε..Ευχαριστημένος από τη βραδιά;
Ναι μας άρεσε πολύ το live και προχωράμε για τα επόμενα!
Το Υπόγειο: Αισθάνεσαι πια... πάλιουρας στο εγχώριο underground; Τι σου έμαθε η σχεδόν εικοσαετής πορεία σου στο χώρο;
Η αλήθεια είναι ότι έχω μία περίεργη αίσθηση του χρόνου. Ενώ είναι αρκετά τα χρόνια δεν το νιώθω έτσι. Αισθάνομαι καινούργιος, γιατί κάνω κάτι καινούργιο. Αυτό που έμαθα είναι ότι όταν γίνεται κάτι αυθεντικά, έχει διάρκεια και εντέλει θα αφήσει και κάτι.
Το Υπόγειο: Υπάρχουν πράγματα για τα οποία μετανοιώνεις ή θα έκανας αλλιώς σε αυτό το ταξίδι;
Θα ήθελα όταν ήμουν μικρότερος να “ακούω” αυτό που αισθάνομαι περισσότερο και να μην επηρεάζομαι τόσο πολύ από το γύρω-γύρω, αλλά εκ των υστέρων είναι εύκολο να το λέω αυτό. Ό,τι έγινε μάλλον έγινε γιατί έτσι ήταν να γίνει. Προσπαθώ να κατανοώ αυτά που έκανα και είτε με δυσκόλεψαν είτε με απομάκρυναν από αυτό που αισθάνομαι αληθινό, ούτως ώστε να μην τα ξανακάνω.
Το Υπόγειο: Ξάνθο σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για την παρουσία στη σελίδα μας. Ανυπομονούμε για τον δίσκο, αλλά και για το live την επόμενη Παρασκευή.
Και εγώ ευχαριστώ.
