To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες

Everything Was Beautiful, And Nothing Hurt

Moby


 

Ο Μόμπαρος επέστρεψε.

Το 15ο άλμπουμ του κυκλοφόρησε στις αρχές Μάρτη ο Moby. Το πρώτο single είχε κυκλοφορήσει λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2017, όταν το "Like A Motherless Child" έσκασε στα ραδιόφωνα και το internet. Τότε ο Moby είχε δηλώσει πως το "Everything Was Beautiful, And Nothing Hurt" θα είναι μια επιστροφή στο κλασικό gospel και trip-hop στιλ των πρώτων του δουλειών. Είναι όμως έτσι;

Ο τίτλος του δίσκου προέρχεται από το βιβλίο του Kurt Vonnegut Slaughterhouse-Five. Must read btw.

Πάμε στα του δίσκου, αλλά ας πιάσουμε τη δήλωση ανάποδα, ας ξεκινήσω από το τελευταίο μέρος της, αυτό για τις πρώτες δουλειές του. Τα πρώτα δισκογραφικά βήματα του Moby κινήθηκαν σε underground μονοπάτια, με σαφείς ηλεκτρονικές αναφορές, κυρίως στα "Moby" (1995) και "Ambient" (1993). Τα επόμενα δυό άλμπουμ του, το "Everything Is Wrong" (1995) και "Animal Rights" (1996) πήγαν την ελεκτρόνικα ένα βήμα παραπέρα, έσπασαν τα στενά της όρια, καθώς ο Moby έντυνε τις μουσικές του με ακόμα περισσότερα πανκ στοιχεία. Το Everything Is Wrong θα είναι πάντα ο αγαπημένος μου Moby δίσκος. Αν μέχρι την κυκλοφορία του Animal Rights, ο Moby είχε αρχίσει ήδη να δημιουργεί τη δική του σχολή και εκατομμύρια fans ανα τον κόσμο, το Play του 1999 τον έβαλε μέσα σε (σχεδόν) κάθε σπίτι. Ο Moby θα είναι πάντα ένα πολύ μεγάλο μέρος των όσων έγιναν και μας διαμόρφωσαν στα 90s. Από το 2002 ως το 2011 ακολουθησαν ορισμένοι πολύ καλοί, κάπως πιο χορευτικοί, εμπορικοί δίσκοι ("18", "Last Night"), ενώ το "Innocents" του 2013 ήταν ο πιο άρτιος και βαθύτατα ενδιαφέρων δίσκος του Moby, από το "Play" και μετά.

Έπειτα, ήρθε το 2016. Εκείνη τη χρονιά συμβαίνουν δύο κομβικά γεγονότα: Ο Donald Trump εκλέγεται 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ και ο Moby κυκλοφορεί την αυτοβιογραφία του, με τίτλο "Porcelain". Ο Moby περιγράφει εκεί γλαφυρά περιστατικά από την άναρχη ζωή που έζησε στα 80s, γίνεται εξαιρετικά λεπτομερής εξιστορώντας ιστορίες καταχρήσεων με αλκοολ και ναρκωτικά, ενώ ρίχνει φως στην προβληματική σχέση με την μητέρα του. Τα αδύνατο ανθρωπάκι με τα γυαλάκια, φαινόταν ένα τέρας στα μάτια της συντηρητικής Αμερικής και όχι μόνο. Από την άλλη, η εκλογή του Trump, προκάλεσε τρομακτικά κύματα θυμού στον Moby, θυμός που κορυφώθηκε στο άλμπουμ του "More Fast Songs About The Apocalypse". Έκτοτε, απασχολεί τον τύπο για ο,τιδήποτε άλλο εκτός της μουσικής, όντας σε μια εσωτερική κατηφόρα και αναζήτηση ταυτότητας.

Φτάνοντας πια στο 2017, στο νεοαφιχθέν "Everything Was Beautiful, And Nothing Hurt", έχω την εντύπωση πως ο αέρας στα σωθικά του Moby έχει καταλαγιάσει κάπως, ο Αμερικανός μουσικός έχει κάνει μια ανακωχή – όχι υποχώρηση – με το σήμερα και αφοσιώθηκε σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά: Να γράφει ωραία μουσική. Πέρα από αυτό, ο Moby μετατρέπει τα εσωτερικά του συναισθήματα σε τέχνη, δίνοντας καύσιμο στη μουσική του, αντί στο timeline του... Αυτό, σε συνδυασμό με την down tempo παραγωγή, την gospel προσέγγιση και τα προσεγμένα γυναικεία φωνητικά, δημιουργούν ένα υπέροχο μίγμα, το οποίο καταλήγει να είναι ο πιο άρτιος δίσκος του Moby εδώ και πολύ καιρό.
 

Release Date: 2/3/2018
Βαθμολογία: 3,5/5


Tracklist: 

01. Mere Anarchy
02. The Waste Of Suns
03. Like A Motherless Child
04. The Last Goodbyes
05. The Ceremony Of Innocence
06. The Tired And The Hurt
07. Welcome To The Hard Times
08. The Sorrow Tree
09. Falling Rain And Light
10. The Middle Is Gone
11. This Wild Darkness
12. A Dark Cloud Is Coming

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
It's Only Us
Monophonics
(27/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Making A Door Less Open
Car Seat Headrest
(15/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Fetch the Bolt Cutters
Fiona Apple
(14/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών
Τα Παιδιά της Παλαιότητας
(16/07/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ