To ypogeio.gr

White Lies & La Page

Gagarin 205

3/12/2016

White Lies λοιπόν πρώτη φορά ως headliners στην Αθήνα στο Gagarin και με ενα ψιλόβροχο πριν την έναρξη της συναυλίας - ο,τι πρέπει για να μπούμε σε κλίμα συναυλίας british band. Πρώτη φορά και για μένα σε συναυλία low budget σε underground stage, μιας και μέχρι τώρα τα συγκροτήματα που έτυχε να δω ήταν ήδη "φτασμένα" και το μέγεθός τους απαιτούσε στάδια άνω των 30.000 θέσεων. Άρα μιλάμε για υπερπαραγωγές που είναι εντελώς άλλου παπά ευαγγέλιο. Το Gagarin φυσικά φίσκα και με ζεστή ατμόσφαιρα, έτσι που να νιώθεις σαν να ήμασταν όλοι μια μεγάλη παρέα γνωστών.

To support συγκρότημα, εκ των αγαπημένων του Υπογείου απ’ό,τι εκ των υστέρων πληροφορήθηκα, οι Αθηναίοι Le Page, αποτελούμενοι από 2 ατομα (Antonis Konstantaras, Constantine Kyrtsis), είχαν πολύ καλή σκηνική παρουσία και ήταν αρκετά επικοινωνιακοί και ζεστοί. Μας παρουσίασαν έναν εξαίσιο pop-ίζον ήχο, εύκολο με το πρώτο άκουσμα που σε συνέπαιρνε ακαριαία, ενώ κάποιες φορές υπήρξε απαραίτητη η υποστήριξη playback απο τα πλήκτρα για να ολοκληρωθεί ο ήχος τους, αφού σε κάποια κομμάτια δεν αρκούσαν οι 2 ηλεκτρικές κιθάρες που έπαιζαν οι ίδιοι. Επίσης, έπαιξαν και κάποιες διασκευές, ενώ ο κοσμος φάνηκε να είναι ενθουσιασμένος και έδωσε γενναιόδωρα το χειροκρότημά του. 

Μετά και την παύση ανάμεσα στις δύο μπάντες, στις 22.20, εμφανίστηκαν οι White Lies, κάτω από τις ιαχές του κοινου τους, με το τραγούδι "κράχτη" του τελευταίου τους δίσκου "Take It Out On Me". Ένα τραγούδι τόσο πιασάρικο, που μπορεί να το σιγοτραγουδήσει και η κυρά Τασία απεναντι καθαρίζοντας τα ψάρια Κυριακή πρωί. Το κοινό, αν και λίγο μουδιασμένο στην αρχή, ενθουσιάζεται και ξεκινάει το πάρτυ. Ο ήχος δεν είναι εκκωφαντικός (ευτυχώς), είναι αρκετά καθαρός στο μπάσο, την ντραμς και τα πλήκτρα, όμως υπάρχει εμφανέστατα κακή εκτίμηση στην ένταση της κιθάρας του Harry McVeigh, frontman και τραγουδιστη της μπάντας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να "γεμίσει" στα σημεία που πρέπει τα τραγούδια, δημιουργώντας ένα σχετικό πρόβλημα, τουλάχιστον στα δικά μου ευαίσθητα αυτιά. Η φωνή του επίσης, ίσα ίσα που ακούγεται, αλλά αυτό ίσως και να ηταν ελαφρώς προγραμματισμένο, αφού του ακούγεται αρκετά κουρασμένη απο τις συνεχείς εμφανίσεις, γι'αυτό και κάποιες φορές που τον "πουλάει" στα ψηλά, από μόνος του κατεβάζει οκτάβα για να μην εκτεθεί. Το κοινό βέβαια δεν φαίνεται να δίνει δεκάρα για όλα αυτά, οπότε με το “There Goes Our Love Again” που ακολουθεί (κατά τη γνώμη μου το πιο εθιστικό rock κομμάτι και βίντεο κλιπ της δεκαετίας που διανύουμε) αρχίζει να ζεσταίνεται για τα καλά. Όμως, το πράμα στρώνει καλά-καλά με το 3ο κομματι, το “Lose My Life”, γνωστό και μη εξαιρετέο, από τον πρώτο δίσκο τους που ανέδειξε και απογείωσε το συγκρότημα, αναγνωρίσιμο πλέον από παλιούς και νέους φίλους της μπάντας. Το κοινό αποτελείται από νέους μεταξύ 25-40, με αρκετά mainstream εμφάνιση, αλλά και συμπεριφορά. Οι fans των White Lies φαίνονται να λατρεύουν άνευ όρων την μπάντα, αλλά με έναν τρόπο που δεν τους οδηγεί σε ακρότητες, ουτε σε εκκεντρικότητες. Δίνουν την αίσθηση συνειδητοποιημένου και κατασταλαγμένου κοινού μουσικά. Χαρακτηριστική επίσης είναι η έντονη, ίσως και πλειοψηφική παρουσία των γυναικών.

 


Το live συνεχίζει ομαλά... Τα πιο ατμοσφαιρικά κομμάτια της μπάντας ευτυχώς δεν δημιουργούν σε καμία περίπτωση “κοιλιά”, αφού αμέσως μετά από ένα τέτοιο, ακολουθούσε πάντα ενα χαρακτηριστικό δυνατό τραγούδι της μπάντας που ξανάφερνε τον κόσμο σε ντελίριο ενθουσιασμού. Ο Harry McVeigh που είναι με ένα μόνιμο χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπό του, ευχαριστεί ξανά και ξανά τον κόσμο με χαρακτηριστική γλύκα, εκφράζοντας ίσως σε υπερβολικό βαθμό την ευγνωμοσύνη του για την αγάπη του κοινού, παρ'ότι είναι σίγουρο ότι σε άλλα σημεία της Ευρώπης και ιδιαίτερα στην Βρετανία, παίζει σε πολύ πιο ωραία stage μπροστά σε 5πλάσιο ή και σε 10πλάσιο κόσμο. Γενικά, το προφίλ σε όλη τη συναυλια, είναι πολύ ταπεινό και χαλαρό, με αποτέλεσμα να τους κάνει πάρα πολύ συμπαθητικούς στα δικά μου μάτια που τους είδα πρώτη φορά. Κορυφαία στιγμή του live κάπου στα 3/4 της διάρκειας, είναι το σημείο που ο frontman του συγκροτήματος σοβαρεύει ξαφνικά και αφιερώνει με ιδιαίτερο στόμφο το κομμάτι "Death" στον κόσμο. Χαμός! Ωραίος χαμός. Ενήλικος. Μου κάνει εντύπωση που υπάρχουν τόσοι άνθρωποι σε έναν χώρο που ξέρουν απ'έξω όλο το κατεβατό αυτού του εμβληματικού τραγουδιού. Θέλω να τους αγκαλιάσω όλους. Πιάνω κουβέντα με αγνώστους για το ποιο θα είναι το επόμενο κομμάτι. Όταν αποχώησαν για τα καμαρίνια, υπήρχαν κομμάτια σήμα κατατεθέν που δεν τα είχαν πει. Υπήρξαν σφυρίγματα και φωνές όπως πάντα για να ξανάρθουν, αλλά όχι και κανένας πανικός. Το ξέραμε ότι θα ξαναβγούν. Δεν γίνεται συναυλία των White Lies χωρίς “Big TV”. Και ξαναβγαίνουν λοιπόν με το Big TV, που εγώ όμως δεν το ευχαριστιέμαι, εφόσον η κιθάρα πια είναι σχεδόν εξαφανισμένη, ακούγεται ίσα-ίσα. Αυτό το κομμάτι είναι η κιθάρα... Συνεχίζουν με “Come On”, από τον τελευταίο δίσκο και κλείνουν το κονσέρτο με το “Bigger Than Us”, από το μάλλον αποτυχημένο δεύτερο άλμπουμ τους "Ritual" (2011), από το οποίo ήταν και το μοναδικό κομμάτι που είπαν αν δεν κάνω λάθος. Ωραίο κομμάτι αυτό, όμως και ο κόσμος τους έκανε αποθεωτικό χαιρετισμό.

Και κάπως έτσι έφτασα και γω να είμαι στο κρεβάτι μου στις 3.54. μην μπορώντας να περιμένω το αύριο για να τα γράψω όλα αυτά, γιατί ως γνωστόν το feeling μιας βραδιάς χάνεται εύκολα από ένα βράδυ σε ένα πρωί. Από την άλλη, όμως, ένιωθα πολύ πλήρης και ευτυχής που κατάφερα να εκπληρώσω ένα όνειρό μου: Να δω ως headliner ένα αγαπημένο μου συγκρότημα πάνω στην ακμή της καριέρας του και στις "καύλες" του -για να τα λέμε και rock- και οχι στα στάδια των 80.000 θέσεων σε υπερπαραγωγές που εχω δει άλλα μεγάλα τέρατα της rock, όπως οι Stones, οι U2, ο Springsteen, οι ΑC/DC και ο Roger Waters, Μεγάλες βραδιές από μεγάλα ονόματα, αλλά όμως σε πλήρη παρακμή και φάση - καλλιτεχνικά μιλώντας...

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Desert Monks
Live from the Recover Studio
9/5/2021
(11/05/2021)
ypogeio.gr
Τηλελάιβ 4: Nalyssa Green,
Δεσποινίς Τρίχρωμη, The Boy
15/4/2021
(08/05/2021)
ypogeio.gr
Μονοκόκαλο #1:
αστρογόνο, τεφλόν, Sigmataf,
Αγόριαstonilio - Gagarin 5/10
(08/10/2018)
ypogeio.gr
Hanni El Khatib
@Gagarin
20/10/2017
(25/10/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ