6 Δίσκοι Και

2 Συναυλίες Για

Τον Αύγουστο


Η πολλή δουλειά και το ακόμα μεγαλύτερο βάρος της εξεταστικής που, ίσως για πρώτη φορά πήρα τόσο σοβαρά, με έκαναν στις αρχές του Ιούλη να αναβάλλω κάθε μέρα για την επομένη αυτή την αγαπημένη μου στήλη. Τελικά έφτασε μέσα Ιούλη και δε βρήκα το νόημα να γράψω για τις προσεχείς κυκλοφορίες του μήνα, αφού είχαν πάψει να είναι «προσεχώς», είχαν ήδη κυκλοφορήσει. Ζητώ συγγνώμη για την ασυνέπεια μου.

Ο Αύγουστος όμως με βρίσκει στην δουλειά εν μέσω τρελού καύσωνα, περιμένοντας να σβήσω και την 10η μέρα του Αυγούστου και να αναχωρήσω για τις ολιγοήμερες διακοπές μου. Όσο περιμένω αυτή την μέρα και κοιτάω τις κυκλοφορίες του Αυγούστου, μονολογώ ότι μάλλον θα είναι ο μήνας με τις πιο ηχηρές κυκλοφορίες της χρονιάς. Σίγουρα θα είναι ο μήνας της ψυχεδέλειας, των σκοτεινών ήχων και όλες οι κυκλοφορίες θα επισκιαστούν από την μεγάλη επιστροφή των Tool στη δισκογραφία, 13 ολόκληρα χρόνια έπειτα από το “10000 Days” του 2006. Η κυκλοφορία αυτή είναι από μόνη της ικανή να βγάλει τον Αύγουστο νικητή, αλλά υπάρχουν άλλοι πέντε δίσκοι που θα μας απασχολήσουν αρκετά. Πάμε λοιπόν να δούμε πώς θα κάψουμε το μυαλό μας πέρα από το σώμα μας τούτο το καλοκαίρι.

Νωρίς - νωρίς, στις 2/8 ξεκινάμε με γκάζια,καθώς ο Ty Segall βγάζει το «First Taste». Περιμένω να δω τι θα ακούσω, μιας και ο Ty έχει δηλώσει ότι σε αυτό τον δίσκο θα είναι ο εαυτός του - δηλαδή στους προηγούμενους κάποιος τον κράταγε; Δεύτερος λόγος που ανυπομονώ να πατήσω play είναι η απόφασή του να μην χρησιμοποιήσει κιθάρες και να αφήσει τα synths να κάνουν όλη την βρώμικη δουλειά. Θεωρώ δεδομένο ότι στην νέα του κυκλοφορία θα επικρατεί, όπως και στις προηγούμενες, η βαβούρα και η «ακαταστασία». Μένει να δούμε πόσο τρέλα θα βάλει μέσα ο Ty και πώς όλο αυτό θα βγει στα τραγούδια του. Στα τυπικά, το «First Taste» θα περιέχει 12 κομμάτια και θα κυκλοφορήσει από την Drag City.

Από τις 2/8 μέχρι και τις 15/8 έχουμε ελεύθερες μέρες που μας επιτρέπει να λιαστούμε ξέγνοιαστα και χαρωπά. Να φτιάξουμε καλοκαιρινά mixtapes και να πιούμε cocktails.

H 16η Αυγούστου είναι μια μέρα αφιερωμένη στην ψυχεδέλεια, εμποτισμένη με λίγο metal και μια πινελιά από indie. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με σειρά προτίμησης του γράφοντος:

 Πρώτη κυκλοφορία που θα με απασχολήσει εκείνη την μέρα θα είναι αυτή των King Gizzard, αν ήταν άλλη μπάντα θα αναλύαμε το πώς γίνεται να βγάζει δυο άλμπουμ μέσα στην ίδια χρονιά, αλλά είναι οι King Gizzard And The Lizard Wizard οπότε είναι απλά μια συνηθισμένη μέρα. Η μπαντάρα λοιπόν από την Μελβούρνη αφού στις 26/4 κυκλοφόρησε τον 14ο δίσκο τους τα τελευταία 9 χρόνια, «Fishing For Fishies» (ήταν μέτριος, αλλά έχουν και αυτοί το δικαίωμα για ένα μέτριο δίσκο - διαβάστε το review εδώ), επιστρέφουν 4 μήνες μετά με το άλμπουμ «Infest The Rat’s Nest». Θρυλικές κιθάρες είναι ήδη καθ’ οδόν. Έχουμε ακούσει προς το παρόν το «Self-Immolate» και το ανεπανάληπτο «Planet B», που αρχικά το περιμέναμε στο προηγούμενο δίσκο, αλλά τελικά μας έρχεται σε αυτόν. Θα περιέχει 9 κομμάτια και είμαι σίγουρος ότι ο Stu Mackenzie και η παρέα τους θα μας κάνει να παραμιλάμε και να παρακαλάμε να ξαναβρεθούν στα μέρη μας. 

Στα καπάκια μόλις τελειώσει το παραλήρημα των KGLW πατάω play στους τρελούς από Καλιφόρνια μεριά. Οι Oh Sees κύριοι και κυρίες βγάζουν δίσκο ίδια μέρα με τους King και δεν μπορώ να το πιστέψω, γιατί στην καρδιά μου αυτές οι δύο μπάντες είναι σαν αδέρφια. Οι Oh Sees λοιπόν, στις 16/8 κυκλοφορούν το «Face Stabber» ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του καλούτσικου «Smote Reverser». Αλλά τώρα νιώθω ότι θα βγάλουν κάτι πάρα πολύ καλό. Το προαίσθημά μου αυτό «φουντώνει», ακούγοντας το  «Henchlock» διάρκειας 21 λεπτών (άκουσε το εδώ) και το σφηνάκι, αλλά εξίσου καλό, «Poisoned Stones» (check here). Το γκρούπ περιέγραψε τον δίσκο με τα παρακάτω λόγια: “soundcloud hip-hop reversed, a far flung nemesis of contemporary country and flaccid algorithmic pop-barf. No songs about money or love are floating in the ether. Just memories, echoes, foggy blurs”. Θα κυκλοφορήσει από την Castle Records και θα περιέχει 14 κομμάτια.

Τελευταία κυκλοφορία της μέρας είναι αυτή των Friendly Fires. Οκτώ χρόνια μετά το δεύτερο άλμπουμ τους «Pala» επιστρέφουν με το «Inflorescent”. Το 2012, όταν ερωτήθηκαν για το μέλλον τους, ο Ed Mcfarlane, τραγουδιστής της μπάντας, δήλωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση οι Friendly Fires να ξαναβγάλουν κάποιο ποπ δίσκο όπως το "Pala" και ότι θα κινούνταν σε πιο ψυχεδελικά μονοπάτια. Ακούγοντας πάντως τα singles “Heaven Let Me In», «Love Like Waves» και το τελευταίο τους «Run The Wild Flowers» (ακούστε το εδώ) έχω να πω τρεις λέξεις: ποπ-ποπ-ποπ. Δεν τρελάθηκα, το αντίθετο θα έλεγα. Ωραία καλοκαιρινά κομμάτια, πάντως, που μπορεί κάποιος να ακούσει και να του έρθει όρεξη για χορό, αλλά δεν είναι του τύπου μου. Αν βρω τα κουράγια, θα τον ακούσω για να «σβήσω» μετά τους δύο παραπάνω δίσκους. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει από την Polydor και θα απαρτίζεται από 11 κομμάτια, ωραίο artwork όπως και να χει.

30 Αυγούστου. 30 Αυγούστου. Να φτάσει η ρημάδα αυτή μέρα. Παρασκευή. Η μουσική βιομηχανία θα έπρεπε να κάνει παύση αυτή τη μέρα, όλα θα επισκιαστούν από τον δίσκο, που όλοι κάποια στιγμή πιστέψαμε ότι δεν θα έρθει ποτέ. Όμως οι Tool επιστρέφουν! 13 χρόνια μετά το «10000 Days» κυκλοφορούν το πέμπτο τους άλμπουμ με τίτλο «Fear Inoculum». Είναι δεδομένο ότι θα γραφτούν σε όλο τον κόσμο εκατομμύρια λέξεις για αυτόν τον δίσκο. Είναι επίσης δεδομένο ότι οι μισοί θα βρίζουν και οι άλλοι μισοί θα αποθεώνουν το γκρουπ και το άλμπουμ. Δε περιμένω τίποτα από αυτή την κυκλοφορία. Γνωρίζω ότι θα είναι ένας δίσκος που θα μείνει στην ιστορία και θα τον αναλύουμε για χρόνια, δεν ξέρω αν θα είναι αριστούργημα όπως περιμένουμε και ελπίζουμε οι περισσότεροι, αλλά είναι το παιδί του Maynard James Keenan και των υπόλοιπων, είναι δίσκος των TOOL. Δε χρειάζεται να πούμε τίποτα παραπάνω. Κάναμε υπομονή τόσα χρόνια, αλλά οι τελευταίες μέρες είναι οι πιο δύσκολες. Για όσους δε το ξέρετε, στο Spotify όταν το (ελληνικό) ρολόι δείξει μεσάνυχτα, οι δίσκοι ανεβαίνουν και είναι διαθέσιμοι προς ακρόαση. Συνήθως αυτό συμβαίνει. Μην περιμένετε λοιπόν να ξημερώσει Παρασκευή, κερδίστε χρόνο. D Day Is Coming...

Τώρα ειλικρινά δεν ξέρω ποιος θα ακούσει κάτι άλλο εκείνη την μέρα, πέρα της παραπάνω ιστορικής επιστροφής, αλλά την ίδια μέρα βγάζει το γλυκό πλάσμα που ακούει στο όνομα Margaret Chardier, δηλαδή τo θεριό Pharmakon, τον τέταρτο δίσκο της με τίτλο “Devour”. Μουσική για λίγους, για όσους έχουν μια… ανωμαλία γενικότερα. Είμαι ένας από αυτούς, λατρεύω την δεσποινίδα Margaret και ας έπαιξε μόλις 20-25 λεπτά όταν είχε έρθει στο Plissken. «Φασαρία και μουσικές για σατανιστές», όπως λένε οι φίλοι μου. Έχει το ενδιαφέρον της πάντως και μόλις κατακάτσει η στάχτη των Tool θα ξεκινήσω την μελέτη στο «Devour», το οποίο θα περιέχει μόλις πέντε κομμάτια, αλλά για την μουσική της Pharmakon νομίζω είναι υπεραρκετά. Σας αφήνω με τα λόγια που περιγράφουν τον δίσκο στο site της εταιρείας - νομίζω δε μπορεί να γραφτεί κάτι πιο κατατοπιστικό για το project αυτό. «Devour marks the fourth full-length record from Margaret Chardiet’s project Pharmakon and her most intense output to date. Like her previous albums, Devour comes with a strong concept that is exorcised throughout the five demolishing tracks on the album, using imagery and language of self-cannibalism as allegory for the self-destructive nature of humans. Each of the five songs echoes a stage of grief associated with this cyclical chamber of self-destruction and the chaos surrounding us that leads us to devour ourselves in an attempt to balance the agony.»

 

Συναυλίες:

27/8 Prophets Of Rage - Tae Kwon Do

29/8 She Wants Revenge - Gagarin 205
 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Καμένες Συζητήσεις
Θερινής Νυκτός
(16/08/2019)
ypogeio.gr
5000 Ευχαριστώ
για τα 5000 likes
(13/08/2019)
ypogeio.gr
Οι Slayer στη Λεωφόρο:
10 Τραγούδια και 10 Ιστορίες
από το ιστορικό γήπεδο
(14/06/2019)
ypogeio.gr
The Day After Tomorrow
(25/07/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ