To ypogeio.gr

The Song Diaries (71)

Φωτιά Στο Λιμάνι

Ξύλινα Σπαθιά

 

Οι λέξεις είναι του Στάθη Αβραμιώτη

 

Είχαμε πει ότι θα θέλαμε πολύ να πάμε σε μια συναυλία του Παύλου μαζί και εκείνη ήταν η τέλεια ευκαιρία. Ήταν η πρώτη φορά που συμφωνήσαμε τόσο έντονα σε κάτι. Όχι επειδή διαφωνούσαμε, στ’ αλήθεια, τόσο πολύ για τα πάντα, αλλά επειδή σου άρεσε να μου τη λες. Κι εμένα μ’ άρεσε να σου τη λέω, αν και ήξερα ότι στο τέλος θα κέρδιζες εσύ. Και, συνήθως, δε με πείραζε, γιατί ήξερες πού να σταματήσεις. Συνήθως.


Ο Παύλος θα έδινε την πρώτη από τις τέσσερις μοναδικές συναυλίες που είχε προγραμματίσει στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο στη Νέα Σμύρνη. Εγώ κατέβαινα στην πρωτεύουσα πανευτυχής, έτσι κι αλλιώς, επειδή θα ψήφιζα ΣΥ.ΡΙΖ.Α για πρώτη φορά στη ζωή μου στις πρώτες εκλογές του ’12, οπότε η συνάντησή μας στην εν λόγω συναυλία θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα.


Ήμασταν μέσα στο συναυλιακό χώρο στην ώρα μας κι έτσι βρήκαμε ένα ωραίο στεκάκι στα αριστερά του χώρου, σ’ εκείνα τα πλατιά σκαλιά. Εσύ και η Ι. μπροστά, εγώ με τη Λ. ακριβώς από πίσω σας. Καμία εκτίμηση δεν του είχε κι έτσι μου μιλούσε όλη την ώρα. Κι εγώ, για να ξεπληρώσω το "τραβολόγημα", απαντούσα. Εσείς, φανερά ενοχλημένες, έμπειρες συναυλιακές τύπισσες, φροντίζατε να μας δείχνετε ότι ακουγόμαστε. Απορώ με το πόσο πολύ μου άρεσε το γεγονός ότι καθόσουν μπροστά μου και ήσουν εσύ η βασική fan της παρέας, περισσότερο από ‘μένα. Μεθυσμένος από την υπεροχή σου, κάποια στιγμή γυρίζω και της ψιθυρίζω στο αυτί ότι θέλω να σε φιλήσω. "Ε, φίλα τη, ρε μαλάκα" έρχεται άμεσα η σοφή απάντηση. Από τη συγκεκριμένη σύντομη στιχομυθία, δε φάνηκε να ενοχλείστε ιδιαίτερα.


Είπε και το αγαπημένο σου: τη "Φωτιά στο Λιμάνι". Πραγματικά, δε μπορούσα να νιώσω και πολλά μ’ αυτό το κομμάτι, εξόν απ’ όταν έλεγες τους στίχους του με πάθος. Βέβαια, τότε ήταν κι η περίοδος που νόμιζα ότι ο στίχος λέει  "τις φωτιές στα depon", οπότε δεν ορκίζομαι ότι είχα εντρυφήσει ιδιαίτερα. Όταν βγήκαμε από το θέατρο στην άσχημη ατμόσφαιρα της Συγγρού, με τα αυτοκίνητα να τρέχουν μανιασμένα δίπλα μας, βάδιζες πάλι μπροστά, δίχως να κοιτάζεις πίσω, κι ο αέρας φυσούσε τα μαλλιά σου πολύ δυνατά. Ήταν σα να χρειάστηκε κόπο για να φτάσω δίπλα σου, σα να υπήρχε μια δύναμη που με έσπρωχνε πάλι πίσω. Προφανώς, σκέφτηκα την πρώτη ηλιθιότητα που στάλαξε στο κεφάλι μου και την πέταξα, για να σπάσω αυτή τη σιχαμένη σιωπή: "και τι εννοούσε, δηλαδή, ο Παυλίδης στο τάδε σημείο (μπορεί να ‘ταν και το επίμαχο), στη Φωτιά στο Λιμάνι;".


Τα κορίτσια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: εκείνες που, όταν θα πεις τη διαολεμένη μπαρούφα για να αποφύγεις την αμηχανία, θα προσπαθήσουν να ανταποδώσουν την πρόθεση κι εκείνες που θα σου δείξουν ότι δε χρειαζόταν να μιλήσεις. Προφανώς, και ανήκες στη δεύτερη κατηγορία: εκείνες, δηλαδή, για τις οποίες, μάλλον, ο Παύλος έγραψε "γελάς γιατί σε θέλω". Προφανώς, και δεν έμαθα ποτέ τι εννοούσε. Ήταν η δεύτερη φορά που δε σε φιλούσα, ενώ ήθελα. Κι εσύ το ήξερες, πάλι. Βέβαια, ίσως δεν ήξερες ότι ανήκες στη δεύτερη κατηγορία.


Η "Φωτιά στο Λιμάνι" είναι το καταληκτικό κομμάτι της πρώτης πλευράς του δεύτερου δίσκου των Ξύλινων Σπαθιών με τίτλο "Πέρα απ’ τις Πόλεις της Ασφάλτου" που εκδόθηκε το Δεκέμβρη του 1995. Διαλέγω το συγκεκριμένο βίντεο στο YouTube, γιατί είναι ανεβασμένο –εξ ου και θυμίζει- την εποχή που ο λιγοστός, για τα σημερινά δεδομένα, χρόνος μας στο internet μοιραζόταν ανάμεσα στα internet café και τη dial-up σύνδεση στο σπίτι με κάρτα, που δεν ήταν άλλη από την εποχή που μάθαμε τον Παυλίδη και τα Σπαθιά ως έφηβοι.

 

 

 
 
Το κομμάτι "Φωτιά Στο Λιμάνι" το βρίσκεις στο δεύτερο studio album των Ξύλινων Σπαθιών με τίτλο "Πέρα από τις Πόλεις της Ασφάλτου".
 
 
Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
The Song Diaries (111)
Melody Maker
The Madcaps
(24/10/2020)
ypogeio.gr
The Song Diaries (110)
Wonderwall [revisited]
Oasis
(03/10/2020)
ypogeio.gr
The Song Diaries (73)
Halah
Mazzy Star
(10/08/2019)
ypogeio.gr
Album Stories (27)
Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι
Τρύπες
(19/05/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ