To ypogeio.gr

Νέες Κυκλοφορίες

The End Of The F***ing World 2

Graham Coxon


Μία από τις πιο αγαπημένες μου προπέρσινες (Οκτ.2017) τηλεοπτικές σειρές, ήταν το "The End Of The F***ing World" του Netflix. Και ήταν τέτοια η δομή και η διάρκειά του -8 επεισόδια των 20-25 λεπτών- που το ξεπέταξα μέσα σε ένα βράδυ μιας βροχερής Κυριακής. Μαζί με τη σειρά, ερωτεύτηκα παράφορα και το OST που την συνοδεύει, το ομώνυμο ("The End Of The F***ing World"/2018) του μεγάλου Graham Coxon - κιθαρίστα των Blur. Επέλεξα το εν λόγω άλμπουμ σαν το πιο αγαπημένο μου για το 2018 (check here), ενώ πρωτιά "χτύπησε" και το τραγούδι "Lucifers Behind Me" στην ετήσια λίστα με τα αγαπημένα μου tracks (check here).

Έναν χρόνο σχεδόν αργότερα, η σειρά επέστρεψε με τη δεύτερη σεζόν της (εξαιρετική!) και ο Coxon ήταν πάλι εκεί, για να πλέξει με τις κιθάρες του (κυρίως, όμως τα πλήκτρα έχουν αυτή τη φορά αρκούντως αναβαθμιστεί) τις μουσικές που συνοδεύουν τις περιπέτειες του James και της Alyssa. Και, ναι!, ο Graham το ξανάκανε! Μέσα από τα 20 tracks και τα 48 λεπτά της διάρκειας του δίσκου, ο Βρετανός μουσικός παραδίδει ένα άλμπουμ αψεγάδιαστο, απολαυστικό και πέρα για πέρα περιπετειώδες, έτσι όπως με μαεστρία χοροπηδάει μέσα στο χρόνο (τα 60's, κατά κύριο λόγο, έχουν την τιμητική τους) και από genre σε genre - από την κιθαριστική indie pop/rock (την αναγεννά), την country ως και την ψυχεδέλεια... Είναι φανερό πως το περίβλημα της σειράς, το σκοτεινό και συγχρόνως χιουμοριστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι ήρωές της, εμπνέει και "βολεύει" τον Graham, τον ωθεί να φτιάξει μερικές από τις καλύτερες μουσικές της ιστορικής, 30χρονης πια, πορείας του. Είναι, φυσικά, αμφίδρομη τούτη η υπέροχη και πανίσχυρη σχέση, όσο ο Coxon απογειώνεται μέσα από το "The End Of The F***ing World", έτσι και η ίδια η σειρά ανεβαίνει επίπεδο και δυναμώνει μέσα από τις μελωδίες του. To μεγαλύτερο, όμως, επίτευγμα του άλμπουμ -το οποίο προς το παρόν κυκλοφορεί μόνο ψηφιακά- είναι πως μπορεί και στέκει εξίσου ψηλά και αυτόνομο, ανεξάρτητα από την εικόνα. Και γι'αυτό προβλέπω πως και πάλι θα είναι πολύ ψηλά στις ετήσιες λίστες μου... :) 

Όπως και στο OST της πρώτης σεζόν, υπάρχουν κι εδώ κάποια τραγούδια που μπορώ να ακούω ολημερίς κι ολονυχτίς (συμβαίνει ήδη): Το κιθαριστικό ορχηστρικό "Dining Room Stand-Off", το σπαρακτικό και αριστουργηματικό "A Better Beginning", το εντόνως Blur-ίζον "She Knows", το διαμαντένιο "Threw It Away" και το... φαρμακερό "Meaner Than The Sea". Από κοντά τα "Down To The Sea""I ll Race You Home" και "Why Are You Crying", αλλά και οι δυναμίτες "Madder Than Me" και "Beautiful Bad". Τα -μικρής σχετικά διάρκειας- ορχηστρικά μέρη του άλμπουμ είναι αρκετά και πολύ σημαντικά. Κι όπως προαναφέρθηκε, μπορούν και ορθώνουν την ύπαρξή τους, ανεξάρτητα από την εικόνα και τη σειρά αυτή καθαυτή, γεγονός που τα καθιστά αναπόσπαστο μέρος του δίσκου.

"Oops, he dit it again!", λοιπόν... O Graham Coxon καταφέρνει με την κυκλοφορία του δεύτερου OST για τη σειρά "The End Of The F***ing World" να μας δώσει έναν εξαιρετικό δίσκο, που θα μας συντροφεύσει, όπως και ο πρόγονός του, για πολλά πολλά χρόνια.


Release Date: 8/11/2019
Βαθμολογία: 4,3/5 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
A Hero's Death
Fontaines D.C.
(10/08/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
It's Only Us
Monophonics
(27/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Making A Door Less Open
Car Seat Headrest
(15/05/2020)
ypogeio.gr
Νέες Κυκλοφορίες
Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών
Τα Παιδιά της Παλαιότητας
(16/07/2020)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ