ΓΙΑΝ ΒΑΝ

Photo Credit: FREDDIE F.

 

Στις 6 Μαρτίου του 2019, οι ΓΙΑΝ ΒΑΝ κυκλοφόρησαν το EP "Κακό Ποίημα". Ένα υπέροχο μουσικό ψηφιδωτό, μια συμπυκνωμένη γνώση.

Φανταστείτε τα οφέλη μιας 4ωρης επίσκεψης σε μουσείο ή το διάστημα που χρειάζεται για να διαβάσει κανείς ένα βιβλίο. Όλα αυτά στα 20 περίπου λεπτά που διαρκεί το μίνι άλμπουμ.

Αν νομίζετε ότι αυτό είναι υπερβολή, δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε. Μια ακρόαση θα σας πείσει.

Με αφορμή την νέα αυτή κυκλοφορία, αλλά και την επερχόμενη παρουσίαση του που θα συμβεί στο Gagarin στις 19 Απριλίου, είχαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον Jan Van de Engel.

Εκτός από πολυσχιδής και ταλαντούχος καλλιτέχνης, ο Γιάννης είναι και ένας καταπληκτικά ζεστός άνθρωπος. Τον ευχαριστώ για όλα τα λόγια που ανταλλάξαμε πριν από αυτά τα λόγια που ακολουθούν!

Πριν προχωρήσετε στην συνέντευξη, θα ήθελα να σας πω δυο λόγια ή μάλλον να σας δείξω μερικές εικόνες. Αυτές που μου ήρθαν στο κεφάλι ακούγοντας τα τραγούδια του Κακού Ποιήματος.

 

Στη σελίδα του στο Bandcamp, ο Jan Van de Engel αναφέρει:

"Τέλος, αγαπημένε ακροατή/ακροάτρια σας εύχομαι αυτή η ηχητική κάρτ ποστάλ να σας συντροφέψει γλυκά και όμορφα για πολύ καιρό".

Μοσχάτο, Φεβρουάριος 2019
 JVdE

Το έπιασα ανάποδα και έκανα την ηχητική καρτ ποστάλ, εικόνα.

 

1. Ιδεατός Ειμαιαυτός 04:16  

Τρέχει ο ιδρώτας στα μπράτσα κυλά 
Χορεύουμε ώρες όπως παλιά
Κάποιοι στο πλάι κοιτάν δεν ακούν 
Άλλοι φιλιούνται άλλοι σιωπούν 

Η εικόνα του εαυτού μας. Το μάτι της Ρενέ Μαγκρίτ που κοιτάει τον θεατή, που κοιτάει προς τα μέσα.
Κατανοούμε τον άλλον, κοιτάζοντας εμάς. Διαφορετικά, μένουμε μόνοι μέσα στο πλήθος.

Λυτρωτική συνεδρία σε μόλις 4 λεπτά.

Αν θες, μείνε λίγο ακόμα.

 

2. Να Να Να Να 03:36  
 
Το σκέφτηκα άλλη μια φορά -α -α -α
Δεν θα τ´αφήσω να κερδίσει
Αυτό που κάτω με κρατά -α -α -α
Δεν θά´βρει τρόπο να νικήσει

Το τραγούδι που μιλάει για την διαρκή πάλη, την ατέλειωτη προσπάθεια, η οποία καταλήγει στην αιώνια ομορφιά και ηρεμία.

Αρκεί να ακούσεις εκείνη την φωνή μέσα σου, που όλο μεγαλώνει. Είναι απαραίτητη προυπόθεση για το ταξίδι στην ηρεμία, να πετάξεις εκείνο το πετραδάκι που σε βαραίνει σα βράχος.
Όπως στον πίνακα του Μονέ. Η ευτυχία είναι κάτι στέρεο, η χαρά είναι κάτι υγρό. 

 

3. Τι Ωραίο Φαΐ 03:27  
 
Τι ωραίο κορίτσι και τι ευγενικό
Πόσο κρίμα εμάς να φοβάται

Η πόρτα κλείνει, η γιορτή τελειώνει. Βγαίνεις ξανά στον δρόμο να βρεις εκείνο το μέρος που συχνάζουν οι εξηγήσεις. Μέχρι να σταματήσεις να θες να τις ψάχνεις. Μέχρι να καταλάβεις ότι τα γυαλιά σου ήταν θολά. 

Εχτές το βράδυ ξανά σ' ονειρεύτηκα.

Ρενουάρ - Χορός στο Μουλέν ντε λα Γκαλέτ

 

 

4. Μεσήλικες 03:51  

Αγόρια κορίτσια σφιχτά αγκαλιαστήκαν χεράκια πιασμένα καλά
Και ύστερα βάλαν στο στόμα φλογέρες και παιξαν τραγούδια γνωστά
Μα χιόνισε τότε χοντρό ωραίο χιόνι και σβησαν μεμιάς τα κεριά
Κι αφήσαν τα ψάρια πετάξαν τα φρούτα και γλιστρήσαν απ την πλαγιά
Στα σπίτια τους πήγαν ξαπλωσαν για ύπνο και πήγαν πρωί για δουλειά


Τραγούδι δύσκολο, όχι εύπεπτο, σου σφίγγει το στομάχι για ώρα.
Θα χρειαστεί μπόλικες αναγνώσεις, ματιές και ακούσματα. Τελικά θα σας εκριζώσει.

Θα σας αφήσει σαν μια παρατημένη μηχανή, μα όπου να 'ναι θα 'ρθει η στιγμή.

Σαν τους πίνακες του Pollock.

Blue Poles

 

5. Κλωστή 03:02  
 
Πριν απ´ το πώς το γιατί ρωτάω τι έχει συμβεί
Μα η αλήθεια σκηνή που ξεθώριασε
Ποιος ειν´ αυτός που μπορεί που ξέρει τι πάει να πει
Όλα ξανά απ´ την αρχή και σαν το κύμα
Θα πέσει στην στεριά στην άμμο ούτε μια πατημασιά

Η πιο φωτεινή απόγνωση που έχω γνωρίσει τελευταία. Για να μην μιλά, αυτή θα είναι.

Σαν τα φώτα στην απέναντι ακτή.

Έκανα εικόνα αυτό:

Hopper – Summer Interior

 

6. Κακό Ποίημα 03:16

Εμείς το απόγευμα πάμε βόλτα στην ακτή
Εμείς καθόμαστε στα βράχια και κοιτάζουμε
Τα ψάρια έχουν πάρει φωτιά
Τα όστρακα δεν γίνεται να καούν με τίποτα

“There may be a great fire in our soul, yet no one ever comes to warm himself at it, and the passers-by see only a wisp of smoke through the chimney.”
Vincent van Gogh

Μπορείς να κάνεις αμα θες πως δεν με είδες.

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

 

 

Γιάννη γεια και καλώς ήρθες στο Υπόγειο μας. Τον τελευταίο καιρό έχουμε μόνιμα στα ηχεία μας το “Κακό Ποίημα”. Πες μας λίγο την ιστορία πίσω από το EP.
 
Ευχαριστώ για την πρόσκληση και που ακούτε. Είχα για καιρό στον υπολογιστή μου έτοιμα τα τρία τραγούδια σε στίχους Ευθύμη Φιλίππου. Ήταν η φυσική συνέχεια της συνεργασίας μας του 2015 στο LP "ΓΙΑΝ ΒΑΝ".  Έψαχνα το πώς θα τα κάνω και με ποιον, είχα μόνο καταλήξει στο ό,τι ήθελα να χρησιμοποιήσω πολύ τα synthesizers. Μετά από αρκετές δοκιμές που δεν απέδωσαν και αρκετό σβήσε γράψε, μέσω του Ορέστη Μπενέκα έστειλα ένα μέιλ στον Παύλο που μαζί με την συμβολή του Χρήστου Λαϊνά στην παραγωγή έδωσαν υπόσταση στο "Κακό Ποίημα".
 
Πότε άρχισες να συνειδητοποιείς ότι ο Παύλος θα ήταν ένας ιδανικός συνοδοιπόρος για αυτό το μίνι άλμπουμ? Είχες τη φωνή του και την αύρα του όσο έφτιαχνες τα τραγούδια ή καθώς αυτά σχηματιζόντουσταν, σε οδήγησαν σε αυτή την επιλογή?
 
Δοκιμαστικά κάναμε το "Τι Ωραίο Φαΐ" και μετά τους "Μεσήλικες" και ήταν αυτό που λέμε "match", ταίριαξε. Από την στιγμή που το συνειδητοποιήσαμε, αποφασίσαμε από κοινού πως πρέπει τουλάχιστον να κάνουμε ένα EP μαζί για να είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση αυτή η συνεργασία. Η αύρα και η στάση του Παύλου σε κάθε σέσσιον, σε κάθε κουβέντα μας για το πρότζεκτ ήταν αυτό που με έκανε να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Με έβαλε σε μια διαδικασία να ξαναγράψω τους στίχους στα τρία τραγούδια (Κλωστή, Ειμαιαυτός και ΝαΝαΝαΝα), με έκανε να σκεφτώ και να γίνω όσο περισσότερο συγκεκριμένος σε αυτό που ήθελα να πω και στο πώς να το εκφράσω. Αυτό για μένα ήταν και η μεγάλη προσωπική επιτυχία, αυτό που πραγματικά πήρα/κέρδισα απο την συνεργασία μου με τον Παύλο. Η ικανότητα και το βάρος που φέρει σαν ερμηνευτής είναι αυτονόητα και δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω  κάτι για αυτά.
 
Το 2015 μας χάρισες το 12’’ το οποίο κυκλοφόρησε σε βινύλιο και κασσέτα, ενώ δυο χρόνια μετά είχαμε μια ψηφιακή κυκλοφορία, που περιείχε singles remixes και διασκευές. Προσωπικά θεωρώ ιδιοφυή την αισθητική προσέγγιση στην «Επιθυμία» (και καταπληκτικό το βίντεο της).  Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για να πειραματιστείς με την σύγχρονη εκδοχή του λαϊκού τραγουδιού?
 
Μου αρέσει το λαϊκό τραγούδι, το λαϊκοδημοτικό, τα αγαπώ και είναι τόσο πολλά τέτοια τραγούδια που με συγκινούν βαθιά. Δεν έχω κανένα ταμπού και καμία προσδοκία φτιάχνοντας τέτοια μουσική, ελπίζω αυτό να περνάει και στον ακροατή.
 
Στο "Κακό Ποίημα" έχω την εντύπωση ότι γυρνάς κάπως στις ηχητικές φόρμες του Misspent (2010). Είναι έτσι? 
 
Ναι και εγώ το νιώθω αυτό και χαίρομαι που γνωρίζεις το ντεμπούτο μου. Υπάρχει μεγάλη ηχητική συνάφεια. Ένα από τα βασικά όργανα του Misspent ήταν ένα minimoog model D που είχε βρει ο Τάσος Μπακασιέτας που είχε κάνει την παραγωγή, το είχε πάρει δανεικό από τον Μιχάλη Παπαθανασίου. Στο Ρότερνταμ είχα ένα ουσιαστικό μάθημα πάνω στα αναλογικά synthesizer και την φιλοσοφία τους. Είναι ένας μαγικός κόσμος, και στο Κακό Ποίημα, με την βοήθεια των Κωστή Χριστοδούλου και Χρήστου Λαϊνά  νομίζω πως μπήκα σε μεγαλύτερο βάθος σε σχέση με το Misspent μιας και εξαρχής η επιλογή ήταν πιο συγκεκριμένη, όσον αφορά την επιλογή των synths και το πρωταγωνιστικό τους ρόλο στην ηχητική παλέτα.
 
Θα έγραφες ξανά αγγλικό στίχο?
 
Κάποια στιγμή μετά το Misspent συνειδητοποίησα πως με τον αγγλικό στίχο μπορούσα εύκολα να φτιάχνω μεγαλόστομες κούφιες ρίμες. Στα ελληνικά όμως δεν κατάφερνα και πολλά. Δεν ξέρω αν θα ξαναγράψω, νομίζω πως λέω ψέματα όταν γράφω στα αγγλικά... από την άλλη φαντάζομαι με ένα ψεματάκι δεν χάθηκε κι ο κόσμος, αν υπάρξει λόγος και ανάγκη, δεν το αποκλείω.
 
Όταν φτιάχνεις ένα δισκάκι, καταφέρνεις να φτάσεις στο αποτέλεσμα που αρχικά είχες στο μυαλό σου ή η συμβολή των μουσικών, των στιχουργών και των συνεργατών επηρεάζουν σημαντικά το τελικό αποτέλεσμα?
 
Συνήθως είναι καλύτερο από αυτό που είχα φανταστεί και όσο πιο ανοιχτός είμαι στο τι έχει να συνεισφέρει ο κάθε "συνεργάτης" τόσο πιο πλούσιο το τελικό αποτέλεσμα. Όσο ιδανικό κι αν είναι αυτό που έχουμε πλασμένο στο μυαλό μας η υλοποίηση μιας όποιας ιδέας αποκτά άλλη υπόσταση. Είναι σαν να συγκρίνουμε ένα ζεστό πιάτο φαγητό με την συνταγή, τις μηχανικές οδηγίες που είναι τυπωμένες σε ένα φύλλο χαρτί.
 
Έχοντας την εμπειρία της ζωής στο εξωτερικό, εντοπίζεις διαφορές στην ζωή ενός μουσικού ή οι όποιες δυσκολίες είναι οι ίδιες παντού?
 
Ναι, όταν κάνεις κάτι καινούργιο παντού έχει την ίδια δυσκολία και αγωνία. Σε κάποιες χώρες είναι πιο εύκολη η καθημερινότητα του πολίτη/μουσικού, αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες που είναι πιο δύσκολη.
 
«Τα ψάρια έχουν πάρει φωτιά / τα όστρακα δεν γίνεται να καούν με τίποτα». Για μένα αυτή είναι η αγαπημένη μου στιγμή στο EP. Μελαγχολία, απόκοσμο φως και παραμορφωμένοι ήχοι που με κάνουν να ανατριχιάζω σκεπτόμενος τον περασμένο Ιούλιο.  Απολαμβάνεις τον προσωπικό με τον «πολιτικό» στίχο το ίδιο?
 
Μου αρέσει πολύ αυτό το "τραγούδι" και σίγουρα μπορεί εκληφθεί ως πολιτικό. Για μένα είναι πιο προσωπικό, μου φέρνει στο μυαλό την ρουτίνα, τα αδιέξοδα, αλλά και την λύτρωση που μπορεί να έχει μια συνειδητή επανάληψη. Αυτό είναι το ωραίο όμως και αυτό μπορώ να πω πως απολαμβάνω, να υπάρχουν πολλαπλές αναγνώσεις, σε κάθε ακρόαση κάτι καινούργιο να σου αποκαλύπτεται...αυτοί οι στίχοι του Ευθύμη πάντως γράφτηκαν το 2016.
 
Στην Ελλάδα του 2019 οι ανεξάρτητες παραγωγές είναι μονόδρομος? Και τελικά μια παραγωγή για την οποία πρέπει να τρέξεις διάφορα διαχειριστικά θέματα, μεταξύ άλλων, κόβουν και αν ναι, πόσο, από την καλλιτεχνική έκφραση?
 
Είναι σίγουρα μονόδρομος για μένα. Όχι, δεν νομίζω πως μου "κόβουν" κάτι, ίσα ίσα είναι απελευθέρωση.
 
Τι θα ακούσουμε στο Gagarin σε λίγες μέρες? Ποιοι θα ανεβείτε στην σκηνή και τι μας έχετε ετοιμάσει?
 
Το καινούριο lineup είναι ένα ακόμη προχώρημα για μένα. Στην μπάντα πλέον μαζί μου είναι ο Φώτης Σιώτας που τραγουδάει και παίζει βιολί, ο Βαγγέλης Στεφανόπουλος synths και κιθάρα, ο Παρασκευάς Κίτσος μπάσο και φυσικά για μια και μοναδική βραδιά ο Παύλος θα είναι μαζί μας, θα τραγουδήσει όλα τα τραγούδια του EP, μερικά παλιότερα ΓΙΑΝ ΒΑΝ και θα παίξουμε κάποια δικά του. Θα είναι μια "συλλεκτικής αξίας" συναυλία, πολύτιμη.
 
Μελλοντικά σχέδια υπάρχουν? Έχεις την μουσική ενός επόμενου δίσκου στο κεφάλι σου ήδη?
 
Θέλω πολύ να παίξουμε όσο περισσότερο μπορούμε με τα παιδιά. Έχω κάποιο υλικό, αλλά μέχρι τον Σεπτέμβριο θέλω μόνο να κάνουμε λαηβ και να ακούσει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται το Κακό Ποίημα.
 

Στο Υπόγειο έχουμε μια αγάπη για τις λίστες και θα θέλαμε να σου ζητήσουμε να μας αναφέρεις τους 5 πιο αγαπημένους σου δίσκους ever.
 
Bill Frisell - This Land
Depeche Mode - Violator
Frank Sinatra - Live at the Sands
Sly & The Family Stone - Fresh
Radiohead - OK Computer
 
Γιάννη σε ευχαριστώ θερμά για το χρόνο σου. Θα μας δεις όλους στο Gagarin μπροστά μπροστά στην σκηνή.

Εγώ ευχαριστώ, σας περιμένουμε.
 

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ @ Gagarin 205

ΓΙΑΝ ΒΑΝ + ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ
παρουσίαση δίσκου “Κακό Ποίημα

Τιμή εισιτηρίου: προπώληση 10 ευρώ, ταμείο 12 ευρώ (τα πρώτα 100 εισιτηρια περιλαμβάνουν κωδικό για δωρεάν download του άλμπουμ / με κάθε εισιτήριο προαιρετική αγορά του ψηφιακού αλμπουμ με 2€)
Σημεία προπώλησης: viva.gr, τηλεφωνικά στο 11 876, Reload, Seven Spots, Ευριπίδης, Viva Kiosks

 

 

Σχετικα Αρθρα
ypogeio.gr
Echo Basement
(11/06/2019)
ypogeio.gr
Selefice (2)
(06/06/2019)
ypogeio.gr
ta toy boy
Γιώργος Μπέγκας
(19/03/2018)
ypogeio.gr
Lower Cut
(19/10/2017)
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για στατιστικούς λόγους (google analytics). Δεν συλλέγουμε κανένα προσωπικό δεδομένο.
ΕΝΤΑΞΕΙ