Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα

Μάιος 2018


Ο βροχερός Μάιος μας άφησε, μόλις έδωσε τη σκυτάλη στο Καλοκαίρι και στον Ιούνιο, και πήγε να βρει την ησυχία του... Την ησυχία του από εμάς τους Ελληνάρες που πάμε και πλακώνουμε μέχρι νοσοκομείου, πολλοί μαζί, άνανδρα και με παιδιά στην αγκαλιά, έναν ψιλογέρο δήμαρχο, επειδή διαφωνούμε με τις απόψεις του. Οι απόψεις του... Άλλοτε προοδευτικές ως και ριζοσπαστικές, άλλοτε γραφικές ως και επικίνδυνες. Όμως, έλα και πες μου φίλε Έλληνα, τι σχέση (πρέπει να) έχουν οι αμφιλεγόμενες απόψεις του δημάρχου με το ξύλο; Τι σχέση (πρέπει να) έχει η ρητορεία του με τον προπηλακισμό; ΚΑΜΙΑ. Διότι, ο δήμαρχος εκλέχθηκε από τον λαό με διάφανη και φερέγγυα ψηφοφορία. Δημοκρατία λέγεται. Έτσι λέγεται, αλλά στη χώρα αυτή η λέξη δεν έχει και πολύ νόημα, θεωρεί ο κάθε αδικημένος/πικραμένος/προσβεβλημένος κλπ. πως μπορεί να την πάρει στα δικά του χέρια και να την εφαρμόσει κατά το δοκούν. Η θεωρία του "ναι, μεν αλλά" είναι επικίνδυνη -καταλαβαίνω τους εγκεφαλικούς συνειρμούς που την γεννούν- αλλά το ξαναλέω, είναι πέρα για πέρα επικίνδυνη, και όσο την υιοθετούμε θα την βρούμε μπροστά μας σε μορφή Χρυσαυγίτικου τέρατος. Βασικά, το εν λόγω τέρας το συναντούμε ολούθε εδώ και χρόνια, αλλά όλοι (πρέπει να) γνωρίζουμε πως, αν του το επιτρέψουμε εμείς, έχει πολλά δεινά και μακάβρια να δώσει ακόμα...

Έξω από μας κοιτώντας, οι Ισραηλινοί συνεχίζουν να βομβαρδίζουν ωσάν σε video game και ο λαός του συνεχίζει να βλέπει το θέαμα με μπίρες, ποπκορν και ηλιόσπορο, καθισμένος σε καναπέδες και καρέκλες στους γύρω λόφους. Πρόκειται για ένα από τα πιο σοκαριστικά και άρρωστα πράγματα που έχω δει σε αυτή τη Γη τα 42 χρόνια που ζω... Πλησιάζει σε ζόφο και αηδία το επεισόδιο της sci-fi δυστοπικής σειράς του Netflix, Black Mirror (αν δεν την έχεις δει, ξεκίνα!), ονόματι "White Bear" (Season 2, Episode 2), στο οποίο - ας μην spoil-άρω, συμβαίνει κάτι παρόμοια τραγικό με αυτό που κάνουν οι Ισραηλινοί από τους λόφους τους: Οι άνθρωποι βλέπουν με χαρά στα όρια της ηδονής άλλους ανθρώπους να υποφέρουν... 

Καλό Καλοκαίρι, όπως και να'χει. Η ελπίδα και ο ήλιος πεθαίνουν τελευταία (και η κατσαρίδα, κατά το Boy ευαγγέλιον).

Ακολουθούν τα 10 πιο χιλιοπαιγμένα κομμάτια του Υπογείου για το μήνα Μάιο, ελληνικά και ξένα ανακατεμένα και σε τυχαία σειρά, ανεξάρτητα από τη χρονολογία κυκλοφορίας τους και το είδος τους. 
 


 

 

1. Tranquility Base Hotel & Casino - Arctic Monkeys (2018)
Η έλευση (11/5) του πολυαναμενόμενου νέου δίσκου των Arctic Monkeys, "Tranquility Base Hotel & Casino" (check review here), έχει προκαλέσει πλήθος θετικών μα και αρνητικών σχολίων από φίλους και εχθρούς και είναι ήδη από τις πιο αμφιλεγόμενες κυκλοφορίες της χρονιάς. Οκέι, κάθε γνώμη σεβαστή, το ομώνυμο όμως τραγούδι είναι αδιαπραγμάτευτα αριστούργημα...
 

 



2. Drunk In L.A. - Beach House (2018)
Ίδια μέρα με τους Monkeys, μας έδωσαν το νέο τους δισκογράφημα και οι Beach House, ονόματι "7" (check review here) και το εκ Βαλτιμόρης ντουέτο της Victoria Legrand και του Alex Scally φαίνεται πως βάλθηκε να ξεπεράσει το ως σήμερα magnum opus του, το "Teen Dream" του 2010. 11 synth/dream pop κομψοτεχνήματα, με το "Drunk In L.A." να στέκεται ίσως ένα κλικ παραπάνω από τα υπόλοιπα 10.
 

 



3. Ι Will Try - Holy Motors (2018)
Εκπληκτικής ομορφιάς και έμπνευσης shoegaze μουσικάρες από το Ταλίν της Εσθονίας. Οι Holy Motors μας συστήθηκαν τον περασμένο Απρίλιο με το ντεμπούτο τους, "Slow Sundown", και είναι στ' αλήθεια εντυπωσιακοί. Τα φωνητικά της τραγουδίστριας Eliann Tulve παραπέμπουν στις μεγάλες 90's ιέρειες Hope Sandoval (Mazzy Star) και Rachel Goswell (Slowdive), ενώ οι συνθέσεις τους είναι άρτιες και γεμάτες ηχητικό και συναισθηματικό βάθος. Το "I Will Try" είναι το αγαπημένο μας και το "τσιμπήσαμε" ακαριαία.

* Διάβασε την πρόσφατη συνέντευξη των Holy Motors στο Υπόγειο εδώ.
 


 


4. Good Boy - Ty Segall & White Fence (2018)
Οι δύο χαρισματικοί Αμερικανοί μουσικοί ενώνουν για δεύτερη φορά τις δυνάμεις τους -κυκλοφόρησαν μαζί το εξαιρετικό "Hair" πίσω στο 2012- και ετοιμάζονται για δεύτερο δίσκο. Θα μας έρθει στις 20 Ιουλίου, θα ονομάζεται "Joy", και από εκεί ακούμε το πρώτο single, "Good Boy" ladies and gents... 
 


 


5. My Boy (Twin Fantasy) - Car Seat Headrest (2018) 
Αμέτρητα τα repeats στο Υπόγειο το συγκεκριμένο κομμάτι για το μήνα Μάιο... Πολλά και με πολύ πολύ volume. Δημιούργημα του Αμερικανού lo-fi singer/songwriter Will Toledo, ο οποίος από το 2010 ως το 2015 κυκλοφόρησε μόνος του στο bandcamp 12 (!) δίσκους. Τότε, το 2015, τον εντόπισε η Matador Records και το εκ Virginia wonderkid μας έδωσε άλλους 2. To εκπληκτικό και σκαλωματικό "My Boy (Twin Fantasy)" ανήκει στον 7ο δίσκο του, "Twin Fantasy", που αρχικά κυκλοφόρησε ψηφιακά στο bandcamp το 2011, επανηχογραφήθηκε όμως και επανακυκλοφόρησε από την Matador τον περασμένο Φεβρουάριο.
 


 


6. Bone Dry - Eels (2018)
O 55χρονος πια Mark Oliver Everett (aka Mr E)  μας έδωσε τον Απρίλιο (6/4) μαζί με τους Eels το νέο δίσκο του, τον 12ο κατά σειρά, το "The Deconstruction". Για ακόμα μία φορά έχουμε στα χέρια μας (και στ' αυτιά μας πάνω απ'όλα) ένα πολύ καλό άλμπουμ. Το "Bone Dry" είναι μέγα κόλλημα και τον Μάιο μου πήρε τα μυαλά...
 


 


7. C-Side - The Wytches (2016)
Είχαμε ξεχάσει -μα το Μάιο θυμηθήκαμε για τα καλά- πόσο αγαπάμε τούτη τη Βρετανική (Peterborough) σκληρής ροκ συμμορία, που το 2014 μας εντυπωσίασε και με το παραπάνω με το debut τους, "Annabel Dream Reader". To 2016 κυκλοφόρησαν την ελαφρώς πιο αδύναμη sophomore δουλειά τους, "All Your Happy Life". Από εκεί το καταιγιστικό "C-Side".
 


 


8. Dontante - My Morning Jacket (2005)
Ένα ποστ της Stevi B. στη σελίδα του Υπογείου, επανέφερε στα ηχεία μας μετά από αρκετά χρόνια τούτο το μεγαλείο των My Morning Jacket, το οποίο βρίσκεις στον 4ο δίσκο τους "Z" (2005). Μεταφέρω αυτούσιο το κείμενο της αγαπημένης Στέβης:

"Θα έλεγε κανείς πως είναι αδύνατο για ένα τραγούδι να καταφέρει να καταγράψει το πραγματικό βάθος της απώλειας, αλλά το "Dondante" των My Morning Jacket έρχεται εξαιρετικά κοντά. O Jim James έγραψε το κομμάτι για έναν φίλο του ο οποίος αυτοκτόνησε το 2003 και μας περνάει από κάθε στάδιο της θλίψης του: σοκ, δυσπιστία, αγωνία και αποδοχή. Στο 4:20 όλα αυτά καταλήγουν σε μια κραυγή στην άβυσσο - περιττό να αναφέρω ότι η συγκεκριμένη στιγμή στο τραγούδι έχει στοιχειώσει το μυαλό μου. Το ουρλιαχτό του James απορροφά όλο το χώρο γύρω του και το γεμίζει με καθαρό πόνο. H φωνή του είναι σαν την έκρηξη ενός πεθαμένου αστέρα, η απόμακρη κιθάρα σαν τη μαύρη τρύπα που απορροφά όλη την ύλη γύρω της και στο τέλος, όλα σιγά-σιγά ξεθωριάζουν και ένα μοναχικό σαξόφωνο ξεχωρίζει - σαν μια ακόμη έκφραση της υπαρξιακής λαχτάρας."
 


 


9. In The Light - Led Zeppelin (1975)
Σχεδόν 9 λεπτά συνθετικής, παικτικής και ερμηνευτικής πανδαισίας, σε ένα κομμάτι που κατά κύριο λόγο έγραψε ο μπασίστας και πληκτράς της μπάντας, John Paul Jones, και στην -εποχή του- δέχτηκε αρκετές αρνητικές κριτικές και απόψεις, τόσο από τον τύπο όσο και από το κοινό. Γενικά, δεν είναι από τα γνωστά τραγούδια των Zeppelin και δεν απολαμβάνει και... πολλής αγάπης από τους fans. Εμένα όμως με τρελαίνει από το πρώτο ως το τελευταίο του δευτερόλεπτο. Από τον 6ο δίσκο της Βρετανικής υπερμπάντας, "Physical Graffiti".
 


 


10. La Danse du Feu [Fire Dance] - Vangelis (1979)
Το κομμάτι αυτό έπαιζε σε μία τηλεοπτική διαφήμιση της εταιρείας ζυμαρικών Melissa (μπορεί και της Misko, πριν τον Ακάκιο, δεν είμαι σίγουρος) στις αρχές της δεκατίας του '80. Η δράση εκτυλισσόταν μέσα σ'εναν ανεμόμυλο, όπου κάποιες γυναίκες χόρευαν στο ρυθμό του, φτιάχνοντας μακαρόνια. Εγώ τότε, ήμουν 6-7 χρονών. Όταν μεγάλωσα, γύρω στα 20, το τραγούδι και η μελωδία του επανέρχονταν στο μυαλό μου, το θυμόμουν καλά μέσα στο κεφάλι μου, αλλά δεν ήξερα ποιανού ήταν, δεν μπορούσα να το εντοπίσω με τίποτα. Όταν ήρθε το YouTube στη ζωή μας, συνέχισα να το ψάχνω, πατώντας στο search "διαφήμιση ζυμαρικά μύλος δεκαετία 80". 0 αποτελέσματα - λογικό... Ώσπου πριν λίγους μήνες, ένα ποστ του μεγάλου Αντώνη Ξαγά στο facebook, το οποίο ποστ εμπεριείχε και την ιστορία με τη διαφήμιση, μου αποκάλυψε την ταυτότητα του αριστουργήματος που έψαχνα για 20 χρόνια και είχα ακούσει για πρώτη φορά πριν 35... Σ'ευχαριστώ Αντώνη, και από εδώ. Από το δίσκο του Βαγγέλη μας, "Ωδές", τον οποίο κυκλοφόρησε σε συνεργασία με την υπέρατη Ειρήνη Παππά το 1979. Το άλμπουμ βασίζεται κυρίως σε διασκευές παραδοσιακών ελληνικών τραγουδιών τραγουδισμένες από την Παππά, το ορχηστρικό όμως "La Danse du Feu" αποτελεί πρωτότυπη δημιουργία του Έλληνα συνθέτη.
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Αύγουστος 2018
(30/08/2018)
ypogeio.gr
Τα 10 Κομμάτια Του Μήνα
Ιούλιος 2018
(03/08/2018)
ypogeio.gr
Top-20 Διεθνή Albums
Of 2017
(+ 3 Disappointments)
(04/01/2018)
ypogeio.gr
Top 11 (6)
The Doors
(19/05/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ