Kapten
Για τα δικά μου αυτιά και τα δικά μου γούστα, ένας από τους πιο σημαντικούς, ξεχωριστούς και απολαυστικούς δίσκους της χρονιάς που πέρασε ήταν αυτός των Σαλονικιών Kapten, το διαολεμένο και καταιγιστικό "Dancing Tooth". Ένα υπερεμπνευσμένο και με μεράκι φτιαγμένο κοκτέιλ ήχων και genres - τα μουσικά είδη και υποείδη χορεύουν γύρω από φωτιές ή αράζουν ανέμελα κάτω από συκιές (σ.σ. αναφορά στην απάντηση της μπάντας στην ερώτηση για τη δημιουργία του δίσκου), παντού πάντως -σε όλες τις εκφάνσεις του άλμπουμ- η ενέργεια και το συναίσθημα παραμένουν στα κόκκινα. Η μπάντα σπάει εντέλει τις όποιες γραμμές και στεγανά μέχρι που αυτά φτάνουν να μην έχουν ιδιαίτερη σημασία - το "Dancing Tooth" καταλήγει genreless και σχεδόν άχρονο. Και τούτο ειναι μάλλον και η μεγαλύτερη γοητεία του.
Δημιούργημα του χαρισματικού συνθέτη και τρομπετίστα Παναγιώτη Καπετανάκη τα χρόνια του covid, οι Kapten καταφθάνουν στο σήμερα σαν μία σούπερ οκταμελής μπάντα γεμάτη ταλέντο, άποψη και ψυχή.
Mark the date: 18 Aπρίλη - Ίλιον PLUS, παρουσίαση δίσκου. Ως τότε ακούμε τις μουσικάρες τους και διαβάζουμε παρακάτω την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσαν στο Υπόγειο...
Dancing Tooth (out 21/11/2025 via Fine! Records)
Το Υπόγειο: Kapten σας καλωσορίζουμε στο Υπόγειο! Είναι η πρώτη... κατάβασή σας εδώ, οπότε αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείτε: Ποιοι είναι οι Kapten και πότε και υπό ποιες συνθήκες δημιουργήθηκαν;
Γεια χαρά! Υπόγειο εδώ; Κάτι μας θυμίζει τ' όνομά σας... Είμαστε από Kapten. Μας ξέβρασε το κύμα στο Θερμαϊκό και φτιάχνουμ' ένα πλοίο που ταξιδεύει έρποντας, δίχως χρυσόσκονη... Τιμόνι δεν πιάνει καπετάνιος. Στα δίχτυα ο liolio (κιθάρα ηλεκτρική), στα κουπιά ο Maquitto (μπάσο ηλεκτρικό) και “Βίρα τις άγκυρες!” φωνάζει ο Tσοπ (φωνή). “Ρεσάλτο!” η Άλεξ (φωνή), o Θωμάς (τύμπανα ηλεκτρικά) αγναντεύει και ο Μάκα (τύμπανα) βαστάει τα σχοινιά. Παναγιώτης (τρομπέτα) και Θάνος (σαξόφωνο) φουσκώνουν πανιά.
Το Υπόγειο: Το εξαρετικό debut LP σας ήδη δονεί τα ηχεία μας, σας συγχαίρουμε και ζητάμε να μάθουμε όσο περισσότερα γι αυτό: Πείτε μας για την περίοδο δημιουργίας του, τη γέννηση και τη σύνθεση των τραγουδιών του, αλλά και την περίοδο των ηχογραφήσεων...
Όταν παίζεις σε μία μπάντα που γράφει τη μουσική της αναπόφευκτα έρχεται και η ανάγκη αποτύπωσής της. Είχαμε πολλά τραγούδια να καταγράψουμε αλλά δεν μπορούσαμε να τα χωρέσουμε όλα σε ένα μόνο δίσκο. Καταλήξαμε σε 7 τραγούδια που διαλέχτηκαν ως το δυνατότερο σύνολο που θα μπορούσε να σταθεί ως ένα συνεχές άκουσμα και φυσικά να αποτυπωθεί ποιοτικότερα σε ένα βινύλιο. Η γέννηση των τραγουδιών ήρθε με πολλούς τρόπους και πάντα κατέληγε στο στούντιό μας ή στα σπίτια μας όπου δουλεύαμε διάφορες ιδέες με τα μέλη της μπάντας σε διαφορετικούς συνδυασμούς καθώς οι αποστάσεις και τα προγράμματά μας καθιστούσαν αδύνατο να είμαστε πάντα
όλοι και όλες μαζί.
To Dancing Tooth ηχογραφήθηκε το Πάσχα του '24 στο Royal Alzheimer Hall, με συμπληρωματικές ηχογραφήσεις στο στούντιό μας στα Λαδάδικα, το H12 Audio, αλλά και με ηχογραφήσεις στο σπίτι. Κατά την ηχογράφηση του άλμπουμ οι σχέσεις μας δοκιμάστηκαν και το πλήρωμα του καραβιού έμαθε στις καταιγίδες ν' αγαπάει τα κύματα. Δεν μας πτόησαν τα φυσικά καιρικά φαινόμενα που τότε πλημμυρίσαν τους δρόμους, ούτε η πρωτοφανής κίνηση λόγω της ανέγερσης του Fly Over. Μπήκαμε στο Alzheimer διαμορφώνοντας τους χώρους του στούντιο για πολυήμερη ηχογράφηση και ξεκινήσαμε να ηχογραφούμε όσο το δυνατόν περισσότερο live. Αν μπορούσαμε να κοιμόμαστε κι εκεί θα το κάναμε.Από τις ομορφότερες στιγμές εκείνης της περιόδου ήταν το άραγμα έξω από το στούντιο, μπροστά από τη συκιά. Εκεί πίναμε τον πρωινό καφέ πριν ξεκινήσουμε, ξεκουραζόμασταν από τις ακροάσεις και τα παιξίματα και τρώγαμε παρέα. “When we eat together, we stick together.” - The Old Oak, Ken Loach.
- Ρεσάααλτοοοoooooooo!!! - Όπα! Επόμενη ερώτηση!!!
Το Υπόγειο: Το “Dancing Tooth” έρχεται 5 ολόκληρα χρόνια ύστερα από το debut extended play, “Polarity”. Γιατί σας πήρε τόσον καιρό να επιστρέψετε με μία ολοκληρωμένη κυκλοφορία;
Ας τα βάλλουμε σε χρονολογική σειρά: Το Polarity δημοσιεύτηκε το 2020 στις 12 Ιουνίου από To Pikap Records πριν ακόμη γεννηθεί η ανάγκη για τη δημιουργία ενός σχήματος που παίζει live. Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι το self-release του Take a Good Look στις 2 Ιουνίου του 2023, το οποίο και σηματοδοτεί την αλλάγη των Kapten από προσωπικό project του Παναγιώτη Καπετανάκη σε μπάντα, κυκλοφόρησαν 2 singles, το Strange και το What You Get (self-released). Παράλληλα μέσα από τζαμαρίσματα και δοκιμές η σύνθεση της μπάντας έπαιρνε την όπως φάνηκε σημερινή της μορφή ενώ είχε ήδη παρουσιαστεί για πρώτη φορά ζωντανά στις 9 Απρίλη του 2022 στην ΥΦΑΝΕΤ. Μέχρι να ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις του πρώτου μας δίσκου, αποκτούσαμε εμπειρίες στις αναμεταξύ μας σχέσεις, χτίζοντας την εμπιστοσύνη που χρειάζεται έτσι ώστε να αντιμετωπίσουμε την καταγραφή της μουσικής μας, όχι ως την ιδέα του ενός, αλλά ως το βίωμα όλων μας. Έπειτα οι δυσκολίες της ζωής αλλά και οι αλλαγές που ήρθαν μ' αυτές κάναν αδύνατη τη δημοσίευση του δίσκου νωρίτερα από τις 21 Νοέμβρη του 2025. Κάλιο αργά, παρά ποτέ!
Το Υπόγειο: Αυτό που πρώτα απ’όλα και ακαριαία ιντριγκάρει τον ακροατή του album είναι αναμφισβήτητα ο ξεχωριστός ήχος του - ένα εκρηκτικό μίγμα ηχοτοπίων και genres. Πώς γεννήθηκε και ζυμώθηκε ο ήχος των Kapten;
Την μπάντα μας την ίδρυσε ο Παναγιώτης καταλήγοντας στα μέλη της μέσα από μια μακροχρόνια διαδικασία τζαμαρισμάτων. Πολλά μουσικά πλάσματα πέρασαν και άφησαν το αποτύπωμά τους στη μουσική ζύμωση. Ο ήχος μιας μπάντας, πέρα από τις επιρροές, διαμορφώνεται και με τις δυναμικές των προσωπικών σχέσεων, την ψυχολογία των ατόμων της ομάδας και την αλληλεπίδραση αυτών με το περιβάλλον γύρω τους και τα φυσικά φαινόμενα. Ο δίσκος κουβαλάει όλες τις ανάγκες μας που βρίσκοντας ή όχι το χώρο, κατάφεραν να εκφραστούν μεσ' απ' τα όργανά μας, την ηχητική στήριξη του GeorgieBoy, την ατμόσφαιρα του Royal Alzheimer Hall, το mix – mastering του Doctor L και φυσικά όλες τις κουβέντες των ανθρώπων που μας επέτρεψαν να μοιραστούμε μαζί τους την πορεία μας αυτή. Ευχαριστούμε από καρδιάς.
Το Υπόγειο: Πόσο φιλόξενο και “ανοιχτό” θεωρείτε το ελληνικό μουσικό κοινό για τούτο τον ξεχωριστό ήχο των Kapten; Ποιο είναι το feedback που λαμβάνετε ως τώρα;
Κόσμο να χορεύει, ανοιχτά σαγόνια, αλλά και αρκετά μαγκωμένα σώματα ακόμα... Ο κόσμος κυρίως παρατηρεί και ίσως αντιστέκεται ή και φοβάται να ενδώσει στην απόλυτη ελευθερία, δηλαδή την κίνηση δίχως σκοπό και προμελέτη. Παρ' όλα αυτά διψάει για νέες εμπειρίες και ακούσματα. Το feedback που λαμβάνουμε, από τα λάιβ κυρίως, γιατί εκεί τα ένστικτα δεν μπορούν να κρυφτούν, είναι πως ο κόσμος χρειάζεται αυτό που κάνουμε. Είτε γιατί αλληλεπιδράει με τη μουσική μας τελετουργικά είτε γιατί ξαφνιάζεται είτε γιατί αντλεί έμπνευση, είτε γιατί απλώς εκτέθηκε σε κάτι που τον εντυπωσίασε. Δεν είναι ότι συναντάς και συχνά στην Ελλάδα ένα λάιβ σαν το δικό μας. Οπότε ναι, το κοινό είναι φιλόξενο και “ανοιχτό” αρκεί να έρθει στις συναυλίες. Πάρτε ρεπό, παραιτηθείτε απ' τη δουλειά σας, κάντε οικονομίες για ένα εισητήριο ή μπουκάρετε τέλος πάντων κι ελάτε.
Το Υπόγειο: Ποιες μπάντες και ποιους δημιουργούς θα ονομάζατε σαν τις βασικές σας επιρροές;
Teeto, M.A.T.E., Cesária Évora, The Budos Band, Fela Kuti, D' Angelo, Little Simz, Lankum, AC/DC.
Το Υπόγειο: Επιστροφή στο δίσκο: Διαβάζω στο Δελτίου Τύπου που συνοδεύει την κυκλοφορία πως πρόκειται για “μια σύνθεση σύμβολο που πραγματεύεται την έννοια της αλλαγής και τον φόβο που τη συνοδεύει”... Τι σημαίνει αλλαγή για εσάς - πώς την ορίζετε και την βιώνετε;
Αλλαγή είναι το κούρεμα των δέντρων ή το λιώσιμο του Permafrost. Η αλλαγή δεν ορίζεται. Είναι μια διαδικασία της ζωής και μόνο μέσω παραδειγμάτων μπορούμε να την προσεγγίσουμε. Αλλιώς μπλεκόμαστε στα γρανάζια μιας αόρατης μηχανής που αέναα λειτουργεί δίχως καύσιμο, με την ψευδαίσθηση πως μπορούμε να την επηρεάσουμε. Αυτή είναι η απαρχή της χειριστικής συμπεριφορικής που το δίχως άλλο τείνει στον ολοκληρωτισμό. Ένα παράδειγμα αλλαγής είναι το σάπιο φρούτο που πέφτει απ' το κλαρί στο χώμα. Εμείς τη βιώνουμε με αγωνία, συμπόνια και αλληλεγγύη.
Το Υπόγειο: Κι όσον αφορά στον φόβο, ποιος είναι ο πιο μεγάλος σας φόβος;
Ο πιο μεγάλος μας φόβος είναι η απουσία του. Ο φόβος είναι παρεξηγημένη έννοια και μάλλον απόλυτα φυσιολογική. Το πώς αλληλεπιδράς με το ερέθισμά του είναι πιθανώς σημαντικότερο από την ίδια την αίσθηση. Καθώς η ανάλυση της αίσθησης εκλογικεύει την εμπειρία ως προς το τραύμα ή τη θεραπεία που φέρει, ο φόβος δραπετεύει από τα σύνορα της σκέψης ακονίζοντας την ετοιμότητα του ενστίκτου. Είναι λοιπόν σημαντικό εργαλείο επιβίωσης και η έκφρασή του με τρόπο συμβιωτικό καλλιεργεί ένα εύφορο κλίμα για δημιουργία.
To Υπόγειο: Ποιο είναι το back story της έμπνευσης και της δημιουργίας του τραγουδιού που “βάφτισε” και το album, του καταιγιστικού “Dancing Tooth”;
Το Dancing Tooth γεννήθηκε πολύ σταδιακά, από κάποια θέματα πνευστών μαζί με μια ρυθμική ιδέα του παλμού που έφερε ο Παναγιώτης σε μια πρόβα. Ένας επιτακτικός και μαγικός ρυθμός από τα ντραμς σε έβαζε σε λούπα, το μπάσο δυνατό και σταθερό και η ψυχεδελική κιθάρα σε εισήγαγαν σιγά σιγά σε ένα είδος αυτοσχέδιας προσευχής. Ξάφνου! μελωδίες τρομπέτας και σαξοφώνου που θυμίζαν Ανατολή οδηγούσαν τη σκέψη σου που άρχιζε δειλά δειλά να κινείται. Μέσα από τζαμαρίσματα σε πρόβες όπου συμμετείχαμε στη δική μας τελετή, το κομμάτι άρχισε να διαμορφώνεται σε αυτό που ακούτε σήμερα και ονομάτισε τελικά και το δίσκο μας.
Ο ρυθμός του και οι στίχοι του ταρακουνούν το σώμα που μιλώντας με ορμή δίνει κίνηση αέναη, σαν απάντηση σε μια εποχή που ζητάει ολοένα και γρηγορότερους ρυθμούς και περισσότερα κατορθώματα μα τελικά, αυτό που αποζητάει είναι η ελευθερία, η λύτρωση και η αλλαγή. Ένα σώμα κινούμενο και λικνιζόμενο, φωνητικές χορδές που πάλλονται και επιταχύνουν, ένα δόντι που σπαρταράει και ανυπομονεί, όλα μια απάντηση στην καθημερινή παράνοια που ζούμε από όλες τις πλευρές. Κάτι πρέπει να κάνεις, μα όχι αυτά που σου απαιτούνται κι αυτά που οι άλλοι περιμένουν από σένα, αλλά αυτό που αυθόρμητα σου έρχεται, κάτι «θεσπέσιο» όπως το να αρχίσεις να χορεύεις στο δρόμο πάνω στα καπό των σταματημένων από την κίνηση αμαξιών.
Είναι ένα κομμάτι που σου κλείνει το μάτι και παίζει με τα ίδια σου τα όρια καθώς σε καλεί να συμφιλιωθείς με τους δαίμονές σου χωρίς να τους περιφρονείς γιατί αυτοί μπορούν να σε οδηγήσουν σε μονοπάτια και ρυθμούς που δεν φανταζόσουν ποτέ.
Το Υπόγειο: Πώς προέκυψε η συνεργασία με την Fine! Records;
Η Fine! Records μας προσέγγισε μέσω της Μέμας Μπινοπούλου την οποία γνωρίζαμε μέσω της εκπομπής της στο ραδιόφωνο στον 88,5. Μετά από το λάιβ μας στο Καπάνι πριν 3 χρόνια γνωριστήκαμε από κοντά και εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον για συνεργασία και ηχογράφηση δίσκου. Έτσι, μετά από μια σειρά συζητήσεων με την μπάντα και με τα ιδρυτικά μέλη της Fine, καταλήξαμε στη συμφωνία των ηχογραφήσεων στο Royal Alheimer Hall.
Το Υπόγειο: 26 και 27 Δεκέμβρη δύο back to back εμφανίσεις στο Eightball της Θεσσαλονίκης; Ποιες οι εντυπώσεις από τούτες τις δύο βραδιές; Πώς τα περάσατε;
Το να παίξουμε δύο συνεχόμενες στην πόλη μας ήταν πολύ δυνατή εμπειρία. Έχοντας περιμένει πολύ καιρό για την παρουσίαση του δίσκου μας, αναπόφευκτα στο δρόμο από το σπίτι προς το Eightball η συγκίνηση, η αγωνία αλλά και η απολογιστική σκέψη κυριαρχούσαν. Τι πήγε λάθος, Τι πέτυχε; Τι σημαίνει αυτό; Πώς διαχειριστήκαμε τις δυσκολίες; Το σίγουρο ήταν πως είμασταν εκεί.
Στον άγριο και παράξενα φιλόξενο χώρο του πάνω ορόφου του 8ball βρεθήκαμε φίλοι, συγγενείς, αγαπημένα πρόσωπα από μακριά και αφανείς ήρωες συνεργάτες - shout out σε Γιώργο, Δέσποινα, Μαρία, Χρύσα, Ρωξάνη, Μέμα, Lopez, Ξα - που σπάνια έχουμε τη δυνατότητα να βρεθούμε στον ίδιο χώρο. Εκεί δημιουργήσαμε μία βαρυτική δύνη που λύγισε το χρόνο. Ενδεικτικά, στο κοινό βρεθήκανε άτομα ηλικίας από 3παρά χρόνων (κόρη επιστήθιου φίλου από Κόρινθο) έως 84παρά χρόνων (μπαμπάς επιστήθιου ξενιτεμένου στις Βρυξέλλες φίλου που ήρθε στο λάιβ από Αθήνα) και ανάμεσα σ' αυτά πολλά νέα πρόσωπα. Μαζί μας ήταν κι ο Βίκτωρας Τσιλιμπάρης στα πλήκτρα που όλο και περισσότερες φορές πλέον συμπληρώνει την 9άδα επί σκηνής. Ο Βίκτωρας έχει παίξει καθοριστικό ρόλο και στο album μας καθώς έγραψε όλα τα πληκτροφόρα όργανα και έκανε την ένορχηστρώσεις βιολιών στο Loga Zenith αλλά και στο Polarity καθώς κι εκεί ηχογράφησε όλα τα πλήκτρα. Δεν έλειψαν και τα απροσδόκητα όπως το feat του 12ου Πίθηκου και του John Wayne. Παίξαμε σα να μην υπάρχει αύριο, εκτός από την πρώτη μέρα που υπήρχε (αύριο).
Το Υπόγειο: Θα ακολουθήσουν και άλλα live;
Εννοείται! Στις 18 Απρίλη έχουμε την παρουσίαση του δίσκου μας στην Αθήνα στο ΙΛΙΟΝ Plus, αναμείνατε για λεπτομέρειες. Κατά τ' άλλα σχεδιάζουμε εμφανίσεις σε φεστιβάλ που σύντομα θα ανακοινώσουμε.
Το Υπόγειο: Γενικώς, πόσο σημαντικές θεωρείτε τις συναυλίες για την οντότητα μιας μπάντας γενικώς και για σας συγκεκριμένα;
Ζωτικής σημασίας. Είναι η στιγμή που η σκέψη μας καλείται να ηρεμήσει και να εμπιστευτεί όλη τη διαδικασία, δημιουργική και μη, που μας έφερε ανάμεσα σε κόσμο που γνωρίζουμε ή όχι, ενώ ταυτόχρονα καλούμαστε να μοιραστούμε ακριβώς αυτή την αίσθηση μέσω της μουσικής μας.
Το Υπόγειο: Ποιες είναι οι καλύτερες συναυλίες που έχετε παρακολουθήσει σαν θεατές και ποια ονόματα θα αναφέρατε σαν συναυλιακά απωθημένα;
Καλύτερες συναυλίες: SWANS, Glen Hansard, Manu Chao, Roger Waters, AC/DC, Fulu Miziki.
Το Υπόγειο: Τα επόμενα σχέδιά σας - μουσικά και όχι μόνο;
Συναυλίες, ηχογραφήσεις, μουσική δημιουργία. Ισορροπία στην καθημερινότητα και ηρεμία στις ανθώπινες σχέσεις. Διαυγές βλέμμα σε δυνατό σσσσσώμα.
Το Υπόγειο: Kapten ευχαριστούμε πάρα πολύ! Τελευταία ερώτησή μας, με το νέο έτος να τρέχει εδώ και λίγες μέρες, μια ευχή για το 2026...
Αέρας φωτιά νερό γη. Λευτεριά στην Πaλaιστivη και την Παταγοvίa.
