Breath After Coma

Orestis Tentzeris


Οι Breath After Coma είναι σε πολύ καλή φάση. Για την ακρίβεια, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως η Αθηναϊκή alternative (heavy) rock, garage μπάντα είναι στην καλύτερή της φάση από... γεννησιμού της (2014). Με τον δυνατό -σχεδόν αψεγάδιαστο- στιβαρό δεύτερο δίσκο τους, "Woke Up In Babel" (Ikaros Records), να δονεί ήδη τα ηχεία μας, με τη συναυλία παρουσίασης του άλμπουμ να είναι μπροστά (Temple, 25/5), αλλά και με την ανακοίνωση της συμμετοχής τους στο Release Festival (30/6 με Disturbed και Anthrax), η παρέα των Orestis Tentzeris (Vocals/Guitars), Theo Matthaios (Guitars), Kostas Karapanagiotis (Bass) και Vagelis Karapanagiotis (Drums) διάγει μέρες... δόξας, μεγάλης δημιουργικότητας και ικανοποίησης. Και το κυριότερο; Με το κοινό να αγκαλιάζει ολοένα και περισσότερο τη μουσική τους και να ανταμοίβει τη μεγάλη και σταθερή προσπάθειά τους.

Να μην ήταν και κείνο το ακατονόητο ban του facebook. Ω, ναι, το fb κατέβασε όλες τις αναρτήσεις που απεικόνιζαν το εξώφυλλο του νέου δίσκου, επειδή είχε κομμάτια γυμνού! Σε μια εποχή που βλέπουμε στο timeline μας live δολοφονίες και εκτελέσεις, θανατηφόρα ατυχήματα και τραγωδίες, τον Zuckerbeck και την παρέα του τούς μάραναν κάποια γυμνά χέρια και πόδια...

Το Υπόγειο επικοινώνησε με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα της μπάντας και έτσι προέκυψε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Καλωσορίζουμε τον Ορέστη και σας αφήνουμε στα λόγια του...


Woke Up In Babel by Breath After Coma (out 5/4 via Ikaros Records)


 

Το Υπόγειο: Ορέστη, καλώς ήρθες στο Υπόγειο! Σας βρίσκουμε σε μία γεμάτη περίοδο, σε μια πολύ καλή φάση για την μπάντα θα μπορούσε κάποιος να πει. Νέος δίσκος, live το Σάββατο στο Temple και ανακοίνωση της συμμετοχής σας στο Relese Festival… Πώς νιώθετε με όλα αυτά και ποιες οι προσδοκίες σας;
Γεια σου Μιχάλη και ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον. Είμαστε σε μια φάση δημιουργική και ευχάριστη. Με το δίσκο είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και ανυπομονούμε να τον παρουσιάσουμε λαιβ. Έχουμε λιώσει στις πρόβες για να βελτιώσουμε ακόμα περισσότερο τη live εμπειρία. Περιμένουμε να ευχαριστηθουμε το λαιβ του Σαββάτου και φυσικά την εμπειρία του Release Festival, που είναι μεγάλο στοίχημα για μια μπάντα στην Ελλάδα να συμμετέχει σε ανάλογες διοργανώσεις. Ειδικά φέτος το Release έχει κάνει τρομερή δουλειά.
 

Το Υπόγειο: Ας σταθούμε λίγο στο άρτι αφιχθέν νέο άλμπουμ σας. Μιλήσέ μας λίγο γι’αυτό - για το πώς και πότε γράφτηκαν τα τραγούδια του, για τους συνεργάτες σας και για τις ηχογραφήσεις...
Το άλμπουμ αυτό ειναι ουσιαστικά η πραγμάτωση της λαιβ αίσθησης που έχει το συγκρότημα. Το δίσκο τον δουλέψαμε σε συμπαραγωγή με τον καλό μας φίλο και ηχολήπτη των λαιβ μας, το Γιάννη Δαμιανό. Συμφωνήσαμε με το Γιάννη να βγάλουμε αυτή τη λαιβ αίσθηση που έχουμε λοιπόν, γιατί ακούμε αρκετά ότι είναι το δυνατό μας χαρτί. Συνεργαστήκαμε στην ηχογράφηση με το Χρήστο Βλάχο, Γιάννη Βούλγαρη για τις κιθάρες και τις φωνές αντίστοιχα, ενώ ο Νίκος Κόλλιας μας βοήθησε στα τύμπανα. Όλα τα υπόλοιπα ηχογραφήθηκαν από το Γιάννη Δαμιανό, ο οποίος μιξαρε το υλικό και γενικά ήταν εκεί και είχε πρωτοβουλία σε όλη τη διαδικασία της ηχογραφησης. Το μάστερ έγινε από τον Γιάννη Πετρόλια.
 

Το Υπόγειο: Θα θέλαμε δυο λόγια και τη δημιουργία και την ιδέα του εξωφύλλου, καθώς και τις περιπέτειες που προέκυψαν με το ban στο facebook. Τι ακριβώς συνέβη;
Η φωτογραφία εξωφύλλου ήταν δική μας ιδέα και την τράβηξε η Αιμιλία Μπαλάσκα, ενώ το γραφιστικό έγινε από τον Παναγιώτη Γαβρίλη. Η απεικόνιση είναι ένας πύργος της Βαβέλ από σώματα. Μας άρεσε πολύ η αισθητική του γυμνού. Φυσικά το μαζέψαμε τελικά με edit, αν και δεν θέλαμε, γιατί γνωρίζαμε ότι είχε ένα ρίσκο. Ωστόσο, αντιμετώπισαμε ένα πρόβλημα, καθώς μόλις δημοσιεύσαμε το δίσκο στο YouTube με τη φωτογραφία του artwork, το Facebook (και μόνο αυτό), κατέβαζε όλες τις δημοσιεύσεις τραγουδιών μας από εμάς τους ίδιους και από κόσμο που το έκανε ανάρτηση. Μας έκοψε τη φόρα ουσιαστικά και έκανε κακό και στην προώθηση. Αναγκάστηκαμε λοιπόν να αλλάξουμε όλα τα thumbnails και τελικά να χαλάσουμε το Artwork. Μας εκνεύρισε αρκετά η κατάληξη, αλλά δε μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο. Ζούμε στην εποχή που μια άχνη εικόνα ενός γυναικείου σώματος είναι προσβλητική, ενώ οι διαφημίσεις πολιτικής προπαγάνδας και βίας είναι επιτρεπτές. Τουλάχιστον έτσι παίρνουμε έμπνευση να γράφουμε.
 

Το Υπόγειο: Εγκανιάζετε με το “Wοke Up In Babel” και τη συνεργασία σας με την Ikaros Records. Πώς προέκυψε η εν λόγω συνεργασία και τι σημαίνει για σας;
Ο Λευτέρης και η Ikaros Records ήταν εκεί για μας πριν ηχογραφηθεί ο δίσκος. Είχαμε μια πολύ τίμια πρόταση και βιώσιμη συνεννόηση. Χαιρόμαστε που είμαστε μέρος της οικογένειας της Ikaros Records και ευχαριστούμε το Λευτέρη και τα συγκροτήματα της εταιρείας. Από την Ikaros Records κυκλοφόρησε ο δίσκος σε βινύλιο και σύντομα θα υπαρχει και σε cd. Επίσης θα βρείτε ανανεωμένο Shop για merch στις συναυλίες μας.
 

Το Υπόγειο: Ποια στοιχεία του δίσκου τον διαφοροποιούν από τον πρόγονό του, από το debut σας “Leaders”;
Θα έλεγα ότι αυτό το άλμπουμ είναι αρκετά πιο raw. Τα τραγούδια παραπέμπουν σε μια πιο garage αισθητική, που γενικά μας χαρακτηρίζει. Το Leaders ήταν ένας πειραματισμός στη βάση μιας πιο καθαρής παραγωγής. Το Babel είναι πιο βρώμικο και ήταν ακριβώς αυτό που θέλαμε να πετύχουμε. Ακολουθήσαμε πιο λαιβιστικη αισθητική και στα όργανα και στα φωνητικά. Και μας αρέσουν και πολύ όλα τα τραγούδια του.



 

Το Υπόγειο: Εξαρχής μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον και ο τίτλος του δίσκου. Αυτόματα μου έρχονται στο μυαλό δυο μάτια που ανοίγουν σε μια δυστοπία. Είναι ο τίτλος του άλμπουμ (και το ομώνυμου τραγουδιού) μια αναφορά στην εποχή μας; (και αν ναι) ποια είναι τα πρώτα πράγματα που αντικρίζουν αυτα τα δύο μάτια μόλις ξυπνούν; Πώς βιώνεις τη Βαβέλ του σήμερα;
Ο δίσκος έχει αυτό ακριβώς το μήνυμα. Τη δυσκολία της ουσιαστικής επαφής στην εποχή μας. Για παράδειγμα, στο ομώνυμο όσον αφορά τις υποχρεώσεις και τη φυλακή που σε κλείνουν, ή στο We Are Falling Backwards τη δύναμη που έχουν και τον εγκλωβισμός που προκαλούν τα σοσιαλ μίντια. Μιλώντας προσωπικά, η μουσική είναι από τους λίγους συνδετικούς κρίκους πίστης και καθημερινότητας. Η απογοήτευση της επαφής είναι ένα θέμα που μας συμβαίνει και μας κάνει να πορευόμαστε στη ζωή χωρίς πάθος και όρεξη. Αυτό εκτονώνεται σε αυτό το άλμπουμ. "Φωτογραφίσαμε" αυτήν την αμοιβαία σύγχρονη ανθρώπινη αίσθηση.
 

Το Υπόγειο: Στο Release θα παίξετε με τους μεγάλους Disturbed και τους ιστορικούς Anthrax. Αν θέλετε την εκτίμησή μας, θα γίνει από τους μεγαλύτερους συναυλιακούς χαμούς του Καλοκαιριού. Για κάποιον λόγο, ο σκληρός ήχος έχει διαχρονικά στη χώρα μας φανατικούς ακόλουθους και υποστηρικτές. Ποιος θεωρείς πως είναι αυτός ο λόγος;
Ακούω στ'αληθεια όλα τα είδη μουσικής. Κάθε ύφος μου δίνει κάτι διαφορετικό. Καταφεύγω στο σκληρό ήχο όταν θέλω να βιώσω πολύ συγκεκριμένα συναισθήματα, κυρίως αυτά της πυγμής και της έντασης. Ο ήχος της κιθάρας και του στιβαρού rhythm section έχει κάτι που σε συνεπαίρνει και γι αυτό δεν πιστεύω στο θάνατο της κιθάρας και του "πανκ", με την έννοια της εκτόνωσης και του sexiness. Πάντα θα υπάρχει πυρήνας ανθρώπων που το γουστάρει να το ακούει και να παίζει έτσι.
 

Το Υπόγειο: Πού κατατάσσετε τον δικό σας ήχο;
Θα έλεγα ότι είμαστε αρκετά μελωδικοί σε στιγμές. Αλλά νομίζω ότι είμαστε παιδιά του Garage Rock revival. Μας αρέσει η ένταση, το feedback στις κιθάρες και η αλητεία των garage λαιβς. Σε περιόδους έχουμε ακούσει ότι είμαστε στονερ. Δε μπορούσα ωστόσο να το ακούσω εγώ αυτό στη μουσική των Breath After Coma. Θα μας έλεγα λοιπόν garage alternative rock με punk ξεσπάσματα.
 

Το Υπόγειο: Αν σου έλεγαν να διαλέξεις το ιδανικό Line up ενός φεστιβάλ, ποιες μπάντες και ποιους καλλιτέχνες θα συμπεριλάμβανες;
Προσωπικά θα ήθελα να παίξω σε λαιναπ με stooges, dead weather, queens of the stone age, Deftones, foals, royal blood, death from above 1975, idles και shame.
 

Το Υπόγειο: Ποια είναι η καλύτερη συναυλία που έχεις παρακολουθήσει στη ζωή σου ως τώρα;
Deftones και Ty Segall μεταξύ πολλών.
 

Το Υπόγειο: Πώς κρίνεις γενικά τα τεκταινόμενα στην ελληνική ανεξάρτητη μουσική σκηνή; Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά της συστατικά;
Είναι λίγοι με ανοιχτά αυτιά Mike. Αυτό είναι το μόνο πρόβλημα. Η μουσική υπάρχει αλλά δεν ανακαλυπτεται μαζικά και αυτό ρίχνει τη σκηνή γιατί μειώνει την ελπίδα να κάνεις κάτι μεγάλο. Ευτυχώς δεν έχουμε παράπονο. Το καλό με τους Breath είναι ότι το κοινό μας είναι πιστό και σταθερό. Blessed γενικά.
 

Το Υπόγειο: Ποιες ελληνικές μπάντες θαυμάζεις και ξεχωρίζεις;
Τελευταία έχουμε ξεχωρίσει Pissed-Off Kid και Μινέρβα. Σου είπα τα δύο πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό.
 

Το Υπόγειο: Μιας και είναι η πρώτη επίσκεψη των Breath After Coma στο Υπόγειο, θα θέλαμε και δυο λόγια για την ιστορία της μπάντας: Πώς και πότε πρωτοφτιάχτηκε το σχήμα και πώς προέκυψε το όνομα του;
Ξεκινήσαμε το Φεβρουάριο του 2014. Το όνομα προέκυψε από το τραγούδι των explosions in the sky και είχε τον συμβολισμό της μπαντέικης αναγέννησης για εμάς.
 

Το Υπόγειο: Τα σχέδιά σας για το άμεσο, αλλά και το πιο μακρινό μέλλον;
Αρχίζουμε να οργανώνουμε κάποιες ιδέες για τουρ στο εξωτερικό. Έχει έρθει η στιγμή να το κάνουμε. Και γενικότερα από δω και πέρα θα χτυπήσουμε τα stages όσο μπορούμε.
 

Το Υπόγειο: Ορέστη σε ευχαριστούμε πάρα πολύ! Θα θέλαμε να σας συγχαρούμε για το άλμπουμ και να σας ευχηθούμε τα καλύτερα για τις συναυλίες που έρχονται!     
Keep up the love for music. 
Ορέστης 


Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Danai Nielsen
(13/11/2019)
ypogeio.gr
Λένα Πλάτωνος
(07/11/2019)
ypogeio.gr
Mistaken
(The Basement Goes
To Schoolwave)
(03/07/2019)
ypogeio.gr
Supernova
(The Basement Goes To Schoolwave)
(25/06/2018)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ